บทที่ 15 - อสูรรับใช้ตัวที่สาม ต้นไม้ปีกแสง

บทที่ 15 - อสูรรับใช้ตัวที่สาม ต้นไม้ปีกแสง

เช้าวันรุ่งขึ้น หลินเปยตื่นขึ้นมาแต่เช้าตรู่

สิ่งแรกที่เขาทำคือการนำดินระดับกลางที่ได้จากรางวัลมาเทลงบนกระดองเต่า

หลังจากที่เสวียนอู่อัปเกรด พื้นที่ก็กว้างขวางขึ้นมาก

กระดองเต่าขนาด 200 ตารางเมตร พื้นที่เพาะปลูกเดิมที่มีอยู่ใช้พื้นที่ไปเพียงหนึ่งในสี่เท่านั้น

หลินเปยควบคุมให้ดินค่อยๆ ปูลาดออกไปทีละส่วน

สี่สิบตารางเมตร

หกสิบตารางเมตร

แปดสิบตารางเมตร

ดินระดับกลางถูกใช้ไปจนหมด พื้นที่เพาะปลูกขยายจาก 40 ตารางเมตร เป็น 80 ตารางเมตร

เรื่องที่สอง รดน้ำ

บ่อน้ำกักเก็บน้ำไว้ได้เยอะแล้ว

ปลาคริสตัลผลิตน้ำได้วันละพันลิตร บวกกับเครื่องรวบรวมน้ำอีก แหล่งน้ำมีเหลือเฟือ

หลินเปยยืนอยู่ริมแปลงผัก ยื่นมือขวาออกไป

เปิดใช้พลังควบคุมน้ำ

น้ำจืดในบ่อค่อยๆ ลอยขึ้นไปรวมตัวกันเป็นลูกบอลน้ำกลางอากาศ

ขนาดใหญ่กว่ากะละมัง ใสแจ๋ว

หลินเปยสะบัดมือเบาๆ

ลูกบอลน้ำแตกกระจายกลายเป็นละอองน้ำโปรยปรายลงบนต้นพืชอย่างทั่วถึง

ต้นพืชทุกต้นได้รับน้ำอย่างชุ่มฉ่ำ ไม่สูญเปล่าแม้แต่หยดเดียว

มะเขือเทศ มันฝรั่ง แตงโม ล้วนแตกยอดอ่อนออกมาแล้ว

ใบสีเขียวสดใส แผ่ขยายดูสวยงามมาก

ต่อไปก็คือต้นข้าวที่ปลูกไว้เป็นชุดแรก

ต้นข้าวสิบแปลงรวงข้าวสีเหลืองทองออกรวงหนักอึ้งจนต้นโค้งงอ

วันนี้เก็บเกี่ยวได้แล้ว

หลินเปยนั่งยองๆ สังเกตดูอย่างละเอียด

เขาพบว่ามีต้นข้าวอยู่หลายแปลงที่ดูแตกต่างไปจากต้นอื่น

สีสันสดใสกว่า เมล็ดข้าวก็เต่งตึงกว่า แถมยังมีแสงเรืองรองอ่อนๆ แผ่ออกมาด้วย

กลายพันธุ์แล้วเหรอ

เขาเปิดดูระบบแจ้งเตือน

[เปิดใช้งานพรสวรรค์ปรมาจารย์ทำฟาร์ม พืชผลกลายพันธุ์]

[ข้าวกลายพันธุ์ 4 ชิ้น คุณภาพระดับ E จะให้ผลผลิตข้าวที่มีคุณสมบัติพิเศษ]

ตาของหลินเปยเป็นประกาย

แปลงข้าวสี่แปลงกลายพันธุ์

ความน่าจะเป็นหนึ่งในสาม ปลูกสิบส่วนกลายพันธุ์สี่ส่วน ถือว่าโชคดีมาก

ส่วนคุณสมบัติพิเศษจะเป็นอะไรนั้น คงต้องรอให้มันสุกเต็มที่ก่อนถึงจะรู้

ไม่รีบหรอก อีกไม่กี่ชั่วโมงก็รู้แล้ว

หลินเปยลุกขึ้นยืน เดินไปที่ต้นไม้ปีกแสง

ต้นไม้ต้นนี้สูงกว่าสองเมตรแล้ว ลำต้นสีขาวนวลราวกับหยก กิ่งก้านและใบก็เจริญงอกงามดี

กินพื้นที่ไปพอสมควรเลย

รอบๆ ต้นไม้ไม่มีพืชชนิดอื่นปลูกอยู่เลย มีแค่ต้นไม้ต้นนี้ตั้งตระหง่านอยู่อย่างโดดเดี่ยว

ผลไม้บนต้นถูกเก็บเกี่ยวไปหมดแล้วในครั้งก่อน

ผลไม้แสงเยียวยาระดับ E สิบกว่าผล มีสรรพคุณช่วยรักษาบาดแผลและเพิ่มพละกำลังได้

ส่วนผลไม้ชุดต่อไปจะออกเมื่อไหร่นั้น ก็ไม่มีใครรู้

หลินเปยยื่นมือไปลูบคลำลำต้น

เปลือกไม้สากๆ แฝงไว้ด้วยความอบอุ่นบางๆ

จู่ๆ หน้าจอสีทองหม่นก็เด้งขึ้นมา

ไม่ใช่หน้าจอของระบบเอาชีวิตรอด แต่เป็นของระบบอสูรรับใช้

[ตรวจพบพืชที่สามารถทำพันธสัญญาได้ ต้นไม้ปีกแสง ระดับ 1]

[ต้องการใช้แต้มอสูรรับใช้ 1 แต้มเพื่อทำพันธสัญญาหรือไม่]

หลินเปยชะงักไป

พืชก็สามารถทำพันธสัญญาได้งั้นเหรอ

ระบบอสูรรับใช้ คำว่า "อสูร" มันหมายถึงสัตว์ไม่ใช่เหรอ

แต่ก็ช่างมันเถอะ ลองดูก็ไม่เสียหายนี่นา

แต้มอสูรรับใช้รีเฟรชแล้ว วันนี้ยังไม่ได้ใช้เลยด้วยซ้ำ

ทำพันธสัญญา

แสงสีทองหม่นสว่างวาบขึ้น ห่อหุ้มต้นไม้ปีกแสงเอาไว้ทั้งต้น

ลำต้นสั่นสะเทือนเล็กน้อย ใบไม้ปลิวไสวส่งเสียงซ่าๆ

แสงสว่างคงอยู่สิบกว่าวินาที ก่อนจะค่อยๆ เลือนหายไป

[ทำพันธสัญญาเสร็จสิ้น]

[อสูรรับใช้ ต้นไม้ปีกแสง ระดับ 1]

[ความสามารถ อาณาเขตเจริญเติบโต รัศมี 10 เมตรรอบตัว ความเร็วในการเจริญเติบโตของพืชผลเพิ่มขึ้น 50 เปอร์เซ็นต์]

[ผลผลิต ผลไม้แห่งแสง เก็บเกี่ยวได้หนึ่งครั้งทุก 3 วัน]

[เงื่อนไขการอัปเกรด แต้มพลังงาน 300 แต้ม]

[ผลตอบแทนจากพันธสัญญา พละกำลังของโฮสต์เพิ่มขึ้น 0.3 แต้ม]

หลินเปยจ้องมองหน้าจอจนตาค้าง

อาณาเขตเจริญเติบโต รัศมีสิบเมตรเพิ่มความเร็วในการเจริญเติบโตของพืชผล 50 เปอร์เซ็นต์

บวกกับพรสวรรค์ปรมาจารย์ทำฟาร์มอีก 100 เปอร์เซ็นต์ และดินระดับกลางอีก 20 เปอร์เซ็นต์

รวมแล้ว 170 เปอร์เซ็นต์

ของที่ปลูกลงไป ใช้เวลาเติบโตสองวันก็เท่ากับคนอื่นปลูกห้าวันแล้ว

แถมยังเก็บเกี่ยวผลไม้แห่งแสงได้ทุกสามวันด้วย

ของดี ของดีชัดๆ

เพิ่งจะทำพันธสัญญาเสร็จ ผลไม้แห่งแสงชุดแรกก็สุกงอมทันที

บนกิ่งก้านมีผลไม้สีทองอร่ามประดับอยู่เต็มไปหมด ลูกใหญ่และสว่างกว่าผลไม้แสงเยียวยาชุดก่อนเสียอีก

สิบผล

[ผลไม้แห่งแสง ระดับ E เมื่อรับประทานจะช่วยเพิ่มพละกำลังได้เล็กน้อย และรักษาบาดแผลได้ในระดับหนึ่ง]

หลินเปยเด็ดผลไม้ออกมาหนึ่งผล ลองกัดดู

กรอบหวาน ชุ่มฉ่ำน้ำ

แต่กินเสร็จแล้ว ร่างกายกลับไม่มีความรู้สึกอะไรเลย

ค่าสถานะของเขาทะลุ 30 แต้มไปแล้ว ผลไม้ระดับ E จึงแทบจะไม่มีผลอะไรกับเขาเลย

แต่สำหรับคนอื่น นี่คือของล้ำค่าเลยนะ

หลินเปยเริ่มวางแผนการปลูกใหม่

ให้ต้นไม้ปีกแสงอยู่ตรงกลาง แล้วล้อมรอบด้วยแปลงเพาะปลูกเป็นวงกลม

รัศมี 10 เมตร พื้นที่รวมๆ ก็สามร้อยกว่าตารางเมตร

ตอนนี้มีแปลงผักอยู่แค่ 80 ตารางเมตร ยังไม่พอหรอก

วันหน้าค่อยๆ ขยายพื้นที่ออกไปก็แล้วกัน

เขาจัดเรียงแปลงผักทั้งแปดแปลงใหม่ ล้อมรอบต้นไม้ปีกแสงไว้เป็นวงกลม

แปลงผักทุกแปลงจะได้รับผลจากอาณาเขตเจริญเติบโตอย่างทั่วถึง

หลังจากจัดการเสร็จ หลินเปยก็เปิดหน้าต่างการซื้อขายขึ้นมา

ตั้งขายผลไม้แห่งแสง 5 ผล

ตั้งราคา คอร์ระดับ F 10 ชิ้น หรือ คอร์ระดับ E 1 ชิ้น ต่อผล

จากนั้นเขาก็ส่งข้อความลงในช่องแชต

"ของดีมาแล้ว ของใหม่เพิ่งลงแผง ขายราคาพิเศษ 5 ผลเท่านั้น ใครเร็วใครได้"

ไม่นาน ข้อความยืนยันการซื้อขายก็เด้งขึ้นมา

ผู้ซื้อ ไอดี เสี่ยวจวี๋จื่อ

ผู้หญิงคนนี้อีกแล้ว

คราวที่แล้วคนที่ซื้อเนื้อย่างระดับ E ชิ้นแรกไปก็เป็นเธอ

ดูเหมือนว่าคนคนนี้จะเชื่อใจหลินเป่ยมากเลยทีเดียว

ขณะที่หลินเปยกำลังคิดอยู่นั้น ข้อความจากเสี่ยวจวี๋จื่อก็ปรากฏขึ้นในช่องแชต

"อร่อยมาก แถมพละกำลังฉันยังเพิ่มขึ้นมาอีก 0.5 แต้มด้วย"

"พละกำลังฉันจาก 3.1 พุ่งพรวดขึ้นมาเป็น 3.6 เลย"

"ของเทพหลินเปยนี่มันสุดยอดไปเลย"

ช่องแชตแทบจะลุกเป็นไฟ

"0.5 เหรอ กินผลไม้ลูกเดียวพละกำลังเพิ่ม 0.5 แต้มเลยเหรอ"

"จริงเหรอเนี่ย มันจะโอเวอร์เกินไปแล้วมั้ง"

"ฉันอุตส่าห์ลำบากล่าสัตว์ทะเลมาตั้งสองวัน พละกำลังเพิ่งจะขึ้นมาแค่ 0.3 แต้มเอง"

"เทพยังมีอีกไหม ฉันขอซื้อ ฉันจะซื้อ"

"อ้าว ขายหมดเกลี้ยง 5 ผลแล้วเหรอ ฉันเพิ่งจะเห็นเองนะ"

"เทพหลินเปยช่วยเอาลงขายอีกสักสองสามผลเถอะนะ"

หลินเปยดูปฏิกิริยาของทุกคนแล้ว ก็พอจะประเมินสถานการณ์ได้

พละกำลังระดับสามกว่าๆ กินครั้งเดียวเพิ่มขึ้น 0.5 แต้ม

สำหรับคนส่วนใหญ่ ถือว่าเป็นของล้ำค่าที่หาได้ยากยิ่ง

ยิ่งค่าสถานะสูงขึ้น การพัฒนาตัวเองก็จะยิ่งยากขึ้นเรื่อยๆ

แต่สำหรับผู้เล่นทั่วไปในตอนนี้ ผลไม้แห่งแสงมีประสิทธิภาพที่ยอดเยี่ยมมาก

ผลไม้แห่งแสงอีก 4 ผลที่เหลือ ถูกแย่งกันซื้อจนหมดเกลี้ยงในพริบตา

ช่องแชตยังคงเดือดพล่าน

"เทพหลินเปย ยังมีอีกไหม ฉันให้ราคาเป็นสองเท่าเลย"

"ขอร้องล่ะ ช่วยเอาลงขายอีกสักสองสามผลเถอะ"

"ฉันเตรียมคอร์ไว้พร้อมแล้ว รอซื้ออยู่เนี่ย"

หลินเปยฉวยโอกาสนี้ส่งข้อความไปอีกหนึ่งข้อความ

"ต่อจากนี้จะมีการนำทรัพยากรต่างๆ มาลงขายอยู่เรื่อยๆ ใครสนใจก็กดติดตามเอาไว้ได้เลย"

หลังจากส่งข้อความไป ยอดผู้ติดตามก็พุ่งกระฉูด

มีคนกดติดตามเพียบ

หลินเปยปิดช่องแชตลง ตบมือเบาๆ

วันนี้เป็นวันที่ดีจริงๆ

เขาเดินไปที่แปลงนา นั่งยองๆ มองดูรวงข้าวสีเหลืองทอง

แต่เดิมต้องใช้เวลาอีกหลายชั่วโมงกว่าจะเก็บเกี่ยวได้ แต่ตอนนี้ด้วยผลจากอาณาเขตเจริญเติบโต เวลาจึงหดสั้นลงไปอีก

อีกแค่ชั่วโมงกว่าๆ ก็เก็บเกี่ยวได้แล้ว

จริงสิ เก็บเกี่ยว

หลินเปยตบหน้าผากตัวเอง มัวแต่ตื่นเต้นเรื่องทำฟาร์มจนลืมเตรียมอุปกรณ์ไปเสียสนิท

ในฐานะชาวนาที่ดี จะไม่มีอุปกรณ์ทำฟาร์มได้ยังไงล่ะ

คิดได้ดังนั้น หลินเปยก็เปิดหน้าต่างระบบขึ้นมา ค้นหาเครื่องมือและพิมพ์เขียว

มีทั้งจอบ ถังไม้ขนาดใหญ่ เคียว และเครื่องมือทำฟาร์มอื่นๆ

ในตอนนี้ คนที่สามารถทำฟาร์มขนาดใหญ่ได้คงมีแค่หลินเป่ยคนเดียวเท่านั้น

ดังนั้นราคาของเครื่องมือทำฟาร์มพวกนี้จึงไม่แพงนัก

เขาใช้น้ำเพียงไม่กี่ขวดก็แลกเครื่องมือที่ต้องการมาได้ทั้งหมด

แถมยังได้พิมพ์เขียวถังไม้ขนาดใหญ่มาอีกหนึ่งแผ่นด้วย

ใช้ไม้ 5 ชิ้น สร้างถังไม้ขนาดใหญ่ 1 ใบ สามารถเก็บของได้ 1 ลูกบาศก์เมตร

เมื่อเก็บเกี่ยวข้าวเสร็จ ก็จะได้มีที่เก็บ

และชิ้นสุดท้าย ก็คือครกหิน

หลินเปยไม่คิดเลยว่าจะมีคนเปิดได้ของแบบนี้มาด้วย

แถมราคาขายก็แค่ 5 ขวดเท่านั้น