บทที่ 35 - จักรพรรดิดารา ลูกค้ารายใหญ่คนที่สองมาเยือน

บทที่ 35 - จักรพรรดิดารา ลูกค้ารายใหญ่คนที่สองมาเยือน

หลินเฟิงผู้เป็นคนจากอนาคตที่ย้อนเวลากลับมา

ย่อมรู้ซึ้งถึงอนาคตอันรุ่งโรจน์ของเกมเทียนเซี่ยเป็นอย่างดี

สิ่งที่เห็นในตอนนี้ เป็นเพียงแค่เศษเสี้ยวของความยิ่งใหญ่เท่านั้น เกมนี้สามารถเข้ามาแทนที่เกมอื่นๆ ได้ทั้งหมด ทั้งระบบยุทธภพ การฝึกตน บำเพ็ญเพียร สงครามระหว่างประเทศ ไปจนถึงสงครามทวยเทพ

นอกจากระบบโลกเสมือนจริงแล้ว เกมนี้ยังมีส่วนช่วยในวงการแพทย์ ทำให้ผู้สูงอายุกลับมาแข็งแรงและโลดแล่นในยุทธภพได้อีกครั้ง ในอนาคตเกมเทียนเซี่ยจะฮิตระเบิดไปทั่วโลกเลยทีเดียว

เม็ดเงินมหาศาลที่ไหลเวียนอยู่ในเกมนี้ มีมูลค่ามหาศาลจนประเมินค่าไม่ได้

เค้กก้อนนี้มันใหญ่โตมโหฬาร ใหญ่พอที่จะทำให้ผู้คนมากมายยอมทำทุกอย่างเพื่อให้ได้มาครอบครอง

และไม่ได้มีแค่หลินเฟิงคนเดียวเท่านั้นที่รู้เรื่องนี้ มีอีกหลายคนที่มองเห็นโอกาสนี้เช่นกัน

ตอนนี้หลินเฟิงกลายเป็นพ่อค้ารายใหญ่ที่สุดในเมืองหนิงตูไปแล้ว จึงเป็นเรื่องธรรมดาที่เขาจะไปขัดผลประโยชน์ของใครหลายคน

การที่มีคนจ้องจะเล่นงานเขา ก็ถือเป็นเรื่องที่เข้าใจได้

……

เมื่อเข้ามาในดันเจี้ยนค่ายม้าเหล็ก หลินเฟิงก็เอาแต่เหม่อลอย

เขาเองก็พอจะเดาออกว่าอาจจะเกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น

และมั่นใจว่าพวกมันต้องไม่หยุดแค่นี้แน่

เขาจะต้องไม่ยอมเปิดเผยตัวตนที่แท้จริงเด็ดขาด หรือต่อให้ถูกเปิดเผย ก็ต้องมีกำลังมากพอที่จะปกป้องตัวเองได้

กิลด์ราชวงศ์ต้าซางจะต้องแข็งแกร่งยิ่งขึ้น ต้องคุมตัวทำเงินหลักๆ เอาไว้ให้อยู่หมัด

เทียนหวังกับหมิงหวัง ถือเป็นเพชรเม็ดงามเลยทีเดียว

ถึงแม้ว่าค่าผ่าตัดของแม่จะหามาได้ครบแล้ว แต่ค่าใช้จ่ายในการฟื้นฟูร่างกาย ค่าครองชีพ และค่าเทอมของน้องชาย เขาก็ยังต้องเป็นคนแบกรับภาระทั้งหมดต่อไป ดังนั้นเขาจะหยุดหาเงินไม่ได้เด็ดขาด

และที่สำคัญที่สุด ก่อนที่ตัวเองจะแข็งแกร่งพอ ห้ามให้ใครรู้ตัวตนในโลกความเป็นจริงเด็ดขาด

"ลูกพี่ เอาไงต่อดีครับ?"

"ใช่ครับ ที่นี่มอนสเตอร์เพียบเลย ภารกิจของลูกพี่ให้ตีตัวไหนครับ?"

เสียงของเพื่อนร่วมทีมดังแทรกขึ้นมา ดึงสติหลินเฟิงกลับมา

"อ้อ อ่อ! ดันเจี้ยนนี้ไม่มีอะไรซับซ้อนหรอก ลุยดะไปเลย!"

"รับทราบครับลูกพี่"

"งั้นผมรับหน้าที่ลากมอนสเตอร์เอง!"

โครงสร้างของดันเจี้ยนค่ายม้าเหล็กไม่ได้ซับซ้อนอะไร ภายในค่ายมีมอนสเตอร์ลูกสมุนเดินเพ่นพ่านอยู่เป็นร้อยตัว ส่วนลึกสุดของค่ายก็คือที่อยู่ของบอสนั่นเอง

ทริกในการผ่านดันเจี้ยนนี้ ในชาติก่อนมีคนวิเคราะห์ไว้หมดแล้ว ว่ามีวิธีผ่านแบบง่ายๆ อยู่

ก็คือให้ตัวแท็งก์ไปลากพวกลูกสมุนทั้งหมด แล้ววิ่งวนล่อพวกมันไปรอบๆ ค่าย ส่วนสมาชิกอีกห้าคนที่เหลือก็รุมตีบอส

วิธีนี้ ตัวแท็งก์ต้องมีสเต็ปการเดินที่เทพเอามากๆ

แต่หลินเฟิงมีภารกิจต้องกวาดล้างมอนสเตอร์ทั้งค่ายให้เหี้ยน

ก็เลยต้องใช้วิธีตีลุยดะไปทีละตัว

ซอมบี้พันปีมีค่าสถานะที่สูงลิ่ว การให้มันเป็นตัวแท็งก์จึงไม่มีความเสี่ยงใดๆ เลย

มอนสเตอร์ในดันเจี้ยนค่อยๆ ทยอยล้มตายลงไปทีละตัวๆ ผ่านไปราวๆ 40 นาที พวกเขาก็เคลียร์พวกลูกสมุนจนหมดเกลี้ยง

เหลือแค่บอสตัวสุดท้าย คือหัวหน้าค่ายม้าเหล็ก

ซอมบี้พันปีรับหน้าที่เป็นตัวชนเช่นเคย พวกเขาใช้เวลาตีอยู่ประมาณสิบนาที ก็จัดการบอสลงได้สำเร็จ

【ขอแสดงความยินดีด้วย ท่านทำภารกิจสำเร็จ: ความปลอดภัยของเส้นทางการค้า】

【ได้รับรางวัล: ค่าประสบการณ์ 100,000 แต้ม】

【เหรียญทอง: 1,000 เหรียญทอง】

【ขอแสดงความยินดีด้วย เลเวลของท่านอัปแล้ว】

หลินเฟิงอัปเป็นเลเวล 14 ทันที

หาเงิน: "ดันเจี้ยนนี้ก็ไม่ได้ยากเท่าไหร่นี่นา ทำไมถึงเก็บค่าพาลงตั้ง 1,000 เหรียญทองเนี่ย ตลกชะมัด!"

อินทรีของเอี้ยก้วย: "นั่นสิ แค่เสียเวลาไปหน่อยเท่านั้นเอง"

เทียนหวัง: "นั่นก็เพราะอุปกรณ์ของพวกเรายังไม่ค่อยดีเท่าไหร่ ถ้าอุปกรณ์ดีกว่านี้ น่าจะเคลียร์ได้ภายใน 1 ชั่วโมงนะ!"

หมิงหวัง: "ลูกพี่ครับ ผมสงสัยจังเลยว่าทำไมลูกพี่ถึงเอาแต่สั่งให้สัตว์เลี้ยงตีล่ะ ไม่ยอมลงมือเองเลย?"

"ใช่ครับ อุปกรณ์ลูกพี่ออกจะเทพ พลังโจมตีก็น่าจะสูงปรี๊ดเลยไม่ใช่เหรอ?"

โดนถามคำถามนี้อีกแล้ว

ตอนนี้ใจของหลินเฟิงไม่ได้จดจ่ออยู่ตรงนี้แล้ว เขาตอบปัดๆ ไปว่า "เป็นความลับน่ะ เอาล่ะ ฉันมีธุระต้องไปทำต่อ แยกย้ายกันตรงนี้เลยแล้วกัน!"

"ได้ครับ ไว้เจอกันใหม่ครับลูกพี่"

"ลาก่อนครับลูกพี่"

หลังจากเอ่ยลาและกดออกจากปาร์ตี้ หลินเฟิงก็ถูกวาร์ปออกมานอกดันเจี้ยนทันที

เขาเปิดหน้าต่างแชตขึ้นมาดู

ปรากฏว่ามีข้อความจากผู้เล่นที่ชื่อ จักรพรรดิดารา ส่งมาหาเขา

จักรพรรดิดารา: 【ชางเทียนจื่อ เรามาคุยธุรกิจกันหน่อยสิ】

ลูกค้ารายใหญ่มาเยือนแล้ว

ถ้าหลินเฟิงจำไม่ผิด ในชาติก่อน จักรพรรดิดาราเป็นผู้เล่นระดับท็อปที่โด่งดังตีคู่มากับนักดาบเจียงหนานเลยทีเดียว ผู้คนมักจะเรียกพวกเขาว่า 'คู่ป่วนเมืองหนิงตู'

กิลด์ของจักรพรรดิดาราชื่อว่า 'นครแห่งมหาราช'

เป็นหัวหน้าตระกูล 'มหาราช' ที่มีสมาชิกระดับแกนนำใช้ชื่อนำหน้าว่า 'มหาราช' กันทั้งกิลด์

และในอนาคต เขาคนนี้ก็คือคู่ปรับตัวฉกาจของนักดาบเจียงหนานนั่นเอง

หลินเฟิงสูดหายใจลึก ก่อนจะพิมพ์ข้อความตอบกลับไป

ชางเทียนจื่อ: 【ท่านจักรพรรดิสนใจอยากได้อะไรล่ะครับ?】

จักรพรรดิดารา: 【อาณาเขต!】

ถึงแม้หลินเฟิงจะเดาไว้อยู่แล้ว แต่พอได้เห็นคำว่าอาณาเขต เขาก็อดไม่ได้ที่จะตื่นเต้น

นี่สิ ถึงจะเรียกว่าลูกค้ารายใหญ่ตัวจริง

จักรพรรดิดารา: 【ฉันวิ่งสำรวจอาณาเขตรอบๆ เมืองหนิงตูมาหมดแล้ว อาณาเขตพวกนั้นตกอยู่ในมือของนายหมดเลยใช่ไหม!】

ชางเทียนจื่อ: 【ใช่ครับ มีตั้งแต่ระดับ 1 ยันระดับ 3 เลย ท่านสนใจระดับไหนล่ะครับ?】

จักรพรรดิดารา: 【ฉันรอนายอยู่ที่เมืองหนิงตู มาคุยกันแบบเห็นหน้าดีกว่า!】

สายเปย์นี่มันใจร้อนจริงๆ

ชางเทียนจื่อ: 【ได้ครับ】

ต้องบริการลูกค้าให้ประทับใจที่สุด ในเมื่อแถวนี้ไม่มีสถานีรถม้า หลินเฟิงก็ยอมวิ่งสับตีนแตกไปสิบกว่านาที

จักรพรรดิดารายืนรออยู่ที่หน้าร้านของกิลด์ราชวงศ์ต้าซางเรียบร้อยแล้ว

เขาเล่นอาชีพนักสู้ เลเวล 18 ติดอันดับ 4 ในบอร์ดเลเวล และติดอันดับ 3 ในบอร์ดอุปกรณ์

ถือเป็นผู้เล่นระดับบิ๊กเนมคนหนึ่งเลยทีเดียว อันดับของเขาสูงกว่านักดาบเจียงหนานเสียอีก

ข้างกายเขามีผู้ติดตามมาด้วยสองคน คือ จักรพรรดิหัวหอม กับ จักรพรรดิแม่น้ำ

สองคนนี้ก็เป็นยอดฝีมือที่ติดอันดับในบอร์ดเช่นกัน

"ฮ่าๆ ขอโทษที่ให้รอนานนะครับท่านจักรพรรดิ ไม่คิดเลยว่าท่านจะให้เกียรติมาเยือนร้านเล็กๆ ของผมด้วยตัวเองแบบนี้ ร้านของผมสว่างไสวขึ้นมาทันตาเลยครับ!"

หลินเฟิงยิ้มแฉ่ง มองจักรพรรดิดาราราวกับเห็นตู้เอทีเอ็มเคลื่อนที่

จักรพรรดิดาราส่ายหน้าด้วยความเหนื่อยใจ "นายนี่มันสุดยอดจริงๆ ฉันวิ่งวนหาจนทั่วแล้ว อาณาเขตทุกแห่งโดนนายเหมาไปหมด ถ้าไม่มาขอซื้อจากนาย ก็ไม่รู้จะไปหาซื้อที่ไหนแล้ว! นายจะปล่อยให้พวกกิลด์เล็กๆ อย่างพวกเราทำยังไงล่ะเนี่ย?"

นี่สิที่เรียกว่าผูกขาดตลาด

หลินเฟิงยังคงรักษาอารมณ์ขันไว้ได้ "โธ่ ท่านจักรพรรดิถ่อมตัวเกินไปแล้วครับ กิลด์เล็กๆ กิลด์อื่น ปล่อยให้พวกนั้นไปหาพื้นที่สร้างอาณาเขตกันเอาเองเถอะครับ แต่อาณาเขตที่มีระดับพวกนี้ ผมตั้งใจเก็บไว้ให้ผู้เล่นระดับบิ๊กเนมอย่างพวกท่านโดยเฉพาะเลยนะครับ"

คำหวานหูใครๆ ก็ชอบฟัง การเอาใจลูกค้าก็เป็นศิลปะอย่างหนึ่ง

จักรพรรดิดารามีสีหน้าผ่อนคลายลง "ก็จริงของนายนะ"

"แล้วท่านจักรพรรดิสนใจอยากได้อาณาเขตระดับไหนล่ะครับ?"

"ฉันขอดูราคาก่อนแล้วกัน ว่านายจะขายเท่าไหร่?"

ใจจริงหลินเฟิงก็อยากจะขายอาณาเขตระดับ 3 ให้เขานั่นแหละ เพราะอาณาเขตระดับ 1 กับ 2 มันปล่อยออกง่ายกว่า อาณาเขตระดับ 3 ราคามันสูง ปล่อยออกยากกว่า ก็ต้องพยายามหาทางระบายออกให้เร็วที่สุด

เขาแสร้งทำเป็นใช้ความคิด "ตอนนี้อาณาเขตกำลังเป็นที่ต้องการของตลาดมากเลยนะครับ กิลด์ใหม่ๆ ในเมืองหนิงตูต่างก็หมายตากันทั้งนั้น ผมว่าระดับท่านจักรพรรดิ ก็ต้องคู่ควรกับอาณาเขตระดับ 3 สิครับ แถมราคาอาณาเขตระดับ 3 ก็ไม่ได้แพงอะไรมากมายด้วย!"

"แล้วอาณาเขตระดับ 3 ราคาเท่าไหร่ล่ะ?"

"ก็อย่างที่บอกนั่นแหละครับ ไม่แพงหรอก แค่ 3 ล้านเหรียญทองเอง"

"เท่าไหร่นะ?"

จักรพรรดิดาราถึงกับเสียงหลง เบิกตากว้างจ้องมองหลินเฟิงอย่างเอาเรื่อง

"นายมันจะหน้าเลือดเกินไปแล้วมั้ง? นายคิดว่าฉันไม่รู้ราคาประเมินหรือไง นายเช่ามาแค่ปีละล้านเหรียญทองเองนะ! ถึงจะบวกค่าโอนสิทธิ์ไปด้วย นายก็ฟันกำไรไปเหนาะๆ ตั้ง 2 ล้านเหรียญทองเลยนะ!"

"ใช่ๆ ฟันกำไรบานเบอะขนาดนี้ ไม่รู้สึกละอายใจบ้างเลยหรือไง!"

จักรพรรดิหัวหอมกับจักรพรรดิแม่น้ำอดไม่ได้ที่จะสบถออกมา

ละอายใจงั้นเหรอ? เหอะๆ การทำธุรกิจมันก็คือการเก็งกำไร ซื้อมาขายไป สมยอมกันทั้งสองฝ่าย

และการทำธุรกิจ เขาก็ไม่ได้ดูที่จำนวนคนหรอกนะ

หลินเฟิงยังคงยิ้มระรื่น "ช่วยไม่ได้นี่ครับ ไม่ทราบว่าท่านจักรพรรดิเคยได้ยินคำว่า 'กักตุนสินค้าเพื่อเก็งกำไร' ไหมครับ"

จักรพรรดิดารากัดฟันกรอด "ไอ้พ่อค้าหน้าเลือด!!"

"ฮ่าๆ ใครๆ ก็เรียกผมแบบนั้นแหละครับ ผมชอบนะ!"

อาณาเขตดีๆ แบบนี้ ไม่ต้องกลัวว่าจะขายไม่ออกหรอก

"ลูกพี่ครับ พวกเราไปสร้างอาณาเขตเองดีกว่าไหม!"

"นั่นสิ แพงหูฉี่ขนาดนี้ ตั้ง 3 ล้านเหรียญทอง เงินขนาดนี้เอาไปปั้นอาณาเขตให้ขึ้นถึงระดับ 3 ได้สบายๆ เลยนะ!"

หลินเฟิงยิ้มตอบอย่างใจเย็น "ไม่มีปัญหาครับ ผมก็เห็นด้วยกับท่านจักรพรรดิหัวหอมนะ ซื้อขายไม่สำเร็จ มิตรภาพก็ยังคงอยู่ งั้นลองเข้ามาดูในร้านผมก่อนไหมครับ ว่ามีสินค้าตัวไหนถูกใจบ้างหรือเปล่า?"

แต่จักรพรรดิดารากลับมีสีหน้าลังเล "ถ้าพวกเราไปบุกเบิกสร้างอาณาเขตเอง เริ่มจากศูนย์ แถมต้องคอยทำภารกิจรายวันอีก กว่าจะปั้นให้ถึงระดับ 3 ได้ ก็ต้องใช้เวลาเป็นปีเลยนะ!"

"แต่อาณาเขตระดับ 3 มันสามารถสร้างรายได้ให้เราได้ทันทีเลย ส่วนต่างกำไรตรงนี้น่าจะตกอยู่ราวๆ 2 ล้านเหรียญทองได้!"

หลินเฟิงตบมือฉาดใหญ่ "ฮ่าๆ ท่านจักรพรรดิดาราช่างคำนวณเก่งจริงๆ ครับ ผมไม่ได้เอากำไรจากพวกท่านเยอะเลยนะเนี่ย!"

ไม่ได้เอากำไรเยอะเหรอ? ก็ฟันกำไรจากส่วนต่างไปเต็มๆ นั่นแหละ

หลินเฟิงไม่ได้ตั้งราคาส่งเดชหรอกนะ ราคาที่ตั้งไว้น่ะ มันถูกคำนวณมาอย่างดิบดีแล้ว

จักรพรรดิหัวหอมบ่นอุบอิบ "นี่นายยังกล้าพูดแบบนี้อีกเหรอ?"

จักรพรรดิแม่น้ำเสริม "นั่นสิ ทุน 1 ล้านเหรียญทอง เอามาปั่นราคาขายตั้ง 3 ล้าน!"

หลินเฟิงไม่สนใจคำพูดของสองคนนั้นเลยสักนิด ความคิดเห็นของพวกเขามันไม่ได้สลักสำคัญอะไรเลย เขามองตรงไปยังจักรพรรดิดารา รอคอยคำตอบจากเขาเพียงคนเดียว

(จบแล้ว)