บทที่ 39 - ชื่นชอบการเป็นอาจารย์ จงฮุ่ยทะลวงขั้น!

บทที่ 39 - ชื่นชอบการเป็นอาจารย์ จงฮุ่ยทะลวงขั้น!

หยวนจื้อไม่เพียงแต่จะจำวิชากระบี่ได้เท่านั้น แต่เขายังจำจงฮุ่ยได้ด้วย และเอ่ยปากชื่นชมวิชากระบี่ของนางอย่างออกหน้าออกตา

การเป็นเจ้าหน้าที่ใน 'หน่วยปราบยุทธ์' หากใครที่หูตาไม่กว้างไกล หรือมีความรู้น้อย ก็มักจะตายไวกันทั้งนั้น หยังปิ่งที่ยืนอยู่ข้างๆ เห็นได้ชัดว่าเขาก็มีความรู้เรื่อง 'หมัดฝู', 'กระบี่ฝู' และรวมถึงเรื่องของจงฮุ่ย ผู้มีฉายา 'มือกระบี่ทะลวงป่า' เช่นกัน " 'นางแอ่นทะลวงป่าดั่งกระบี่บิน ทุกลีลาท่วงท่าล้วนเชื่อมโยงเจตจำนง ภายนอกภายในทะลุปรุโปร่งคนต่างชื่นชม พลิกแพลงหยินหยางและจริงเท็จมากมาย!' วิชากระบี่ชุดนี้ของจงฮุ่ย ทะลุปรุโปร่งทั้งภายนอกและภายใน และเข้าใจแนวคิดเรื่องหนึ่งปลายแหลมสองคมดาบอย่างชัดเจนแล้ว หากก้าวไปอีกขั้น ก็จะเข้าสู่ระดับที่หลอมรวมรูปแบบและจิตวิญญาณ และสามารถพลิกแพลงวิธีการและท่วงท่าได้ตามใจนึก"

'กระบี่ทะลวงป่า' เน้นเทคนิคการแทง ฟัน เสย จุด เฉือน และยก เป็นหลัก วิชากระบี่ชุดนี้มีการเคลื่อนไหวที่พลิกแพลงหลากหลาย การขึ้นลงและเดินหน้าถอยหลังมีจังหวะที่พอดี การใช้ความจริงและความลวงรวมถึงหยินและหยางก็มีหลักการ ราวกับมังกรที่แหวกว่ายอยู่ในแม่น้ำใหญ่ หรือดั่งนกนางแอ่นที่บินโฉบไปมาในป่าสน

เห็นได้ชัดว่าจงฮุ่ยเข้าถึงแก่นแท้ของวิชานี้แล้ว

แต่ทว่า เมื่อหันไปมองคู่ต่อสู้ ภายใต้การโจมตีอย่างหนักหน่วงด้วยวิชากระบี่อันลึกล้ำ ทวนดอกไม้เพียงเล่มเดียว กลับไม่เพลี่ยงพล้ำเลยแม้แต่น้อย

"แทงร้อยซ้ายขวา!"

"ปัดพัน!"

"แทงมังกรหวน!"

"จึ๊!"

"อาจารย์เหยียนผู้นี้ ไม่ธรรมดาจริงๆ ด้วย ได้ยินมาว่าวิชาทวนของ 'หมัดตระกูลเฉิง' มีกระบวนท่าแทงทวนสิบแปดกระบวนท่า กระบวนท่าปัดป้องสิบสองกระบวนท่า และกระบวนท่าก้าวเท้าสิบห้ากระบวนท่า ซึ่งสิ่งเหล่านี้คือพื้นฐาน ที่สามารถพลิกแพลงได้นับพันนับหมื่นรูปแบบ"

"ดูเผินๆ อาจจะดูเรียบง่าย แต่ถ้าลองพิจารณาดูให้ดี วิชาทวนของเหยียนฉวงแม้จะดูเรียบง่าย แต่กลับหนักแน่นจนน่ากลัว!"

วิชาทวนระดับนี้ นอกจากจะบ่งบอกถึงความแข็งแกร่งของวิชาทวนแล้ว ยังแสดงให้เห็นถึงพื้นฐานที่ลึกล้ำของเหยียนฉวงด้วย ซึ่งเห็นได้ชัดว่าเขาต้องทุ่มเทอย่างหนักให้กับ 'สะพานทองแดงม้าเหล็ก' ของหมัดตระกูลเฉิงมาอย่างยาวนาน

ทุกการแทง ทุกการปัดป้อง!

ล้วนแสดงให้เห็นถึงความพยายามอย่างหนัก!

ในเวลานี้

ในสนามประลอง

กระบี่ฝูของจงฮุ่ยกำลังปะทะกับทวนตระกูลเฉิงของเหยียนฉวง...

คนหนึ่งพลิกแพลงหลากหลาย!

อีกคนพลิ้วไหวดั่งงูเลื้อย!

เช้ง เช้ง เช้ง!

ชั่วขณะหนึ่ง ทวนพุ่งไป กระบี่ฟาดฟันมา ยากที่จะตัดสินแพ้ชนะ

'กระบี่ทะลวงป่า' ของจงฮุ่ยขึ้นชื่อเรื่องความพลิกแพลงที่หลากหลาย แต่ทุกลีลาทุกกระบวนท่า ภายใต้การสนับสนุนของพลังเลือดลม ล้วนแฝงไว้ด้วยความเฉียบขาดดุดัน

ในทางกลับกัน ฝั่งของเหยียนฉวง เมื่อมีทวนดอกไม้อยู่ในมือ แม้วิชาทวนของเขาจะเน้นเรื่อง 'พลิ้วไหวดั่งงูเลื้อย ผสานความแข็งกร้าวและความอ่อนโยน' แต่เมื่อต้องมาปะทะกับกระบี่ยาว ตามหลักแล้วอาวุธยาวน่าจะได้เปรียบกว่า ทว่าเหยียนฉวงกลับมีพลังเลือดลมและพละกำลังที่ด้อยกว่า เขาจึงต้องอาศัยเทคนิคและความพลิกแพลงเพื่อเอาชนะ

ทวนดอกไม้ในมือ

ควงหัวทวนให้เป็นรูปดอกไม้

เคลื่อนไหวมือเท้าอย่างรวดเร็ว แยกกระบวนท่ามาใช้ แทงต่อเนื่องอย่างรวดเร็ว รุกและรับควบคู่กันไป!

วิชาทวนนี้ ช่างงดงามยิ่งนัก!

การต่อสู้อันดุเดือดระหว่างเหยียนฉวงและจงฮุ่ยบนลานประลอง ความจริงแล้วทั้งคู่รู้ตัวตั้งแต่แรกแล้วว่ามีคนนอกเข้ามาในลานบ้าน แต่จงฮุ่ยเพิ่งจะพ่ายแพ้ในการประลองหมัดเท้า ตอนนี้จึงตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องเอาชนะในวิชากระบี่ที่ตนเองถนัดที่สุดให้ได้ หากไม่ชนะก็จะไม่ยอมเลิกรา

ส่วนเหยียนฉวงก็ยินดีที่มีคนมา...

【'วิชาทวนตระกูลเฉิง' ของคุณได้รับการยกระดับ ความเชี่ยวชาญ +2】

【'วิชาทวนตระกูลเฉิง' ของคุณได้รับการยกระดับ ความเชี่ยวชาญ +3】

【'วิชาทวนตระกูลเฉิง' ของคุณได้รับการยกระดับ ความเชี่ยวชาญ +10】

...

【'วิชาทวนตระกูลเฉิง' ของคุณได้รับการยกระดับ จากขั้นสี่สำเร็จลุล่วงเล็กน้อย → ขั้นห้าหลอมรวมทะลุปรุโปร่ง】

...

นับตั้งแต่ชายสามคนที่อยู่ข้างนอกเดินเข้ามา เหยียนฉวงก็สังเกตเห็นแล้วว่า ความเร็วในการเพิ่มความเชี่ยวชาญของ 'วิชาทวนตระกูลเฉิง' นั้นรวดเร็วขึ้นเรื่อยๆ การขบคิดและความเข้าใจที่ถูกส่งกลับมาหาเขา ล้วนเป็นประโยชน์ ทำให้เขาสามารถเข้าใจ 'วิชาทวนตระกูลเฉิง' ได้จากสี่มุมมอง สี่ทิศทาง และสี่แนวคิด

คนทั้งสี่นี้...

ไม่ว่าจะเป็นจงฮุ่ย หรือเชอเจิง, หยวนจื้อ และหยังปิ่ง ล้วนแต่เป็นผู้ที่มีความรู้ในวิทยายุทธ์ที่ไม่ธรรมดาทั้งสิ้น การสะท้อนกลับของพวกเขาจึงรุนแรงกว่าศิษย์ใหม่ทั้งยี่สิบกว่าคนในโรงฝึกยุทธ์สายเหล็กมากนัก

ความเชี่ยวชาญในวิชาทวน พุ่งสูงขึ้นเป็นลำดับ!

ด้วยเหตุนี้ เหยียนฉวงจึงยิ่งทุ่มเทให้กับการ 'อธิบาย' ระหว่างการต่อสู้มากยิ่งขึ้น...

" 'วิชาทวนตระกูลเฉิง' ได้นำเอาแก่นแท้ของวิชาทวนจากหลายๆ สำนักในยุทธภพมารวมกัน และคิดค้นขึ้นบนพื้นฐานของ 'หมัดตระกูลเฉิง' ซึ่งแตกต่างจากวิชาทวนส่วนใหญ่ที่ไม่ให้ความสำคัญกับท่วงท่าการเดิน วิชาทวนตระกูลเฉิงนั้นเน้นย้ำว่า... 'เท้าห้ามย่อหย่อน ความล้ำลึกอยู่ที่ความพลิกแพลง ถอยก็เพื่อใช้ความยาวสยบความสั้น รุกก็เพื่อใช้ความสั้นสยบความยาว' "

"แทงวนซ้ายขวา แมวปราดเปรียวตะปบหนู!"

"แทงหิ้วกา ทุ่มด้ามหมุนทวน!"

"แทงหลอก แหวกหญ้าหางู!"

"ดูการก้าวเท้าของข้าสิ นี่คือการนำเอา 'วิชายืนหยัดม้า' ของหมัดตระกูลเฉิงมาเป็นรากฐาน รุกรับมีจังหวะ แม้จะเคลื่อนไหว แต่ก็เป็นการเคลื่อนไหวที่พลิกแพลง โดยไม่สูญเสียความมั่นคงของการหยั่งรากลึกด้วยขาทั้งสองข้าง"

...

เหยียนฉวงอธิบายอย่างละเอียดลึกซึ้ง และพูดไม่ยอมหยุด

ไม่ใช่แค่วิชาทวนของตัวเองเท่านั้น

เขายังชี้นิ้ววิจารณ์วิชากระบี่ของจงฮุ่ยด้วย บางครั้งก็วิจารณ์ 'กระบี่ตระกูลฝู' บางครั้งก็พูดถึง 'กระบี่ตระกูลเฉิง' หรือบางครั้งก็พูดโยงไปถึงวิชากระบี่ของสำนักต่างๆ

หยังปิ่งถนัดวิชาทวน ส่วนหยวนจื้อถนัดวิชากระบี่ ทั้งสองคนรู้สึกว่าคำอธิบายของเหยียนฉวงมีแนวคิดที่ชัดเจนและมีเหตุผล ทำให้พวกเขาสามารถเข้าใจและจมดิ่งลงไปได้อย่างรวดเร็ว

ส่วนเชอเจิง ที่เป็นคนฝึกดาบ ในใจกลับรู้สึกแปลกๆ "คนผู้นี้เกิดมาเพื่อเปิดโรงฝึกยุทธ์จริงๆ"

ขนาดสู้กันด้วยทวนและกระบี่ ก็ยังไม่ลืมที่จะชี้แนะและอธิบาย

นิสัย 'ชื่นชอบการเป็นอาจารย์' แบบนี้ เหมาะที่จะเปิดสำนักรับลูกศิษย์จริงๆ

แม้เชอเจิงจะไม่ได้ฝึกกระบี่หรือทวน แต่ในระหว่างที่เหยียนฉวงอธิบาย เมื่อเขาพูดถึงเคล็ดลับเกี่ยวกับหมัดเท้าและพละกำลัง เชอเจิงก็แอบได้ความรู้กลับไปบ้างเล็กๆ น้อยๆ

และค่อยๆ

ในใจของเขาก็เกิดความคิดหนึ่งขึ้นมา

...

เชอเจิง, หยวนจื้อ และหยังปิ่ง ล้วนได้รับประโยชน์จากการชมการประลองและการอธิบายของเหยียนฉวง

จงฮุ่ยที่กำลังต่อสู้กับเหยียนฉวงอย่างเอาเป็นเอาตาย และถูกเหยียนฉวงชี้แนะแบบเจาะจง ก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึงเลย...

"แทงกระบี่ พลังส่งถึงปลายกระบี่!"

"ฟันกระบี่ พลังส่งถึงตัวกระบี่!"

"เสยกระบี่ พลังส่งถึงส่วนหน้าของตัวกระบี่!"

"จุดกระบี่, ..."

"เฉือนกระบี่, ..."

"ยกกระบี่, ..."

ทุกครั้งที่จงฮุ่ยออกกระบี่ เหยียนฉวงก็จะชี้แนะไปหนึ่งประโยค เขาไม่ได้พูดถึงสิ่งที่ลึกซึ้งอะไรมากมาย เพียงแต่เริ่มอธิบายจากเทคนิคพื้นฐานที่สุดของวิชากระบี่อย่างการแทง, การฟัน, การเสย, การจุด, การเฉือน และการยก

ทุกคำล้วนมีค่าดั่งทองคำ!

ทุกประโยคล้วนเฉียบคมและแม่นยำ!

จงฮุ่ยค่อยๆ เปลี่ยนจากความรู้สึกอยากเอาชนะ และความอับอายขายหน้า กลายมาเป็นการครุ่นคิดอย่างลึกซึ้ง และตั้งใจทำความเข้าใจ

ความเชี่ยวชาญในวิชากระบี่ของนางถือว่าไม่น้อยเลย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง 'กระบี่ทะลวงป่า' ที่มีความเฉียบคมมาก ดังนั้นพื้นฐานวิชากระบี่ของนางจึงแข็งแกร่งอย่างแน่นอน แต่ทว่า ในครั้งนี้ วิชากระบี่พื้นฐานแต่ละกระบวนท่าที่นางเคยคิดว่าตัวเองเข้าใจอย่างถ่องแท้และฝึกฝนมาอย่างดีแล้ว เมื่อถูกเหยียนฉวงชี้แนะ ภายใต้การชี้แนะของเขา ระดับความเข้าใจก็ยิ่งสูงขึ้นไปอีกขั้น จู่ๆ นางก็มีความเข้าใจในอีกแง่มุมหนึ่งขึ้นมา และแรงบันดาลใจก็พรั่งพรูออกมา...

"นางแอ่นทะลวงป่าดั่งกระบี่บิน ทุกลีลาท่วงท่าล้วนเชื่อมโยงเจตจำนง ภายนอกภายในทะลุปรุโปร่งคนต่างชื่นชม พลิกแพลงหยินหยางและจริงเท็จมากมาย!"

"ทะลุปรุโปร่งทั้งภายนอกและภายใน!"

"หลอมรวมรูปแบบและจิตวิญญาณ!"

"พลิกแพลงวิธีการและท่วงท่าได้ตามใจนึก!"

จงฮุ่ยถูกกดดันให้ต้องดิ้นรนต่อสู้กับทวนตระกูลเฉิง แต่ภายใต้ความกดดันนั้น และด้วยคำชี้แนะของเหยียนฉวง...

"กระบี่ทะลวงป่า!"

"พลิกแพลงจริงเท็จ!"

หยวนจื้อเบิกตากว้าง ร้องอุทานด้วยความประหลาดใจ "นางทะลวงขั้นแล้ว!"

...

"อาจารย์เหยียน วิชาทวนยอดเยี่ยมมาก!"

หลังจากต่อสู้กันอย่างดุเดือด แม้จงฮุ่ยจะพ่ายแพ้ แต่วิชากระบี่ของนางกลับทะลวงขั้นไปอีกระดับ นางเก็บกระบี่แล้วยืนนิ่ง ประสานมือคารวะเหยียนฉวง "ขอบคุณอาจารย์เหยียนที่ชี้แนะ ไม่ว่าจะเป็นหมัดเท้าหรืออาวุธ ข้าล้วนสู้ไม่ได้ ข้าขอคารวะ!"

จงฮุ่ยยอมรับความพ่ายแพ้ ยอมรับว่าทั้งวิชาหมัดและอาวุธล้วนสู้เหยียนฉวงไม่ได้

แม้นางจะแพ้ แต่นางก็ไม่ท้อแท้

การที่วิชากระบี่ทะลวงขั้นได้ นั่นแหละคือผลตอบแทนที่ยิ่งใหญ่ที่สุด และเป็นเรื่องน่าประหลาดใจอย่างยิ่ง

"ออมมือแล้ว!"

เหยียนฉวงเก็บทวน เหลือบมอง 《วิถีอนุมาน》 แวบหนึ่ง...

【ภารกิจที่ 2: แรงบันดาลใจ +6】

...

【ภารกิจที่ 2】

【แรงบันดาลใจ: 100】

...

ผ่านการประลองในครั้งนี้ ความคืบหน้าของ 【ภารกิจที่ 2】 ก็สำเร็จลุล่วงไปได้ด้วยดี เหยียนฉวงเองก็รู้สึกยินดีเช่นกัน

เขายิ้มให้จงฮุ่ยพลางกล่าวว่า "เหยียนผู้นี้มีความรู้เรื่องวิชากระบี่เพียงผิวเผิน ทำให้แม่นางจงต้องมาเห็นเรื่องน่าขันเสียแล้ว แต่ข้าก็มั่นใจว่ามีความรู้ความเข้าใจในเรื่องวิชาหมัดและวิชาทวนอยู่พอตัว หากแม่นางจงมีสหายในสำนักศึกษาเมืองกว่างหลิงหรือสมาคมหมัดเจ็ดดาว ที่กำลังต้องการความช่วยเหลือเพื่อยกระดับฝีมือล่ะก็ อย่าลืมแนะนำมาให้ข้าด้วยนะ"

เหยียนฉวงต้องการเงิน

หลังจากเอาชนะจงฮุ่ยได้ และช่วยให้นางทะลวงขั้นได้ฟรีๆ แม้ว่าลึกๆ แล้วเขาจะได้รับผลประโยชน์ตอบแทนกลับมาไม่น้อย แต่เขาก็ยังถือโอกาสนี้โฆษณาตัวเอง เพื่อให้จงฮุ่ยช่วยหาลูกค้าให้กับ 'โรงฝึกเสริมทักษะยุทธ์' ของเขาด้วย

"อาจารย์เหยียนช่างเป็นคนน่าสนใจจริงๆ"

จงฮุ่ยชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะยิ้มแล้วพยักหน้า "อาจารย์เหยียนโปรดวางใจ เมื่อข้ากลับไปที่สำนักศึกษา ข้าจะช่วยโฆษณาให้ท่านอย่างสุดความสามารถแน่นอน"

"ขอบคุณมาก"

เหยียนฉวงพยักหน้ารับ

จากนั้น เขาจึงหันไปมองคนสามคนที่เดินเข้ามาโดยไม่ได้รับเชิญ

"ข้าน้อยเชอเจิง เป็นหัวหน้าสังกัดแห่งหน่วยปราบยุทธ์ พวกเราสามคนเมื่อครู่นี้ได้ยินเสียงการต่อสู้จากในลานบ้าน ด้วยความตกใจจึงเสียมารยาทบุกเข้ามา ขออาจารย์เหยียนโปรดอภัยด้วย"

เมื่อเชอเจิงเห็นว่าเหยียนฉวงมองมา เขาก็ไม่รอให้เหยียนฉวงเอ่ยปากถาม รีบแนะนำตัวก่อนทันที

...

(จบแล้ว)