บทที่ 28 - กุนซือมู่ชิงชิง

บทที่ 28 - กุนซือมู่ชิงชิง

ดังนั้น เมื่อสาวๆ สองคนที่เพิ่งพ่ายแพ้ต่อหน้าฉินม่อมาหมาดๆ ได้มาเจอกับ 'ปรมาจารย์แห่งการเลิกรา' อย่างมู่ชิงชิง พวกเธอจึงไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไหร่นัก

แต่มู่ชิงชิงกลับไม่ถือสาท่าทีของเฉินเจียเจีย เธอยังคงยิ้มแย้มและถามว่า "พวกเธออยากรู้ไหมว่าทำยังไงถึงจะมัดใจผู้ชายให้อยู่หมัด ให้เขายอมตามใจพวกเธอทุกอย่าง?"

"ทำยังไงเหรอ?" แม้จะยังไม่ค่อยเชื่อใจมู่ชิงชิงนัก แต่ซูเหยาก็อดไม่ได้ที่จะถามออกไปตามสัญชาตญาณ

ช่วยไม่ได้นี่นา ตอนนี้พวกเธอสองคนกำลังต้องการกุนซือมาช่วยวางแผนอย่างด่วนจี๋ จะเป็นกุนซือกำมะลอก็ช่าง ขอแค่มีแผนก็พอ

แต่ดูเหมือนว่ามู่ชิงชิงจะมีทีเด็ดอยู่จริงๆ

เธอส่งยิ้มอย่างมีเลศนัย ก่อนจะแทรกตัวลงนั่งตรงกลางระหว่างสาวๆ ทั้งสองคน แล้วพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยว่า "ง่ายนิดเดียว! ก็แค่ต้องรู้จักดึงจุดเด่นของตัวเองออกมาใช้ แล้วปกปิดจุดด้อยเอาไว้ไงล่ะ! รู้จักไหมคำว่า 'ชูจุดเด่น ซ่อนจุดด้อย' น่ะ!"

"หมายความว่าไง?" ซูเหยาขมวดคิ้ว "เธอช่วยพูดให้มันชัดเจนกว่านี้หน่อยได้ไหม? อย่าทำตัวเป็นหมอดูสิ..."

"เฮ้อ... เด็กสมัยนี้ใจร้อนกันจริงๆ เลย..."

คำพูดนั้นทำเอาเฉินเจียเจียกับซูเหยาถึงกับเส้นเลือดปูดโปน ทำหน้าเหมือนกับว่า 'เธอไม่ใช่เด็กสมัยนี้หรือไง'

"อะแฮ่ม... เข้าเรื่องกันดีกว่า" มู่ชิงชิงกระแอมเบาๆ สีหน้าเปลี่ยนเป็นจริงจัง "พวกเธอรู้ไหมว่าทำไมถึงเอาชนะหลินเสวี่ยเอ๋อร์ไม่ได้?"

"ทำไมล่ะ?" ทั้งสองคนถามขึ้นพร้อมกัน

พวกเธอเกลียดท่าทางหน้าไหว้หลังหลอกของหลินเสวี่ยเอ๋อร์ที่สุดเลย หน้าตาก็ดูใสซื่อบริสุทธิ์ แต่ความจริงแอบซ่อนแผนการไว้เพียบ ยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิด

มู่ชิงชิงยิ้มมุมปาก "ก็เพราะหลินเสวี่ยเอ๋อร์เขารู้จักเอาข้อดีของตัวเองมาใช้ข่มพวกเธอไงล่ะ"

"นอกจากเรื่องหน้าอกที่ใหญ่กว่าพวกเธอแล้ว รูปร่างหน้าตาของเธอก็สูสีกับพวกเธอนั่นแหละ แล้วทำไมพวกเธอถึงแพ้ราบคาบแบบนี้ล่ะ?"

สาวๆ ทั้งสองคนก้มลงมองหน้าอกตัวเองตามสัญชาตญาณ "หรือว่า... ฉินม่อจะชอบหน้าอกใหญ่ๆ? แต่ของพวกเราก็ไม่ได้เล็กซะหน่อยนะ"

ใบหน้าของมู่ชิงชิงแดงระเรื่อ เธอตวัดสายตาค้อนวงใหญ่ใส่ทั้งสองคน "ไม่ใช่เรื่องนั้นย่ะ!"

"สรุปสั้นๆ คำเดียวเลยนะ! ตอแหล!"

"ตอแหล?" ทั้งสองคนมองมู่ชิงชิงด้วยความงุนงง รอฟังคำอธิบายต่อ

"ใช่แล้ว! ตอแหลไง!" มู่ชิงชิงอธิบายต่อ "หลินเสวี่ยเอ๋อร์เกิดมาพร้อมกับพรสวรรค์ในการบีบน้ำตาแกล้งทำเป็นอ่อนแอ ขี้อ้อน แล้วก็แกล้งทำเป็นน่าสงสาร ผู้หญิงแบบนี้แหละที่มักจะกระตุ้นสัญชาตญาณความอยากปกป้องของผู้ชายได้ดีที่สุด นี่ก็คือเหตุผลที่ฉินม่อคอยปกป้องเธอไงล่ะ"

"เพราะผู้ชายส่วนใหญ่มักจะแยกไม่ออกว่าผู้หญิงกำลังเสแสร้งแกล้งทำหรือเปล่า พวกเขามักจะมองผู้หญิงแค่เปลือกนอก ไม่ค่อยสนใจเรื่องลึกๆ ที่ซ่อนอยู่ข้างในหรอก"

"พวกเธอเคยดูข่าวไหม ที่ผู้ชายคนหนึ่งโดนผู้หญิงหลอกไปขายไตที่ต่างประเทศ แค่เพราะส่งรูปใส่ถุงน่องดำไปยั่วแค่นั้นเอง ถ้าผู้ชายมีความละเอียดอ่อนเหมือนผู้หญิง เขาจะโดนหลอกง่ายๆ แบบนั้นไหมล่ะ?"

"นี่ก็คือเหตุผลที่ว่า ทำไมฉินม่อถึงมองไม่ออกว่าหลินเสวี่ยเอ๋อร์กำลังเสแสร้งแกล้งทำเป็นนางเอกเจ้าน้ำตาอยู่ตลอดเวลา ในสายตาของเขา หลินเสวี่ยเอ๋อร์ก็เป็นแค่ผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่น่าสงสาร เขาเลยอยากจะปกป้องเธอไง"

"ส่วนพวกเธอที่เอาแต่พูดตรงๆ โพล่งความจริงให้ฉินม่อฟัง คิดเหรอว่าเขาจะเชื่อ?"

"ถ้าพวกเธอยังทำตัวแบบนี้ คิดว่าจะเอาชนะหลินเสวี่ยเอ๋อร์ได้งั้นเหรอ?"

"เอ่อ..." ทั้งสองคนมองหน้ากัน เริ่มรู้สึกว่ากุนซือคนนี้ก็พูดมีเหตุผลแฮะ!

หรือว่าข่าวลือพวกนั้นจะไม่จริง? มู่ชิงชิงมีของดีซ่อนอยู่จริงๆ งั้นเหรอ?

"แล้ว... แล้วเราจะทำยังไงดีล่ะ?" เฉินเจียเจียกลืนน้ำลายเอื๊อก รีบถามด้วยความร้อนใจ

ตอนนี้เธอเริ่มเชื่อใจกุนซือคนนี้แล้ว กุนซือตัวจริงเสียงจริงเลยนะเนี่ย!

"อะแฮ่ม..." มู่ชิงชิงกระแอมไอ ยิ้มกริ่มพลางชูนิ้วชี้กับนิ้วกลางขึ้นมา

"ฉันมีแผนสองแผน! แผนล่างกับแผนบน พวกเธออยากฟังแผนไหนก่อนล่ะ?"

"ฟังแผนล่างก่อนแล้วกัน" เฉินเจียเจียเป็นคนเลือก

"ฮิฮิ..." มู่ชิงชิงหัวเราะอย่างมีเลศนัย เธอยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ สองสาวแล้วกระซิบว่า "แผนล่างน่ะง่ายนิดเดียว!"

"พวกเธอก็แค่รอให้ดึกๆ ดื่นๆ ไม่มีใครเห็น แล้วก็ย่องเข้าห้องฉินม่อไปมีอะไรกับเขาซะ... ทีนี้พอพวกเธอมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกันแล้ว ก็จะไม่มีใครมาแย่งเขาไปจากพวกเธอได้อีกไง!"

"อะไรนะ?!" สองสาวร้องเสียงหลง หน้าแดงก่ำไปถึงใบหู เมื่อสองสามวันก่อนพวกเธอก็เพิ่งจะทำแบบนั้นไปหมาดๆ แต่พอโดนจับได้ก็อายจนไม่กล้าทำอีกเลย

ไม่คิดเลยว่าวันนี้มู่ชิงชิงจะเสนอไอเดียนี้ขึ้นมาอีก ถ้าเป็นแค่พวกเธอคนใดคนหนึ่งก็คงไม่เท่าไหร่หรอก แต่นี่มีตั้งสองคน แถมยังมีหลินเสวี่ยเอ๋อร์ แล้วก็ซูอวิ้นที่เอาแน่เอานอนไม่ได้อีก ใครจะไปรู้ว่ายังมีผู้หญิงคนไหนที่แอบชอบฉินม่ออยู่อีกหรือเปล่า

ถ้าทุกคนทำตามวิธีนี้หมด มีหวังได้กระอักความอับอายตายกันพอดี

คิดได้ดังนั้น สองสาวก็ส่ายหน้าพร้อมกัน "วิธีนี้ไม่เวิร์คหรอก เปลี่ยนแผนเถอะ พวกเรายังไม่พร้อม"

"ฮิฮิ นี่เป็นแค่แผนล่างนะ ฉันยังมีแผนบนอยู่อีก" มู่ชิงชิงยิ้มแป้น "อย่างที่ฉันบอกไปเมื่อกี้ พวกเธอต้องรู้จักดึงจุดเด่นของตัวเองออกมาใช้"

"จุดเด่นของหลินเสวี่ยเอ๋อร์คืออะไร? หน้าอกใหญ่ ขี้อ้อน แบ๊วเก่ง เอาใจผู้ชายเก่ง ซึ่งเธอก็ใช้จุดเด่นพวกนี้ได้ดีเยี่ยมเลยล่ะ"

"แล้วจุดเด่นของพวกเธอล่ะคืออะไร?" พูดมาถึงตรงนี้ มู่ชิงชิงก็หันไปมองซูเหยา "ฉันจำได้ว่าเธอเป็นประธานชมรมเต้นใช่ไหม? งั้นเธอก็ต้องเต้นเก่งแล้วก็ตัวอ่อนมากๆ แน่ๆ"

"แถมพลังพิเศษของเธอยังเป็นสายตัดเย็บอีก เธอสามารถตัดชุดเซ็กซี่ๆ แล้วใส่เต้นให้ฉินม่อดูได้สบายๆ รับรองว่าเขาต้องหลงจนโงหัวไม่ขึ้นแน่!"

"แถมความตัวอ่อนของเธอก็จะยิ่งไปกระตุ้นอารมณ์ดิบเถื่อนของผู้ชายได้ง่ายๆ เรื่องความแซ่บนี่ก็แล้วแต่เธอจะจัดเต็มเลย รับรองว่าฉินม่อต้องคลั่งรักเธอแน่ๆ"

"ส่วนเธอ..." มู่ชิงชิงหันไปมองเฉินเจียเจีย เธอเอามือเท้าคางครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเบิกตากว้าง "คิดออกแล้ว!"

"ฉันจำได้ว่าแต่ก่อนเธอเคยเป็นกรรมการฝ่ายจิตวิทยาใช่ไหม? แถมเธอยังสนิทกับฉินม่อเป็นพิเศษ ชอบส่งรูปเซ็กซี่ๆ ไปให้เขาดูตอนดึกๆ บ่อยๆ ด้วย"

"ฉันว่าเธอทำแบบนั้นต่อไปก็ดีนะ ถึงตอนนี้จะไม่มีมือถือให้ส่งรูปแล้ว แต่เธอก็แต่งตัวเซ็กซี่ไปให้เขาดูต่อหน้าได้นี่นา!"

"อย่างพวกถุงน่องดำ ถุงน่องขาว ถุงน่องสีเนื้อ ถุงน่องตาข่าย ถุงน่องยาวเหนือเข่า หรือแม้แต่ชุดวันเกิด... เอ้ย! อันหลังนี่ไม่ต้องก็ได้ เอาเป็นว่าเปลี่ยนชุดที่มีถุงน่องไม่ซ้ำแบบไปให้เขาดูทุกวันก็พอ ไม่ต้องกลัวว่าใครจะเห็นหรอก บนรถไฟมีแต่ผู้หญิงด้วยกันทั้งนั้น ใครจะเห็นก็ช่างปะไร"

"ลองคิดดูสิ ถ้าเธอแต่งตัวเซ็กซี่แบบนั้นทุกวัน ฉินม่อจะไม่หลงเธอได้ยังไง?"

"เรื่องเสื้อผ้าก็ขอให้ซูเหยาช่วยตัดให้สิ เธอเก่งเรื่องตัดเย็บอยู่แล้ว พวกถุงน่องถุงมืออะไรพวกนี้สบายมาก พวกเธอสองคนร่วมมือกัน รับรองว่าหลินเสวี่ยเอ๋อร์สู้ไม่ได้แน่!"

เมื่อได้ยินคำแนะนำของมู่ชิงชิง สองสาวก็เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

จริงด้วย! พวกเธอลืมข้อดีของตัวเองไปได้ยังไงเนี่ย?

ด้วยนิสัยหื่นกามของฉินม่อ ถ้าพวกเธอแต่งตัวยั่วๆ แบบนั้นทุกวัน รับรองว่าเขาต้องน้ำลายหกแน่นอน!

เมื่อคิดได้ดังนั้น สองสาวก็ยิ้มออกมาอย่างมั่นใจ แถมยังแอบส่งสายตาท้าทายไปทางหลินเสวี่ยเอ๋อร์อีกต่างหาก

ภาพนั้นอยู่ในสายตาของหลินเสวี่ยเอ๋อร์ทั้งหมด เธอมองซูเหยากับเฉินเจียเจียด้วยความสงสัย ทำไมสองคนนี้ถึงดูแปลกๆ ไปนะ?

มีแผนร้ายอะไรซ่อนอยู่หรือเปล่าเนี่ย?

ช่างเถอะ ยังไงซะพี่ฉินม่อก็ต้องเข้าข้างฉันอยู่แล้วล่ะ!

"ขอบใจมากนะ!" จากนั้น ซูเหยากับเฉินเจียเจียก็จับมือมู่ชิงชิงคนละข้างพร้อมกับกล่าวขอบคุณ

มู่ชิงชิงยิ้มรับอย่างไม่ใส่ใจ "ไม่เป็นไรจ้ะ ขอให้พวกเธอทำสำเร็จนะ!"

(จบแล้ว)