บทที่ 13 - ตุ๊กตาเผ่าคนยักษ์แสนรู้ใจ หนวดขาวผู้ตายหมู่ทางสังคม

บทที่ 13 - ตุ๊กตาเผ่าคนยักษ์แสนรู้ใจ หนวดขาวผู้ตายหมู่ทางสังคม

หัวหน้ากลุ่มแสนธรรมดา: อย่าพูดเรื่องหมดสนุกพวกนี้เลย มีใครอยากลองสุ่มรางวัลฟรีครั้งนี้บ้างไหม

หัวหน้ากลุ่มแสนธรรมดา: ตามหลักแล้ว ครั้งแรกมันน่าจะมีโบนัสเพิ่มอัตราดรอปของดีๆ นะ

มาเป็นลูกชายฉันสิ: คุราราบะ งั้นฉันขอเป็นคนลองก่อนก็แล้วกัน

ต้มดาก้าเป็นซุป: ยังไงก็ฟรีอยู่แล้ว หวังว่าจะไม่ได้ของแย่เกินไปนะ

ประกายแสงสีทอง: รวมไอเทมจากโลกของสมาชิกทุกคน น่าตื่นเต้นจริงๆ

ภูตสาวสุดโฉด: ก็เพราะมันรวมของทุกอย่างจากโลกของทุกคนนี่แหละ โอกาสที่จะได้ของมีค่ามันถึงยิ่งน้อยลงไปอีกไง

รวมของทุกอย่าง นี่มันคงไม่รวมพวกดอกไม้ใบหญ้าต้นไม้เข้าไปด้วยหรอกนะ

การจะได้ของดีๆ ท่ามกลางของมากมายขนาดนี้ โอกาสมันช่างริบหรี่เหลือเกิน

บุตรแห่งธรรมชาติ: เรื่องความน่าจะเป็นทางกลุ่มแชตก็น่าจะคิดเผื่อไว้แล้วล่ะ น่าจะมีระบบการันตีของดีอยู่บ้าง แล้วอีกอย่าง ด้วยโชคชะตาของพวกเรา โอกาสได้ของดีสุดๆ อาจจะไม่มาก แต่ของห่วยแตกเลยก็คงเป็นไปไม่ได้หรอก

บุตรแห่งธรรมชาติ: ทีนี้ก็มารอดูกันว่าพ่อ มาดาระ ไดโกะ แล้วก็นามิกาเสะ มินาโตะ จะได้อะไรกันบ้าง

แววตาของไป๋เสวียนมีความอยากรู้อยากเห็น เขาอยากรู้จริงๆ ว่าสมาชิกในกลุ่มจะสุ่มได้อะไรบ้าง

ในขณะเดียวกัน ณ โลกวันพีซ หนวดขาวกำลังจ้องมองตุ๊กตายางขนาดใหญ่ในมือด้วยใบหน้าโง่งม แววตาเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

แม้ว่าเทคโนโลยีในโลกของเขาจะแตกต่างจากโลกที่ใช้เทคโนโลยีเป็นหลัก แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะไม่รู้ว่าของสิ่งนี้คืออะไร

ต่อให้ไม่รู้ คำอธิบายจากกลุ่มแชตก็บอกไว้ชัดเจนอยู่แล้ว

[ตุ๊กตายางจำลองเผ่าคนยักษ์ขนาดหนึ่งต่อหนึ่ง สั่งทำพิเศษสำหรับเผ่าคนยักษ์ ตัวเลือกอันดับหนึ่งในการคลายเหงาและปลดปล่อยความปรารถนาของคุณ]

[หมายเหตุ: ดูสิว่าฉันรู้ใจนายแค่ไหน ()/]

รู้ใจบ้าบออะไรกัน ข้าต้องการความรู้ใจแบบนี้ของแกงั้นเหรอ

ถ้าไม่ใช่เพราะเขาเป็นคนกดสุ่มเอง และอีกฝ่ายก็คือกลุ่มแชต เขาคงเอาคริสตัลฟาดมันให้แหลกไปแล้ว

โชคดีที่ก่อนสุ่มเขาตั้งใจเดินเข้ามาในห้องส่วนตัว ไม่อย่างนั้นถ้าพวกลูกชายมาเห็นเข้า คงได้กลายเป็นเรื่องตลกขบขันแน่ๆ

หนวดขาวถอนหายใจอย่างโล่งอก พลังแสงสีขาวนวลรวมตัวกันที่ฝ่ามือ เตรียมจะฉีกร่างตุ๊กตาในมือให้ขาดกระจุย แต่ทว่าในขณะที่เขากำลังจะลงมือนั้นเอง

"แอ๊ด"

"พ่อ งานเลี้ยงกำลังสนุกเลย ทำไมจู่ๆ พ่อถึงหนีมาล่ะ หรือว่าร่างกาย..."

มัลโก้เดินเข้ามาในห้องด้วยความเป็นห่วงอาการของหนวดขาว และสายตาก็ปะทะเข้ากับตุ๊กตายางจำลองขนาดยักษ์ในมือของหนวดขาวพอดี

ความเงียบเข้าปกคลุม คำพูดแสดงความเป็นห่วงที่เตรียมไว้จุกอยู่ที่คอจนพูดไม่ออก

เรื่องสุขภาพก็ส่วนหนึ่ง แต่เรื่องนี้มันไม่ใช่ปัญหาที่พวกลูกๆ อย่างพวกเขาจะช่วยแก้ได้เลยนะ

พ่อก็อายุขนาดนี้แล้ว

พวกลูกๆ อย่างพวกเขาก็ละเลยพ่อจริงๆ ไม่เคยสนใจเรื่องพวกนี้เลย

ถึงขนาดไม่รู้ด้วยซ้ำว่าพ่อแอบไปสั่งทำตุ๊กตายางมาตั้งแต่เมื่อไหร่

แต่ถึงยังไงก็ไม่ควรใช้ตุ๊กตาแทนของจริงสิ

"มีอะไรเหรอ มัลโก้ พ่อว่ายังไงบ้าง"

"แล้วทำไมนายไปยืนนิ่งอยู่หน้าประตูแบบนั้นล่ะ"

โจสเห็นมัลโก้ยืนนิ่งไม่ยอมขยับก็ถามด้วยความสงสัย ก่อนจะเดินเข้าไปหา

หัวหน้าหน่วยคนอื่นๆ ก็อยากรู้อยากเห็น จึงพากันเดินตามมาดูด้วย

แล้วภาพตุ๊กตายักษ์ในมือพ่อก็ทำให้พวกเขาทั้งหมดตกอยู่ในความเงียบ

"พรืด"

"ไม่คิดเลยนะว่าพ่อจะเป็นคนแบบนี้"

"สมกับเป็นชายที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกจริงๆ แก่แต่ยังมีไฟ"

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า..."

ไม่รู้ว่าใครเป็นคนหลุดขำออกมาก่อน จากนั้นคนอื่นๆ ก็พากันหัวเราะตามอย่างอดไม่ได้

พวกเขาไม่เคยคิดเลยว่าพ่อจะมีมุมลับๆ แบบนี้ด้วย

ใบหน้าของหนวดขาวเปลี่ยนจากแดงเป็นดำคล้ำ ก่อนจะจับพวกลูกชายที่ยืนอยู่หน้าประตูโยนออกไป แล้วปิดประตูดังปัง

ชื่อเสียงที่สั่งสมมาทั้งชีวิต ต้องมาพังทลายเพราะการสุ่มรางวัลแค่นี้เนี่ยนะ

ขืนเรื่องนี้แพร่งพรายออกไป เขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหนในฐานะพ่อ

แต่สิ่งที่เขาไม่รู้ก็คือ นี่มันแค่จุดเริ่มต้นเท่านั้น

หลังจากถูกโยนออกมา เอสและคนอื่นๆ ก็เริ่มปรึกษาหารือเกี่ยวกับเรื่องคู่ครองของพ่อกันอย่างจริงจัง

"เรื่องนี้ของพ่อ เราต้องให้ความสำคัญนะ"

"แต่ด้วยร่างกายระดับพ่อ ผู้หญิงธรรมดาคงรับไม่ไหวแน่ๆ"

มัลโก้พยักหน้าเห็นด้วย พลางคิดหาผู้หญิงในท้องทะเลที่พอจะคู่ควรกับหนวดขาว ท้ายที่สุดแล้วเขากับเอสและคนอื่นๆ ก็พูดขึ้นพร้อมกันว่า

"บิ๊กมัมเหรอ"

แต่ความคิดนี้ก็ถูกปัดตกไปในวินาทีต่อมา พ่อกับบิ๊กมัมเป็นไปไม่ได้เด็ดขาด

แต่ถ้าไม่ใช่เธอ พวกเขาก็นึกไม่ออกแล้วว่าจะเป็นใคร

"หรือเราจะไปติดต่อสำนักพิมพ์ให้ช่วยประกาศหาคู่ให้พ่อดี"

"เผ่าคนยักษ์ถึงจะมีน้อย แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีเลยนี่นา"

โจสเสนอความคิดเห็น มัลโก้และคนอื่นๆ มองหน้ากันก่อนจะพยักหน้าเห็นด้วย

"คงต้องทำแบบนั้นแหละ"

หนวดขาวหารู้ไม่ว่าในไม่ช้าเขาจะกลายเป็นที่รู้จักไปทั่วทั้งท้องทะเลในฐานะชายผู้ตายหมู่ทางสังคม

และความเอาใจใส่ที่คอยแทงข้างหลังของพวกลูกๆ อย่างมัลโก้ ก็กลายเป็นข้ออ้างชั้นดีให้หนวดขาวจับพวกเขามาฝึกซ้อมอย่างหนัก

หัวหน้ากลุ่มแสนธรรมดา: @มาเป็นลูกชายฉันสิ @ราชาเท้าไฟอุจิวะ @ต้มดาก้าเป็นซุป @ประกายแสงสีทอง ทุกคนได้อะไรกันบ้างเอ่ย

หัวหน้ากลุ่มแสนธรรมดา: ทำไมยังไม่มีใครยอมบอกเลยล่ะ

ภูตสาวสุดโฉด: ฉันเดาว่าคงได้ของไม่ค่อยดี หรือไม่ก็น่าอายจนไม่กล้าบอกแหงๆ

บุตรแห่งธรรมชาติ: ฉันเห็นด้วยกับเธอนะ

ไม่อย่างนั้นพวกเขาคงรีบเอามาอวดตั้งนานแล้วล่ะ

ต้มดาก้าเป็นซุป: ฉันไม่รู้จะอธิบายยังไง ดูเอาเองเถอะ

ต้มดาก้าเป็นซุป: รูปภาพ.jpg

[คัมภีร์สกิล: การดูแลแม่หมูหลังคลอด]

[เพียงแค่ตบเบาๆ คุณก็จะกลายเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการดูแลแม่หมูหลังคลอดระดับสูงสุด และก้าวขึ้นเป็นมิตรแท้ของเหล่าแม่หมูทั้งปวง]

ต้มดาก้าเป็นซุป: ใครมันอยากจะเป็นมิตรแท้ของแม่หมูกันฟะ ทำไมฉันต้องสุ่มได้คัมภีร์สกิลแบบนี้ด้วย

ต้มดาก้าเป็นซุป: ทำไมในตู้สุ่มมันถึงมีของพรรค์นี้อยู่ด้วยเนี่ย ตั้งใจจะปั่นหัวกันใช่ไหม

สกิลยิงปืน สกิลขับรถ สกิลต่อสู้ สกิลอะไรเขาก็รับได้หมด แต่ทำไมต้องให้สกิลดูแลแม่หมูหลังคลอดกับเขาด้วยล่ะ

หัวหน้ากลุ่มแสนธรรมดา: ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ไดโกะกับแม่หมูเหรอ ฮ่าฮ่าฮ่า ไม่ไหวแล้ว นึกภาพไม่ออกจริงๆ

บุตรแห่งธรรมชาติ: ถึงจะได้ของแบบนี้มันจะดูแปลกๆ ไปหน่อย แต่มันก็ไม่ใช่เรื่องแย่อะไรหรอกนะ

บุตรแห่งธรรมชาติ: ต่อไปถ้านายออกจากหน่วย GUTS นายก็ไปเปิดฟาร์มหมูได้เลยนะ แถวบ้านฉันมีคำกล่าวว่า เลี้ยงหมูสร้างรายได้ ไงล่ะ

บุตรแห่งธรรมชาติ: คิดแบบนี้แล้วสบายใจขึ้นไหม

ต้มดาก้าเป็นซุป: แบบนี้นี่เอง สบายใจกับผีสิ ต่อให้ฉันออกจากหน่วย GUTS ฉันก็ไม่ไปเลี้ยงหมูหรอกโว้ย

ภูตสาวสุดโฉด: งั้นก็ช่วยไม่ได้แล้วล่ะ ยักไหล่.jpg

หัวหน้ากลุ่มแสนธรรมดา: คุณปู่มาดาระ คุณพ่อหนวดขาว พวกคุณได้อะไรกันบ้างคะ

หัวหน้ากลุ่มแสนธรรมดา: มีไดโกะช่วยรองบ่อนให้แล้ว ของที่ได้คงไม่แย่ไปกว่านี้แล้วล่ะมั้ง

ต้มดาก้าเป็นซุป: ถึงจะไม่อยากยอมรับ แต่ก็คงไม่มีอะไรพิลึกไปกว่านี้อีกแล้วล่ะ ต่อให้ได้ก้อนหินสักก้อนฉันก็ยังมองว่ามันดีกว่าเลย

[จบแล้ว]