บทที่ 37 - ความแข็งแกร่งของชุดเกราะเหล็ก อย่าดูถูกพลังของเทคโนโลยีเชียวนะ!

บทที่ 37 - ความแข็งแกร่งของชุดเกราะเหล็ก อย่าดูถูกพลังของเทคโนโลยีเชียวนะ!

บุตรแห่งธรรมชาติ : "งั้นผมส่งให้อีกห้าชุดก็แล้วกัน"

บุตรแห่งธรรมชาติ : "ส่วนของตอบแทน รอคุณสร้างชุดเกราะไอรอนแมนเสร็จเมื่อไหร่ก็ส่งมาให้ผมสักตัวก็พอ"

บุตรแห่งธรรมชาติ : "ไม่ต้องติดตั้งอาวุธมาเยอะแยะหรอกนะ ผมก็แค่อยากเอามาเก็บสะสมไว้น่ะ"

มหาเศรษฐีแห่งประภาคาร : "ไม่มีปัญหา!"

โทนี่ สตาร์ค ตอบตกลงอย่างไม่ใส่ใจนัก

"ติ๊ง สมาชิก บุตรแห่งธรรมชาติ ได้ส่งอั่งเปาแบบระบุตัวตน"

"ติ๊ง สมาชิก มหาเศรษฐีแห่งประภาคาร ได้รับอั่งเปาของคุณแล้ว"

บุตรแห่งธรรมชาติ : "ผมทำการบีบอัดก้อนพลังปราณให้กลายเป็นรูปทรงลูกกลอน แล้วก็หุ้มเยื่อปกป้องเอาไว้ชั้นนึง เวลาจะใช้ก็แค่กลืนลงไปได้เลย"

บุตรแห่งธรรมชาติ : "สำหรับคนธรรมดา กินแค่เม็ดเดียวก็พอแล้ว เพราะปริมาณพลังปราณอัดแน่นอยู่ข้างในเยอะมาก ต้องใช้เวลาในการย่อยสลายนานพอสมควร"

เนื่องจากพลังปราณก็ถือเป็นส่วนหนึ่งของธรรมชาติ ไป๋เสวียนจึงมีความสามารถในการควบคุมพลังปราณได้ในระดับหนึ่งเช่นกัน การรวบรวมก้อนพลังปราณแล้วบีบอัดให้กลายเป็นลูกกลอนจึงไม่ใช่เรื่องยากเย็นอะไรสำหรับเขา

ในอนาคตเขาย่อมต้องมีการแลกเปลี่ยนสิ่งของกับสมาชิกคนอื่นๆ ในกลุ่มอยู่แล้ว ในเมื่อเป็นการแลกเปลี่ยน เขาก็ต้องเตรียมสิ่งของที่เหมาะสมเอาไว้ล่วงหน้า

ลูกกลอนพลังปราณคือสิ่งที่เขาสามารถสร้างขึ้นมาได้ง่ายที่สุดในตอนนี้

และมันก็เป็นประโยชน์กับสมาชิกทุกคนในกลุ่มแชต ณ เวลานี้ด้วย ไม่ว่าจะเป็นการฟื้นฟูร่างกาย ยืดอายุขัย หรือเสริมสร้างความแข็งแกร่ง มันสามารถทำได้หมด

มหาเศรษฐีแห่งประภาคาร : "รับทราบ!"

แอดมินกลุ่มแสนธรรมดา : "@บุตรแห่งธรรมชาติ นายสามารถบีบอัดพลังปราณให้กลายเป็นลูกกลอนได้ด้วยเหรอเนี่ย ในนิยายกำลังภายในระดับเซียนต้องเป็นพวกยอดฝีมือขั้นสูงเลยนะถึงจะทำแบบนี้ได้"

แอดมินกลุ่มแสนธรรมดา : "นี่มันหินปราณวิญญาณแบบทำมือชัดๆ!"

ทั้งที่โลกของไป๋เสวียนเพิ่งจะเริ่มเข้าสู่ยุคพลังปราณฟื้นฟูได้ไม่นานแท้ๆ ทำไมเขาถึงครอบครองพลังที่แข็งแกร่งขนาดนี้ได้แล้วล่ะเนี่ย

บุตรแห่งธรรมชาติ : "หินปราณวิญญาณงั้นเหรอ พอคุณพูดขึ้นมาผมก็เพิ่งสังเกตนะว่าแก่นแท้ของมันก็คือของที่ตกผลึกมาจากพลังปราณเหมือนกัน ต่างกันแค่ปริมาณพลังปราณกับสิ่งเจือปนที่อยู่ข้างในเท่านั้นเอง"

บุตรแห่งธรรมชาติ : "ลูกกลอนที่ผมบีบอัดขึ้นมามีแต่พลังปราณบริสุทธิ์ล้วนๆ ไม่น่าจะมีสิ่งเจือปนอะไรผสมอยู่เลย ถ้าเอาไปเทียบกับหินปราณวิญญาณก็คงเทียบได้กับหินปราณระดับสูงสุดเลยมั้ง แค่ปริมาณพลังปราณข้างในอาจจะไม่ได้มหาศาลเท่าก็เท่านั้น"

เขาใช้ความสามารถจากอำนาจแห่งธรรมชาติในการรวบรวมและบีบอัดพลังปราณ นอกเสียจากว่าสิ่งเจือปนเหล่านั้นจะมีแก่นแท้เป็นพลังปราณเหมือนกัน ไม่อย่างนั้นมันไม่มีทางผสมปนเปเข้ามาได้หรอก

"ติ๊ง สมาชิก บุตรแห่งธรรมชาติ ได้ส่งอั่งเปาจำนวนเก้าซอง"

บุตรแห่งธรรมชาติ : "@สมาชิกทุกคน ในอั่งเปาแต่ละซองจะมีลูกกลอนพลังปราณอยู่สามเม็ดนะครับ"

บุตรแห่งธรรมชาติ : "ถึงแม้ระดับความแข็งแกร่งของทุกคนจะแตกต่างกัน แต่พลังปราณเป็นพลังงานที่อ่อนโยน ไม่มากก็น้อยมันน่าจะมีประโยชน์กับพวกคุณบ้างแหละ"

บุตรแห่งธรรมชาติ : "โดยเฉพาะแอดมินกลุ่มกับไดโกะ พวกคุณสองคนมีความแข็งแกร่งน้อยที่สุด ลูกกลอนพลังปราณน่าจะส่งผลลัพธ์ได้ชัดเจนที่สุดแล้ว"

บุตรแห่งธรรมชาติ : "กุมขมับ.jpg"

บุตรแห่งธรรมชาติ : "อ้อ เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าแอดมินมีร่างกายที่ปฏิเสธพลังปราณ ถึงผมจะเคลือบเยื่อบางๆ ไว้ข้างนอกเพื่อให้พวกคุณดูดซับพลังได้มากที่สุดแล้วก็เถอะ แต่สำหรับคนที่มีร่างกายปฏิเสธพลังปราณมันจะช่วยได้สักแค่ไหนผมก็รับประกันไม่ได้เหมือนกัน"

บุตรแห่งธรรมชาติ : "แล้วก็ @ราชาขาแดนซ์อุจิวะ เท่าที่ผมรู้ พลังปราณน่าจะมีสรรพคุณช่วยหล่อเลี้ยงและฟื้นฟูดวงวิญญาณได้ด้วย ปู่มาดาระลองเอาไปใช้ดูนะครับ น่าจะพอช่วยอะไรได้บ้าง"

แอดมินกลุ่มแสนธรรมดา : "ถึงจะไม่รู้ว่าจะได้ผลไหม แต่ถ้าวันไหนฉันกลายเป็นยอดฝีมือขึ้นมา ฉันจะตอบแทนบุญคุณนายอย่างงามเลยล่ะ ไป๋เสวียน"

แอดมินกลุ่มแสนธรรมดา : "ซาบซึ้งใจ.jpg"

"ติ๊ง หัวหน้ากลุ่ม แอดมินกลุ่มแสนธรรมดา ได้รับอั่งเปาของคุณแล้ว"

จับไดโกะต้มซุป : "บวกหนึ่ง"

"ติ๊ง สมาชิก จับไดโกะต้มซุป ได้รับอั่งเปาของคุณแล้ว"

ภูตสาวสุดโฉด : "ขอบใจมากนะ"

"ติ๊ง สมาชิก ภูตสาวสุดโฉด ได้รับอั่งเปาของคุณแล้ว"

มาเป็นลูกชายฉันสิ : "กุระระระ พ่อชักจะถูกใจแกมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วสิ ไป๋เสวียน สนใจมาเป็นลูกชายของพ่อไหม"

"ติ๊ง สมาชิก มาเป็นลูกชายฉันสิ ได้รับอั่งเปาของคุณแล้ว"

ราชาขาแดนซ์อุจิวะ : "น้ำใจครั้งนี้ฉันจะจดจำเอาไว้"

"ติ๊ง สมาชิก ราชาขาแดนซ์อุจิวะ ได้รับอั่งเปาของคุณแล้ว"

ประกายแสงสีทอง : "พลังปราณมีสรรพคุณช่วยหล่อเลี้ยงร่างกายได้ดีเยี่ยมเลยเหรอครับ ถ้าอย่างนั้นมันก็น่าจะมีประโยชน์กับคุชินะมากทีเดียว"

"ติ๊ง สมาชิก ประกายแสงสีทอง ได้รับอั่งเปาของคุณแล้ว"

ก็ตามนั้นแหละเนี้ยว : "เนี้ยวกับมุซาชิแล้วก็โคจิโร่จะได้แบ่งกันกินคนละเม็ดพอดีเลยเนี้ยว"

"ติ๊ง สมาชิก ก็ตามนั้นแหละเนี้ยว ได้รับอั่งเปาของคุณแล้ว"

ตงฟางปุ๊ป้าย : "ติดหนี้บุญคุณท่านอีกคราแล้ว"

"ติ๊ง สมาชิก ตงฟางปุ๊ป้าย ได้รับอั่งเปาของคุณแล้ว"

เกียรติภูมิแห่งเทพแดนเหนือ : "โฮ่งโฮ่งโฮ่ง.jpg"

เพียงพริบตาเดียว อั่งเปาทั้งเก้าซองก็ถูกแย่งชิงไปจนหมดเกลี้ยง

จับไดโกะต้มซุป : "พวกนายแต่ละคนกดรับอั่งเปากันไวจัง แถมยังพูดจาดูดีมีชาติตระกูลกันทุกคนเลย ปล่อยให้ฉันพิมพ์แค่คำว่าบวกหนึ่งอยู่คนเดียว รู้สึกเสียฟอร์มชะมัด"

แอดมินกลุ่มแสนธรรมดา : "@มหาเศรษฐีแห่งประภาคาร ฉันส่งวิดีโอเหตุการณ์ที่กำลังจะเกิดขึ้นกับนายในเร็วๆ นี้ไปให้แล้วนะ"

แอดมินกลุ่มแสนธรรมดา : "รีบๆ สร้างชุดเกราะไอรอนแมนให้เสร็จไวๆ ล่ะ"

"ติ๊ง หัวหน้ากลุ่ม ได้อัปโหลดไฟล์ความทรงจำ"

หนึ่งชั่วโมงต่อมา โทนี่ก็ดูไฟล์ความทรงจำของภาพยนตร์ไอรอนแมนภาคแรกจนจบ แววตาของเขาเต็มไปด้วยความซับซ้อนและตกตะลึง

เขาไม่คิดเลยว่าตัวเองจะโดนโอบาไดอาห์ ผู้ที่เขานับถือเหมือนลุงแท้ๆ หักหลังเข้าให้ เขาไว้ใจโอบาไดอาห์มาก ถึงขนาดยอมมอบอำนาจบริหารส่วนใหญ่ในสตาร์คอินดัสตรี้ให้ดูแล อีกฝ่ายก็ใช้ช่องทางนี้ค้าอาวุธกอบโกยผลประโยชน์ไปมหาศาล

แต่ถึงขนาดนั้น อีกฝ่ายก็ยังไม่พอใจ ถึงขั้นวางแผนฆ่าเขาเพื่อฮุบสตาร์คอินดัสตรี้ไว้เป็นของตัวเองทั้งหมด

เหอะ

ถ้าตอนนั้นเขาไม่ได้บังเอิญคิดค้นโครงสร้างของชุดเกราะไอรอนแมนขึ้นมาได้และสร้างมันจนสำเร็จ ป่านนี้เขาก็คงตายด้วยน้ำมือของพวกทหารรับจ้างนั่นไปแล้ว

ภูตสาวสุดโฉด : "ถ้าไม่พูดถึงเนื้อเรื่อง ดูแค่ชุดเกราะอย่างเดียว ก็ถือว่าธรรมดามากเลยนะ"

ภูตสาวสุดโฉด : "มิน่าล่ะ ไป๋เสวียนถึงบอกว่าอยากได้เอาไว้เก็บสะสม ไม่ได้จะเอาไปใช้เป็นอาวุธ"

ถ้าดูจากพลังที่แสดงให้เห็นในเรื่อง ชุดเกราะนั่นยังสู้พวกหน่วย AST ไม่ได้เลยด้วยซ้ำ อืม อันที่จริงมันก็พอๆ กันนั่นแหละ เป็นระดับที่เธอจัดการได้สบายๆ ด้วยปลายนิ้ว

มาเป็นลูกชายฉันสิ : "พอๆ กับเทคโนโลยีของอาณาจักรเจอร์ม่าดับเบิ้ลซิกส์เลย แต่ถือว่าอ่อนแอมาก แค่หมัดธรรมดาของพ่อที่ไม่ได้ใช้พลังจากผลกุระกุระมันก็รับไม่ไหวแล้ว"

ราชาขาแดนซ์อุจิวะ : "ของนอกกายไร้ประโยชน์"

ก็ตามนั้นแหละเนี้ยว : "ก็เป็นของเล่นที่น่าสนใจดีนะเนี้ยว แต่ถ้าจะเอาไปจับโปเกมอนมันยังดูขาดๆ เกินๆ ไปหน่อย เอามาดัดแปลงนิดหน่อยน่าจะเวิร์คกว่าเนี้ยว"

ก็ตามนั้นแหละเนี้ยว : "เอามาดัดแปลงเป็นหุ่นยนต์ยักษ์ไปเลยเนี้ยว"

มหาเศรษฐีแห่งประภาคาร : "???"

มหาเศรษฐีแห่งประภาคาร : "นี่มันเพิ่งจะเป็นชุดเกราะรุ่นต้นแบบนะเว้ย มันก็ต้องอ่อนแอเป็นธรรมดาสิฟะ"

มหาเศรษฐีแห่งประภาคาร : "แต่ขอแค่ฉันได้ปรับแต่งโครงสร้าง เปลี่ยนอะไหล่แล้วก็วัสดุใหม่ พลังของมันก็จะเพิ่มขึ้นอีกหลายเท่าตัวเลยล่ะ"

มหาเศรษฐีแห่งประภาคาร : "พวกนายอย่ามาดูถูกพลังของเทคโนโลยีเชียวนะ!"

เส้นเลือดรูปกากบาทปูดขึ้นบนขมับของโทนี่ พวกนายที่เป็นตัวละครในการ์ตูนมาวิจารณ์กันสบายใจเฉิบเลยนะ พลังอวยในการ์ตูนกับในชีวิตจริงมันระดับเดียวกันที่ไหนเล่า!

[จบแล้ว]