บทที่ 150 - คนเลี้ยงงู : สวี่เซียน

บทที่ 150 - คนเลี้ยงงู : สวี่เซียน

หน้าด้านเกินไปแล้ว

ใครเป็นคนคิดเนื้อเรื่องวะเนี่ย

'อ๊ากกก'

เสียงร้องโหยหวนของหลินเฟิงดังก้องไปทั่วห้วงลึกเหมันต์

ตกลงมาซะแล้ว..

ท่ามกลางอาการวิงเวียนศีรษะ

เบื้องหน้าของหลินเฟิงก็มืดมิดไปชั่วขณะ

เมื่อเขาลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ก็พบว่าตัวเองมาโผล่อยู่ในถ้ำน้ำแข็งที่เต็มไปด้วยหิมะและน้ำแข็งแล้ว

แผนที่เปลี่ยนเป็น 【ห้วงลึกเหมันต์】

นี่เขาโดนงูเหมันต์ที่กะจะตก ลากลงมาในบ่อน้ำเลยเหรอเนี่ย

เบ็ดตกปลาในมือยังคงสั่นระริก สายเอ็นตึงเปรี๊ยะทอดยาวลึกเข้าไปในอุโมงค์น้ำแข็งอันมืดมิด

"ยุ่งยากชะมัดเลยแฮะ!" หลินเฟิงส่ายหน้า แล้วเดินตามสายเอ็นเข้าไปในอุโมงค์น้ำแข็ง

รอบด้านมีแต่ไอเย็นยะเยือก

ภายในอุโมงค์น้ำแข็งมีเสียงคำรามชวนขนลุกดังก้องออกมา

เหมือนมีตัวอะไรตัวใหญ่ยักษ์กำลังต่อสู้กันอยู่

หลินเฟิงสังหรณ์ใจว่า อาจจะมีการต่อสู้อันดุเดือดรออยู่ เขาจึงหยุดเดินกะทันหัน

"ออกมา ซอมบี้หมื่นปี!"

ภายใต้การเรียกของเขา โลงศพของซอมบี้หมื่นปีก็ 'ปัง' ตกลงบนพื้น

เป็นไปตามคาด

ลางสังหรณ์ของเขาแม่นยำมาก

วินาทีที่ซอมบี้หมื่นปีปรากฏตัว

พื้นดินรอบๆ ก็สั่นสะเทือนตามไปด้วย

'ครืนนน!'

ท่ามกลางเสียงดังกึกก้อง

มีสัตว์ประหลาดตัวใหญ่ยักษ์พุ่งพรวดออกมาจากอุโมงค์น้ำแข็งด้วยความเร็วสูง

"โผล่มาแล้ว!!"

"ซอมบี้หมื่นปี ขวางมันไว้!"

หลินเฟิงดึงเบ็ดตกปลากลับมาอย่างแรง

สายเอ็นที่ตึงเปรี๊ยะดึงงูเหลือมยักษ์สีขาวตัวหนึ่งออกมา

พอเห็นขนาดตัวของมัน หลินเฟิงก็อดไม่ได้ที่จะขนลุกซู่

"เชี่ยเอ๊ย!! แบบนี้เรียกงูตัวเล็กๆ เหรอวะ?"

เจ้างูตัวเล็กๆ ในปากของหลี่เสี่ยง

ความกว้างตั้งเมตรกว่า ยาวหลายสิบเมตร ตัวใหญ่เบ้อเริ่มเทิ่มเหมือนมังกรเหมือนงูเหลือมยักษ์เลย

แบบว่าเขมือบหลินเฟิงลงคอได้ในคำเดียวเลยล่ะ

"พวกนักแต่งเรื่องเนี่ยหน้าด้านจริงๆ คางคกพิษสามตาชอบกินไอ้ตัวแบบนี้เนี่ยนะ??"

มันกลับกันหรือเปล่า??

【งูเหมันต์】

【บอส】

【เลเวล 40】

ชื่อบนหัวของมันยืนยันแล้วว่า นี่แหละคือเป้าหมายในภารกิจที่หลินเฟิงกำลังตามหา

ตัวใหญ่ขนาดนี้? จะเอาใส่กระเป๋ายังไง จะเอาไปวางตรงหน้าเสี่ยวหงได้ยังไง??

ไม่ต้องสนความสมเหตุสมผลแล้ว กัดฟันกรอด "ซอมบี้หมื่นปี ฆ่ามันซะ"

ซอมบี้หมื่นปีไม่สนใจหรอกว่าอีกฝ่ายจะตัวใหญ่แค่ไหน มันคำรามลั่นแล้วพุ่งเข้าใส่ทันที

สงสัยจะโดนเสี่ยวหงกินไปรอบนึงล่ะมั้ง

ตอนนี้ซอมบี้เลยกำลังฉุนจัด ลงมือทีไรก็ติดคริติคอลตลอด

กรงเล็บแหลมคมข่วนเข้าที่ลำตัวของงูเหมันต์ จนเกิดเสียงโลหะกระทบกันดังเคร้งคร้าง

ดาเมจเด้งขึ้นมา -1000, -1000 อย่างคงที่

หลังจากการโจมตี หลอดเลือดของงูเหมันต์ก็ปรากฏขึ้น

เลือดของมันมีไม่เยอะเท่าไหร่ มีแค่ 100,000 เท่านั้น

"สู้ได้? งั้นก็หวานหมูสิ!"

หลินเฟิงจับสายเอ็นไว้แน่น ป้องกันไม่ให้มันหนีไปได้

แต่วินาทีต่อมา เขาก็ต้องอึ้งไปเลย

งูเหมันต์โดนซอมบี้หมื่นปีโจมตี แต่มันกลับไม่สวนกลับเลยแม้แต่น้อย มิหนำซ้ำยังพุ่งตรงเข้ามาหาหลินเฟิงอีกต่างหาก

"เฮ้ยๆๆ ไม่สนค่าความโกรธเลยเหรอ? จะเล่นกันแบบนี้ใช่ไหม?"

มองดูงูเหมันต์ที่พุ่งทะยานเข้ามา ม่านตาของหลินเฟิงก็หดเกร็ง

ตัวของอีกฝ่ายมันใหญ่โตเกินไปแล้ว

ยังไม่ทันที่เขาจะหนีไปไหน งูเหมันต์ร่างยักษ์ก็เลื้อยเข้ามาพันรัดตัวเขาไว้แน่น

【ติ๊ง คุณถูกงูเหมันต์โจมตี ติดสถานะถูกรัด ไม่สามารถเคลื่อนที่ ไม่สามารถวาร์ปได้】

ไม่ต้องรอให้ระบบแจ้งเตือนหรอก

งูเหมันต์ม้วนตัวหลินเฟิงไว้ แล้วก็หันหัวเลื้อยหนีกลับเข้าไปในอุโมงค์น้ำแข็งลึกๆ ทันที

ซอมบี้หมื่นปีวิ่งไล่ตามอยู่ข้างหลัง

งูเหมันต์ไม่สนใจมันเลยแม้แต่น้อย

พากย์หลินเฟิงมุดลึกเข้าไปในอุโมงค์

"ปล่อยฉันนะ จะพาฉันไปไหนเนี่ย!!"

หลินเฟิงก็จนปัญญา ทำได้แค่ปล่อยให้งูเหมันต์ลากตัวเองออกจากที่เดิม

รอบด้านเริ่มหนาวเหน็บขึ้นเรื่อยๆ

ต่อให้เป็นการเล่นเกม หลินเฟิงก็ยังอดไม่ได้ที่จะตัวสั่นงันงก

【ติ๊ง ติดสถานะเหน็บหนาว พลังป้องกัน -20%, ความเร็วในการเคลื่อนที่ -40%, ความเร็วในการโจมตี -40%】

หลินเฟิงสบถด่าว่าซวยแล้ว

สเตตัสของเขาผูกติดกับซอมบี้หมื่นปี

สเตตัสของเขาลดลง สเตตัสของซอมบี้หมื่นปีก็ต้องลดลงตามไปด้วยแน่นอน

เป็นไปตามคาด

ซอมบี้หมื่นปีที่วิ่งตามหลังงูเหมันต์มา ความเร็วของมันก็เริ่มลดลงเรื่อยๆ

จนกระทั่งมันเกือบจะหายไปจากสายตา หลินเฟิงก็ถอนหายใจอย่างจนปัญญา "กลับมาเถอะ ซอมบี้หมื่นปี"

ทำได้แค่เก็บซอมบี้หมื่นปีกลับมาเท่านั้น

แต่ปัญหาก็คือ

งูเหมันต์ตัวนี้จะพาเขาไปไหนกันแน่เนี่ย

มันเลี้ยวซ้ายเลี้ยวขวาอยู่ในอุโมงค์น้ำแข็งที่ลึกและมืดมิดอย่างไม่หยุดหย่อน

อุโมงค์แห่งนี้ราวกับเป็นเหวลึกที่ทอดตัวลงสู่ปรโลก

เขาทำได้แค่ปล่อยให้มันลากไปเรื่อยๆ

ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน

งูเหมันต์พาหลินเฟิงมาถึงถ้ำน้ำแข็งที่ขนาดพอๆ กับถ้ำแรก แล้วจู่ๆ มันก็หยุดลง

ถ้ำน้ำแข็งเป็นสีขาวโพลนไปหมด มองเห็นแท่งน้ำแข็งย้อยห้อยอยู่เต็มไปหมด

ตรงกลางถ้ำน้ำแข็ง กลับมี NPC คนหนึ่งนั่งสมาธิอยู่!

"เกิดอะไรขึ้น? สถานการณ์พลิกผันเหรอ?"

หลินเฟิงมอง NPC ด้วยความตกตะลึง

ชื่อบนหัว NPC คือ : 【ศพนิรนาม】

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะที่นี่หนาวเย็นเกินไปหรือเปล่า ศพถึงไม่เน่าเปื่อย แต่นั่งสมาธินิ่งไม่ไหวติงอยู่ที่นั่น

งูเหมันต์พาหลินเฟิงมาตรงหน้าศพนิรนาม แล้วก็ค่อยๆ วางเขาลงอย่างระมัดระวัง

จากนั้นก็ยื่นหัวงูเข้าไปใกล้ๆ แลบลิ้นแผล็บๆ

ไม่รู้ว่ามันต้องการจะสื่ออะไร

หลินเฟิงถามด้วยความงุนงง "แกจงใจพาฉันมาที่นี่งั้นเหรอ?"

งูเหมันต์กลับพยักหน้าอย่างกับคนจริงๆ

"ไม่ใช่สิ.. แล้วจะให้ฉันทำอะไรล่ะ?"

งูเหมันต์ยื่นหน้าเข้าไปใกล้ศพนิรนามอีกครั้ง แลบลิ้นเลียใบหน้าของศพนิรนาม

ท่าทางแสดงอารมณ์ได้ดีเยี่ยมเลยทีเดียว ดูเหมือนกำลังเศร้าโศกเสียใจอยู่เลย

ถึงหลินเฟิงจะงงๆ อยู่บ้าง แต่ก็พอจะเดาทางออกแล้ว "หรือว่าฉันจะได้เจอวาสนาเข้าให้แล้ว?"

ในนิยายกำลังภายใน วาสนาก็คือจุดเริ่มต้นของการระเบิดพลังของตัวเอกไม่ใช่เหรอ?

พล็อตเรื่องที่นี่มันเหมือนกับเรื่องวาสนาเป๊ะเลยนี่นา?

พอเข้าไปใกล้ศพนิรนาม ก็มีปุ่มโต้ตอบเด้งขึ้นมา : 【ตรวจสอบศพนิรนาม】

หลินเฟิงไม่ลังเลเลย กดปุ่มโต้ตอบทันที

เริ่มค้นตัวศพนิรนามตั้งแต่หัวจรดเท้า

แล้วก็ค้นเจอม้วนหนังแกะม้วนหนึ่งบนตัวศพนิรนามจริงๆ ด้วย

เขาเปิดม้วนหนังแกะออกดูด้วยความสงสัย

【ผู้มีวาสนาเอ๋ย เมื่อเจ้าได้เห็นข้อความนี้ ข้าคงตายไปแล้ว ข้าคือคนเลี้ยงงูแห่งเกาะหลีจื่อ ข้ามีนามว่า สวี่เซียน!】

หลินเฟิง : "????"

สีหน้าตอนนั้นดูบิดเบี้ยวสุดๆ

เขาถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่าย แล้วอ่านข้อความต่อไป

【ข้าได้เลี้ยงงูวิเศษดึกดำบรรพ์ไว้ตัวหนึ่ง นามว่างูเหมันต์ งูตัวนี้มีนิสัยอ่อนโยน ชอบอยู่ในที่หนาวเย็น การที่เจ้ามาถึงที่นี่ได้ แสดงว่ามันไม่ได้กินเจ้าเข้าไป!】

"เอ่อ..."

【ใต้อ่าวเหมันต์ขาดแคลนอาหาร มันคงจะหิวแย่แล้ว ผู้มีวาสนาเอ๋ย ข้าหวังว่าเจ้าจะพามันออกไปได้ มันจะกลายเป็นผู้ช่วยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของเจ้า】

หลินเฟิงมองงูเหมันต์ด้วยความประหลาดใจ

ตามพล็อตเรื่องนี้ มันกำลังจะกลายเป็นสัตว์เลี้ยงของเขางั้นเหรอ?

หรือจะบอกว่า เป็นสัตว์ขี่?

เชี่ยเอ๊ย

ถ้าเป็นงั้นจริง ภารกิจเปลี่ยนอาชีพรอบนี้ก็คุ้มค่าสุดๆ ไปเลยน่ะสิ

หลินเฟิงมองดูเนื้อหาในจดหมายต่อด้วยความตื่นเต้น

ยังมีตัวหนังสืออีกบรรทัดหนึ่ง แต่กลับทำให้เขาต้องขมวดคิ้วอีกครั้ง

【มันจะเชื่อฟังคำสั่งของเจ้า แต่จงจำไว้ ระวังคนคนหนึ่งเอาไว้ให้ดี เขาชื่อว่า หลี่เสี่ยง เป็นคนเลี้ยงกบ】

【ข้อควรระวัง : ระวังหลี่เสี่ยง ระวังหลี่เสี่ยง ระวังหลี่เสี่ยง!】

ระวังหลี่เสี่ยงติดต่อกันถึงสามครั้ง ทำเอาหลินเฟิงงงเป็นไก่ตาแตก

"เดี๋ยวนะ หลี่เสี่ยงเป็นแค่ตัวกระตุ้นภารกิจ จะให้ระวังเขาเรื่องอะไร? ระวังว่าเขาจะเอาแกไปป้อนให้เสี่ยวหงกินเหรอ?"

ในขณะที่หลินเฟิงกำลังงุนงงอยู่นั้น งูเหมันต์ก็เลื้อยเข้ามาใกล้ แล้วใช้ลิ้นเลียใบหน้าเขาอีกครั้ง

เสียงแจ้งเตือนจากระบบก็ดังขึ้นกะทันหัน

【ขอแสดงความยินดี คุณได้รับสัตว์เลี้ยง : งูเหมันต์】

(จบแล้ว)