บทที่ 41 - คุยไปคุยมา ได้ดันเจี้ยนมาเฉย

บทที่ 41 - คุยไปคุยมา ได้ดันเจี้ยนมาเฉย

อย่างที่คิดไว้เลย ถ้าไม่ได้อยู่ในสถานะเร้นกาย ระยะห่างขนาดนี้คงไปกระตุ้นให้มอนสเตอร์โผล่ออกมาตั้งนานแล้ว

ซูเซิงที่เตรียมพร้อมรับมืออยู่แล้ว รีบยกโล่ขึ้นมาทันที

ฟ่อ~

ยกเว้นความเสียหาย!

ก่อนจะตวัดดาบสวนกลับไปที่หัวงูด้วยสกิลการโจมตีอย่างกล้าหาญ

-201

-207

ดาเมจสองระลอก

นี่ไม่ใช่การโจมตีจุดอ่อน เป็นแค่ดาเมจปกติ

แต่ก็เจาะเกราะเข้า

อสรพิษมารเสื่อมสลาย

เลเวล: 25

พลังโจมตี: ??

พลังป้องกัน: ??

พลังชีวิต: ??

สกิล: ??

คำอธิบาย: ละไว้

ให้ตายเถอะ มอนสเตอร์เลเวล 25

เขาเพิ่งจะเลเวล 16 เอง ข้ามเลเวลมาตั้ง 9 เลเวล

แต่ในเกมมีระบบป้องกันค่าประสบการณ์อยู่ การฆ่ามอนสเตอร์ข้ามเลเวล 5 เลเวล จะได้โบนัสค่าประสบการณ์สูงสุด นั่นหมายความว่า ต่อให้ตอนนี้ซูเซิงจะฆ่ามอนสเตอร์ข้ามเลเวล 9 เลเวล เขาก็ได้โบนัสแค่ 5 เลเวลอยู่ดี

แต่แค่นั้นก็เหลือเฟือแล้ว

แถมตอนนี้ก็ยังไม่มีผู้เล่นอาชีพนักฆ่าคนไหนถึงเลเวล 15 เลย บนกระดานจัดอันดับเลเวล คนที่ถึงเลเวล 15 ก็มีแค่พวกประธานกิลด์ใหญ่ๆ ไม่กี่คนเท่านั้น

ส่วนมอนสเตอร์ที่จะจับการพรางตัวของนักฆ่าได้ ก็ต้องเลเวลสูงกว่า 10 เลเวลขึ้นไป

หมายความว่า ตอนนี้ยังไม่มีผู้เล่นอาชีพนักฆ่าคนไหน สามารถพรางตัวเข้ามาในพื้นที่นี้ได้

ส่วนที่การเร้นกายของซูเซิงไม่ถูกจับได้ ก็เพราะเขาเลเวล 16 แล้ว เลเวลห่างจากพวกมัน 9 เลเวล ยังไม่ถึง 10 เลเวล

อสรพิษมารเสื่อมสลายพวกนี้เลยจับการเร้นกายของซูเซิงไม่ได้

ใช้เวลาแค่ไม่กี่นาที อสรพิษมารเสื่อมสลายก็ตายกลายเป็นงูย่างอ่อนปวกเปียก

ค่าประสบการณ์ที่ได้อยู่ในระดับที่ซูเซิงคาดไว้ ถึงจะมองไม่เห็นค่าสถานะเพราะเลเวลห่างกันเกิน 5 เลเวล แต่ซูเซิงก็พอจะเดาทางได้แล้ว

จากประสบการณ์การเล่นเกมของเขา เขาประเมินดูแล้ว เลือดของมันน่าจะอยู่ที่หมื่นห้า พลังป้องกันน่าจะเกือบสามร้อย

ส่วนพลังโจมตีน่ะเหรอ... เพราะตอนนี้ซูเซิงมีพลังป้องกันถึง 371 แต้ม มันจึงโจมตีไม่เข้า เลยวัดไม่ได้

แต่มันมีการโจมตีด้วยเวทมนตร์พ่นไอสีดำออกมาด้วย ระบบแจ้งเตือนว่าเป็นไอพ่นมาร ซึ่งก็เจาะเกราะซูเซิงไม่เข้าเหมือนกัน

แต่มันจะติดดีบัฟติดเชื้อไอมารเสื่อมสลาย คล้ายๆ กับโดนพิษ ทำให้เลือดลดวินาทีละ 30 หยดอย่างต่อเนื่อง

ถ้าต่อไปมีผู้เล่นเข้ามาในเขตนี้ แล้วรับมือกับการโจมตีเวทมนตร์ของมันไม่ได้ล่ะก็ รับรองว่าเจ็บหนักแน่

แต่นั่นก็ไม่ใช่กงการอะไรของซูเซิง

ตอนนี้ซูเซิงแค่อยากรีบอัปเลเวลให้ถึง 20 ไวๆ จะได้เปลี่ยนดาบไม้สำหรับผู้เล่นใหม่สักที แล้วก็อยากจะรู้ว่าภารกิจป้ายปราบมารนั่นมันคืออะไรด้วย

อสรพิษมารเสื่อมสลายพวกนี้ นานๆ ทีจะดรอปของที่ชื่อว่าเขี้ยวพิษเสื่อมสลายมาให้ ซูเซิงก็ยังไม่รู้เหมือนกันว่าเอาไว้ทำอะไร แต่ดูแล้วน่าจะเป็นวัตถุดิบสำหรับลงอาคมล่ะมั้ง

พูดถึงวัตถุดิบ ซูเซิงก็นึกขึ้นได้ว่าเขายังไม่ได้ยืนยันอาชีพรองเลย

ตอนแรกเขาตั้งใจว่าจะเลือกอาชีพแม่ครัว เพราะในเกมมีระบบความหิวด้วย ตอนนี้ของกินประทังหิวของเขาก็ยังต้องซื้อของธรรมดาสีขาวจากร้านค้าอยู่เลย

เพราะการจะฝึกอาชีพรองต้องใช้เวลาและทรัพยากรเยอะมาก ถ้าไม่ใช่ผู้เล่นที่กิลด์ใหญ่ๆ ปั้นมาเพื่อการนี้โดยเฉพาะ ผู้เล่นทั่วไปก็คงไม่มีเวลาไปฝึกอาชีพรองกันหรอก

เลยมักจะเลือกอาชีพรองที่อำนวยความสะดวกให้ตัวเอง อาชีพแม่ครัวเลยเป็นตัวเลือกที่ดี

เดี๋ยวค่อยกลับไปยืนยันอาชีพรองแล้วกัน ตอนนี้เขามีวัตถุดิบทำอาหารอยู่บ้าง อย่างหัวกระต่ายยักษ์ที่ได้มาจากหมู่บ้านผู้เล่นใหม่นั่นไง

ส่วนอาชีพรองระดับสูงอย่าง ช่างตีเหล็ก ช่างตัดเสื้อ ช่างปรุงยา ช่างลงอาคม อะไรพวกนี้ พอถึงช่วงกลางเกมหรือท้ายเกม กิลด์ใหญ่ๆ ก็คงจะทุ่มเทปั้นผู้เล่นสายผลิตพวกนี้ขึ้นมาเอง

ส่วนแม่ครัว ไม่ค่อยมีใครปั้นหรอก เพราะผลตอบแทนมันไม่ค่อยคุ้มค่า...

ซูเซิงเหลืออีกนิดเดียวก็จะถึงเลเวล 17 แล้ว

หลังจากฟาร์มอสรพิษมารเสื่อมสลายไปอีกไม่กี่ตัว เลเวลของซูเซิงก็อัปเป็นเลเวล 17

อัปค่าสถานะตามเดิม

พลังโจมตีและพลังป้องกันไปแตะ 375 พลังชีวิต 2320

นี่มันค่าสถานะที่เหนือชั้นสุดๆ

ไม่มีอะไรต้องพูดต่อ มุ่งหน้ากวาดล้างอสรพิษมารเสื่อมสลายต่อไป...

"อาเซิง อยู่ไหมลูก" จู่ๆ ก็มีข้อความแชทส่วนตัวเด้งเข้ามา

ซูเซิงงงนิดหน่อย นี่มันข้อความจากแม่นี่นา

ชื่อในเกมของแม่ ป้าหวง เล่นเอาซูเซิงแทบกุมขมับ แต่ก็นั่นแหละ แม่ของเขานี่นา ซูเซิงก็ไม่ได้ว่าอะไร

"มีอะไรครับแม่?" ซูเซิงสงสัยว่าแม่ทักมาหาเขาในเกมทำไม

"แม่กับพ่อเจออะไรแปลกๆ ก็ไม่รู้ลูก พอแม่กับพ่อลองเข้าไปดู ก็โดนฆ่าเด้งออกมาเลย"

ซูเซิงขมวดคิ้ว ตอนนี้เขาเพิ่งสังเกตเห็นว่า เลเวลของพ่อกับแม่ยังอยู่ที่เลเวล 10 อยู่เลย

ทั้งคู่เพิ่งโดนกิลด์เชียนเฉิงมู่เสวี่ยฆ่าจนเลเวลลด แถมยังไม่ได้อัปเลเวลกลับมาเลย ก็โดนฆ่าอีกแล้ว

โชคดีนะที่เลเวลในเกมนี้ไม่ต่ำกว่าเลเวล 10 ไม่งั้นทั้งคู่คงต้องกลับไปเริ่มต้นใหม่ที่หมู่บ้านผู้เล่นใหม่แน่ๆ แต่ถึงเลเวลจะไม่ลดต่ำกว่า 10 แต่ถ้าตายตอนเลเวล 10 ค่าประสบการณ์ของเลเวลนั้นก็จะโดนหักจนเหลือศูนย์

ในขณะเดียวกัน พ่อก็ส่งภาพแคปหน้าจอมาให้ทางแชทส่วนตัว

ที่แม่ไม่ส่งรูปมาให้ ซูเซิงเดาว่าแม่คงแคปหน้าจอไม่เป็น

รูปที่พ่อส่งมา ทำให้ซูเซิงต้องเบิกตากว้างด้วยความประหลาดใจ

มันคือวังวนลึกๆ... นั่นมันทางเข้าดันเจี้ยนนี่นา!

ดันเจี้ยน!

ดวงของพ่อกับแม่จะดีเกินไปแล้ว! ไปเจอที่ไหนมาเนี่ย?

"มันอยู่ตรงหลังบ้านของชาวนาคนหนึ่งในเมืองอู๋ถงนี่แหละลูก ตอนแรกมันเป็นฟาร์มไก่ แต่จู่ๆ ไก่ก็หายไปหมด แล้วไอ้นี่ก็โผล่มาแทน"

ซูเซิงตาโต อะไรกันเนี่ย?

"แม่ใจเย็นๆ นะ แถวนั้นไม่มีคนอื่นใช่ไหม? เดี๋ยวผมกลับไปหาเดี๋ยวนี้เลย!"

"แล้วพ่อล่ะ? บอกพี่ฮ่วนหรือยังครับ?" ซูเซิงทักแชทไปถามพ่อ ส่วนแม่คงไม่ค่อยรู้เรื่องระบบเกมเท่าไหร่

"แม่แกเข้ามาเล่นเกมขำๆ น่ะลูก พอเจอ NPC ป้าๆ รุ่นราวคราวเดียวกัน ก็เลยไปนั่งคุยด้วยเฉยเลย"

"แถมแม่แกเคยคิดจะเลี้ยงไก่ด้วยไง พอเห็น NPC ทำฟาร์มไก่ ก็เลยสนใจเป็นพิเศษ"

"นั่งคุยกันมาสองวันแล้ว จู่ๆ ก็มีข้อความขึ้นว่าเกิดเรื่องผิดปกติ แล้วก็เป็นอย่างที่เห็นแหละ พ่อกับแม่เข้าไปปุ๊บก็โดนไก่ตัวเบ้อเริ่มจิกตายเด้งออกมาเลย"

เมื่ออ่านข้อความจากพ่อ ซูเซิงก็อึ้งไปเลย แบบนี้ก็ได้เหรอ?

คุยกับ NPC จนได้ดันเจี้ยนมาเนี่ยนะ?

ผู้เล่นปกติใครเขาจะว่างมานั่งคุยกับ NPC กัน อย่างมากก็แค่กดคุย ถ้าไม่มีภารกิจก็เลิกสนใจแล้ว

"บอกพี่ฮ่วนหรือยังครับ?"

"ยังเลยลูก แม่แกว่าพี่เขากำลังทำมาหากิน คงไม่ว่าง เลยให้พ่อทักมาหาแกแทน"

"...." โอเคครับ ยอมใจแม่เลยจริงๆ

"ระวังตัวด้วยนะพ่อ มันเป็นของดีเลย อย่าให้คนอื่นเห็นเข้าล่ะ ผมกำลังจะกลับไปเดี๋ยวนี้" ซูเซิงไม่ได้สนใจอสรพิษมารเสื่อมสลายที่เลือดเหลือครึ่งหลอดตรงหน้าแล้ว เขารีบหันหลังวิ่งหนีออกมา พอหลุดจากระยะต่อสู้ ก็กดใช้คัมภีร์วาร์ปกลับเมืองทันที

คัมภีร์วาร์ปกลับเมืองราคาตั้งม้วนละ 1 เหรียญทองเลยนะ เวลาใช้ต้องยืนร่ายเวทนอกระยะต่อสู้ตั้ง 8 วินาทีถึงจะวาร์ปกลับได้ ถ้าโดนโจมตีหรือขยับตัวก็จะโดนขัดจังหวะ

ผู้เล่นทั่วไปในตอนนี้ คงไม่มีใครกล้าซื้อคัมภีร์วาร์ปกลับเมืองมาใช้หรอก

แต่ซูเซิงเห็นว่าเขาออกมาไกลมาก ถ้าเดินกลับคงใช้เวลาเกือบชั่วโมงแน่ๆ เลยยอมซื้อติดตัวไว้

(จบแล้ว)