ตอนที่ 517 ข้อมูลมากมาย

พ่อของเฉินอี้นั่วขับรถ แม่นั่งข้างคนขับ อี้นั่วนั่งข้างหลัง เด็กน้อยพูดอย่างตื่นเต้นว่า “แม่ เดี๋ยวแม่ต้องถามพ่อของหมางกั่วว่าซื้อที่ไหน หนูก็อยากซื้อด้วย”พ่อของอี้นั่วพูดว่า “พอแม่ถามได้ พ่อก็ซื้อให้”

แม่ของอี้นั่วยิ้มแล้วก็ยกไหล่ “ฉันให้คนไปหาทั่ว ก็ซื้อของเล่นได้แค่เล็กๆ น้อยๆ ซื้อตุ๊กตารุ่นลิมิเต็ดไม่ได้เลย”

“บ้านหมางกั่วน้อยมีครบชุดเลย!” เฉินอี้นั่วพูดอย่างตื่นเต้น

แม่ของอี้นั่วยิ้ม “ฮ่าๆ ได้ เดี๋ยวแม่ดู ตุ๊กตารุ่นลิมิเต็ดซินเดอเรลล่าครบชุด”

ถึงแม้แม่ของอี้นั่วจะไม่ได้เถียงกับลูก แต่ก็คิดว่าเป็นไปไม่ได้ เธอมีคนรู้จักเยอะ คิดว่าการซื้อฟิกเกอร์ ของเล่น ไม่ใช่เรื่องยาก และซินเดอเรลล่าก็เป็นภาพยนตร์แอนิเมชั่นที่เพิ่งเข้าฉาย ถึงแม้ผู้กำกับจะมีชื่อเสียงในวงการภาพยนตร์แอนิเมชั่น แต่ก็ไม่น่าจะขายของที่ระลึกหมด

ต่อมาเธอถึงรู้ว่าเป็นเพราะร้านค้าใช้กลยุทธ์การสร้างความต้องการ ผลิตของเล่นจำนวนน้อย ทำให้ของหายาก

เพราะภาพยนตร์เพิ่งเข้าฉาย ดังนั้นตอนนี้ทุกคนได้ของที่ผลิตชุดแรก และตุ๊กตาซินเดอเรลล่าก็มีรุ่นลิมิเต็ด มีข่าวว่าทั่วประเทศมีแค่ห้าสิบชุด

ราคาตุ๊กตาไม่แพงมาก เป็นราคาปกติของตุ๊กตาสั่งทำ แต่พวกเขาคิดเรื่องจำนวน ตอนนี้สถานการณ์คือตุ๊กตารุ่นลิมิเต็ดซินเดอเรลล่าโฆษณาไปทั่ว ราคาไม่แพง แต่ซื้อไม่ได้ แต่แม่ของอี้นั่วก็มั่นใจว่า อีกไม่นานก็จะมีชุดที่สอง กลยุทธ์ต่างๆ ในตอนนี้ ก็เพื่อให้การขายชุดที่สองมีตลาดที่ดี

ดังนั้นเธอจึงไม่รีบซื้อให้กับอี้นั่ว แต่ก็ไม่เชื่อว่าพ่อของหมางกั่วน้อยจะซื้อได้

นี่เป็นแค่ความคิดของแม่ของอี้นั่ว เธอจะไม่บอกอี้นั่วแน่นอน เพราะเป็นเด็ก ถึงแม้ว่าของหมางกั่วน้อยไม่ใช่รุ่นลิมิเต็ด เธอก็จะไม่พูด

ไม่นานรถก็เข้ามาในหมู่บ้าน

ครอบครัวสามคนในลิฟต์ เจอหลี่เสี่ยวฉีกับแม่

ประตูลิฟต์เปิด เด็กหญิงทั้งสองวิ่งออกไป

หมางกั่วน้อยบอกหมายเลขบ้านแล้ว เด็กทั้งสองยืนเขย่งปลายเท้ากดกริ่ง กดไม่ถึง รีบมาก จึงเคาะประตู

หลินอวี้ยืนอยู่ที่ประตู รีบเปิดประตูให้

หมางกั่วน้อยและอี้อี้ที่อยู่ในห้องได้ยินเสียงเคาะประตู ก็วิ่งออกมา

เพื่อนทั้งสี่คนเจอกัน ก็จับมือกัน กระโดดโลดเต้น

“รีบมา ไปเล่นตุ๊กตา ตุ๊กตารุ่นลิมิเต็ดซินเดอเรลล่าครบชุดเลยนะ” อี้อี้พูดกับหลี่เสี่ยวฉีและเฉินอี้นั่วย่างตื่นเต้น

เด็กหญิงทั้งสอง ถอดรองเท้าแล้ววิ่งเข้าไปในบ้าน

แม่ของเสี่ยวฉีและพ่อแม่ของอี้นั่วทักทายหลินอวี้และพ่อของอี้อี้ แล้วเดินตามลูกสาวเข้าไป อยากดูตุ๊กตาซินเดอเรลล่าที่ลูกๆ รัก

โดยเฉพาะแม่ของเสี่ยวฉีและแม่ของอี้นั่ว พวกเธออยากดูว่าเป็นรุ่นลิมิเต็ดจริงๆ หรือเปล่า รุ่นลิมิเต็ดที่พวกเธอซื้อไม่ได้

อี้เอาตุ๊กตาซินเดอเรลล่ามาวางเรียงกันบนพื้น

หลี่เสี่ยวฉีและเฉินอี้นั่วแสดงสีหน้าประหลาดใจ

แม่ของเสี่ยวฉีและแม่ของอี้นั่วก็เดินไปดู ดูตุ๊กตาแต่ละตัวอย่างละเอียด

แม่ทั้งสองคนก็แสดงสีหน้าประหลาดใจ

เด็กๆ มีสีหน้าประหลาดใจ แต่แม่ทั้งสองคนมีสีหน้าตกตะลึง

พวกเธอตรวจดูตุ๊กตาแต่ละตัวอย่างละเอียด เป็นรุ่นลิมิเต็ดซินเดอเรลล่าจริงๆ มีเครื่องหมายป้องกันการปลอมแปลงครบทุกตัว

แม่ของเสี่ยวฉีและแม่ของอี้นั่วชอบตุ๊กตา และชอบซินเดอเรลล่าที่กำลังได้รับความนิยม ทั้งสองคนหยิบตุ๊กตาขึ้นมาดูอย่างไม่วางมือ

หลี่เสี่ยวฉีและเฉินอี้นั่วยกตุ๊กตาที่ชอบมาดูอย่างละเอียด

อี้อี้มองเพื่อนๆ และแม่ๆ ด้วยความภาคภูมิใจ ยืดหลัง “ตุ๊กตาของฉันสวยไหม”

“ของเธอเหรอ?”

“ไม่ใช่ของหมางกั่วเหรอ?”

หลี่เสี่ยวฉีและเฉินอี้นั่วถามพร้อมกัน

อี้อี้ต้องการผลลัพธ์แบบนี้ เด็กน้อยก็มีความทะเยอทะยาน เธอส่งสายตาให้หมางกั่วน้อย

หมางกั่วน้อยยิ้ม “ของฉันอยู่ตรงนั้น”

เธอชี้ไปที่ตู้ไม่ไกล

หลี่เสี่ยวฉีและเฉินอี้นั่วเห็นตุ๊กตาซินเดอเรลล่าที่เหมือนกันบนตู้ ทั้งสองคนมองหน้ากันด้วยความสงสัย

ตอนนั้นหลินอวี้และพ่อของอี้อี้ ต่างก็เอาลังใหญ่มาวางบนพื้น

“นี่เป็นของขวัญที่ฉันให้เด็กๆ” หลินอวี้ยิ้ม

ตุ๊กตารุ่นลิมิเต็ดซินเดอเรลล่าถูกวางไว้ในลังอย่างไม่เป็นระเบียบ

หลี่เสี่ยวฉีและเฉินอี้นั่ว วิ่งไปที่ลัง

ทั้งสองคนร้องออกมา

“อันนี้ให้ฉันหมดเลยเหรอ?”

หลี่เสี่ยวฉีและเฉินอี้นั่วถามพร้อมกัน

หลินอวี้พยักหน้ายิ้มๆ

เด็กหญิงทั้งสอง ร้องออกมา แล้วหยิบของเล่นออกมาจากลังทีละชิ้น

อี้อี้เห็นเพื่อนๆ ตกใจเหมือนกับเธอ จึงดีใจมาก

แม่ของเสี่ยวฉีและแม่ของอี้นั่วเห็นลูกสาวหยิบตุ๊กตาออกมาเล่นอย่างระมัดระวัง จึงพูดด้วยความเขินอาย “ตุ๊กตารุ่นลิมิเต็ดเยอะขนาดนี้ รับไม่ลงจริงๆ”

“ไม่เป็นไร เด็กๆ ชอบ” หลินอวี้พูดเสียงอ่อนโยน

ตอนนี้แม่ของเสี่ยวฉีและแม่ของอี้นั่วไม่สามารถปฏิเสธได้ ประการแรก เด็กๆ ชอบจริงๆ ประการที่สอง การปฏิเสธตอนนี้ เหมือนกับไม่ให้เกียรติคนอื่น

พวกเธอรู้สึกสับสน ขอบคุณพ่อของหมางกั่วที่ให้ของเล่นกับลูกสาว และรู้สึกละอายใจที่สงสัยเขา

ดังนั้นต่างจากพ่อของอี้อี้ที่ขอบคุณอย่างง่ายๆ พวกเธอยังรู้สึกละอายใจ

หลินอวี้ไม่รู้ว่าแม่ทั้งสองคนคิดอะไรอยู่

ต่างจากพ่อที่ไม่สืบเรื่อง แม่ทั้งสองคนอยากรู้เรื่องงานของพ่อหมางกั่ว

ถ้าเป็นแค่ตุ๊กตารุ่นลิมิเต็ดซินเดอเรลล่า ก็อาจจะเป็นผู้บริหาร หรือเจ้าของบริษัทผลิตตุ๊กตา

แต่ของขวัญในลัง ไม่ใช่แค่ตุ๊กตา ตั้งแต่กระเป๋า จนถึงสติ๊กเกอร์ ครบทุกอย่าง เกือบครบทุกอย่างของซินเดอเรลล่า

งานและคนรู้จักแบบไหน ถึงจะหาของพวกนี้ได้ครบ

แม่ของเสี่ยวฉีเป็นคนถามก่อน “พ่อของหมางกั่วทำงานอะไร ถึงได้ของที่ระลึกซินเดอเรลล่าครบชุด”

แม่ของอี้นั่วก็อยากรู้ จึงพูดตาม “ใช่ ของพวกนี้ซื้อยาก ไม่รู้ว่าพ่อของหมางกั่วซื้อได้ยังไง”

เด็กๆ วิ่งเล่น หมางกั่วน้อยได้ยินคำถามของแม่ของเสี่ยวฉีและแม่ของอี้นั่ว จึงรีบตอบ “พ่อหนูไม่ได้ซื้อ ซินเดอเรลล่าเป็นของพ่อหนู”

อี้อี้ก็พูดเสริม “สโนว์ไวท์ กับ ซินเดอเรลล่า เป็นของพ่อหมางกั่ว พ่อของหมางกั่วเก่งมาก”

ข้อมูลในสองประโยคนี้เยอะมาก

แม่ของเสี่ยวฉีและแม่ของอี้นั่วมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ