บทที่ 180 - ความแข็งแกร่งของเครซี่โธมัส

บทที่ 180 - ความแข็งแกร่งของเครซี่โธมัส

กลุ่มแชตของพันธมิตรไร้เทียมทานมักจะสงบสุขเสมอ ใครจะไปคิดว่าจู่ๆ จะมีตัวปัญหาโผล่เข้ามา สมาชิกในพันธมิตรไร้เทียมทานทุกคนล้วนเป็นผู้เล่นอันดับหนึ่งของแต่ละเมืองที่ได้รับการยอมรับอย่างเป็นเอกฉันท์ ด้วยสถานะที่ยิ่งใหญ่ขนาดนี้ บวกกับกิลด์ที่มีขุมกำลังไม่ธรรมดา ไม่ว่าจะอยู่เมืองไหน ก็แทบจะไม่มีใครกล้าแหยมแล้ว แต่ทำไมพอหลินเฟิงเข้ามาปุ๊บก็มีเรื่องปั๊บเลยล่ะ? ช่างเป็นตัวสร้างปัญหาขนานแท้เลยจริงๆ

แต่จอมยุทธ์เฟิงอวิ๋นก็ตอบกลับมาว่า:

【ตอนที่ก่อตั้งพันธมิตรไร้เทียมทาน พวกเราตกลงกันไว้แล้วว่าจะร่วมทุกข์ร่วมสุขกัน ในเมื่อมีคนกล้ามาหาเรื่องคนของเรา ก็ต้องแสดงให้พวกมันเห็นถึงความยิ่งใหญ่ของพันธมิตรไร้เทียมทานเสียหน่อย】

【จอมยุทธ์เฟิงอวิ๋นพูดถูก!】

【ก็น่าสนใจดีเหมือนกัน】

【ฉันยืนอยู่หน้า NPC เทเลพอร์ตแล้ว กำลังจะไปเมืองหนิงตูเดี๋ยวนี้แหละ】

【ไป ฉันก็จะไปดูเรื่องสนุกด้วยคน】

หลินเฟิงไม่คาดคิดว่าคนกลุ่มนี้จะรักเพื่อนพ้องขนาดนี้ ในกลุ่มมีสมาชิกทั้งหมดแค่ 80 คน แต่กลับมีคนอาสามาช่วยถึงหกสิบกว่าคน แถมทุกคนยังเป็นผู้เล่นระดับท็อปที่เลเวลเกิน 50 ทั้งนั้น เหนือความคาดหมายของหลินเฟิงมาก

เขาไม่รอช้า รีบส่งวิธีเดินทางและพิกัดของหน้าผาเสียดฟ้าเข้าไปในกลุ่มแชตทันที หลังจากเปิดระบบเทเลพอร์ตระหว่างเมือง การเดินทางข้ามเมืองก็กลายเป็นเรื่องง่าย แค่วาร์ปจากเมืองหลักของตัวเองมาที่เมืองหนิงตู ต่อด้วยรถม้าไปเมืองชิงอวิ๋น แล้วขี่สัตว์ขี่มายังหน้าผาเสียดฟ้า ใช้เวลาแค่ประมาณ 10 นาทีเท่านั้น

หลินเฟิงกัดฟัน: 【10 นาที ฉันกลัวว่าจะยื้อไม่ไหวหรอกนะ หัวรถจักร】

【อย่าเรียกฉันว่าหัวรถจักรนะโว้ย!! ไอ้สิบกว่าคนนั่น เดี๋ยวฉันจัดการเอง】

เครซี่โธมัสกระทืบเท้าลงบนดาบเหินหิมะ ดาบใหญ่พุ่งทะยานลงมาราวกับดาวตก มุ่งตรงไปยังช่วงกลางของภูเขา ดาบเหินหิมะเล่มเบ้อเริ่มขนาดนั้น คนของสำนักกระบี่ชุดขาวจะมองไม่เห็นได้ยังไง

【ลูกพี่ หมอนั่นลงมาแล้ว】

【แม่ร่วง ยืนอยู่บนดาบด้วย โคตรเท่เลยว่ะ】

【เท่แล้วไงวะ? มันน่าจะเป็นพวกของชางเทียนจื่อนะ】

【ช่างแม่งเหอะ ลงมาเมื่อไหร่ก็ฆ่าทิ้งซะ】

"ฆ่าฉันงั้นเหรอ? อย่างพวกกากๆ อย่างแกเนี่ยนะ"

เครซี่โธมัสแค่นเสียงเยาะเย้ย เขาครอบครองอาชีพซ่อนเร้นที่ทรงพลังมากในช่วงต้นเกม แม้พลังโจมตีจะด้อยกว่านักดาบเลเวลเดียวกันอยู่บ้าง แต่นั่นก็ต่อเมื่อมีเลเวลและอุปกรณ์ระดับเดียวกันเท่านั้น ส่วนเครซี่โธมัสสวมใส่อุปกรณ์ระดับท็อป เป็นถึงยอดฝีมืออันดับหนึ่งของบอร์ดจัดอันดับอุปกรณ์เมืองหางตูเชียวนะ!

เขาแค่ชี้ปลายนิ้วออกไปกลางอากาศ ปราณกระบี่สายหนึ่งก็พุ่งแหวกลมเข้าใส่นักพรตคนหนึ่ง อาชีพนักพรตก็คล้ายๆ นักเวทในเกมอื่น โจมตีไกล โจมตีแรง แต่เลือดน้อยป้องกันบางอยู่แล้ว อีกฝ่ายเป็นแค่นักรบเลเวล 40 จะต้านทานการโจมตีจากอาชีพซ่อนเร้นเลเวล 50 ได้ยังไง

ฉั๊วะ!

ราวกับเส้นเลือดใหญ่ถูกแทงทะลุ

โจมตีทะลุเกราะ คริติคอล -3500

ดาเมจมหาศาลนี้ทำเอาคนของสำนักกระบี่ชุดขาวถึงกับเบิกตากว้าง

【ตัวบ้าอะไรวะเนี่ย??】

เซียนกระบี่ชุดขาวถึงกับหลุดปากตะโกน: 【ทีเดียวตาย? เป็นไปได้ไง?】

【ทำไมมันถึงเก่งขนาดนี้วะ?】

【ฮ่าๆ ของปลอมแหงๆ โกหกกันชัดๆ!】

พลังโจมตีของเครซี่โธมัสก้าวข้ามขีดจำกัดความเข้าใจของสำนักกระบี่ชุดขาวไปไกลลิบ ทั้งเมืองหนิงตูคงมีแค่แตงโมใบโตคนเดียวมั้งที่มีพลังโจมตีมหาศาลขนาดนี้ ชางเทียนจื่อที่ว่าแน่ ซอมบี้ของเขาก็ยังต้องอัดสัก 2-3 ทีถึงจะฆ่าคนได้ แต่ไอ้หมอนี่ที่ยืนอยู่บนดาบ กลับฆ่าคนได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวเนี่ยนะ?

เห็นเครซี่โธมัสเตรียมจะโจมตีระลอกสอง เซียนกระบี่ชุดขาวก็รีบตะโกน: 【เดี๋ยวก่อนๆๆ ฉันยอมจ่ายเงินซื้อชีวิต!】

เครซี่โธมัสยืนอยู่บนดาบ ปรายตามองเซียนกระบี่ชุดขาวอย่างรังเกียจ: "ไอ้คนฉวยโอกาสอย่างแก ไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะรู้หรอก"

เขาไม่สนใจคำพูดของอีกฝ่าย แล้วสะบัดปราณกระบี่สุดแสนธรรมดาเข้าใส่นักล่าอีกคน อาชีพสายโจมตีไกลมีจุดอ่อนเหมือนกันหมดคือพลังป้องกันต่ำ แล้วก็เป็นไปตามคาด ผู้เล่นคนนั้นถูกเครซี่โธมัสฆ่าตายในดาบเดียว

เซียนกระบี่ชุดขาวกัดฟันกรอด: 【บัดซบ ไม่ต้องโจมตีชางเทียนจื่อแล้ว รุมฆ่าไอ้เวรนี่ก่อนเลย】

พลังโจมตีสูง ย่อมแลกมาด้วยพลังป้องกันที่ต่ำ กฎข้อนี้ใช้ได้กับเครซี่โธมัสเช่นกัน พวกเขาที่เหลืออีกสิบกว่าคนหันมาโจมตีพร้อมกัน แต่เซียนกระบี่ชุดขาวประเมินความสามารถของอาชีพซ่อนเร้นต่ำเกินไป เครซี่โธมัสยืนนิ่งอยู่บนดาบอย่างมาดมั่น ไพล่มือขวาไว้ด้านหลัง แล้วชูมือซ้ายขึ้น

"ปราณกระบี่คุ้มกาย!"

ชั่วพริบตา ปราณกระบี่นับไม่ถ้วนก็ลอยวนรอบตัวเขา ป้องกันการโจมตีจากสิบกว่าคนนั้นไว้ได้ทั้งหมด

【เป็นไปได้ไง.. ตีไม่เข้าเลยเหรอ?】

【นี่มันสกิลป้องกันบ้าอะไรวะเนี่ย โคตรโกงเลย?】

ในขณะที่พวกเขากำลังช็อก เครซี่โธมัสก็แค่ชี้ปลายนิ้วออกไปเบาๆ ผู้เล่นอีกคนก็ร่วงลงไปนอนกองกับพื้น เพียงอึดใจเดียว เซียนกระบี่ชุดขาวกับผู้เล่นสายโจมตีไกลสิบกว่าคนก็ตายไปครึ่งหนึ่งแล้ว ความหวาดกลัวและตกตะลึง ทำให้เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากสั่งถอยทัพ

【สู้ไม่ไหวหรอก หนีเร็วเข้า】

【ถอยๆ หนีเร็ว】

ไม่อยากจะเชื่อเลยว่า ปาร์ตี้ผู้เล่นสายโจมตีไกลระดับหัวกะทิเกือบ 3 ปาร์ตี้ จะถูกผู้เล่นนิรนามฆ่าตายไปครึ่งหนึ่งจนต้องวิ่งหนีเอาชีวิตรอดอย่างน่าสมเพช

【แม่งเอ๊ย ไอ้หมอนี่มันเป็นใครวะ!】

【บัดซบ บัดซบ ทำไมชางเทียนจื่อมันถึงโชคดีแบบนี้?】

【แม่งเอ๊ย ไม่ฆ่าชางเทียนจื่อก็ไม่เป็นไร ขอแค่ถ่วงเวลาไว้ บอสของมันก็ตีไม่สำเร็จอยู่ดี!】

【ใช่ ลูกพี่พูดถูก พวกเรากลับไปสกัดกั้นคนของกิลด์ราชวงศ์ต้าซางไว้ เท่านี้ชางเทียนจื่อก็อดตีบอสแล้ว!】

【ถ้ามันอดตีบอส แผนของเราก็สำเร็จแล้ว】

เซียนกระบี่ชุดขาวรีบพาคนไปสมทบกับกองกำลังหลัก กิลด์ราชวงศ์ต้าซางที่ไม่มีหลินเฟิงอยู่ด้วย ก็มีระดับความแข็งแกร่งพอๆ กับสำนักกระบี่ชุดขาวนั่นแหละ ไม่ถึงกับถูกบดขยี้ แต่ก็ถูกสกัดกั้นไม่ให้ไปถึงหน้าผาเสียดฟ้าได้ง่ายๆ

【เชี่ย ทางนั้นก็ตีกันแล้วเว้ย!】

【ทางนู้นกิลด์ชิงอวิ๋นกำลังย่ำแย่ ทางนี้ก็มาตีกันอีกเหรอเนี่ย?】

【ดีเลย พวกเราจะได้เปลี่ยนที่เก็บของดรอปบ้าง!】

【สำนักกระบี่ชุดขาวกับราชวงศ์ต้าซางนี่หว่า!】

【โหย คนของกิลด์ราชวงศ์ต้าซางแต่ละคนรวยๆ ทั้งนั้น ทำไมถึงมาตีกับคนอื่นได้วะ? เร็วเข้า รีบไปเก็บของดรอปเร็ว!】

กิลด์ชิงอวิ๋นเป็นแค่กิลด์เดียว ถึงจะเก่งกว่าอีกสามกิลด์ที่เหลือ แต่ด้วยจำนวนคนที่เสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัด พวกเขาจึงเริ่มต้านทานไม่ไหว คนตายมากขึ้นเรื่อยๆ แถมกำลังเสริมก็มาไม่ทัน ส่วนการต่อสู้ระหว่างกิลด์ราชวงศ์ต้าซางกับสำนักกระบี่ชุดขาวกลับดึงดูดความสนใจได้มากกว่า พวกคนที่มารอเก็บของดรอปต่างพากันวิ่งไปดูเรื่องสนุกกันยกใหญ่

ตีนเขายังคงคราคร่ำไปด้วยผู้คน ส่วนหลินเฟิงกลับยิ่งร้อนใจหนักขึ้นไปอีก เพราะเวลานับถอยหลังสู่สถานะคลุ้มคลั่งของมังกรหลามหน้าผาปรากฏขึ้นแล้ว

【มังกรหลามหน้าผาจะเข้าสู่สถานะคลุ้มคลั่งในอีก 2 ชั่วโมง!】

(จบแล้ว)