บทที่ 50 - ของหมดเกลี้ยง? ซ่างกวนเทียนเกอถึงกับไปไม่เป็น

บทที่ 50 - ของหมดเกลี้ยง? ซ่างกวนเทียนเกอถึงกับไปไม่เป็น

【หา? จะลดราคาอีกเหรอครับลูกพี่? นี่มันจะเท่าทุนอยู่แล้วนะ พวกเราแทบไม่ได้กำไรเลยนะครับ!】

【ใช่ครับลูกพี่ ถ้าขืนลดลงอีก พวกเราจะขาดทุนเอานะครับ!】

การเปิดแผงลอยก็มีต้นทุนนะ แล้วพวกคนที่มาตั้งแผงลอยให้ซ่างกวนเทียนเกอก็เป็นลูกจ้างที่เขาจ้างมาด้วยเงินทั้งนั้น ยิ่งไปกว่านั้นเขายังเป็นคนออกเงินค่าประกันแทนพวกอดีตสมาชิกกิลด์ราชวงศ์ต้าซางอีกต่างหาก

เทียนตี้: 【พวกแกจะไปรู้อะไร นี่มันคือกลยุทธ์การตลาดเพื่อแย่งชิงส่วนแบ่งการตลาดต่างหากล่ะ ถ้าเราฮุบตลาดมาได้ ต่อไปธุรกิจทั้งหมดในเกมก็ตกเป็นของพวกเราแต่เพียงผู้เดียว!】

【เอ่อ... รับทราบครับลูกพี่!】

เทียนตี้: 【ให้ทุกคนไปตั้งกระทู้โปรโมทในเว็บบอร์ดด้วย แล้วคนที่ตั้งแผงอยู่ก็ตะโกนเรียกลูกค้าให้ดังๆ ไปเลย วันนี้ฉันจะสั่งสอนไอ้ชางเทียนจื่อให้รู้ซึ้ง ว่าใครกันแน่ที่เป็นเจ้านายตัวจริง!】

【รับทราบครับลูกพี่!】

ผ่านไปไม่นาน กระทู้โปรโมทก็ผุดขึ้นมาเป็นดอกเห็ดในเว็บบอร์ด

【กิลด์ตำหนักสวรรค์จัดโปรโมชันฉลองเปิดร้านใหม่ เตรียมโค่นบัลลังก์กิลด์ราชวงศ์ต้าซาง】

【อยากได้ของถูกและดี ต้องมาที่ร้านกิลด์ตำหนักสวรรค์】

【ความจริงใจคืออาวุธร้ายแรงที่สุด กิลด์ตำหนักสวรรค์ทุบราคาหวังล้มกิลด์ราชวงศ์ต้าซาง】

นอกจากในเว็บบอร์ดแล้ว ในเขตเมืองก็คึกคักไม่แพ้กัน พ่อค้าจากกิลด์ตำหนักสวรรค์ต่างพากันตะโกนเรียกลูกค้าด้วยประโยคเดียวกันหมด

【ยารักษา อุปกรณ์ วัตถุดิบ ต้องของกิลด์ตำหนักสวรรค์เท่านั้น ราคาถูกกว่ากิลด์ราชวงศ์ต้าซางแน่นอน คุ้มค่าเงินทุกบาททุกสตางค์!】

นี่มันคือการเปิดศึกสงครามการค้าเต็มรูปแบบ

กิลด์ใหญ่สองกิลด์ห้ำหั่นกันด้วยสงครามราคา คนที่ได้ผลประโยชน์ก็คือผู้เล่นจากกิลด์อื่นๆ นั่นแหละ

ในเว็บบอร์ดและช่องแชตโลกต่างก็พูดคุยกันถึงเรื่องสงครามการค้าครั้งนี้อย่างเมามัน

【ฉันได้ข่าวมาว่า กิลด์ตำหนักสวรรค์มีกลุ่มทุนยักษ์ใหญ่หนุนหลังอยู่นะ】

【มิน่าล่ะ ถึงได้ขายของถูกขนาดนี้ ฉันเหมามาเพียบเลย】

【ใช่ ของถูกมาก พอลองเปรียบเทียบราคาดูแล้ว กิลด์ราชวงศ์ต้าซางแม่งโคตรหน้าเลือดเลย】

【ตั้งแต่นี้ไป ฉันจะอุดหนุนแต่ของกิลด์ตำหนักสวรรค์เท่านั้น】

ไม่รู้หรอกนะว่าในบรรดาคอมเมนต์พวกนี้ มีหน้าม้าแฝงตัวอยู่กี่คน

แต่ที่แน่ๆ คือ ซ่างกวนเทียนเกอใช้กลยุทธ์นี้ได้ผลดีเยี่ยม แผงลอยของกิลด์ตำหนักสวรรค์ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า ส่วนแผงลอยของกิลด์ราชวงศ์ต้าซางกลับเงียบเหงาหงอยเป็นป่าช้า

【ลูกพี่... ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป แย่แน่เลยครับ ผมขายของไม่ได้สักชิ้นเลย!】

【ใช่ครับ ลูกค้าแห่ไปซื้อแผงข้างๆ กันหมดแล้ว!】

【ถ้าลูกพี่ยังไม่ยอมลดราคา วันนี้ยอดขายผมคงเหลือแค่ 200 เหรียญทองแน่ๆ...】

กิลด์ราชวงศ์ต้าซางแทบจะทนรับแรงกดดันไม่ไหวแล้ว

กิลด์ตำหนักสวรรค์บุกมาอย่างดุดันมาก ถ้าขืนปล่อยไว้แบบนี้ ชื่อเสียงของกิลด์ตำหนักสวรรค์คงจะพุ่งแซงหน้ากิลด์ราชวงศ์ต้าซางไปอย่างแน่นอน

หลินเฟิงไม่ได้พิมพ์ตอบลูกน้องในทันที เขาเดินตระเวนดูแผงลอยต่างๆ จนทั่ว

แล้วจู่ๆ ก็ประกาศคำสั่งลงในช่องแชตกิลด์

ชางเทียนจื่อ: 【ทุกคน ปิดแผงเดี๋ยวนี้】

【หา? ลูกพี่ จะให้พวกเราลดราคาแล้วเหรอครับ?】

【เย้! ในที่สุดก็จะสั่งสอนไอ้พวกเวรนั่นให้รู้ซะที ว่าพวกเรานี่แหละคือราชาแห่งการตั้งแผงลอยตัวจริง!】

【ใช่ครับ ผมรอคำนี้มานานแล้ว ลูกพี่ จะให้ปรับราคาเป็นเท่าไหร่ สั่งมาเลยครับ!】

ชางเทียนจื่อ: 【ไม่ต้องตั้งแผงแล้ว ให้ทุกคนไปเหมาซื้อของจากแผงของกิลด์ตำหนักสวรรค์มาให้หมด!】

【หา??】

【เอ่อ... เอาจริงดิลูกพี่?】

ชางเทียนจื่อ: 【ซื้อ! เหมามาให้หมดทุกคนเลย】

ซื้อถูกขายแพง: 【ในเมื่อลูกพี่สั่งให้ซื้อ ก็ไม่ต้องมัวรีรออะไรแล้ว หอเงินตราทุกคน เตรียมตัวไปกว้านซื้อของจากกิลด์ตำหนักสวรรค์เดี๋ยวนี้!】

หาเงิน: 【พวกนายยังไม่เชื่อในสายตาของลูกพี่อีกเหรอ? ลุยเลย!】

อินทรีของเอี้ยก้วย: 【กระเป๋าฉีกแน่กูงานนี้!】

แม้จะยังงงๆ และไม่ค่อยแน่ใจนัก แต่สมาชิกหลายคนก็ยินยอมทำตามคำสั่ง

หลินเฟิงเองก็ไม่ได้อยู่เฉย เขาลงมือกว้านซื้อสินค้าจากแผงลอยของกิลด์ตำหนักสวรรค์อย่างบ้าคลั่ง

ไม่ว่าจะเป็นวัตถุดิบ ยารักษา ยันต์เวท หรืออุปกรณ์ ของพวกนี้ล้วนเป็นสินค้าขายดีและเป็นที่ต้องการของตลาด หลินเฟิงจึงไม่ลังเลที่จะกว้านซื้อมาตุนไว้ให้หมด

ผ่านไปไม่นาน เขาก็ใช้เงินไปถึง 5 ล้านเหรียญทอง กว้านซื้อสินค้าในบริเวณนั้นไปจนเกลี้ยงแผง

ส่วนสมาชิกคนอื่นๆ ของกิลด์ราชวงศ์ต้าซาง ก็ช่วยกันกว้านซื้อไปอีกเกือบ 20 ล้านเหรียญทอง เหมาสินค้าจากทุกแผงลอยไปจนไม่เหลือหลอ

ผู้เล่นคนอื่นๆ ที่ตั้งใจจะมาซื้อของ ต่างก็พากันยืนงงเป็นไก่ตาแตก

ข่าวเรื่องนี้ลอยไปเข้าหูของซ่างกวนเทียนเกออย่างรวดเร็ว

เทียนตี้: 【เป็นไงบ้าง? ยอดขายพวกเราพุ่งกระฉูดเลยใช่ไหม?】

【เอ่อ... ลูกพี่ครับ ยอดขายพุ่งกระฉูดสุดๆ เลยครับ ตอนนี้ไม่มีใครไปอุดหนุนแผงของพวกราชวงศ์ต้าซางเลย แถมพวกมันยังยอมแพ้ ปิดแผงหนีไปหมดแล้วด้วยครับ】

เทียนตี้: 【ฮ่าๆ ไปทาบทามคนของกิลด์ราชวงศ์ต้าซางมาให้หมด ฉันมั่นใจเลยว่าพวกพ่อค้าแผงลอยต้องแห่กันมาเข้ากิลด์เราแน่นอน】

【แต่ว่า... ลูกพี่ครับ ของในแผงพวกเราถูกเหมาไปเกลี้ยงสต็อกแล้วนะครับ!】

เทียนตี้: 【หมดก็หามาเติมสิ มัวแต่ตกใจอะไรอยู่?】

【ของมันหมดเกลี้ยงจริงๆ ครับลูกพี่ แถมคนที่มาเหมาซื้อของจากพวกเรา ก็คือคนของกิลด์ราชวงศ์ต้าซางนั่นแหละครับ!】

รอยยิ้มของซ่างกวนเทียนเกอแข็งค้างอยู่บนใบหน้า เขาร้องอุทานด้วยความตกตะลึง: 【แกว่าไงนะ? ใครเป็นคนซื้อ?】

【คนของกิลด์ราชวงศ์ต้าซางครับ พวกมันเหมาของพวกเราไปจนเกลี้ยงเลย!】

เทียนตี้: 【ฉัน... สั่งให้คนไปผลิตของมาเพิ่มสิ!! ไปกว้านซื้อวัตถุดิบมา!!】

【วัตถุดิบ... พวกเราเพิ่งจะขายให้กิลด์ราชวงศ์ต้าซางไปจนหมดแล้วครับ】

เทียนตี้: 【……】

【ลูกพี่ครับ... ทำไมเงียบไปล่ะครับ】

【ลูกพี่ครับ... จะให้ไปกว้านซื้อวัตถุดิบจากกิลด์ราชวงศ์ต้าซางมาคืนดีไหมครับ..】

เทียนตี้: 【ไสหัวไปให้พ้น!!!】

ซ่างกวนเทียนเกอทรุดตัวลงนั่งอย่างหมดสภาพ

"มันไม่ใช่อย่างนี้นี่หว่า.. ทำไมมันไม่เป็นไปตามแผนล่ะ.."

ในโลกความเป็นจริง กลยุทธ์การหั่นราคาเพื่อแย่งชิงส่วนแบ่งการตลาดมันได้ผลเสมอ แล้วทำไมในเกมถึงใช้ไม่ได้ผลล่ะ

ส่วนผู้เล่นคนอื่นๆ ก็กำลังรอดูความพินาศของกิลด์ราชวงศ์ต้าซางอยู่

เวลาผ่านไปเพียงครึ่งค่อนวัน สินค้าของกิลด์ตำหนักสวรรค์ก็ขายหมดเกลี้ยง

【จุ๊ๆ คราวนี้กิลด์ตำหนักสวรรค์ฟันกำไรเละเลยสินะ】

【ใช่แล้ว ขายได้เยอะขนาดนี้ ถึงจะได้กำไรต่อชิ้นน้อย แต่รวมๆ แล้วก็เป็นกอบเป็นกำอยู่นะ】

【ต่อจากนี้ไป กิลด์ราชวงศ์ต้าซางก็หมดสิทธิ์ผูกขาดตลาดแล้วล่ะ สะใจโว้ย!】

พวกผู้เล่นที่เห็นเหตุการณ์ ต่างก็ปักใจเชื่อว่ากิลด์ตำหนักสวรรค์เป็นฝ่ายกำชัยชนะไปอย่างสวยงาม

หลินเฟิงยืนปะปนอยู่ในกลุ่มคนเหล่านั้น แอบหัวเราะเยาะในใจ

พวกไทยมุงจะไปรู้อะไรล่ะ ที่กิลด์ราชวงศ์ต้าซางสามารถผูกขาดตลาดได้ ไม่ใช่เพราะความหน้าเลือด แต่เป็นเพราะพวกเขายึดหลักการขายของถูกเพื่อเน้นปริมาณการขายต่างหากล่ะ

บทสรุปของศึกครั้งนี้ ใกล้จะเปิดเผยแล้ว

ชางเทียนจื่อ: 【เปิดแผงขายของได้ ราคาเดิม ห้ามลดราคาเด็ดขาด!】

【รับทราบครับลูกพี่!】

พรึ่บ! ผู้เล่นนับร้อยคนต่างเปิดแผงลอยขึ้นมาพร้อมกัน ป้ายชื่อกิลด์สีทองอร่ามสว่างไสวไปทั่วลานกว้าง

【กิลด์ราชวงศ์ต้าซาง ซื่อสัตย์สุจริต ไม่หลอกลวง!】

【สินค้าคุณภาพ ราคาเป็นมิตร เน้นยอดขาย!】

【ซื้อถูกขายแพง เชิญแวะชมได้เลยครับ!】

ชื่อร้านแต่ละชื่อตั้งได้คล้องจองกันราวกับกลอนแปดเลยทีเดียว

พวกไทยมุงนึกว่ากิลด์ราชวงศ์ต้าซางยอมจำนนแล้ว จึงพากันแห่เข้าไปดูราคาสินค้า

แต่พอเห็นราคา ก็ต้องประหลาดใจ เพราะมันไม่ได้ลดลงเลยแม้แต่แดงเดียว

【อะไรวะเนี่ย ไม่ยอมลดราคาจริงๆ ด้วย สงสัยอยากจะกอดสินค้าตายไปพร้อมกับกิลด์ล่ะมั้ง】

【ถ้าขายไม่ออกก็เจ๊งไปเถอะ!】

พวกเขาตั้งใจจะหันไปอุดหนุนกิลด์ตำหนักสวรรค์แทน

แต่ก็ต้องผิดหวังซ้ำสอง เพราะแผงลอยของกิลด์ตำหนักสวรรค์... สินค้าหมดเกลี้ยงทุกแผง

【เกิดอะไรขึ้นเนี่ย กิลด์ตำหนักสวรรค์ ยารักษาของพวกนายหายไปไหนหมด?】

【ฉันตั้งใจจะมาซื้อยา แต่นายกลับบอกว่าไม่มีของขายเนี่ยนะ? บ้าไปแล้วหรือไง!】

【กิลด์ตำหนักสวรรค์ พวกนายจะไหวไหมเนี่ย! ไม่มีของมาขายแล้วจะเปิดร้านหาพระแสงอะไร!】

【ทุกคน ลองเข้าไปดูในเว็บบอร์ดสิ มีกระทู้เด็ดๆ ด้วยนะ ฮ่าๆๆ ขำจนท้องแข็งเลย】

【ฉันเพิ่งเข้าไปดูมา เป็นกระทู้เกี่ยวกับสงครามการค้าระหว่างกิลด์ตำหนักสวรรค์กับกิลด์ราชวงศ์ต้าซาง นักดาบเจียงหนานเป็นคนตั้งกระทู้นี้เองเลยนะ ฉันว่าที่เขาพูดมามันก็มีเหตุผลนะ】

จากนั้น ผู้เล่นที่กำลังยืนงงอยู่ ก็พากันแห่เข้าไปดูในเว็บบอร์ดกันหมด

(จบแล้ว)