บทที่ 76 - ข่าวคราวของน้ำพุวิญญาณจินเซิ่ง

บทที่ 76 - ข่าวคราวของน้ำพุวิญญาณจินเซิ่ง

ภายในตลาด ซูสือเอ้อร์และเจียงเฟยสวี่ยเดินเคียงบ่าเคียงไหล่ ทอดน่องดูของไปเรื่อยๆ อย่างไม่หยุดหย่อน

ตลอดทางหากพบเห็นของแปลกตาสักหน่อย โดยเฉพาะหนังสือบันทึกจิปาถะ และโอสถที่มีระดับต่ำแต่มีความพิเศษบางอย่าง ซูสือเอ้อร์ก็จะแลกเปลี่ยนมาอย่างไม่ลังเล

เตาหลอมลึกลับนั้น เขาไม่อาจนำออกมาใช้ได้ง่ายๆ ในตอนนี้ ดังนั้น โอสถที่ใช้ในการฝึกฝน เขาจึงต้องการแต่ระดับสูงขึ้นไป

ทว่าโอสถอื่นๆ ที่ยังไม่รีบใช้ แม้แต่โอสถเสียเขาก็ไม่ปล่อยผ่าน

หรืออาจจะเรียกได้ว่ายิ่งชอบด้วยซ้ำ เพราะราคาแทบจะเป็นศูนย์

รอให้ระดับพลังของเขาเพิ่มขึ้นและพ้นจากอันตราย ของพวกนี้ก็สามารถนำมาใช้เตาหลอมลึกลับสกัดให้เป็นโอสถระดับสุดยอดได้

ถึงตอนนั้นคงรวยเละแน่ๆ!

ในระหว่างที่เดินดูของ ซูสือเอ้อร์ก็ซื้ออาวุธเวทระดับสูงรูปร่างคล้ายวงแหวนชุดหนึ่งให้เจียงเฟยสวี่ยด้วย

อาวุธเวทระดับสูงนั้นมูลค่าไม่ใช่น้อยๆ แต่เมื่อเทียบกับอาวุธเวทป้องกันระดับสุดยอดแล้ว ก็ถือว่าไม่เท่าไหร่

พริบตาเดียวก็ผ่านไปหลายชั่วยาม

ทั้งสองเดินดูของในตลาดแทบจะทั่วแล้ว ตลอดทางซูสือเอ้อร์หยิบสมุนไพรวิญญาณระดับสองหลายชนิดออกมาแลกเปลี่ยนกับพ่อค้าแม่ค้าหลายคน

เวลาผ่านไปหลายชั่วยาม สมุนไพรวิญญาณที่ถูกแลกเปลี่ยนออกไป หากไม่ถึงสองพัน ก็ต้องมีกว่าหนึ่งพันต้นเป็นแน่

เจียงเฟยสวี่ยที่มองอยู่ถึงกับตกตะลึง

เดิมทีเธอคิดว่าวัตถุดิบวิญญาณหนึ่งพันชิ้นก่อนหน้านี้คือขีดจำกัดแล้ว

คิดไม่ถึงเลยว่าซูสือเอ้อร์ยังมีทรัพยากรมากมายขนาดนี้

หมอนี่มีที่มาที่ไปอย่างไรกันแน่เนี่ย!

ทรัพยากรมากมายขนาดนี้ มันแทบจะเทียบเท่ากับตระกูลผู้บำเพ็ญเพียรตระกูลเล็กๆ ตระกูลหนึ่งเลยนะ?

เมื่อมาถึงบริเวณที่ค่อนข้างเปลี่ยว เจียงเฟยสวี่ยก็อดไม่ได้ที่จะถามซูสือเอ้อร์ว่า "พี่จู ท่านแน่ใจนะว่าท่านเป็นแค่ผู้ฝึกตนอิสระ? ศิษย์ยอดฝีมือของตระกูลใหญ่ หรือสำนักใหญ่พวกนั้น เกรงว่าจะยังไม่รวยเท่าท่านเลยมั้ง!"

"แค่กๆ ข้าก็แค่โชคดีน่ะ เลยได้ของพวกนี้มา หมดแล้วๆ เหลืออยู่นิดเดียวแล้ว" ซูสือเอ้อร์ฉีกยิ้มกว้าง พลางเกาหัวพูด

"จริงอะ?" เจียงเฟยสวี่ยเอียงคอ ดูยังไงก็ไม่เชื่อ

"จะหลอกเจ้าไปทำไม!" ซูสือเอ้อร์สีหน้าไม่เปลี่ยน เอ่ยด้วยรอยยิ้ม

นี่เป็นเพราะอยู่ต่อหน้าเจียงเฟยสวี่ยเท่านั้น หากเปลี่ยนเป็นคนอื่น เขาไม่มีทางเผยให้เห็นทรัพยากรมากมายขนาดนี้เด็ดขาด

"ก็ได้! แล้วต่อไปท่านตั้งใจจะทำอะไร?" เจียงเฟยสวี่ยยังคงกึ่งเชื่อกึ่งสงสัย มองซูสือเอ้อร์แล้วถามต่อ

"หืม?" ซูสือเอ้อร์กำลังจะอ้าปากพูด ทว่าจู่ๆ ก็เห็นเงาร่างหนึ่งเดินเข้ามา เขาจึงรีบหรี่ตามองผู้มาเยือน

ผู้มาเยือนเป็นชายชรารูปร่างผอมแห้ง หน้าตาเจ้าเล่ห์ หนวดเคราและผมเผ้ายุ่งเหยิงรุงรัง ดูท่าทางลามกนิดๆ อายุราวหกสิบกว่าปี สวมเสื้อผ้ายับยู่ยี่ เดินหลังค่อม

คนผู้นี้มีระดับพลังไม่สูงนัก เพียงแค่ระดับลมปราณขั้นที่หนึ่งเท่านั้น

เดิมทีซูสือเอ้อร์คิดว่าอีกฝ่ายแค่เดินผ่าน แต่เมื่ออีกฝ่ายเข้ามาใกล้ กลับเดินเข้ามาหาด้วยรอยยิ้ม เผยให้เห็นฟันสีเหลืองซีด

"สหายทั้งสอง ข้ามีของวิเศษอยู่ชิ้นหนึ่ง พวกท่านสนใจหรือไม่? ข้าไม่ได้ต้องการอะไรมาก แค่สมุนไพรวิญญาณยี่สิบต้นก็พอแล้ว!"

พูดจบ ชายชราก็ล้วงมือเข้าไปในอกเสื้อ

"หืม? เจ้าตามพวกเรามางั้นรึ?!" ซูสือเอ้อร์หรี่ตาลง แววตาแปรเปลี่ยนเป็นคมกริบในพริบตา

การที่อีกฝ่ายเอ่ยปากขอแลกเปลี่ยนสมุนไพรวิญญาณ ก็เพียงพอที่จะแสดงให้เห็นแล้วว่าเขาคอยสังเกตพวกเขามานานแล้ว และเขากลับไม่รู้สึกตัวเลยสักนิด!

"สหายอย่าเข้าใจผิด ข้าแค่บังเอิญเห็นพวกท่านกำลังแลกเปลี่ยนทรัพยากรกับคนอื่น ของวิเศษชิ้นนี้ พวกท่านต้องต้องการมันแน่!" ชายชรายิ้มแหย รีบเอ่ยปากอธิบาย

"โอ้? ของวิเศษอะไรล่ะ เอาออกมาดูหน่อยสิ!" เจียงเฟยสวี่ยเกิดความสงสัยใคร่รู้ขึ้นมาทันที จึงรีบเอ่ยปาก

ซูสือเอ้อร์ยังคงระแวดระวัง มองอีกฝ่ายโดยไม่ได้พูดอะไร รอการกระทำต่อไปของเขา

ชายชราได้ยินดังนั้น ก็รีบล้วงแผ่นแผนที่หนังแกะยับๆ แผ่นหนึ่งออกมาจากอกเสื้อ กำไว้ในมือ ดูราวกับว่าเป็นของล้ำค่ามาก

"อะไรกัน ก็แค่แผนที่หนังแกะขาดๆ แผ่นเดียวเอง ข้านึกว่าเป็นของวิเศษอะไรที่ยิ่งใหญ่ซะอีก!" เจียงเฟยสวี่ยเบ้ปาก หมดความสนใจไปในทันที

"สหาย จะพูดเช่นนั้นไม่ได้หรอกนะ นี่จะเป็นของวิเศษหรือไม่ ก็ต้องดูว่าข้างบนนี้บันทึกอะไรไว้ จริงไหม?" ชายชราไม่โกรธ หัวเราะหึๆ ท่าทางลึกลับ

"โอ้? แล้วข้างบนนี้บันทึกอะไรไว้ล่ะ?" ซูสือเอ้อร์เลิกคิ้วขึ้น ถามตรงๆ

"นี่คือแผนที่ขุมทรัพย์ หรือจะเรียกว่าแผนที่เส้นทางก็ได้ บนนี้บันทึกข้อมูลตำแหน่งของน้ำพุวิญญาณจินเซิ่งไว้!" ชายชรากำแผนที่ขุมทรัพย์ในมือแน่น รีบตอบ

"อะไรนะ? น้ำพุวิญญาณจินเซิ่ง?! เจ้าแน่ใจนะ?" ซูสือเอ้อร์ยังไม่ทันจะตอบสนองว่ามันคืออะไร เจียงเฟยสวี่ยที่อยู่ด้านข้างก็อุทานออกมาด้วยความตกใจ

พูดจบ เธอก็รีบหันไปมองซูสือเอ้อร์ทันที และอธิบายอย่างรวดเร็ว

"น้ำพุวิญญาณจินเซิ่งเป็นน้ำวิเศษที่ถือกำเนิดขึ้นจากฟ้าดิน น้ำพุหนึ่งบ่อ มีน้ำพุมากที่สุดแค่สามชาม ดื่มเข้าไปชามเดียว ก็สามารถเพิ่มระดับพลังบำเพ็ญเพียรของผู้ฝึกตนได้อย่างมหาศาล โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับผู้ฝึกปราณระดับลมปราณอย่างพวกเรา เทียบเท่ากับการฝึกฝนอย่างหนักหน่วงถึงหกสิบปีเลยนะ!"

พูดจบ เจียงเฟยสวี่ยก็จ้องมองชายชราตรงหน้าด้วยดวงตาเป็นประกาย แววตาตื่นเต้นดีใจจนแทบจะปิดบังไว้ไม่มิด

ซูสือเอ้อร์เองก็ตกใจเช่นกัน หัวใจเริ่มเต้นแรงขึ้นมาทันที

พรสวรรค์รากปราณของเขาแย่มาก หากต้องการเพิ่มระดับพลังอย่างรวดเร็ว การฝึกฝนอย่างหนักหน่วงนั้นไร้ประโยชน์โดยสิ้นเชิง

โอสถวิเศษที่สามารถเพิ่มระดับพลังได้อย่างรวดเร็วเช่นนี้ ถือเป็นสิ่งที่เย้ายวนใจสำหรับเขามาก

น้ำพุวิญญาณจินเซิ่งหนึ่งชาม สามารถเทียบเท่ากับการฝึกฝนอย่างหนักหน่วงถึงหกสิบปีเลยงั้นรึ?!

หากเป็นเช่นนั้นจริง นี่ก็ถือเป็นของวิเศษที่หาได้ยากยิ่งอย่างแน่นอน!

แม้จะหวั่นไหว แต่ซูสือเอ้อร์ก็ไม่ได้สูญเสียสติไป เขาหรี่ตาลง แล้วเอ่ยขึ้นอย่างเรียบเฉยทันทีว่า "ของวิเศษล้ำค่าอย่างน้ำพุวิญญาณจินเซิ่ง ในเมื่อมีแผนที่เส้นทาง แล้วเหตุใดเจ้าจึงไม่ไปเก็บเกี่ยวมาเองล่ะ?"

"นั่นสิ!" เจียงเฟยสวี่ยก็ตั้งสติได้ทันที

"เฮ้อ พูดตามตรงนะ ตำแหน่งที่ตั้งของน้ำพุวิญญาณจินเซิ่งนั้น อยู่ที่บึงอวิ๋นเมิ่งซึ่งอยู่ห่างออกไปทางเหนือร้อยลี้ สถานที่แห่งนั้นเต็มไปด้วยอันตรายและกลิ่นอายสังหาร ด้วยพลังระดับข้า ไปก็มีแต่รนหาที่ตาย"

"สู้เอามาแลกสมุนไพรวิญญาณสักสองสามต้น ไปหลอมโอสถดีๆ สักเตา เพื่อให้ระดับพลังก้าวหน้าขึ้นอีกขั้น มีชีวิตรอดต่อไปได้อีกหลายปี ข้าก็พอใจแล้ว!"

"แต่พวกท่านทั้งสองไม่เหมือนกัน พวกท่านมีฝีมือไม่ธรรมดา อีกทั้งยังเดินทางมาด้วยกัน แถมยังอายุน้อย หากได้แผนที่ไป แม้ตอนนี้จะยังไม่ไป แต่พอระดับพลังเพิ่มขึ้นเมื่อใด ก็สามารถไปได้ทุกเมื่อ"

ชายชราถอนหายใจยาว ก่อนจะรำพึงรำพันออกมาครู่หนึ่ง จากนั้นก็พูดจายกยอและหลอกล่อด้วยน้ำเสียงที่เย้ายวนใจอย่างยิ่งใส่ซูสือเอ้อร์และเจียงเฟยสวี่ย

"ดูเหมือนจะ... มีเหตุผลอยู่นะ!" เจียงเฟยสวี่ยพยักหน้า ท่าทางดูหวั่นไหวมาก พลางหันไปมองซูสือเอ้อร์ เพื่อขอความเห็นจากเขา

"ไม่สนใจ ไม่แลก!" ซูสือเอ้อร์สีหน้าไม่เปลี่ยน ราวกับพระชราที่กำลังนั่งสมาธิ ปฏิเสธอย่างเด็ดขาด

สิ่งที่ชายชราผู้นี้พูดมานั้นมีเหตุมีผลและน่าเชื่อถือมาก

แต่เขาเป็นคนระมัดระวัง แม้จะบอกไม่ถูก แต่ก็รู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ

ของวิเศษที่ช่วยเพิ่มระดับพลัง แน่นอนว่ามันเย้ายวนใจอย่างยิ่ง

แต่ชายชราผู้นี้มาโดยไม่ทราบประวัติ เขาเกรงว่าหากเผลอเรอแม้แต่นิดเดียว อาจจะตายโดยไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าตายยังไง

"นี่..." ชายชรามีสีหน้าลังเล แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ กัดฟันกรอด ราวกับตัดสินใจอะไรบางอย่างได้

"สหายทั้งสอง ข้ายังมีของวิเศษอีกชิ้นหนึ่งที่บังเอิญได้มา ของชิ้นนี้รวมกับแผนที่ขุมทรัพย์ แลกกับสมุนไพรวิญญาณห้าสิบต้นของพวกท่าน เป็นอย่างไร?"

พูดจบ ชายชราก็ล้วงมือเข้าไปในอกเสื้ออีกครั้ง คลำหาอยู่พักใหญ่ ในที่สุดก็หยิบของสิ่งหนึ่งออกมาด้วยท่าทางไม่เต็มใจนัก

(จบแล้ว)