บทที่ 760 - มีสมาชิกใหม่เพิ่มเข้ามา

บทที่ 760 - มีสมาชิกใหม่เพิ่มเข้ามา

"ฉันว่าเธอคงเข้าใจความหมายของฉันผิดไปแล้วล่ะ ฉันหมายถึงว่าเธอจะตามความคืบหน้าของการฝึกฉันทันไหม เธอต้องรู้ไว้นะว่าทุกคนไม่มีทางหยุดรอเธอได้ และเธอก็ขาดเรียนไปแล้วหนึ่งสัปดาห์เต็มๆ"

นี่เป็นครั้งแรกที่หมี่เล่อถูกตั้งคำถามแบบนี้ เธอคิดอยู่ครู่หนึ่งแล้วก็ตอบอย่างหนักแน่นว่า "รายงานครูฝึก ดิฉันคิดว่าไม่มีปัญหาค่ะ ต่อให้มีปัญหา ดิฉันก็จะหาทางเอาชนะมันให้ได้ค่ะ"

ฉินเยวียนเริ่มรู้สึกชื่นชมทหารหญิงตรงหน้ามากขึ้นเรื่อยๆ คนๆ นี้ไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ เลย ความมุ่งมั่นของเธอช่างคล้ายกับตัวเขาในอดีตเสียจริง

และแล้วหมี่เล่อก็ตามฉินเยวียนมายังสนามฝึก ทุกคนต่างก็อยากรู้เรื่องราวของสหายใหม่คนนี้ แถมเธอยังเป็นผู้หญิงเสียด้วย ทหารหญิงในกองร้อยทหารช่างของพวกเขาถือเป็นของหายากเลยทีเดียว

หยางไคหมิงอดไม่ได้ที่จะพูดแซว "โอ้โห นี่ถึงขนาดส่งทหารหญิงมาให้เลยเหรอเนี่ย? ยังมีสาวๆ คนอื่นอีกมั้ยวะเนี่ย!"

หมี่เล่อได้ยินคำพูดนี้ก็รู้สึกรำคาญใจ เธอถลึงตาใส่เขาอย่างเอาเรื่อง ทำเอาทุกคนพากันโห่ร้องแซว แม่สาวคนนี้อารมณ์ร้อนไม่เบาเลยนะเนี่ย

ฉินเยวียนสั่งให้พวกเขารีบกลับไปฝึกตามตารางของตัวเอง เลิกทำตัวเหลวไหลได้แล้ว ตอนนี้เขาจะให้หมี่เล่อฝึกซ้ำแบบเดียวกับที่ทุกคนเคยฝึกมาก่อน ต้าหนิวหันมามองแวบหนึ่ง

แล้วลดเสียงลงพูดกระซิบกระซาบว่า "พวกนายว่านะ ยัยเด็กนี่น่ะ สงสัยแค่ด่านแรกก็คงไม่ผ่านแล้วมั้ง มือบางๆ แบบนั้น ถ้าโดนบาดขึ้นมา จะเอาแรงที่ไหนมาฝึกล่ะ? ฮ่าๆ ฮ่าๆ"

พวกเขาระเบิดหัวเราะกันออกมา ต้าหนิวไม่ทันสังเกตเห็นเลยว่าฉินเยวียนเดินมาอยู่ข้างๆ เขาแล้ว ฉินเยวียนฟาดฝ่ามือลงบนหัวเขาอย่างจัง

"ไอ้เด็กแสบ นี่พวกนายว่างนักหรือไงฮะ?"

ทุกคนรีบทำหน้าขึงขังด้วยความตกใจ แล้วก็กลับไปตั้งใจฝึกกันต่อ ฉินเยวียนจัดการทางฝั่งนี้เสร็จ ก็เดินมาหาหมี่เล่อพร้อมกับยื่นก้อนอิฐให้

"ตอนนี้เธอเริ่มฝึกพื้นฐานอันดับแรกก่อนเลยนะ พอฝึกเสร็จก็ยังมีอย่างอื่นอีก ยังไงซะฉันก็จะให้เวลาเธอแค่สี่วัน พวกผู้ชายเขาใช้เวลาเจ็ดวัน ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าในสี่วันนี้เธอจะทำได้หรือเปล่า"

แม้ว่าเมื่อครู่ฉินเยวียนจะบอกว่าจะไม่รอเธอ แต่มันก็เป็นไปไม่ได้อยู่แล้ว ถ้าไม่รอเธอ การฝึกก็จะยิ่งยืดเยื้อออกไปอีก ก็คงต้องรอสักหน่อยนั่นแหละ

แต่หมี่เล่อกลับรู้สึกไม่พอใจ เธอปรายตามองก้อนอิฐอย่างไม่แยแส "ครูฝึกคะ ดิฉันบอกไปชัดเจนแล้วว่า ดิฉันไม่ต้องการให้คุณปฏิบัติกับดิฉันแตกต่างจากทหารชายคนอื่นๆ ดิฉันต้องการความยุติธรรม พวกเขาทำเท่าไหร่ ดิฉันก็จะทำเท่านั้นค่ะ"

"เฮ้ ทำไมเธอถึงได้ดื้อรั้นขนาดนี้นะ? เธอไปถามพวกเขาดูก็ได้ ว่าตอนฝึกพวกเขาทำกันเท่าไหร่ ฉันเป็นคนไม่เคยเลือกปฏิบัติอยู่แล้ว สำหรับฉันไม่มีการแบ่งแยกชายหญิง มีแค่ทหารดีกับทหารเลวเท่านั้น"

พอได้ยินแบบนี้ หมี่เล่อก็สบายใจขึ้น เธอไม่ชอบการถูกปฏิบัติแบบแตกต่าง และไม่อยากรับสิทธิพิเศษใดๆ เธอคิดว่าทหารหญิงก็คือทหารเหมือนกัน

ท่ามกลางแสงแดดจ้า หมี่เล่อทำท่านั่งม้า มือทั้งสองข้างหิ้วก้อนอิฐ ก้อนอิฐร่วงหล่นลงพื้นครั้งแล้วครั้งเล่า เธอก็ก้มลงเก็บมันขึ้นมาใหม่ ในจุดนี้ต้องยอมรับเลยว่าเธอทำได้ดีมาก น้ำหนักเท่ากัน เวลาเท่ากัน

บนมือของเธอมีรอยเลือดเป็นทางยาวปรากฏขึ้น แต่เธอไม่ได้ใส่ใจเลยแม้แต่น้อย เธอยังคงอดทนต่อไป จนกระทั่งถึงเวลาอาหารเย็น หมี่เล่อก็ยังคงฝึกอยู่

ฉินเยวียนสั่งเลิกแถว แต่หมี่เล่อขอฝึกต่อ หยางไคหมิงและเพื่อนๆ ฝึกกันมาทั้งบ่าย ปวดเมื่อยไปทั้งตัว การต้องขุดหลุม ฝังระเบิด และกู้ระเบิดอย่างต่อเนื่อง มันผลาญพลังงานไปมากจริงๆ

ตอนที่เดินผ่านมา พวกเขาก็เห็นหมี่เล่อยังทำท่านั่งม้าอยู่เลย

(จบแล้ว)