บทที่ 710 - กู้หวยเป่ยมาแล้ว

บทที่ 710 - กู้หวยเป่ยมาแล้ว

"เจ้าค่ะ ท่านอาจารย์" อิงอวี๋ฮวนรับคำอย่างว่าง่าย

ในวินาทีนี้ สีหน้าของนางเกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัด จากเดิมที่หวาดหวั่นและเศร้าสร้อย กลับกลายเป็นสีหน้าอึมครึมอย่างยิ่ง

ท่านอาจารย์ยอมแพ้แล้วหรือ? จะเป็นไปได้อย่างไร?

อิงอวี๋ฮวนรู้จักท่านอาจารย์จินฮวาเซิ่งจุนของตนเองดีเกินไป

ผู้หญิงคนนี้ทำได้ทุกอย่างเพื่อให้บรรลุเป้าหมาย โดยไม่เลือกวิธีการ

ที่เพิ่งบอกว่าล้มเลิกไปเมื่อครู่ ก็เป็นเพียงเพื่อให้นางและเฉินฉางมิ่งคลายความระแวงลงเท่านั้น

เกรงว่านางคงจะแอบใช้แผนการบางอย่างในทางลับเป็นแน่

ในพรรคเหอฮวน มีวิธีมากมายที่จะทำให้บุรุษยอมทำตามอย่างว่าง่าย ในฐานะท่านหญิงศักดิ์สิทธิ์ อิงอวี๋ฮวนย่อมรู้ซึ้งถึงเล่ห์เหลี่ยมเหล่านี้ดี

แต่วิธีการทั่วไป นางสามารถป้องกันได้

ทว่าหากจินฮวาเซิ่งจุนนำผงสุขาวดีเหอฮวนซึ่งเป็นของวิเศษประจำพรรคออกมาใช้ นางก็คงไม่มีหนทางรับมือใดๆ แล้ว

ผงสุขาวดีเหอฮวน ถือเป็นพิษร้ายแรงชนิดหนึ่งในใต้หล้า

ต่อให้สัมผัสเพียงนิดเดียว ก็จะสูญเสียสติสัมปชัญญะไปในชั่วพริบตา ราวกับสัตว์ป่าที่กำลังติดสัด

ผงสุขาวดีเหอฮวนถูกปรุงขึ้นโดยปฐมประมุขพรรค มีจำนวนจำกัดอย่างยิ่ง จึงถูกยกย่องให้เป็นของวิเศษล้ำค่าประจำพรรค และถูกส่งต่อกันมาจากรุ่นสู่รุ่น

อย่างไรก็ตาม พิษชนิดนี้มักจะไม่ค่อยถูกนำมาใช้

เว้นเสียแต่ว่าพรรคเหอฮวนจะเผชิญกับภัยพิบัติครั้งใหญ่ หรือเผชิญกับศัตรูคู่แค้นที่ยากจะต่อกรด้วย ท่านประมุขจึงจะนำผงสุขาวดีเหอฮวนออกมาใช้เพื่อพิชิตศัตรู

"เฉินไป๋ แย่แล้วล่ะ ท่านอาจารย์เตรียมจะลอบทำร้ายท่านแล้ว" อิงอวี๋ฮวนรีบเปลี่ยนเสื้อผ้า แล้วเดินมาหาเฉินฉางมิ่ง ถ่ายทอดความกังวลในใจให้เขาฟัง

"ยายเฒ่าปีศาจนี่ ช่างหน้าไม่อายจริงๆ" เฉินฉางมิ่งยิ้มเย็น

อิงอวี๋ฮวนเอ่ยเสียงต่ำ "พรรคเหอฮวนของเรามีของวิเศษล้ำค่าประจำพรรคชิ้นหนึ่ง นามว่าผงสุขาวดีเหอฮวน หากโดนพิษชนิดนี้เข้าไป ไม่ว่าระดับการฝึกตนจะสูงส่งปานใด ต่อให้เป็นผู้บำเพ็ญเพียรขั้นฮว่าเสินก็ยังต้องสูญเสียสติสัมปชัญญะ กลายเป็นคนน่ากลัวราวกับสัตว์อสูรที่กำลังติดสัด..."

ผงสุขาวดีเหอฮวน?

เฉินฉางมิ่งชะงักไปเล็กน้อย

เขาก็เพิ่งเคยได้ยินชื่อยาพิษชนิดนี้เป็นครั้งแรกนี่แหละ

แต่ทว่า ร่างกายของเขาก็ผ่านการหลอมกายาด้วยปราณซ่าทั้งเก้ามาจากสุสานหมื่นอสูร ในเวลาเดียวกันเขายังเชี่ยวชาญวิชาเซียนหุยชุนซึ่งเป็นสุดยอดวิชาแห่งการรักษาอีกด้วย

แค่ผงสุขาวดีเหอฮวนกระจอกๆ จะมาคุกคามเขาได้จริงๆ หรือ?

เฉินฉางมิ่งนัยน์ตาทอประกาย เอ่ยเสียงเย็น "แล้วผงสุขาวดีเหอฮวนนี่ มีตัวถอนพิษหรือไม่?"

"ไม่มี ใครก็ตามที่ถูกพิษนี้ จะต้องเสพสังวาสกับเพศตรงข้ามเท่านั้นจึงจะถอนพิษได้ ทว่าผู้บำเพ็ญเพียรล้วนมีร่างกายอ่อนแอ สุดท้ายจึงมักจะหมดแรงจนสิ้นใจตายในที่สุด..." อิงอวี๋ฮวนเหลือบมองเฉินฉางมิ่ง ก่อนเอ่ยอย่างลังเล "แต่ท่านเป็นผู้บำเพ็ญเพียรวิถีหลอมกาย ร่างกายแข็งแกร่งผิดมนุษย์มนา น่าจะทนรับผลข้างเคียงของยาพิษชนิดนี้ไหว"

"ได้" เฉินฉางมิ่งยิ้มบาง

หากจินฮวาเซิ่งจุนกล้าวางยาเขา เขาก็จะไม่เกรงใจอีกต่อไป

ภายนอกพรรคเหอฮวน

เงาร่างสีขาวอันงดงามอรชรสายหนึ่ง ร่อนลงมาอย่างพลิ้วไหว

"เฉินไป๋เอ๋ย มิน่าล่ะตลอดสามปีมานี้ เจ้าถึงไม่ยอมกลับมาเลย ที่แท้ก็มาหลบซ่อนตัวหาความสำราญอยู่ที่พรรคเหอฮวนนี่เอง..." กู้หวยเป่ยมองไปที่ซุ้มประตูภูเขาพรรคเหอฮวน ภายในดวงตาอันเย็นชา ปรากฏริ้วรอยแห่งความโกรธแค้น

นางได้รับรู้จากปากของมั่วเหลิ่งเหยาแห่งภูเขาเมี่ยวอิน ว่าเฉินฉางมิ่งถูกนางมารแห่งพรรคเหอฮวนล่อลวง จนถึงขั้นตอบตกลงเป็นคู่บำเพ็ญเพียรของท่านหญิงศักดิ์สิทธิ์พรรคเหอฮวนนามว่าอิงอวี๋ฮวนในทันที

การกระทำของเฉินฉางมิ่ง ทำให้นางรู้สึกคลางแคลงใจเป็นอย่างมาก

ทั้งสองรู้จักกันมาหลายปี และเข้าใจกันและกันเป็นอย่างดี

ในใจของกู้หวยเป่ย เฉินฉางมิ่งเป็นคนที่รอบคอบมาก ไม่มีทางที่จะลุ่มหลงในกามกิเลสเพียงเพราะความงดงามของสตรีคนหนึ่งเป็นแน่

"จะต้องถูกคนวางแผนเล่นงานเข้าให้แล้วแน่ๆ" กู้หวยเป่ยคาดเดาเช่นนั้น

ดังนั้น หลังจากที่นางออกจากภูเขาเมี่ยวอิน ก็รีบควบม้าเดินทางมายังพรรคเหอฮวนโดยไม่หยุดพัก

ตูม!

ประกายกระบี่อันคมกริบสายหนึ่ง ฟาดฟันทำลายซุ้มประตูภูเขาของพรรคเหอฮวนจนแหลกละเอียด

"อะไรกัน ยอดฝีมือขั้นหยวนอิงระดับสิบ!" ศิษย์พรรคเหอฮวนที่เฝ้าประตูภูเขาอยู่ พอเห็นสตรีผู้งดงามเย็นชาที่ยืนอยู่กลางอากาศ ก็ตกใจกลัวจนแตกกระเจิงหนีไปคนละทิศละทาง

"จินฮวาเซิ่งจุน ออกมาพบข้าเดี๋ยวนี้!" กู้หวยเป่ยตวาดลั่น

เสียงดังกึกก้อง กังวานไปทั่วทั้งพรรคเหอฮวน

ท่ามกลางหุบเขาลึก ลำแสงสายหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นฟ้า เสียงของจินฮวาเซิ่งจุนดังกังวานก้องฟ้าดิน

"ผู้ใดบังอาจมากำเริบเสิบสานในพรรคเหอฮวนของข้า!"

เงาร่างหนึ่งปรากฏวูบ

จินฮวาเซิ่งจุนก็มาปรากฏตัวอยู่เหนือซุ้มประตูภูเขา ในเวลาเดียวกันนั้น เงาร่างอีกหลายสายก็ปรากฏขึ้น เหล่าผู้อาวุโสขั้นหยวนอิงของพรรคเหอฮวน ต่างก็มารวมตัวกันอยู่ด้านหลังประมุขพรรค

"ขั้นหยวนอิงระดับสิบ?" ทันทีที่เห็นระดับการฝึกตนของกู้หวยเป่ย จินฮวาเซิ่งจุนก็ตกใจอยู่ไม่น้อย

คนที่มีระดับการฝึกตนเช่นนี้ ในทะเลฮ่วนซิงถือว่าเป็นระดับสุดยอดไร้เทียมทานแล้ว

หากรับมือไม่ดี พรรคเหอฮวนของนางทั้งพรรคจะต้องพบกับความสูญเสียครั้งใหญ่หลวงแน่

แม้จะเป็นผู้บำเพ็ญเพียรขั้นหยวนอิงระดับสิบเหมือนกัน แต่จินฮวาเซิ่งจุนก็ไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะอีกฝ่ายได้แน่ ดังนั้นหากอีกฝ่ายลงมือกับคนใต้บังคับบัญชาของนาง จุดจบเช่นนั้นจะต้องน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก

"ขอทราบนามใต้เท้า?" จินฮวาเซิ่งจุนสูดลมหายใจลึก ประสานมือถาม

นางไม่รู้จักสตรีชุดขาวผู้นี้

กู้หวยเป่ยเอ่ยเสียงเรียบ "ข้าน้อยกู้หวยเป่ย เป็นเจ้าสำนักคนใหม่แห่งวังน้ำแข็งหิมะบนเกาะเสวียนปิง"

เจ้าสำนักวังน้ำแข็งหิมะ?

จินฮวาเซิ่งจุนชะงักไป เจ้าสำนักวังน้ำแข็งหิมะเปลี่ยนคนตั้งแต่เมื่อใดกัน?

ช่วงสามปีที่ผ่านมา นางกินไม่ได้นอนไม่หลับ วันๆ เอาแต่คิดหมกมุ่นอยู่กับผู้ชายคนนั้น จึงละเลยงานในพรรคไปเสียสนิท

นี่จึงทำให้ข้อมูลบางอย่างที่รายงานขึ้นมา นางไม่ได้อ่านอย่างทันท่วงที

"จินฮวาเซิ่งจุน เฉินไป๋อยู่ที่ใด?" กู้หวยเป่ยเอ่ยถามเสียงเย็นชา

หัวใจจินฮวาเซิ่งจุนกระตุกวูบ ถามกลับอย่างระแวดระวัง "เฉินไป๋? เจ้าตามหาเฉินไป๋ไปทำไม?"

"เฉินไป๋คือคู่บำเพ็ญเพียรของข้า" กู้หวยเป่ยเอ่ยสั้นๆ ได้ใจความ

"อะไรนะ เขาเป็นคู่บำเพ็ญเพียรของเจ้าหรือ?" จินฮวาเซิ่งจุนหรี่ตาลง เข้าใจถึงจุดประสงค์ในการมาของกู้หวยเป่ยในทันที

ผู้หญิงคนนี้มาเพื่อแย่งผู้ชาย

แต่ทว่า เฉินไป๋ผู้นี้คือของหวงของจินฮวาเซิ่งจุนอย่างนาง ในเมื่อยังควบแน่นตราประทับหยินหยางไม่สำเร็จ นางจะยอมปล่อยตัวเขาไปได้อย่างไร?

"เฉินไป๋คงจะไปกับเจ้าไม่ได้แล้วล่ะ" จินฮวาเซิ่งจุนหัวเราะหึๆ น้ำเสียงแฝงไว้ด้วยความภาคภูมิใจ เอ่ยว่า "เฉินไป๋ได้ตกลงปลงใจเป็นคู่บำเพ็ญเพียรกับท่านหญิงศักดิ์สิทธิ์ของพรรคเหอฮวนข้าแล้ว ตอนนี้พวกเขารักใคร่กลมเกลียวกันดีมาก"

เมื่อกู้หวยเป่ยได้ยินดังนั้น ไฟโทสะก็ปะทุขึ้นในใจ

"เชื่อหรือไม่ ข้าจะถล่มพรรคเหอฮวนของเจ้าให้ราบเป็นหน้ากลอง?" ทั่วร่างของนางแผ่ซ่านกลิ่นอายเย็นยะเยือกออกมา กระบี่บินคู่กายเล่มหนึ่งพุ่งออกมาจากหว่างคิ้ว

"หึ นี่มันอาณาเขตพรรคเหอฮวนของข้า เจ้าจะมาก่อคลื่นลมอะไรได้?" จินฮวาเซิ่งจุนยิ้มหยัน

นางสะบัดมือ เหล่าผู้อาวุโสขั้นหยวนอิงที่อยู่ด้านหลังทั้งหมดก็เตรียมพร้อมต่อสู้ทันที

ลำแสงสีแดงสายหนึ่งลอยขึ้นมาจากฝ่ามือ

เพียงชั่วพริบตา แสงสีแดงนั้นก็แปรเปลี่ยนเป็นตาข่ายสีแดงขนาดใหญ่

"ตาข่ายใยรัก..." กู้หวยเป่ยพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยด้วยใบหน้าไร้อารมณ์ "เช่นนั้นข้าก็ขอชมบารมีของวิเศษพรรคเหอฮวนหน่อยเถอะ!"

กล่าวจบ

กู้หวยเป่ยก็เปิดฉากโจมตีอย่างดุดัน

กระบี่บินคู่กายสั่นสะเทือนเกิดเสียงดังหึ่งๆ ฟันฉับเข้าใส่จินฮวาเซิ่งจุน

ในพริบตานั้น ประกายกระบี่อันเย็นยะเยือกนับหมื่นพันก็ปรากฏขึ้น อานุภาพสั่นสะเทือนเลื่อนลั่น ก่อตัวเป็นตาข่ายกระบี่

ฟุ่บ!

ตาข่ายใยรักแผ่สยายครอบคลุมแผ่นฟ้า ถาโถมเข้าใส่ประกายกระบี่ราวกับคลื่นยักษ์

เหล่าผู้อาวุโสขั้นหยวนอิงทั้งหมดของพรรคเหอฮวน ก็เข้าร่วมการต่อสู้ในจังหวะนี้ด้วยเช่นกัน ต่างก็ร่ายคาถา ร่วมกันประสานพลังควบคุมตาข่ายใยรักกับจินฮวาเซิ่งจุน

ประกายกระบี่ถูกสะกดเอาไว้ได้

กู้หวยเป่ยไม่แปลกใจกับผลลัพธ์นี้นัก นางสะบัดมือเบาๆ พื้นที่ในรัศมีหมื่นจั้งพลันเย็นยะเยือกขึ้นมาในทันที

ประกายกระบี่สว่างวาบ เสียงเสียดสีดังก้อง

เวลานี้ อานุภาพของกระบี่บินคู่กายของกู้หวยเป่ยก็เพิ่มพูนขึ้นอีกหลายเท่าตัว!

ฉึก ฉึก!

ตาข่ายใยรักถูกกระบี่บินฟันขาดสะบั้น

ผู้อาวุโสพรรคเหอฮวนหลายคนถูกผลสะท้อนกลับของของวิเศษล้ำค่าตีกลับ ต่างพากันกระอักเลือดออกมาอย่างหนัก

"แข็งแกร่งมาก!" จินฮวาเซิ่งจุนเบิกตากว้างจ้องมองกู้หวยเป่ยด้วยความตกตะลึง

พลังต่อสู้ของสตรีผู้นี้ช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก เหนือล้ำกว่าผู้บำเพ็ญเพียรขั้นหยวนอิงระดับสิบธรรมดาทั่วไปมากโข!

(จบแล้ว)