บทที่ 26 - ความตกตะลึงของเหล่าสาวๆ

บทที่ 26 - ความตกตะลึงของเหล่าสาวๆ

ภายใต้การนำทางของซูเซิง ทุกคนก็มาถึงหน้าดันเจี้ยนค่ายหุยหลงอย่างคุ้นเคย

"ไม่คิดเลยว่า ครั้งนี้บริษัทเถิงหลงจะเปลี่ยนแนวทาง ทำดันเจี้ยนถาวรออกมาด้วย" หลี่เหวินเยี่ยนกอดกระบองหัวไชเท้าขนาดยักษ์พลางมองดูทางเข้าดันเจี้ยนตรงหน้า

"มันก็ต้องมีเงื่อนไขจำกัดสิ แถมตอนนี้ก็เป็นแค่ดันเจี้ยนผู้เล่นใหม่ด้วย" จางจื่อหยวนหันไปมองซูเซิง "ก็ต้องขอบคุณความเก่งกาจของน้องชายคนนี้นี่แหละ ไม่อย่างนั้นก็คงไม่มีดันเจี้ยนนี้ให้ลงหรอก"

สำหรับความเก่งกาจของซูเซิง หลินฮ่วนไม่ได้ปิดบังอะไรพี่น้องกลุ่มนี้เลย สตูดิโอฮวาขุยที่ก้าวเดินมาจาก 'ฉวินสยง' จนถึง 'จู๋ลู่' ในปัจจุบัน พี่น้องกลุ่มนี้เป็นคนที่เชื่อใจได้มากที่สุดแล้ว

"ใช่ ตอนนี้ยังไม่เห็นมีเมืองอื่นได้ดันเจี้ยนถาวรเลยนะ" โจวฉีฉี สาวน้อยจอมแก่นมองซูเซิงด้วยสายตาที่แฝงความเลื่อมใสเล็กน้อย

"ฉันกำลังคิดอยู่ว่า ในเมื่อเมืองเล็กๆ มีระบบแบบนี้ ไม่รู้ว่าเมืองหลักทั้งสี่ทิศในอนาคต จะมีระบบคล้ายๆ กันหรือเปล่า" หลินฮ่วนครุ่นคิดแล้วเอ่ยขึ้น

"ต้องรอเลเวล 40 เปลี่ยนอาชีพครั้งที่สองถึงจะไปเมืองหลักได้ ตอนนี้ยังไม่ต้องรีบหรอก ตอนนี้เลเวลของน้องชายก็นำหน้าคนอื่นไปไกลแล้ว ฉันเชื่อว่าผู้เล่นคนแรกที่ได้เข้าเมืองหลักทิศใต้หงส์แดง จะต้องเป็นน้องชายอย่างแน่นอน" หลี่เหวินเยี่ยนตบไหล่ซูเซิงอย่างแรง

"พี่เวินเยี่ยน พี่อย่าประมาทพวกกิลด์ใหญ่เกินไปสิครับ"

"ในช่วงหมู่บ้านผู้เล่นใหม่ คนของกิลด์ใหญ่จะกระจายกันไปตามหมู่บ้านต่างๆ ทำให้รวมคนได้ไม่มากนัก"

"แต่ตอนนี้พอออกจากหมู่บ้านผู้เล่นใหม่แล้ว คนของกิลด์ใหญ่ๆ ก็จะมารวมตัวกัน นั่นต่างหากคือเวลาที่กิลด์พวกนี้จะแสดงพลังที่แท้จริงออกมา" ซูเซิงกล่าวพร้อมรอยยิ้มเจื่อนๆ

"โอ้โห ไหนบอกว่าน้องชายเพิ่งปลดประจำการมาไง ทำไมมองสถานการณ์เกมออกทะลุปรุโปร่งขนาดนี้ล่ะ" หลี่เหวินเยี่ยนมองซูเซิงด้วยความประหลาดใจ

ซูเซิงลูบจมูกแก้เก้อ ไม่ได้พูดอะไรต่อ

เรื่องที่เขาเคยเล่น 'ฉวินสยง' ซูเซิงยังไม่ได้บอกแม้แต่กับพี่ฮ่วนเลย

หลินฮ่วนเองก็มองซูเซิงด้วยความประหลาดใจเล็กน้อย แต่พอคิดดูแล้ว การที่ซูเซิงสามารถนำหน้ากิลด์ตั้งมากมายได้ในช่วงนี้ การที่เขารู้เรื่องพื้นฐานพวกนี้ก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร

"เอาล่ะ เรื่องในอนาคตใครจะไปรู้ ลงดันเจี้ยนกันก่อนเถอะ เสร็จแล้วค่อยไปฟาร์มเลเวลต่อ" หลินฮ่วนโบกมือ

จากนั้นทุกคนก็แบ่งเป็นสองทีมตามที่ตกลงกันไว้ แล้วเข้าไปในดันเจี้ยน

...

ค่ายหุยหลง ไม่ได้แตกต่างจากตอนที่ซูเซิงมาทำภารกิจมากนัก แค่พื้นที่กว้างขึ้นนิดหน่อย แถมลูกสมุนก็เยอะขึ้นด้วย

ลองคิดดูสิ ค่ายหุยหลงที่กลายเป็นดันเจี้ยนถาวรแล้ว เป็นดันเจี้ยนสำหรับปาร์ตี้ ถ้ามอนสเตอร์น้อยเกินไปก็คงไม่พอให้ฟาร์มหรอก

แต่ค่าสถานะของมอนสเตอร์ ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากนัก

ตามปกติแล้ว ปาร์ตี้ผู้เล่นเลเวล 10 ที่มีอุปกรณ์สีขาวจากร้านค้า NPC ครบชุด ก็สามารถเคลียร์ดันเจี้ยนนี้ได้อย่างแน่นอน

แน่นอนว่า ตอนนี้เมื่ออยู่ต่อหน้าซูเซิง มอนสเตอร์ในดันเจี้ยนพวกนี้ก็แค่โจมตีไม่เข้าเท่านั้นแหละ

ต่อให้เป็นโจรป่าชั้นยอดที่มีพลังโจมตี 180 เมื่อมาเจอกับพลังโจมตีและพลังป้องกันที่สูงถึง 299 ของซูเซิงในตอนนี้ ก็ทำได้แค่ความเสียหายบังคับสีขาวเพียงไม่กี่แต้มเท่านั้น

"พลังป้องกันของพี่ทหารนี่ โหดเกินไปแล้วมั้ง" โจวฉีฉีอ้าปากค้าง

"พลังโจมตีก็สูงด้วย!"

เมื่อเห็นซูเซิงแบกรับการโจมตีจากลูกสมุนโจรป่าเป็นฝูง ซึ่งในนั้นมีโจรป่าชั้นยอดรวมอยู่ด้วย แต่ตัวเลขที่เด้งขึ้นมาบนหัวกลับเป็นแค่ความเสียหายสีขาวล้วนๆ

สาวๆ ทุกคนต่างก็ร้องอุทานด้วยความทึ่ง

แม้แต่หลินฮ่วนเองก็ยังตกใจ เธอรู้ว่าซูเซิงเก่ง แต่ไม่คิดว่าจะเก่งขนาดนี้

ส่วนเรื่องอาชีพซ่อนเร้นของซูเซิง ซูเซิงยังไม่ได้บอกใครเลย

ต่อให้สถานะติดตัวของดาบเรียกบาดทะยักจะซ้อนทับกันหลายชั้น ก็ไม่อาจสร้างความเสียหายรุนแรงอะไรให้ซูเซิงได้

เมื่อดูสถานะของปาร์ตี้ หลอดเลือดของซูเซิงแทบจะไม่ขยับเลยด้วยซ้ำ

เลือดจะเยอะไปไหนเนี่ย

เมื่อดูการโจมตีของซูเซิง ดาบเดียวฟาดลงไป ส่วนใหญ่เป็นความเสียหายสีเหลืองที่เกิน 400 แต้มทั้งนั้น

ต่อให้เป็นการโจมตีธรรมดาที่เป็นสีแดง ก็ยังหลักสองสามร้อยแต้มเลย

หลินฮ่วนง้างธนูขึ้นมา

ลูกธนูดอกหนึ่งพุ่งเข้าใส่หน้าของโจรป่า

-118

หลินฮ่วนเป็นนักธนูสายอัปกำลัง 3 ความคล่องแคล่ว 2 เมื่อรวมกับธนูยาวคำรามที่ซูเซิงให้มา พลังโจมตีก็แตะระดับ 130

เวลายิงโจรป่าธรรมดา ก็ทำความเสียหายได้แค่ร้อยกว่าแต้มเท่านั้น

ส่วนโจรป่าชั้นยอดที่มีพลังป้องกันสูงถึง 170 แต้ม ถ้าไม่ใช้สกิลก็ทำได้แค่ความเสียหายบังคับเท่านั้น

ส่วนสาวๆ คนอื่น พลังโจมตีก็ยิ่งน่าอนาถเข้าไปใหญ่

แทบจะต้องพึ่งพาสกิลในการทำดาเมจกันหมด

จางจื่อหยวนกอดอาวุธชิ้นใหม่ที่เพิ่งได้มา พลางรู้สึกสงสัยในชีวิตตัวเอง เมื่อมองดูดาบยาวสำหรับผู้เล่นใหม่ในมือซูเซิง ก็อดสงสัยไม่ได้ว่าซูเซิงเอาพลังโจมตีมาจากไหน

เมื่อมองดูอุปกรณ์บนตัวซูเซิง ก็เป็นการจับแพะชนแกะ ที่ดูสะดุดตาที่สุดก็คงจะเป็นโล่ใบนั้น ดูน่าเกรงขามมาก

แถมซูเซิงยังยกโล่หัวกระต่ายใบนั้นให้พี่เจาตี้ไปแล้ว แสดงว่าโล่ในมือซูเซิงต้องดีกว่าโล่หัวกระต่ายแน่ๆ

อุปกรณ์มหากาพย์ระดับสีส้ม จะมีเอฟเฟกต์แสงติดมาด้วยอยู่แล้ว แต่ซูเซิงปิดมันไว้ เพราะแค่รูปลักษณ์ของโล่เกล็ดมังกรก็ดูน่าเกรงขามมากพอแล้ว

ขืนมีเอฟเฟกต์แสงด้วย ก็จะดูโดดเด่นเกินไป

ในช่วงเวลานี้ ที่ทุกคนยังมีแต่อุปกรณ์สีขาวสีเขียว อุปกรณ์สีฟ้าก็แทบจะไม่ค่อยมีให้เห็น การที่ซูเซิงถืออุปกรณ์ระดับมหากาพย์เดินไปเดินมา ก็ไม่ต่างอะไรกับการล่อเป้าให้คนอื่นอิจฉา

ที่นี่ไม่ใช่หมู่บ้านผู้เล่นใหม่แล้วนะ ตายไปมีโอกาสดรอปอุปกรณ์ด้วย การทำตัวโดดเด่นเกินไป ก็เหมือนเป็นการบอกคนอื่นว่า "ฉันมีของดีนะ มาฆ่าฉันสิ"

...

ไม่นาน ฝูงลูกสมุนพวกนี้ก็ถูกเคลียร์จนหมด ดรอปอุปกรณ์สีขาวมาสองชิ้น ค่าสถานะสูงกว่าของในร้านค้า NPC นิดหน่อย

ใครใส่ได้ก็เปลี่ยนใส่กันตรงนั้นเลย

พร้อมกับได้รับค่าประสบการณ์มหาศาล

และในสถิติของปาร์ตี้ ซูเซิงมีส่วนร่วมสูงถึง 90%

"พี่เซิง พี่เซิง ค่าสถานะของพี่มันโหดเกินไปแล้ว" โจวฉีฉีกระโดดมาอยู่ข้างๆ ซูเซิง

โจวฉีฉี สาวน้อยจอมแก่น เป็นคนเดียวในสตูดิโอฮวาขุยที่อายุน้อยกว่าซูเซิง

เธอเป็นลูกพี่ลูกน้องของหลี่เหวินเยี่ยน และถูกหลี่เหวินเยี่ยนพาเข้าสตูดิโอฮวาขุย

"ก็พอได้แหละ" ซูเซิงตอบพร้อมรอยยิ้ม

"อาเซิง ค่าสถานะของนาย..." หลินฮ่วนก็รู้สึกประหลาดใจเช่นกัน

"ช่วยเก็บเป็นความลับด้วยนะครับ" ซูเซิงยิ้มกว้าง ก่อนจะเปิดหน้าต่างสถานะของตัวเองให้ดูในช่องแชทปาร์ตี้

คนที่อยู่ที่นี่ ล้วนเป็นคนที่ไว้ใจได้ ซูเซิงจึงไม่ได้คิดจะปิดบังอะไร

"พระเจ้าช่วย พลังโจมตีกับพลังป้องกันของนาย!" จางจื่อหยวนเบิกตากว้าง

"อัศวินเขี้ยวราชสีห์? อาชีพซ่อนเร้นเหรอ?" หลินฮ่วนสังเกตเห็นอาชีพของซูเซิง

"อือฮึ" ซูเซิงพยักหน้ารับ

"มิน่าล่ะ..." แววตาของหลินฮ่วนเป็นประกาย ขณะมองไปที่ซูเซิง

มิน่าล่ะน้องชายเธอถึงทิ้งห่างคนอื่นได้ขนาดนี้ เอาชนะกิลด์ใหญ่ๆ พวกนั้นได้ราบคาบ

อาชีพซ่อนเร้นนี่เอง

"มหากาพย์... ระดับมหากาพย์..." โจวฉีฉีกระโดดตัวลอย จ้องมองโล่ในมือของซูเซิงเขม็ง

หลินฮ่วนและจางจื่อหยวนก็ถูกดึงดูดสายตาไปเช่นกัน

"รางวัลจากภารกิจจำกัดเวลาแบบครั้งเดียวน่ะครับ ต้องเคลียร์ดันเจี้ยนให้เป็นดันเจี้ยนถาวรถึงจะได้ ถ้าแค่ทำภารกิจสำเร็จ ก็จะได้แค่อุปกรณ์สีม่วง" ซูเซิงอธิบายยิ้มๆ

"อาเซิง นายใช้ความสามารถของตัวเองแย่งมาได้ คนอื่นก็อิจฉาไม่ได้หรอก" หลินฮ่วนกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

จนถึงตอนนี้ ก็ยังไม่เห็นมีประกาศจากระบบเรื่องดันเจี้ยนถาวรที่อื่นเลย

"เอาล่ะ รีบเคลียร์ดันเจี้ยนกันเถอะ"

"อย่าลืมว่ามีอาเซิงอยู่ด้วย ถ้าพวกเราเคลียร์ช้ากว่าทีมของเวินเยี่ยนกับเจาตี้ล่ะก็ อายตายเลย" หลินฮ่วนพูดกลั้วหัวเราะ

...

(จบแล้ว)