บทที่ 1 - เงื่อนไขการเปิดระบบมันแปลกๆ นะ

บทที่ 1 - เงื่อนไขการเปิดระบบมันแปลกๆ นะ

[ฉันชื่ออู๋ชุ่ยชุ่ย อายุ 29 ปี ผิวขาวออร่า ขาเรียวยาว หน้าตาสะสวยน่าทะนุถนอม]

[สามปีก่อนแต่งงานกับมหาเศรษฐีพันล้าน แต่โชคร้ายที่สามีมีปัญหาสุขภาพ ไม่สามารถมีลูกได้]

[ตอนนี้กำลังตามหาชายหนุ่มสุขภาพดีประพฤติดีอายุไม่เกิน 60 ปี เพื่อมาหลับนอนด้วยกันและเติมเต็มความฝันในการเป็นแม่คนของฉัน]

[ผู้ที่สนใจสามารถติดต่อมาได้ หากตกลงกันได้ฉันจะบินไปหาคุณเพื่อร่วมใช้ช่วงเวลาอันแสนหวานด้วยกัน เมื่อสำเร็จลุล่วงจะจ่ายค่าตอบแทนให้สิบล้าน]

[รับประกันความลับขั้นสุดยอด ไม่กระทบถึงครอบครัวของคุณแน่นอน มิฉะนั้นยินดีรับผิดชอบทางกฎหมาย โฆษณานี้รับรองโดยสำนักงานทนายความและวางเงินมัดจำไว้เรียบร้อยแล้ว]

[รับเหมาซ่อมแซมและดัดแปลงเรือพิฆาต เรือลาดตระเวน และเรือฟริเกต]

[รับรีโนเวทรถถังประจัญบานหลัก เดินสายไฟใหม่ และปรับแต่งลำกล้องปืน]

[รับขัดเงาและเคลือบสีเรือดำน้ำนิวเคลียร์ ทำความสะอาดเตาปฏิกรณ์ และล้างคราบเขม่าเตาหลอม]

[นอกจากนี้ยังมีเครื่องบินรบยุคที่ห้าขายส่งตลอดทั้งปี ทั้ง F22 SU-57 และ J-20 มีใบเสร็จรับเงินครบถ้วน รองรับการผ่อนชำระ ซื้อเครื่องวันนี้แถมฟรีโปรแกรมบำรุงรักษาสามปี รีบสั่งจองด่วน]

หยางเสียกดปุ่ม Ctrl+Tab บนคีย์บอร์ด สายตาของเขาสลับไปมาระหว่างบัญชีทวิตเตอร์สองบัญชี

ทวิตเตอร์ทั้งสองข้อความนี้ถูกโพสต์มาสองวันแล้ว แต่ก็ยังไม่มีใครตอบกลับมาเลยสักคนเดียว

"แล้วทีนี้จะเอายังไงดีเนี่ย!"

ณ ประเทศเหยียน หอพักนักศึกษาชายชั้นสี่ ห้อง 204 มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีไห่เฉิง

หยางเสียถอนหายใจซ้ำแล้วซ้ำเล่า มือของเขาขยี้ผมตัวเองไปมาจนมันฟูฟ่องเหมือนรังนก

"พรุ่งนี้ก็ครบกำหนดเปิดใช้งานระบบแล้ว ถ้ายังหลอกลวงใครไม่สำเร็จอีก ระบบก็คงไม่ได้เปิดใช้งานกันพอดี!"

ไม่มีใครรู้เลยว่าแท้จริงแล้วหยางเสียคือผู้ที่ทะลุมิติมา เขาประสบอุบัติเหตุเมื่อปีก่อนและหลุดเข้ามาในโลกคู่ขนานแห่งนี้ กลายมาเป็นนักศึกษาชั้นปีที่สี่ที่กำลังจะเรียนจบ

เมื่อสองวันก่อน ขณะที่หยางเสียกำลังรับจ้างทำงานออนไลน์เพื่อหาเงินมาเลี้ยงดูน้องสาวและแม่ จู่ๆ ก็มีแสงสีฟ้าสว่างวาบขึ้นตรงหน้า พร้อมกับหน้าต่างอินเทอร์เฟซกึ่งโปร่งใสที่ลอยเด่นขึ้นมา

[ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ เชื่อมต่อระบบสำเร็จแล้ว]

ระบบงั้นเหรอ?!

ชาติก่อนหยางเสียเติมเงินอ่านนิยายไปเป็นหมื่น เขาจึงเข้าใจเป็นอย่างดีว่าระบบคืออะไร

มันคือนิ้วทองคำประจำตัวของพวกที่ทะลุมิติ นิยายออนไลน์ไม่เคยหลอกลวงเราจริงๆ

ทว่าความดีใจนั้นอยู่ได้ไม่นาน หยางเสียก็รู้สึกเหมือนเปลวไฟที่ถูกสาดด้วยน้ำเย็นเฉียบ หัวใจของเขาหล่นวูบ

ระบบกำหนดให้เขาต้องทำการหลอกลวงต้มตุ๋นให้สำเร็จด้วยวิธีใดก็ได้ หรือไม่ก็ต้องทำการซื้อขายอาวุธสงครามที่มีมูลค่ามากกว่าสิบล้านขึ้นไปให้สำเร็จภายในเวลาสามวัน

ต้องทำอย่างใดอย่างหนึ่งให้สำเร็จจึงจะสามารถเปิดใช้งานระบบได้ มิฉะนั้นระบบจะยกเลิกการเชื่อมต่อทันที

หา?!

ทำการหลอกลวงให้สำเร็จ หรือไม่ก็ซื้อขายอาวุธสงครามมูลค่าสิบล้านขึ้นไปภายในสามวันเนี่ยนะ?

ระบบ แกช่วยฟังสักนิดได้ไหมว่าแกกำลังพูดอะไรออกมา?

เรื่องอาวุธสงครามไม่ต้องพูดถึงเลย ในประเทศเหยียนแค่พกมีดก็ต้องแจ้งขออนุญาตแล้ว นี่ยังจะมาให้ค้าอาวุธสงครามบ้าบออะไรอีก ฝันกลางวันก็ช่วยให้มันอยู่บนพื้นฐานความเป็นจริงหน่อยเถอะ!

เอาแค่เรื่องหลอกลวงต้มตุ๋นก่อน

ตอนนี้ประเทศเหยียนรณรงค์ต่อต้านการหลอกลวงกันทุกวี่ทุกวัน ตั้งแต่เด็กเล็กที่เพิ่งหัดเดินไปจนถึงคนเฒ่าคนแก่วัยแปดเก้าสิบที่นั่งรถเข็น ต่างก็มีจิตสำนึกในการป้องกันตัวสูงปรี๊ด

พอรับสายแก๊งคอลเซ็นเตอร์ปุ๊บ พวกเขาก็สวนกลับด้วยการกดรีพอร์ตปั๊บ แล้วตำรวจก็จะมาเคาะประตูบ้านหิ้วปีกคุณไปทันที

แต่ระบบก็มาจ่ออยู่ตรงหน้าแล้ว จะไม่เปิดใช้งานก็ไม่ได้

คิดไปคิดมา หยางเสียก็ตัดสินใจไปที่เครือข่ายอินเทอร์เน็ตต่างประเทศ

คนเหยียนไม่หลอกคนเหยียนด้วยกันเอง ไปหลอกพวกชาวต่างชาติเพื่อเปิดใช้งานระบบดีกว่า

ชาติก่อนหยางเสียเคยทำงานในบริษัทวิจัยระดับท็อป เขาเป็นแฮกเกอร์ระดับเซียน การมุด VPN ไปสมัครบัญชีทวิตเตอร์สักสองสามบัญชีนั้นง่ายดายราวกับเข้าห้องน้ำแล้วเอื้อมมือไปเช็ดก้น

แต่ถึงอย่างนั้นนี่ก็เป็นครั้งแรกที่เขาต้องหลอกคนอื่น จะให้ไปสุ่มจับคนในทวิตเตอร์แล้วถามว่า สวัสดีครับ สนใจอยากโดนหลอกสักหน่อยไหมครับ แบบนี้ก็คงไม่ได้

หยางเสียอ้างอิงจากคดีฉ้อโกงบนอินเทอร์เน็ต เขาพิมพ์ข้อความสองแบบและใช้สองบัญชีโพสต์ลงทวิตเตอร์

แต่ทว่า

ผ่านไปสองวันแล้ว ยอดคนดูมีแค่หลักสิบ ส่วนคอมเมนต์น่ะเหรอ ไม่มีเลยสักแอะ

พรุ่งนี้คือวันสุดท้ายของกำหนดการเปิดใช้งานระบบแล้ว!

ต้องรีบแล้ว!

ต้องเปลี่ยนแผน ไม่อย่างนั้นระบบหายวับไปแน่

แต่พูดน่ะมันง่าย!

จะเปลี่ยนยังไง? เปลี่ยนเป็นอะไรล่ะ?

คนที่ไม่เคยหลอกลวงใครมาก่อนเลยในชีวิต จะให้ไปต้มตุ๋นใครให้สำเร็จภายในสามวัน

นี่มันไม่ใช่แค่การจับปูใส่กระด้งแล้ว แต่มันคือการจับปูไปปล่อยบนดวงจันทร์ชัดๆ

หยางเสียลุกขึ้นเดินวนไปวนมาในห้องอยู่หลายรอบ ก่อนจะกลับมาทิ้งตัวลงนั่งบนเก้าอี้ด้วยท่าทางหมดอาลัยตายอยาก คิ้วของเขาขมวดเข้าหากันจนเป็นปม มือก็เอื้อมไปหยิบโทรศัพท์มือถือบนโต๊ะ

เขาไม่รู้จะดูอะไรก็เลยกดเปิดแอปพลิเคชันทีละแอปเพื่อหาแรงบันดาลใจ

จนกระทั่งเปิดแอปวีแชท หยางเสียก็เห็นว่ากลุ่มแชทเพื่อนร่วมชั้นมหาวิทยาลัยที่เขาตั้งค่าปิดการแจ้งเตือนเอาไว้ วันนี้ดูคึกคักเป็นพิเศษ มีข้อความเด้งขึ้นมามากกว่าเก้าสิบเก้าข้อความ

พวกเขาเรียนอยู่ปีสี่แล้ว

นอกจากพวกที่ต้องยุ่งวุ่นวายกับวิทยานิพนธ์จบ ก็มีบางส่วนที่ต้องเตรียมตัวสอบต่อปริญญาโท ส่วนอีกพวกก็มักจะออกไปฝึกงานข้างนอก หรือแม้กระทั่งไปทำงานต่างประเทศ

สาเหตุที่วันนี้กลุ่มแชทคึกคักขนาดนี้ ก็เป็นเพราะประเด็นที่เพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งซึ่งเดินทางไปทำงานที่เม็กซิโกเป็นคนเปิดขึ้นมา

[หลี่เจี้ยน : จะให้พวกนายดูนะว่ากลุ่มติดอาวุธผิดกฎหมายในเม็กซิโกกำเริบเสิบสานขนาดไหน]

[หลี่เจี้ยน : รูปภาพ]

หยางเสียใช้นิ้วกดเปิดรูปภาพ เขาเห็นว่าสิ่งที่ถูกถ่ายมาคือกำแพงบานหนึ่ง บนนั้นมีข้อความเนื้อหาเดียวกันถูกเขียนด้วยภาษาสเปนและภาษาอังกฤษ

[กลุ่มติดอาวุธรอสตาส เปิดรับสมัครผู้มีอุดมการณ์มาร่วมงาน สวัสดิการดีเยี่ยม ให้ค่าตอบแทนสูงกว่ามาตรฐานในสายงานเดียวกัน เพื่อสร้างความมั่งคั่งให้กับชีวิตของคุณ]

[มาร่วมกันโค่นล้มการปกครองอันเน่าเฟะของรัฐบาล และสร้างเม็กซิโกโฉมใหม่ไปด้วยกัน ช่องทางการติดต่อ...]

[หลี่เจี้ยน : พวกนายก็รู้ใช่ไหมว่าเม็กซิโกเป็นสถานที่แบบไหน ที่นี่คือสวรรค์ของพ่อค้ายาเสพติดและกลุ่มติดอาวุธ กองกำลังรัฐบาลยังทำอะไรพวกมันไม่ได้เลย ก่อนมาฉันก็ทำใจไว้บ้างแล้วนะ แต่ไม่คิดเลยว่ากลุ่มติดอาวุธจะกล้าพิมพ์ข้อความกบฏลงบนกำแพงอย่างโจ่งแจ้งขนาดนี้!]

[หลี่เจี้ยน : ตอนนี้ฉันเริ่มเสียใจแล้วว่ะ อยากกลับบ้าน]

เพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆ ในกลุ่มต่างแสดงความเห็นใจต่อสภาพแวดล้อมที่หลี่เจี้ยนต้องเผชิญ พวกเขาบอกให้หลี่เจี้ยนระมัดระวังตัวและคอยส่งข่าวคราวกลับมาเป็นระยะ

กลุ่มติดอาวุธรอสตาส

เดิมทีหยางเสียก็กะจะพิมพ์ทักทายกลับไปสักสองสามประโยค แต่สายตาของเขากลับถูกดึงดูดด้วยข้อความบนรูปภาพ ปากของเขาก็พึมพำชื่อนี้ซ้ำไปซ้ำมา

เขารู้สึกคุ้นหูคุ้นตากับชื่อองค์กรนี้แปลกๆ พออ่านดูก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใหม่อะไร หรือว่าเขาเคยเห็นชื่อนี้ที่ไหนมาก่อนนะ?

เมื่อมีเรื่องสงสัย ไป่ตู้คือคำตอบ

หยางเสียคลิกเปิดเบราว์เซอร์ เข้าเว็บไซต์ค้นหา และเริ่มสืบค้นข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับกลุ่มติดอาวุธรอสตาส

เมื่อข้อมูลของพวกเขาปรากฏขึ้นตรงหน้าพร้อมกับเสียงคลิกเมาส์ หลังจากอ่านจบหยางเสียก็ถึงบางอ้อทันที

นึกออกแล้ว!

หยางเสียเลื่อนลูกกลิ้งเมาส์ ข้อมูลอันน้อยนิดของกลุ่มรอสตาสพร้อมโลโก้เลื่อนผ่านตาไป ความคิดในหัวของเขาพลุ่งพล่าน ความทรงจำที่ผุดขึ้นมาเปรียบเสมือนเรือดำน้ำที่โผล่พ้นผิวน้ำ รูปร่างของมันค่อยๆ ชัดเจนขึ้น

ในชีวิตก่อนหน้าที่หยางเสียจะทะลุมิติมา ก็มีกลุ่มติดอาวุธรอสตาสอยู่จริงๆ พวกเขาคือกลุ่มติดอาวุธขนาดใหญ่ระดับต้นๆ ของเม็กซิโก ก่อตั้งขึ้นมาตั้งแต่ช่วงยุคเก้าศูนย์เพื่อต่อต้านกองกำลังรัฐบาล

จนกระทั่งถึงปีสองพันยี่สิบสอง รัฐบาลเม็กซิโกต้องร่วมมือกับกองกำลังสนับสนุนจากหลายประเทศ จึงจะสามารถถอนรากถอนโคนองค์กรนี้ได้สำเร็จ

เรื่องนี้เป็นข่าวใหญ่โตมากในตอนนั้น สำนักข่าวทุกประเทศต่างก็นำเสนอข่าวนี้ทุกวัน

ในยุคที่ข้อมูลข่าวสารหลั่งไหล ข่าวสารทุกประเภทปลิวว่อนไปทั่ว การจะดึงเอาประเด็นร้อนที่ดึงดูดความสนใจจากข้อมูลที่ซับซ้อนและหลากหลายเหล่านั้นมาได้ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

กลุ่มติดอาวุธรอสตาสที่ต่อสู้พัวพันกับกองกำลังรัฐบาลมานานกว่าสิบปีจนถูกกองกำลังผสมปราบปราม ย่อมเป็นประเด็นร้อนแรงที่สุดอยู่แล้ว!

เพื่อเรียกเรตติ้ง สถานีโทรทัศน์ยักษ์ใหญ่ต่างก็จัดทำรายการพิเศษเกี่ยวกับกลุ่มติดอาวุธรอสตาส

ในช่วงเวลานั้น โลกอินเทอร์เน็ตและรายการโทรทัศน์เต็มไปด้วยข้อมูลข่าวสารเกี่ยวกับกลุ่มติดอาวุธรอสตาส และวิธีการที่พวกเขาถูกกองกำลังหลายชาติล้อมปราบจนพ่ายแพ้

หยางเสียซึ่งมีความสนใจในเรื่องการทหาร ย่อมต้องเคยดูรายการพิเศษเหล่านี้ และมีความทรงจำเกี่ยวกับเรื่องนี้ติดฝังหัวอยู่บ้าง

[จบแล้ว]