บทที่ 22 - ผู้น้อยไร้ความสามารถ! ข้าเหยียนฉวงคิดค้นเอง!

บทที่ 22 - ผู้น้อยไร้ความสามารถ! ข้าเหยียนฉวงคิดค้นเอง!

"นั่นวิชาหมัดอะไรน่ะ?"

"หมัดสายเหล็กหรือ?"

"ไม่ใช่!"

"ไม่ใช่หรอก!"

"เหมือนจะเป็นวิชาที่ดัดแปลงมาจาก 'หมัดพยัคฆ์' และ 'หมัดกระเรียน' แต่ถ้าพูดถึงอานุภาพและความลึกล้ำแล้ว วิชาหมัดชุดนี้เหนือกว่ามากนัก หรือกระทั่งอาจจะไม่ด้อยไปกว่า 'หมัดเก้ายอด' ใน 'หมัดฝู' เลย และอาจจะไล่เลี่ยกับ 'หมัดห้าไกลสามสกัดจุด' ซึ่งเป็นยอดวิชาของ 'หมัดฝู' เสียด้วยซ้ำ"

ที่หน้าประตูโรงฝึกยุทธ์ เหมยซู่ผิงและพรรคพวกมาถึงตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่อาจทราบได้ กลุ่มคนเหล่านี้ประกอบไปด้วย...

เหมยซู่ผิง ชุยหลานซิน เจียงโหรว และสองพี่น้องเฉิงเหวินหลงกับเฉิงอาปี้

รวมทั้งหมดห้าคน พวกเขามาถึงทันเวลาได้ดูการประลองระหว่างเหยียนฉวงกับหลู่ชิงพอดี ได้เห็น 'หมัดตระกูลเฉิง' ปะทะ 'หมัดหกประสาน'

คนหนึ่งมีความเชี่ยวชาญในวิชาหมัดอันลึกล้ำ

อีกคนมีพลังเลือดลมและกำลังภายในที่แข็งแกร่ง

ต่างฝ่ายต่างมีจุดแข็งของตนเอง แต่หากพูดถึงแค่ระดับความเชี่ยวชาญในวิชาหมัดและทักษะแล้ว เป็นเหยียนฉวงที่เหนือกว่าอยู่ขั้นหนึ่ง

"นั่นมันหลู่ชิงนี่นา!"

"เหยียนฉวงถึงกับสู้กับหลู่ชิงได้อย่างสูสีเชียวหรือ?!"

สีหน้าของชุยหลานซินเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา เมื่อนึกถึงตอนที่ประลองกันเมื่อสิบวันก่อน นางยังคิดว่าตัวเองแพ้แค่ก้าวเดียว แต่พอดูตอนนี้แล้ว เหยียนฉวงในตอนนั้นคงไม่ได้เห็นนางอยู่ในสายตาเลยด้วยซ้ำ ทั้งหมดมันก็แค่การหลอกล้อเล่นสนุกล้วนๆ!

"ใน 'สมาคมหมัดหกประสาน' มีทั้งหัวหน้าสมาคม ทูตซ้ายขวา สี่ผู้พิทักษ์ หกผู้พเนจร และสิบผู้อาวุโส รวมแล้วมียอดฝีมือกว่ายี่สิบคน แม้ 'ผู้พเนจรพยัคฆ์ดำ' หลู่ชิง จะอยู่แค่ระดับกลางๆ แต่ความเชี่ยวชาญในวิชาหมัดของเขาก็ไม่ธรรมดา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง 'หมัดพยัคฆ์ดำ' ที่เขาถนัด ห้ายอดหกศอก ทั่วทั้งร่างสามารถใช้เป็นอาวุธได้หมด เขาเคยประลองกับศิษย์พี่จงแห่ง 'สมาคมหมัดเจ็ดดาว' ของพวกเรา และยังสามารถเอาชนะได้ถึงหนึ่งหรือสองกระบวนท่าเลยนะ"

เจียงโหรวเองก็ตกใจเช่นกัน

สิบวันก่อน นางยังคิดว่าพลังฝีมือของเหยียนฉวงคงเหนือกว่าชุยหลานซินเพียงแค่ขั้นเดียวเท่านั้น หากต้องเผชิญหน้ากับศิษย์พี่เหมยซู่ผิง ก็คงไม่ใช่คู่ต่อสู้อย่างแน่นอน

แต่พอมาดูตอนนี้ ถึงได้รู้ว่าตัวเองมองผิดไปถนัดตา

หลู่ชิงงั้นหรือ?

คนผู้นี้เก่งกาจกว่าเหมยซู่ผิงมากมายนัก

เหมยซู่ผิงยิ้มเยาะตัวเอง "โทษข้าเองที่วันนั้นยังคิดว่าเขากำลังถ่วงเวลา แต่พอดูตอนนี้แล้ว ตอนนั้นเขาไม่ได้กำลังทะลวงขั้นระหว่างต่อสู้เลย มันเป็นแค่การเสแสร้งเล่นละครเพื่อตบตาชาวยุทธภพเท่านั้น เป็นเพราะเขาเชี่ยวชาญวิชาหมัดมากเกินไป ถึงได้หลอกตาข้าได้อย่างง่ายดาย"

คนละระดับกันเลย!

มันคนละระดับกันอย่างสิ้นเชิง!

วันนี้เหมยซู่ผิงมาที่โรงฝึกยุทธ์สายเหล็กด้วยความคึกคัก หวังจะเอาชนะเหยียนฉวงอย่างง่ายดาย แล้วค่อยไปประลองกับเฉิงเฟิงเซี่ยว แต่พอดูตอนนี้แล้ว ทั้งหมดมันช่างน่าขันสิ้นดี

ทั้งสามคนมีสายตาเฉียบแหลม จึงมองเห็นความร้ายกาจของเหยียนฉวง

ฉากหน้า ดูเหมือนว่าหลู่ชิงจะเป็นฝ่ายได้เปรียบ เหยียนฉวงส่วนใหญ่จะเป็นฝ่ายหลบหลีก แต่ความจริงแล้วนั่นเป็นเพราะเขารู้สึกกริ่งเกรงในพละกำลังของหลู่ชิง เหยียนฉวงเคยเสียเปรียบมาแล้วสองสามครั้ง การปะทะกันตรงๆ ไม่ได้ทำให้เขาได้เปรียบเลยแม้แต่น้อย ในเวลานี้เขาจึงได้เปลี่ยนวิธีการต่อสู้ หันไปหลบหลีกจุดแข็งและโจมตีจุดอ่อนแทน นี่คือการอาศัยระดับความเชี่ยวชาญในวิชาหมัดเข้าสู้ล้วนๆ เห็นได้ชัดว่านี่คือการ 'ใช้อ่อนสยบแข็ง' อย่างแท้จริง

ภายใต้ความแตกต่างของพละกำลัง

กระดูกและเส้นเอ็นก็ยังด้อยกว่า

ในเวลาเช่นนี้ต่างหาก ถึงจะได้เห็นวิชาที่แท้จริง!

ด้านข้าง

เฉิงอาปี้กะพริบตา เอ่ยถามด้วยความประหลาดใจว่า "ศิษย์พี่จง? ใช่ศิษย์พี่จงฮุ่ย หนึ่งใน 'เจ้าอารามห้าทิศ' ของสมาคมหมัดเจ็ดดาวพวกเราหรือเปล่าเจ้าคะ?"

นางเพิ่งเข้า 'สมาคมหมัดเจ็ดดาว' ได้ไม่นาน นอกจากเหมยซู่ผิงและคนอื่นๆ แล้ว นางก็มีเวลาทำความรู้จักแค่พวกผู้บริหารระดับสูงของสมาคมเท่านั้น...

อย่างเช่น หัวหน้าสมาคม เจ้าวิหารติงเจี่ย สี่ผู้พิทักษ์ เจ้าอารามห้าทิศ และสิบสองผู้คุมกฎใหญ่ เป็นต้น และในจำนวนนั้น ก็มีเพียงจงฮุ่ย หนึ่งใน 'เจ้าอารามห้าทิศ' เท่านั้นที่แซ่จง

"ก็คือศิษย์พี่จงฮุ่ยนั่นแหละ" เจียงโหรวพยักหน้า

"หลู่ชิงเอาชนะศิษย์พี่จงได้"

"แล้วศิษย์พี่ใหญ่ก็ยังต่อสู้กับหลู่ชิงได้อย่างสูสีอีก"

"นั่นไม่ได้หมายความว่า ศิษย์พี่ใหญ่อย่างน้อยก็ไม่ได้เก่งน้อยไปกว่าเจ้าอารามห้าทิศแห่งสมาคมหมัดเจ็ดดาวของพวกเราเลยหรือเจ้าคะ?"

เมื่อได้ยินเช่นนี้ เฉิงอาปี้ก็ยิ่งตกใจ "ศิษย์พี่ใหญ่ของข้าเก่งขนาดนี้เลยหรือเจ้าคะ?!"

เฉิงเหวินหลงที่อยู่ข้างๆ ก็รู้สึกประหลาดใจเช่นกัน "ใครๆ ก็พูดกันว่าระดับผู้บริหารของสมาคมหมัดต่างๆ ล้วนมีวิทยายุทธ์ที่ยอดเยี่ยม เทียบชั้นได้กับพวกผู้อาวุโสหรือปรมาจารย์ขั้วอำนาจเก่า เจ้าคนทรยศหลู่ชิงนี่สามารถแทรกตัวเข้าไปอยู่ในตำแหน่ง 'หกผู้พเนจร' ของ 'สมาคมหมัดหกประสาน' ได้ แถมยังเอาชนะจงฮุ่ย หนึ่งใน 'เจ้าอารามห้าทิศ' ของ 'สมาคมหมัดเจ็ดดาว' ได้อีก แสดงว่าไม่ได้มีดีแค่ชื่อเสียงจอมปลอม แต่บุคคลระดับนี้ กลับไม่สามารถเอาชนะศิษย์พี่ใหญ่ได้ในเวลาสั้นๆ เชียวหรือ?!"

เฉิงเหวินหลงปากคอแห้งผาก ทั้งตกใจและดีใจผสมปนเปกันไป

...

วงนอกตกตะลึงกันไม่หยุด

ส่วนในสนามประลอง

หลู่ชิงทั้งโกรธทั้งอาย และก็ตกตะลึงอยู่เช่นกัน

เขาพากเพียรฝึกฝนอย่างหนักในสำนักศึกษาเมืองกว่างหลิงมาแปดปี ไม่เคยเกียจคร้านเลยแม้แต่น้อย ก็เพื่อหวังว่าสักวันหนึ่ง เขาจะได้กลับมาที่โรงฝึกยุทธ์สายเหล็ก เพื่อเอาชนะท่านอาจารย์เฉิงเฟิงเซี่ยวด้วยมือของเขาเอง และอยากได้ยินท่านยอมรับว่าวันนั้นท่านตัดสินใจผิด

แต่ใครจะคาดคิดล่ะว่า แปดปีต่อมา เมื่อเขากลับมาด้วยความภาคภูมิใจ กลับไม่ได้เห็นแม้แต่หน้าของเฉิงเฟิงเซี่ยว ก็ถูกศิษย์พี่ใหญ่ผู้ที่มักจะหัวทึบและไม่เคยอยู่ในสายตาของเขา ขวางทางเอาไว้อย่างตายด้านเสียแล้ว

วิชาหมัดระดับสูงอย่าง 'หมัดพยัคฆ์ดำ' แห่ง 'หมัดหกประสาน' ที่เขาแสนจะภาคภูมิใจนั้น หากพูดถึงความลึกล้ำก็ไม่ได้ด้อยไปกว่า 'หมัดสายเหล็ก' เลย หลู่ชิงฝึกฝนจนหลอมรวมทะลุปรุโปร่งมานานแล้ว และมั่นใจว่าต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับเฉิงเฟิงเซี่ยว เขาก็สามารถเอาชนะได้

แต่ผลปรากฏว่ายังไม่ทันได้แสดงฝีมือให้ใครเห็น ก็ต้องมาพ่ายแพ้ยับเยินเสียแล้ว แถมยังไม่สามารถเอาชนะเหยียนฉวงที่เป็นเพียงตัวหมากรุกเล็กๆ ได้เลยด้วยซ้ำ กระทั่งในแง่ของทักษะวิชาหมัดเขายังถูกกดข่มเสียอีก เขาทำได้เพียงพึ่งพาพลังเลือดลมอันมหาศาล กำลังภายในอันลึกล้ำ และกระดูกเส้นเอ็นที่แข็งแกร่ง ที่ฟูมฟักมาด้วยโอสถลับในสำนักศึกษาเมืองกว่างหลิง เพื่อหวังจะพลิกสถานการณ์กลับมาเท่านั้น

นี่มันเหนือความคาดหมายของเขามาก...

"ข้าไม่เชื่อ!"

"นี่ไม่ใช่วิชา 'หมัดตระกูลเฉิง' แน่ๆ!"

"ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านมักจะอวดอ้างว่าตัวเองจงรักภักดีไม่เปลี่ยนแปลง แต่สุดท้ายท่านก็ยังไปฝึกวิชาหมัดของสำนักอื่น ละทิ้ง 'หมัดตระกูลเฉิง' ไปจนได้!"

หลู่ชิงยอมรับไม่ได้ เขาโจมตีอย่างบ้าคลั่ง ปากก็ตะโกนด่าทอด้วยความโกรธเกรี้ยว

เขาตกใจกับพลังฝีมือของเหยียนฉวง

และเมื่อเห็นเหยียนฉวงใช้วิชาหมัดที่แปลกประหลาด

หลู่ชิงก็เสียศูนย์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับเรื่องหลัง "ข้าใช้เวลาถึงแปดปีกว่าจะล้างคำครหาเรื่องการเป็นคนทรยศและศิษย์อกตัญญูออกไปได้ แต่ถ้าท่านสามารถฝึกวิชาหมัดของสำนักอื่นได้ แล้วทำไมข้าถึงทำไม่ได้ล่ะ?"

เขาไม่ยอมรับ!

ท่านอาจารย์ลำเอียง!

"หึ!"

"เจ้าคนโง่เขลา เบิกตาดูให้ดี นี่คือ 'หมัดตระกูลเฉิง' ขนานแท้ เป็นการต่อยอดและดัดแปลงมาจาก 'หมัดพยัคฆ์' และ 'หมัดกระเรียน' มีชื่อเรียกว่า..."

"พยัคฆ์กระเรียนคู่!"

น้ำเสียงของเหยียนฉวงดังก้องกังวาน ภายในใจรู้สึกเบิกบานอย่างยิ่ง...

【'พยัคฆ์กระเรียนคู่' ของคุณได้รับการยกระดับ ความเชี่ยวชาญ +12】

【ภารกิจที่ 2: หมัดหกประสานแปดเคล็ด, แรงบันดาลใจ +10】

การต่อสู้อันดุเดือด ทำให้ 'พยัคฆ์กระเรียนคู่' ของเหยียนฉวงมีความเชี่ยวชาญเพิ่มขึ้น รวมถึงแรงบันดาลใจในภารกิจที่สองก็ก้าวหน้าไปมากเช่นกัน

การต่อสู้ครั้งนี้ คุ้มค่าจริงๆ!

"พยัคฆ์กระเรียนคู่?"

" 'หมัดตระกูลเฉิง' ไปมีวิชาหมัดชุดนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?"

หลู่ชิงไม่เชื่อ

เหยียนฉวงหัวเราะลั่น "ไม่เชื่อก็ดูให้ดี!"

หมัดแขวนร่วงคู่!

"นี่คือ 'หมัดพยัคฆ์' !"

เทพขุยซิงเตะดาว!

"นี่คือ 'หมัดกระเรียน' !"

ดาบคู่ตัดสะพาน!

"นี่คือ 'หมัดสิบรูปสัตว์' !"

ธนูคู่สยบพยัคฆ์!

"นี่คือ 'หมัดปราบพยัคฆ์รูปกง' !"

พยัคฆ์กระเรียนคู่ โดยมี 'หมัดพยัคฆ์' และ 'หมัดกระเรียน' เป็นพื้นฐานหลัก หลอมรวมเอาวิชาหมัดตระกูลเฉิงทั้งหมดเข้าไว้ด้วยกัน เช่นเดียวกับ 'หมัดสายเหล็ก' ที่เน้น 'การผสานความแข็งกร้าวและความอ่อนโยน' เช่นเดียวกัน!

แลกเปลี่ยนกระบวนท่ากันอย่างดุเดือดนับร้อยรอบ

หลู่ชิงยังคงไม่อาจเอาชนะเหยียนฉวงได้ สภาพจิตใจของเขาพังทลายลง เขาตั้งข้อสงสัยว่า "ใน 'หมัดตระกูลเฉิง' มีเพียง 'หมัดสายเหล็ก' เท่านั้นที่เป็นวิชาลับที่สืบทอดกันมา แล้วจะไปมี 'พยัคฆ์กระเรียนคู่' โผล่มาจากไหนอีกวิชาหนึ่งได้?"

"ผู้น้อยไร้ความสามารถ"

"ข้าเหยียนฉวงคิดค้นขึ้นมาเอง"

เหยียนฉวงใช้ท่า 'ก้าวทะยานชนระฆัง' ทะลวงเข้าสู่ศูนย์กลางของหลู่ชิง จากนั้นก็ใช้ 'หมัดเหวี่ยงสามชั่ง' พุ่งเข้าไปโจมตีซ้ำอย่างต่อเนื่อง ปิดท้ายด้วยท่า 'หมัดแส้หมุนตัว'...

ปัง!

เขาซัดหลู่ชิงที่สภาพจิตใจพังทลายและกระบวนท่าปั่นป่วนจนกระเด็นลอยออกไป ล้มคะมำลงกับพื้นในทันที

...

【'พยัคฆ์กระเรียนคู่' ของคุณได้รับการยกระดับ จากขั้นห้าหลอมรวมทะลุปรุโปร่ง → ขั้นหกไฟเตาบริสุทธิ์】

...

พยัคฆ์กระเรียนคู่ ข้าคือปรมาจารย์!

เจ้าหลู่ชิงกระจอก ทนรับการโจมตีไม่ได้แม้แต่นิดเดียว!

...

(จบแล้ว)