บทที่ 21 แตงลายทองระดับ D พืชพิเศษเถาวัลย์หนาม

บทที่ 21 แตงลายทองระดับ D พืชพิเศษเถาวัลย์หนาม

ข้อความการโจมตีของอสูรทะเลเด้งขึ้นมาบนหน้าจออย่างต่อเนื่อง

ในช่องสนทนา มีคนแจ้งข่าวการเสียชีวิตแทบจะทุกนาที

"ตายไปอีกหลายร้อยคนแล้ว"

"แพไม้ข้างฉันแตกละเอียด คนก็หายไปแล้ว"

"เมื่อไหร่วันคืนแบบนี้จะจบสิ้นลงเสียที"

หลินเป่ยกวาดตามองจำนวนคนในปัจจุบัน

90813

เวลาผ่านไปเพียงชั่วโมงกว่า มีคนตายเพิ่มอีกหลายร้อยคน

คนหลายร้อยคนนี้ส่วนใหญ่มีแพไม้แค่ระดับหนึ่ง

เมื่อเจออสูรทะเลบุก พวกเขาก็จะเป็นกลุ่มแรกที่เกิดเรื่อง

ช่องสนทนาเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง

"อนาคตจะมีทางรอดจริงหรือ"

"ฉันรู้สึกว่าจะทนไม่ไหวแล้ว"

"ต้องอยู่อย่างหวาดผวาทุกวัน แม้แต่ตอนนอนก็ยังไม่กล้าหลับ"

"ใครก็ได้ช่วยพวกเราที"

มีคนร้องไห้คร่ำครวญ มีคนเงียบงัน และยังมีคนที่ฝืนทนต่อไป

ในสถานการณ์ที่ไม่สามารถพบปะพูดคุยกันได้แบบเผชิญหน้า ช่องสนทนาจึงกลายเป็นที่พึ่งพิงใจเพียงแห่งเดียว

หลินเป่ยไม่มีเวลามาดูข้อความเหล่านี้

เขานั่งยองๆ อยู่ริมแปลงเพาะปลูก จ้องมองผลผลิตตรงหน้า

แตงโม มะเขือเทศ มันฝรั่ง สุกงอมทั้งหมดแล้ว

บนเถาแตงสีเขียวสดใส มีแตงโมลูกกลมโตห้อยอยู่

มะเขือเทศสีแดงเปล่งประกาย มันฝรั่งดันตัวออกจากดินจนพื้นผิวแตกเป็นรอยแยก

หลินเป่ยเริ่มเก็บเกี่ยว เร่งรีบนำไปแลกเปลี่ยนเป็นแต้มพลังงานเพื่อเลื่อนระดับ

เขาเริ่มเก็บแตงโมก่อน

แตงโมสี่สิบกว่าลูก แต่ละลูกกลมเกลี้ยงอวบอิ่ม

กว่าครึ่งหนึ่งมีลวดลายสีแดงเข้มบนเปลือก ซึ่งแตกต่างจากแตงโมทั่วไป

มันกลายพันธุ์แล้ว

หลังจากพรสวรรค์เลื่อนขึ้นเป็นระดับสอง โอกาสกลายพันธุ์ก็เพิ่มจากร้อยละสามสิบเป็นร้อยละสี่สิบ

ผลผลิตเกือบครึ่งหนึ่งล้วนกลายพันธุ์สำเร็จ

ผลลัพธ์เห็นผลทันตา

ในจำนวนนั้น มีแตงโมแปลงหนึ่งที่โดดเด่นสะดุดตาเป็นพิเศษ

ท่ามกลางแตงโมสีเลือด มีแตงโมผลหนึ่งเปล่งประกายลวดลายสีทองเจิดจ้า

ต้องเป็นของดีแน่ๆ เขาเก็บไว้เด็ดทีหลังสุด

[แตงลายโลหิต ระดับ E จำนวน 20 ผล เมื่อทานแล้วจะเพิ่มค่าสถานะร่างกายเล็กน้อย]

แตงโมกลายพันธุ์ยี่สิบลูก ล้วนเป็นระดับ E ทั้งสิ้น

หลินเป่ยเก็บมะเขือเทศต่อ

สีแดงสดใสเต็มกิ่งก้าน

มะเขือเทศสามสิบลูก กลายพันธุ์ไปเกินครึ่ง

[มะเขือเทศระเบิด ระดับ E จำนวน 30 ผล เมื่อทานแล้วจะเพิ่มค่าสถานะพละกำลังเล็กน้อย]

สุดท้ายคือมันฝรั่ง

เมื่อขุดขึ้นมาจากดินก็เผยให้เห็นสีเหลืองทองกองใหญ่

มันฝรั่งกลายพันธุ์ยี่สิบหัว

[มันฝรั่งสะเทือนปฐพี ระดับ E จำนวน 20 ผล เมื่อทานแล้วจะเพิ่มค่าสถานะความเร็วเล็กน้อย]

หลินเป่ยปัดดินออกจากมือ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

ของดีที่ทำเงินได้อีกสามอย่าง

ถ้าขายออกไป อย่างน้อยก็ได้แต้มพลังงานหลายร้อยแต้ม

ครั้งนี้เขาไม่คิดจะใช้วิธีลดราคาให้ชิมฟรีอีกแล้ว

ชื่อเสียงของเขาถูกประกาศออกไปแล้ว

สินค้าจากหลินเป่ย รับประกันคุณภาพ

ช่วงเวลาขั้นแรกได้เริ่มต้นขึ้น กิจกรรมหีบสมบัติเมื่อวานก็ทำให้หลายคนได้ทรัพยากรกันไปไม่น้อย

ตอนนี้ทรัพยากรในมือผู้เล่นถือว่ามีอยู่พอสมควร

หลินเป่ยเปิดหน้าต่างแลกเปลี่ยน นำของขึ้นวางขายทันที

แตงลายโลหิตหนึ่งลูก แลกแกนผลึกระดับ F สิบชิ้น

มะเขือเทศระเบิดหนึ่งลูก แลกแกนผลึกระดับ F สิบชิ้น

มันฝรั่งสะเทือนปฐพีหนึ่งหัว แลกแกนผลึกระดับ F สิบชิ้น

พอนำขึ้นวางขาย ข้อความการซื้อขายก็เด้งขึ้นมารัวๆ ทันที

"เทพหลินเป่ยปล่อยของอีกแล้ว"

"สิบแกนผลึกต่อหนึ่งชิ้น แพงไปหน่อยหรือเปล่า"

"แพงอะไรกัน ของที่เพิ่มค่าสถานะได้ แพงแค่ไหนก็คุ้ม"

"ฉันซื้อมาสามชิ้น ร่างกาย พละกำลัง ความเร็ว เพิ่มขึ้นมาเยอะเลย"

"ของพวกนี้แรงกว่าเนื้อย่างอีกหรือ"

"เนื้อย่างต้องกินเรื่อยๆ ถึงจะค่อยๆ เพิ่ม แต่อันนี้กินปุ๊บเพิ่มปั๊บ เห็นผลทันตา"

"ไม่พูดมากแล้ว ฉันซื้อด้วย"

ไม่ถึงสิบนาที ผลผลิตกลายพันธุ์เจ็ดสิบชิ้นก็ขายหมดเกลี้ยง

แกนผลึกไหลมาเทมาเป็นสายน้ำ

หลินเป่ยเก็บเกี่ยวและดูดซับไปพร้อมกัน แต้มพลังงานพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

เป้าหมายต่อไปคือแตงโมกลายพันธุ์ลูกสุดท้าย

แตงโมต้นนั้นเติบโตอยู่มุมแปลง เถาแตงหนากว่าแตงโมต้นอื่นเล็กน้อย ใบก็ใหญ่กว่า

บนเถามีแตงโมห้อยอยู่หนึ่งลูก ขนาดไม่ใหญ่นัก แต่ลวดลายบนเปลือกเป็นสีทอง

มันเปล่งประกายระยิบระยับใต้แสงแดด

หลินเป่ยชะงักไปครู่หนึ่ง เดินเข้าไปแล้วนั่งยองๆ

[แตงลายทอง ระดับ D เมื่อทานแล้วจะเพิ่มค่าสถานะร่างกายระดับปานกลาง]

ระดับ D

หลินเป่ยเบิกตากว้าง

นี่คือผลผลิตระดับ D ชิ้นแรก

หลังจากพรสวรรค์เลื่อนเป็นระดับสอง ไม่เพียงแต่โอกาสกลายพันธุ์จะสูงขึ้น แต่ระดับการกลายพันธุ์ก็สูงขึ้นด้วย

เขาเด็ดแตงลายทองออกมาอย่างระมัดระวัง ประคองไว้ในมือด้วยความรู้สึกหนักอึ้ง

น่าเสียดายที่ไม่มีประกาศแจ้งเตือน

เป็นเพราะผลผลิตระดับ D ยังระดับไม่สูงพอ หรือว่าการเพาะปลูกไม่มีประกาศแจ้งเตือนอยู่แล้วกันแน่

หลินเป่ยก็ไม่รู้เหมือนกัน

แต่ไม่เป็นไร ของดีก็พอแล้ว

ขณะที่เขากำลังจะเก็บแตงลายทองเข้าที่เก็บของ ช่องสนทนาก็เริ่มเลื่อนไหลรวดเร็วอีกครั้ง

"เทพหลินเป่ย แล้วพวกแตงโมธรรมดามีขายไหม"

"ใช่ๆ ของกลายพันธุ์ลูกละสิบแกนผลึก แบบธรรมดาขายถูกหน่อยก็ได้นะ"

"ฉันแค่อยากกินแตงโมสักคำ ค่าสถานะอะไรนั่นไม่สนหรอก"

"แล้วก็มะเขือเทศกับมันฝรั่งด้วย แบบธรรมดามีไหม"

หลินเป่ยมองข้อความเหล่านี้แล้วชะงักไป

แบบธรรมดาก็เอาหรือ

เขาคิดอยู่ครู่หนึ่งและเข้าใจได้ทันที

ทุกคนเพิ่งเข้ามาในโลกเอาชีวิตรอดได้ไม่นาน ความคิดจึงยังไม่ปรับเปลี่ยน

ก่อนจะหลุดเข้ามาที่นี่ แตงโม มะเขือเทศ มันฝรั่ง อยากกินเมื่อไหร่ก็หาซื้อได้

แต่ในสถานที่แห่งนี้ แค่มีกินให้อิ่มก็ดีถมไปแล้ว

ถ้าได้กินแตงโมสักคำ หรือใส่มันฝรั่งลงไปตอนย่างเนื้อสักสองหัว วันคืนเหล่านั้นก็ถือว่าสมบูรณ์แบบแล้ว

หลินเป่ยค้นดูในกล่องเก็บของ

แตงโมธรรมดา มะเขือเทศธรรมดา มันฝรั่งธรรมดา ยังมีเหลืออยู่อีกมาก

เขานำทั้งหมดขึ้นหน้าต่างแลกเปลี่ยน

แตงโมธรรมดาหนึ่งชุด แลกแกนผลึกสองชิ้น

มะเขือเทศธรรมดาหนึ่งชุด แลกแกนผลึกสองชิ้น

มันฝรั่งธรรมดาหนึ่งชุด แลกแกนผลึกสองชิ้น

ไม่ถือว่าถูก แต่ใครใช้ให้ของมันหายากกันล่ะ

พอวางขายก็ถูกแย่งซื้อจนหมดเกลี้ยงอีกครั้ง

หลินเป่ยมองบันทึกการซื้อขายแต่ละรายการด้วยความเบิกบานใจ

อนาคตของการเพาะปลูกมีโอกาสเติบโตมากกว่าที่เขาคิดไว้เสียอีก

ระหว่างที่กำลังคิด ข้อความส่วนตัวก็เด้งขึ้นมา

เสี่ยวจวี๋จื่อ

"เทพหลินเป่ย แตงโมยังมีอีกไหม ฉันมีของดีมาแลกนะ"

"ของดีอะไร"

"พืชพิเศษ เถาวัลย์หนาม เอาไว้ปลูกริมเรือ ป้องกันอสูรทะเลบุกได้"

หลินเป่ยตาเป็นประกาย

พืชป้องกันของดีนี่นา

"แตงโมระดับ E ไม่มีแล้ว มีระดับ D อยู่ลูกหนึ่ง เธอจะเอาไหม"

"เอาๆๆ ระดับ D ยิ่งหอมหวาน"

"สิบแกนผลึกระดับ E บวกกับเถาวัลย์หนาม"

"ตกลง"

หลินเป่ยไม่ได้คิดจะเอาเปรียบแม่กระเป๋าหนักที่ดูซื่อๆ คนนี้

แม้จะรู้สึกว่าต่อให้เรียกราคาแพงกว่านี้ เสี่ยวจวี๋จื่อก็น่าจะยอมจ่ายก็ตาม

การแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้น หลินเป่ยมีเมล็ดพันธุ์เพิ่มมาหนึ่งเมล็ด

[เมล็ดเถาวัลย์หนาม ระดับ E เมื่อปลูกแล้วสามารถเติบโตตามขอบของพาหนะ ก่อตัวเป็นปราการหนาม อสูรทะเลที่สัมผัสโดนจะได้รับความเสียหายเล็กน้อยและถูกลดความเร็วลง]

เขาเดินไปที่ขอบกระดองเต่า ขุดหลุมแล้วฝังเมล็ดพันธุ์ลงไป

รดน้ำและกลบดิน

ใต้ผืนดิน เมล็ดพันธุ์เริ่มงอกงาม

ยอดอ่อนสีเขียวแทงทะลุผืนดิน เลื้อยพันไปตามกำแพงหินด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

ในตอนนั้นเอง หน้าจอสีทองหม่นก็เด้งขึ้นมา

[ตรวจพบพืชที่สามารถทำพันธสัญญาได้ เถาวัลย์หนาม ระดับ E]

[ต้องการใช้แต้มควบคุมสัตว์ 1 แต้มเพื่อทำพันธสัญญาหรือไม่]

มุมปากหลินเป่ยยกยิ้ม

เป็นอย่างที่คิดจริงๆ

ตั้งแต่ทำพันธสัญญาชับต้นไม้ปีกแสง หลินเป่ยก็อยากจะทดลองเรื่องนี้มาตลอด

บนหลังเสวียนอู่ บางครั้งการทำพันธสัญญากับพืชก็อาจจะส่งผลดีกว่าทำพันธสัญญากับสัตว์เสียอีก

"ยืนยันทำพันธสัญญา"