บทที่ 130 - ผ่านพ้นช่วงมือใหม่ เริ่มต้นเส้นทางเปลี่ยนโลก

บทที่ 130 - ผ่านพ้นช่วงมือใหม่ เริ่มต้นเส้นทางเปลี่ยนโลก

ปี 2012 ผ่านพ้นไปแล้ว

ตั้งแต่ย้อนเวลากลับมาในเดือนมีนาคม ได้รับระบบ สอบได้ที่หนึ่งระดับประเทศ ตีพิมพ์บทความ SCI ชนะเลิศการแข่งขันแบบจำลองทางคณิตศาสตร์ และพิสูจน์ข้อความคาดการณ์ ABC สำเร็จ

สิ่งเหล่านี้ ไม่ว่าจะเกิดกับคนธรรมดาคนไหน ก็ถือเป็นเกียรติยศและความภาคภูมิใจไปตลอดชีวิต

ทว่า สำหรับหวังตงไหล มันไม่ใช่แค่นั้น

เพราะเขารู้ดีว่า เมื่อเวลาผ่านไป ยิ่งเขาอ่านหนังสือมากขึ้น ระดับวิชาก็จะยิ่งสูงขึ้น และเขาก็จะสร้างผลงานที่ยิ่งใหญ่กว่านี้ได้อีกมากมาย

ความสำเร็จในปี 2012 ที่คนอื่นอาจจะภูมิใจไปทั้งชีวิต สำหรับเขาแล้ว มันเป็นเพียงแค่ 'ช่วงมือใหม่' เท่านั้นเอง

เมื่อก้าวเข้าสู่ปี 2013 หวังตงไหลก็เลือกร้านอาหารแห่งหนึ่ง เชิญชวนคนใกล้ชิดมาร่วมรับประทานอาหารด้วยกัน

หวังชิงเฉิน, เฉินเมิ่งนี, กัวซิง, ไป๋หลี่ซิ่ว, หม่ารุ่ย, เซวียเทา, สวีจื้อปิน, เย่เฟย, เลี่ยวชิ่งเฟิง และหวังฮุ่ยหลิง ลูกพี่ลูกน้องที่เรียนอยู่มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์แห่งถังตู คือรายชื่อแขกทั้งหมดที่มาร่วมงาน

จริงๆ แล้ว ถ้าเขาต้องการ เขาสามารถเชิญคนมาได้มากกว่านี้ แต่เขาไม่คิดจะทำแบบนั้น

ในกลุ่มคนเหล่านี้ มีทั้งเพื่อนร่วมชั้นที่สนิทกัน เพื่อนร่วมทีมที่เคยแข่งด้วยกัน เพื่อนร่วมหอพัก เพื่อนสมัยมัธยมปลาย และลูกพี่ลูกน้องของเขา

ทุกคนล้วนเป็นคนที่เขาไว้ใจได้ และมีความสามารถที่แท้จริง

แม้หวังตงไหลจะไม่ได้สนใจเรื่องคอนเน็กชันหรือเส้นสายอะไรมากมาย แต่เขาก็ไม่ปฏิเสธการมีกลุ่มคนที่รวมตัวกันโดยมีเขาเป็นศูนย์กลาง

ทุกคนล้วนเป็นวัยรุ่น และเมื่อมีหวังตงไหลเป็นศูนย์กลาง บรรยากาศจึงเป็นไปอย่างผ่อนคลายและเป็นกันเอง

พวกเขาพูดคุยถึงความคาดหวังในปีใหม่ วาดฝันถึงอนาคต ในฐานะนักศึกษา ทุกคนต่างก็มีความหวังและจินตนาการอันสวยงามรออยู่ข้างหน้า

หวังตงไหลไม่ได้พูดอะไรที่มันดูยิ่งใหญ่หรือเกินจริง เขาคงไม่บอกทุกคนหรอกว่า อนาคตมันจะยิ่งยากลำบาก และมีการแข่งขันที่ดุเดือดขึ้นเรื่อยๆ

การสั่งปิดสถาบันกวดวิชา, การเลิกจ้างพนักงานในบริษัทใหญ่, คนขับรถส่งอาหารและพนักงานส่งพัสดุที่ล้นเมือง และ 'รถลาก' ยุคใหม่

บนโลกใบนี้ มีเพียงเขาคนเดียวเท่านั้นที่เคยเห็นภาพเหล่านั้น และรู้ซึ้งถึงความยากลำบากและความเหนื่อยล้าที่ซ่อนอยู่เบื้องหลัง

และเพราะเขาเห็นมากับตา เขาจึงเกิดความคิดที่กล้าหาญขึ้นมาในใจ

วัยรุ่น ย่อมต้องมีความมุ่งมั่น มีความกล้าหาญ และมีความทะเยอทะยาน ถึงจะมีโอกาสเปลี่ยนแปลงโลกใบนี้ ให้ก้าวไปสู่ยุคสมัยที่รุ่งเรืองและสดใส

เดือนมกราคมผ่านไปอย่างรวดเร็ว

และแล้ว ก็ใกล้จะถึงช่วงสอบปลายภาคของมหาวิทยาลัยเจียวทงแห่งถังตู

บทความเกี่ยวกับเทคโนโลยีชาร์จเร็วโทรศัพท์มือถือของหวังตงไหล ในที่สุดก็ไปเตะตาคนบางกลุ่มเข้าจนได้

ขณะที่กำลังนั่งอ่านหนังสืออยู่ในห้องสมุด จู่ๆ โทรศัพท์มือถือก็สั่นเตือน

ก่อนหน้านี้ เพราะเขาปิดเครื่อง ทำให้หลายคนติดต่อไม่ได้ เขาจึงเปลี่ยนมาเปิดเครื่องไว้ แต่ตั้งค่าเป็นโหมดสั่นและปิดเสียงแทน

เมื่อหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู ก็พบว่าเป็นเบอร์แปลก

หวังตงไหลคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะเดินเลี่ยงไปรับสายในมุมที่ไม่รบกวนคนอื่น

"สวัสดีครับ คุณหวังตงไหล ผมโจวกวางผิง จากบริษัทเสียวหมี่ครับ!"

น้ำเสียงทุ้มต่ำ แฝงไปด้วยความสุขุมแบบนักธุรกิจมืออาชีพ

"สวัสดีครับ ผมขอถามก่อนได้ไหม ว่าคุณได้เบอร์ผมมายังไง?"

แต่หวังตงไหลก็ไม่เกรงใจ เมื่อได้ยินชื่ออีกฝ่าย เขาก็เดาจุดประสงค์ได้ทันที จึงเปิดฉากชิงความได้เปรียบทันที

ในการเจรจาธุรกิจ ใครที่สามารถคุมเกมได้ ก็จะกุมความได้เปรียบ

ความจริงหวังตงไหลก็ไม่ได้มีความรู้เรื่องพวกนี้หรอก แต่ด้วยทักษะ 【กลยุทธ์อำนาจ】 ที่มี เขาก็เลยเผลอใช้มันออกมาโดยไม่รู้ตัว

ทางฝั่งโจวกวางผิงเองก็ไม่คิดว่าจะเจอสถานการณ์แบบนี้ ก่อนจะโทรมา เขาก็ได้ศึกษาข้อมูลของหวังตงไหลมาบ้างแล้ว

จริงอยู่ที่หวังตงไหลสามารถพิสูจน์ข้อความคาดการณ์ ABC ได้ แต่ในมุมมองของเขา มันก็แค่พิสูจน์ว่าเด็กคนนี้มีพรสวรรค์ทางคณิตศาสตร์ที่โดดเด่นมากเท่านั้น

แต่ลึกๆ แล้ว หวังตงไหลก็เป็นแค่นักศึกษาปีหนึ่งอายุสิบแปดปี

ส่วนตัวเขาคือนักธุรกิจชั้นแนวหน้า

ดังนั้น พอโทรติดปุ๊บ เขาก็เลยงัดมาดและลูกล่อลูกชนทางธุรกิจออกมาใช้ทันที

ทว่า กลับถูกหวังตงไหลตอกกลับด้วยคำถามที่ตรงไปตรงมาจนตั้งรับแทบไม่ทัน

"คุณหวังออกข่าวใหญ่โตขนาดนั้น แถมงานสัมมนาทางวิชาการก็ดึงดูดนักคณิตศาสตร์ระดับโลกมาที่ถังตูมากมาย ผมจะพลาดข่าวใหญ่ขนาดนี้ได้ยังไงล่ะครับ ผมก็เลยไปขอเบอร์ติดต่อมาจากคนอื่นน่ะครับ โทรมาแบบนี้ อาจจะรบกวนคุณไปบ้าง ต้องขออภัยด้วยนะครับ"

โจวกวางผิงชะงักไปแค่แวบเดียว ก็หาข้ออ้างที่ฟังขึ้นได้อย่างรวดเร็ว พร้อมกับเอ่ยชื่นชมความสำเร็จของหวังตงไหลด้วยน้ำเสียงที่ดูจริงใจ

ใครได้ฟัง ก็คงคิดว่าเขาพูดออกมาจากใจ และทำการบ้านมาอย่างดี

แต่จริงๆ แล้วไม่ใช่เลย ข้อมูลพวกนี้ เขาก็เพิ่งจะได้มาไม่นานนี้เอง

"อืม แล้วคุณโจวโทรมาหาผมมีธุระอะไรหรือเปล่าครับ?"

หวังตงไหลไม่ต่อความยาวสาวความยืด ถามเข้าประเด็นทันที

โจวกวางผิงชะงักไปอีกครั้ง ก่อนจะเริ่มรู้สึกว่าตัวเองประมาทเด็กหนุ่มที่แก้ปริศนา ABC คนนี้เกินไปแล้ว

"ไม่ทราบว่าวันนี้คุณหวังอยู่ที่มหาวิทยาลัยไหมครับ? ผมมีเรื่องอยากจะคุยด้วยตัวต่อตัว สะดวกไหมครับ?"

ขณะที่พูด โจวกวางผิงก็ส่งสายตาบอกให้เลขาไปจองตั๋วเครื่องบินไปถังตูทันที

"ได้ครับ ผมจะรอฟังข่าวจากคุณอยู่ที่มหาวิทยาลัย"

พูดจบ หวังตงไหลก็ตัดสายไปทันที ไม่เปิดโอกาสให้โจวกวางผิงได้พูดอะไรต่อ

แต่ทว่า พอเขาวางสายปุ๊บ ก็มีสายเรียกเข้าซ้อนมาอีกสาย

เฉินหลิงเยวี่ย!

ก่อนหน้านี้ เพราะเรื่องอัลกอริทึมบิ๊กดาต้า ทั้งสองคนเลยได้แลกเบอร์กันไว้

ตอนที่หวังตงไหลได้รางวัลชนะเลิศจากการแข่งสร้างแบบจำลองคณิตศาสตร์ เฉินหลิงเยวี่ยก็ส่งข้อความมาแสดงความยินดีด้วย

และพอเรื่องข้อความคาดการณ์ ABC เป็นข่าวใหญ่ เฉินหลิงเยวี่ยก็รีบโทรมาเสนอเงินเดือนหลักล้าน เพื่อเชิญเขาไปร่วมงานกับหัวเว่ยอีกครั้ง

ซึ่งแน่นอนว่าถูกหวังตงไหลปฏิเสธไป

แต่ถึงจะถูกปฏิเสธ เฉินหลิงเยวี่ยก็ไม่ได้แสดงท่าทีผิดหวังอะไร กลับทำตัวสนิทสนมขึ้น แถมยังชวนเขาไปเยี่ยมชมห้องปฏิบัติการ 2012 ของหัวเว่ยอีกต่างหาก

และในตอนนี้ เมื่อเห็นเบอร์ของเฉินหลิงเยวี่ยโทรเข้ามา หวังตงไหลก็กดรับสายทันที

"น้องหวัง ไม่คิดเลยนะว่านายจะสร้างผลงานระดับโลกได้อีกแล้ว สมกับเป็นวีรบุรุษวัยเยาว์จริงๆ!"

ทันทีที่รับสาย เสียงหัวเราะร่าเริงของเฉินหลิงเยวี่ยก็ดังขึ้นมา

"พี่เฉินพูดเรื่องอะไรครับเนี่ย ผมไม่เห็นจะเข้าใจเลย?"

ต่างจากท่าทีที่มีต่อโจวกวางผิง หวังตงไหลพูดด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง แกล้งทำเป็นไม่รู้เรื่อง

"ฮ่าๆๆ นี่ยังจะมาทำเป็นไขสือกับพี่อีกนะ พี่ไม่เชื่อหรอกว่านายจะไม่รู้ว่าตัวเองทำอะไรลงไป ตอนนี้พี่กำลังจะไปขึ้นเครื่องไปถังตูนะ นายรอพี่อยู่ที่มหาวิทยาลัยได้ไหม น่าจะไม่เกินห้าหกชั่วโมง"

หวังตงไหลสัมผัสได้ถึงความเร่งรีบในน้ำเสียงของเฉินหลิงเยวี่ย และรู้เหตุผลดี

"ในเมื่อพี่เฉินเป็นคนเอ่ยปาก ผมก็ต้องให้เกียรติพี่อยู่แล้วครับ เดี๋ยวผมจะรอพี่อยู่ที่มหาวิทยาลัยนะครับ"

หวังตงไหลตอบตกลงอย่างง่ายดาย

หลังจากเก็บโทรศัพท์ หวังตงไหลก็กลับไปนั่งที่เดิม

เขาไม่ได้แสดงอาการตื่นเต้นหรือดีใจอะไรเลย ทั้งที่สองสายเมื่อกี้ อาจจะหมายถึงผลประโยชน์มหาศาลหลักร้อยล้าน

"การที่พี่เฉินรู้ข่าวเร็วขนาดนี้ก็ไม่น่าแปลกใจเท่าไหร่ แต่ที่น่าแปลกใจคือ เสียวหมี่เองก็สังเกตเห็นเรื่องนี้ด้วย ดูท่าผมจะประมาทเสียวหมี่เกินไปหน่อยแล้วสิ"

"ก็สมควรแล้วล่ะ ที่สามารถก้าวขึ้นเป็นบริษัทระดับโลก 500 อันดับแรกได้ในเวลาแค่สิบกว่าปี พวกเขาก็ต้องมีดีอยู่แล้ว"

หวังตงไหลคิดในใจ ก่อนจะหันกลับไปอ่านหนังสือต่อ

ทำตัวเหมือนพวกหนอนหนังสือ ที่ไม่สนใจโลกภายนอก สนใจแต่เรื่องเรียนอย่างเดียว

(จบแล้ว)