บทที่ 261 - ความจริงเบื้องหลังการฆ่าล้างตระกูลฉี

บทที่ 261 - ความจริงเบื้องหลังการฆ่าล้างตระกูลฉี

ความจริงพิสูจน์แล้วว่าเด็กคนนี้ดวงแข็งยังไม่ถึงฆาต เขาถูกเศรษฐีเฒ่าตระกูลฉี หรือก็คือคุณปู่ของฉีหงชิวที่ออกไปตกปลาเก็บมาเลี้ยง

เศรษฐีเฒ่าตระกูลฉีเป็นคนใจบุญ เห็นเด็กตัวเล็กๆ ถูกทิ้งก็เกิดความสงสาร ประกอบกับเด็กรุ่นของฉีหงชิวมีแต่ผู้หญิง ไม่มีผู้ชายเลย

ดังนั้นเศรษฐีเฒ่าตระกูลฉีจึงรับเขาเป็นลูกบุญธรรม ให้ใช้ชื่อของพ่อฉีหงชิว และตั้งชื่อว่าฉีหลิน

แต่บอกกับคนภายนอกว่าเป็นลูกที่เกิดจากอนุภรรยา

คนตระกูลฉีล้วนเป็นคนจิตใจดี พวกเขารักและเอ็นดูเด็กที่เก็บมาเลี้ยงคนนี้ราวกับเป็นลูกแท้ๆ

เดิมทีฮองเฮาคิดว่าจะใช้เรื่ององค์ชายตัวปลอมมาข่มขู่องค์ชายห้า ให้เขามาร่วมมือกับองค์รัชทายาท และอาศัยอำนาจจากตระกูลฝั่งแม่ของพระสนมจิ้งกุ้ยเฟยมาปูทางให้องค์รัชทายาท

แต่ฮองเฮานึกไม่ถึงว่าองค์ชายห้าจะมีความทะเยอทะยานสูงส่ง แม้จะรู้ว่าตัวเองไม่ใช่องค์ชายห้าตัวจริง แต่เขาก็ไม่ยอมสละตำแหน่งนี้

ดังนั้นองค์ชายห้าจึงแสร้งทำเป็นอยู่ฝ่ายเดียวกับองค์รัชทายาท แต่ลับหลังกลับแอบตามหาเบาะแสของฉีหลินอยู่ตลอด

ต่อมาเขาสืบรู้ว่าฉีหลินอยู่กับตระกูลฉี จึงวางแผนใส่ร้ายตระกูลฉี เป็นเหตุให้ตระกูลฉีถูกประหารทั้งตระกูล

แม้หวังเส้าเหิงจะทำงานถวายหัวให้องค์ชายห้า แต่เขาไม่รู้ความลับที่ซ่อนอยู่ และไม่รู้ว่าคนที่ต้องการทำร้ายตระกูลฉีก็คือองค์ชายห้า

เขาทำเต็มที่แล้วแต่ก็ช่วยชีวิตได้แค่ฉีหงชิวกับฉีหลิน และด้วยความบังเอิญจึงส่งฉีหลินไปที่จวนขององค์ชายห้า

ฉีหลินถูกส่งไปที่จวนองค์ชายห้าได้เพียงวันเดียวก็ถูกองค์ชายห้าจับได้ และถูกฆ่าตายอย่างลับๆ จากนั้นก็หาคนมาสวมหน้ากากมนุษย์ปลอมตัวเป็นฉีหลินแทน

เหตุผลที่ทำเช่นนี้ก็เพื่อใช้ฉีหลินเป็นตัวประกันรั้งหวังเส้าเหิงและฉีหงชิวไว้

ตระกูลฉีถูกฆ่าล้างตระกูล แม้หวังเส้าเหิงจะครองรักกับฉีหงชิวไม่ได้ แต่ในใจเขาก็ยังคงรักนางอยู่เสมอ แม้นางจะตกระกำลำบากในหอนางโลมก็ตาม

ในใจของเขามีเพียงนางเท่านั้น

และองค์ชายห้าต้องการเงินจากตระกูลหวัง ดังนั้นเขาจึงปล่อยให้หวังเส้าเหิงและฉีหงชิวแตกหักกับเขาไม่ได้ในตอนนี้

ด้วยเหตุนี้ ทั้งสองคนจึงคิดว่าฉีหลินใช้ชีวิตอย่างสุขสบายในจวนองค์ชายห้า และยอมสู้ถวายชีวิตทำงานให้องค์ชายห้า

ฉีหงชิวรวบรวมข่าวกรองให้องค์ชายห้าในหอชุนเซียง พร้อมกับตามสืบคดีของตระกูลฉีไปด้วย

นางหวังว่าเมื่อฉีหลินประสบความสำเร็จ มีชื่อเสียง ก็จะมีโอกาสเรียกร้องความเป็นธรรมให้ตระกูลฉี

แต่นางไม่เคยรู้เลยว่า น้องชายสายเลือดเดียวกันของนางตายด้วยน้ำมือขององค์ชายห้าไปนานแล้ว

คนที่นางเจอตลอดมาคือฉีหลินตัวปลอม

ส่วนองค์ชายห้าก็เสวยสุขจากผลประโยชน์ที่พวกเขาหามาให้ พร้อมกับแอบสนับสนุนน้องชายต่างแม่ที่ไม่ถูกกับหวังเส้าเหิง และยังแอบวางยาพิษเรื้อรังให้เขาด้วย

อำนาจในตระกูลหวังของหวังเส้าเหิงถูกริบไป และร่างกายของเขาก็อ่อนแอลงเรื่อยๆ

หลายปีมานี้ เรื่องชาติกำเนิดขององค์ชายห้าถูกฮองเฮานำมาสร้างเป็นประเด็นหลายครั้ง แต่ก็ถูกเขากับพระสนมจิ้งกุ้ยเฟยแก้ต่างได้เสมอ

เขาเตรียมการรับมือไว้ล่วงหน้า แต่พระสนมจิ้งกุ้ยเฟยเชื่อมั่นว่าลูกของนางคือสายเลือดของฮ่องเต้ นางไม่เคยคบชู้หรือทำให้สายเลือดราชวงศ์ต้องแปดเปื้อน

ทว่าเมื่อองค์ชายห้าโตขึ้น หน้าตากลับไม่เหมือนนางและฮ่องเต้เลยสักนิด

ฮ่องเต้ย่อมเกิดความสงสัย และตัวนางเองก็เริ่มสงสัยว่าองค์ชายห้าใช่ลูกของตนหรือไม่ ลูกของตนถูกสลับตัวไปตั้งแต่ตอนนั้นหรือเปล่า

ไม่อย่างนั้นฮองเฮาจะโง่และมั่นใจขนาดนั้นเชียวหรือ ถึงได้เอาเรื่องนี้มาเป็นประเด็นซ้ำแล้วซ้ำเล่า

พระสนมจิ้งกุ้ยเฟยเริ่มสงสัยเรื่องนี้ จึงให้คนไปสืบหาความจริงในอดีต

พระสนมจิ้งกุ้ยเฟยสืบเจอเรื่องการสลับตัวเด็กในตอนนั้น และองค์ชายห้าก็รู้ว่านางกำลังสืบเรื่องนี้อยู่

ฉีหลินตัวจริงตายไปแล้ว หากฉีหงชิวซึ่งเป็นคนตระกูลฉีเพียงคนเดียวที่เหลืออยู่ตายไป ก็จะไม่มีใครรู้เรื่องชาติกำเนิดของฉีหลินอีก

ตอนนี้ตระกูลหวังตกอยู่ในความควบคุมของน้องชายต่างแม่ของหวังเส้าเหิงอย่างสมบูรณ์ ส่วนเขาก็ป่วยหนักต้องนอนซมอยู่บนเตียงทั้งวัน ส่วนใหญ่ก็ไม่ได้สติ

ตอนนี้เขาไม่มีความกังวลอะไรแล้ว เขาสามารถฆ่าฉีหงชิวได้ และฉีหลินตัวปลอมในจวนก็ไม่ต้องแสดงละครเป็นฉีหลินอีกต่อไป

จึงเกิดเรื่องในคืนนี้ขึ้น

"สรุปก็คือ คนที่อ้างว่าเป็นคนขององค์รัชทายาท แท้จริงแล้วเป็นคนขององค์ชายห้า"

หรงเล่ออิงมองไปที่ชายชุดดำหลายคนที่ถูกมัดอยู่ไกลๆ สีหน้าเคร่งเครียด

ฉีหงชิวหันไปมองหอชุนเซียงที่กำลังถูกไฟลุกท่วมอยู่ด้านหลัง แสงไฟสาดส่องใบหน้าของนาง ช่างงดงามจนหาที่เปรียบไม่ได้

ฉีหงชิวยิ้มอย่างขมขื่น "ชีวิตข้ามันเป็นเรื่องตลกร้ายชัดๆ"

ต้องพรากจากคนรัก ตกระกำลำบากเป็นนางคณิกา ทนลำบากมาหลายปี สุดท้ายกลับกลายเป็นว่าทำงานถวายหัวให้ศัตรู

นางยังเป็นต้นเหตุให้ผู้บริสุทธิ์มากมายต้องตาย

น่าขันและน่าสมเพชจริงๆ

หยาดน้ำตาอาบเลือดไหลรินจากดวงตาของฉีหงชิว เส้นริ้วสีเขียวดำตัดกันไปมาปรากฏขึ้นบนใบหน้าขาวซีด ชายกระโปรงพลิ้วไหว

หรงเล่ออิงมองความเปลี่ยนแปลงบนใบหน้าของนางแล้วถอนหายใจเบาๆ คงต้องเริ่มใหม่หมดแล้วล่ะ

หรงเล่ออิงก้มมองฉีหลินตัวปลอม มีดในมือแทงทะลุหน้าอกเขาอย่างไม่ลังเล

ชายคนนั้นสิ้นใจตายด้วยใบหน้าที่ไม่ยินยอม

หรงเล่ออิงดึงมีดออกอย่างรวดเร็ว แล้วหันไปจ่อมีดที่คอของฉีหงชิว

"พ่างยา เจ้าจะฆ่าข้าหรือ" ฉีหงชิวเอียงคอมองนาง

หรงเล่ออิงส่ายหน้า "ข้าไม่ฆ่าเจ้า และเจ้าก็ฆ่าข้าไม่ได้เหมือนกัน"

"เรื่องราวของเจ้าน่าสงสารมาก ข้าเห็นใจนะ ถ้าเจ้าอยากให้พวกเราช่วย ก็ได้โปรดอย่าทำร้ายเพื่อนๆ ของข้า"

"ครั้งต่อไปข้าต้องได้เจอพวกเขาครบทุกคน แล้วเจ้าก็ค่อยบอกเคล็ดลับในการผ่านด่านนี้มา พวกเรามีเวลาไม่มาก"

"ถ้าเจ้าอยากให้พวกเราไปช่วยเจ้ากับตระกูลฉีตั้งแต่ต้น รบกวนเจ้าช่วยย้อนเวลาให้เร็วขึ้นกว่านี้หน่อย"

แม้ว่าวิธีให้เข้าไปสัมผัสเหตุการณ์ด้วยตัวเองแบบนี้จะทำให้พวกเขาอินและอยากช่วยเหลืออย่างเต็มที่ก็เถอะ

แต่วิธีนี้มันซับซ้อนเกินไป แถมการแปลงกายก็สุ่มเดาแบบไม่มีเหตุผลเอาเสียเลย

นางยังไม่ตาย จู่ๆ ก็กลายเป็นผีร้าย และประกาศว่าภารกิจครั้งนี้ล้มเหลวเสียอย่างนั้น

นี่มันเรื่องล้อเล่นชัดๆ

แล้วฉีหงชิวเป็นผีร้ายตนเดียวในกองถ่ายนี้หรือเปล่า คนในกองถ่ายที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่ถูกนางฆ่าตายหมดเลยเหรอ

เรื่องนี้นางยังไม่แน่ใจ

ถ้าเกิดว่าสถานที่ท่องเที่ยวพิเศษทุกที่มีผีร้ายแบบฉีหงชิวอยู่ แล้วพวกเขาต้องไปเคลียร์ทีละจุดๆ คงต้องทำไปจนถึงชาติหน้าโน่นแหละ

แม้นางจะใช้กระจกหยินหยางส่องดูก็รู้คำตอบแล้ว แต่นางก็เสียดายแต้มบุญสองแต้ม อีกอย่างนางเป็นผู้ช่วย จะลงมือสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้

ตอนนี้หรงเล่ออิงเริ่มคิดถึงสวีหรงเซิงขึ้นมานิดๆ คิดถึงสายสืบที่รู้ทุกเรื่องของเขาจัง

เมื่อได้ยินดังนั้น สีหน้าของฉีหงชิวก็ดูบิดเบี้ยว โมโหแต่ก็เถียงไม่ออก

ข้าบอกเจ้าไปตั้งเยอะแล้ว เจ้ายังอยากให้ข้าบอกวิธีผ่านด่านให้ตรงๆ อีกเหรอ!

แล้วจะให้พวกเจ้ามาทำไมล่ะเนี่ย!

"เจ้าอย่าเพิ่งโกรธสิ บอกคำตอบข้ามาก่อน" หรงเล่ออิงพูด

ฉีหงชิวพูดอย่างหงุดหงิด "ไปหาคำตอบเอาเองเถอะ"

สิ้นเสียงของนาง หรงเล่ออิงก็รู้สึกว่าพื้นที่รอบๆ ตัวกำลังบิดเบี้ยวผิดรูป มีดในมือนางหายไป ชุดสาวใช้ที่สวมอยู่ก็หายไปด้วย

หนึ่งนาทีต่อมา ภาพตรงหน้าค่อยๆ กลับมาเป็นปกติและชัดเจนขึ้น

ครั้งนี้เป็นเวลากลางวัน นางไม่ได้อยู่ในหอชุนเซียง แต่อยู่บนถนน ถนนที่ผู้คนพลุกพล่าน

นางยืนอยู่ มีคนนอนอยู่บนพื้นตรงหน้านาง มีเสื่อปูพิงปิดร่าง กลิ่นเน่าเหม็นโชยมา

บนพื้นมีตัวหนังสือขนาดใหญ่เขียนไว้ว่า - ขายตัวฝังศพพ่อ

หรงเล่ออิง "..."

ข่าวดี นางเชื่อฟังและย้อนเวลาให้เร็วขึ้นจริงๆ ย้อนไปตอนที่นางยังไม่ได้เป็นสาวใช้ของนาง

ข่าวร้าย ตอนนี้นางไม่รู้ว่าเนื้อเรื่องดำเนินไปถึงไหนแล้ว และก็ไม่รู้ว่าเพื่อนๆ อยู่ไหนด้วย

หรงเล่ออิงลูบหน้าตัวเอง นั่งจุ้มปุ๊กอยู่บนพื้น เริ่มทบทวนข้อมูลที่ตัวเองรู้ รอเจอเว่ยเซี่ยกับคนอื่นๆ แล้วค่อยเดินเรื่องต่อ

"พี่สาว พี่เส้าเหิง พวกเขาดูน่าสงสารจังเลยเจ้าค่ะ"

ทันใดนั้น เสียงที่เต็มไปด้วยความสงสารก็ดังมาจากเหนือหัวของนาง

[จบแล้ว]