บทที่ 13 - 【คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น: แรงบันดาลใจ +1】

บทที่ 13 - 【คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น: แรงบันดาลใจ +1】

'หมัดพยัคฆ์' เบิกตาโพลงคอแข็ง เหยียนฉวงแสดงออกถึงความน่าเกรงขามดั่งพยัคฆ์ร้าย

เดิมทีเฉิงเฟิงเซี่ยวไม่ได้ใส่ใจมากนัก เพราะถึงอย่างไรเขาก็รู้ระดับพลังฝีมือและพรสวรรค์ของศิษย์รักผู้นี้ดี ฝึกยุทธ์มายี่สิบปี ก็ถือว่าอยู่ในระดับธรรมดาสามัญเท่านั้น

เวลาเพียงสิบกว่าวัน เขาไม่คิดว่าเหยียนฉวงจะสามารถฝึก 'หมัดพยัคฆ์' ได้ลึกล้ำถึงขั้นไหน

แต่ทว่า...

"หือ?"

แค่มองผ่านๆ เขาก็พบกับความประหลาดใจ

"แผ่นหลังดุจวานร มือคู่ดุจไก่ตะปบ กดลงรวบเข้าใน นี่มัน 'พลังรวบ' นี่"

'พลังรวบ' ใน 'หมัดพยัคฆ์' จัดอยู่ในหนึ่งในเคล็ดวิชาขั้นสูง ภายในโรงฝึกยุทธ์สายเหล็ก ปัจจุบันมีเพียงเหยียนฉวงคนเดียวที่เชี่ยวชาญ ส่วนคนอื่นๆ รวมถึงจินอวี้ถังที่ฝึกไปถึงขั้น 'หมัดปราบพยัคฆ์รูปกง' แล้ว ก็ยังขาดความชำนาญอยู่อีกมาก

แต่วันนี้ 'พลังรวบ' ของเหยียนฉวง กลับดูมีเสน่ห์ลึกล้ำมากยิ่งขึ้น

เฉิงเฟิงเซี่ยวเรียกสติกลับมา แล้วเริ่มตั้งใจดูอย่างละเอียด

"ลมปราณจมสู่ตันเถียน ยืนท่ายืนพยัคฆ์ให้มั่นคง ยกมือขึ้นพร้อมก้าวเท้าลง..."

"นี่มัน 'พลังชักดึง'!"

"ยอดเยี่ยม!"

เฉิงเฟิงเซี่ยวรู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นมาทันที

'พลังชักดึง' ในหมัดพยัคฆ์ เป็นพลังแฝงที่ปล่อยต่อเนื่องจาก 'พลังรวบ' เมื่อใช้ 'พลังรวบ' สกัดกั้นมือเท้าของคู่ต่อสู้ไว้ได้ ในขณะที่ขยับข้อต่อ ต้องปล่อย 'พลังชักดึง' ออกมาจึงจะสัมฤทธิ์ผล หากชักช้าคู่ต่อสู้ทรงตัวได้และเตรียมป้องกันตัว ก็จะไม่อาจใช้พลังได้อีก นี่แหละที่เรียกว่า ช้าไปเพียงก้าวเดียวก็เปลี่ยนสถานการณ์ได้

การเชื่อมต่อระหว่าง 'พลังรวบ' และ 'พลังชักดึง' เป็นเครื่องหมายบ่งชี้ว่าบุคคลนั้นเชี่ยวชาญ 'หมัดพยัคฆ์' หรือไม่

เมื่อก่อนเหยียนฉวงยังไม่เบิกเนตร จึงยังห่างไกลนัก

แต่ตอนนี้ ท่าทางของเขาดูราวกับยอดฝีมือที่ผ่านการขัดเกลามาหลายปีไม่มีผิด

"พลังรวบ"

"พลังชักดึง"

"ต่อไปก็คือ..."

แน่นอนว่าต้องเป็น 'พลังสลัดทิ้ง'!

'พลังสลัดทิ้ง' ในหมัดพยัคฆ์ เป็นพลังแฝงที่ปล่อยต่อเนื่องจาก 'พลังชักดึง' เมื่อใช้พลังสอดประสานกันเช่นนี้ ย่อมสามารถส่งศัตรูไปสู่ความตายได้ นี่ถือเป็นท่าไม้ตายสังหารของ 'หมัดพยัคฆ์' เลยทีเดียว

และเหยียนฉวงก็ไม่ทำให้ผิดหวัง...

ปัง!

'พลังสลัดทิ้ง' ถูกปลดปล่อยออกมาอย่างลื่นไหลไม่แพ้กัน

"หมัดพยัคฆ์!"

"สามเคล็ดพลัง!"

"ดีเยี่ยม!"

เฉิงเฟิงเซี่ยวดีใจเป็นอย่างยิ่ง เขาตบมือหัวเราะร่วน "เจ้าฝึก 'หมัดพยัคฆ์' จนทะลุปรุโปร่งแล้ว หากพูดถึงแค่วิชาหมัดชุดนี้ ความเชี่ยวชาญของเจ้าก็ไม่ด้อยไปกว่าอาจารย์เลย!"

ลูกศิษย์ไม่จำเป็นต้องด้อยกว่าอาจารย์!

การถูกเหยียนฉวงไล่ตามทันใน 'หมัดพยัคฆ์' ทำให้เฉิงเฟิงเซี่ยวมีแต่ความยินดี ไม่มีทางที่จะรู้สึกไม่พอใจอย่างแน่นอน

เมื่อเขาดีใจ เขาก็นึกถึงเรื่องการคิดค้นวิทยายุทธ์ที่เหยียนฉวงพูดถึงก่อนหน้านี้ ทำให้เขาตระหนักได้ว่า บางทีอาจจะไม่ได้มีแค่ 'หมัดพยัคฆ์' เท่านั้นที่ก้าวหน้า แต่ 'หมัดกระเรียน' ของเขาก็จะต้องก้าวหน้าไปมากเช่นกัน

ดังนั้น

เฉิงเฟิงเซี่ยวจึงก้าวลงสนามทันที "ร่ายรำ 'หมัดกระเรียน' ให้ดูอีกสักรอบสิ"

เขาต้องการจะเป็นคู่ซ้อมให้เหยียนฉวง

"ขอรับ"

เหยียนฉวงยินดีเป็นอย่างยิ่ง

ตอนที่เขาร่ายรำวิชาหมัดให้เฉิงเฟิงเซี่ยวดู แม้จะไม่ใช่การชี้แนะ หรือการอธิบาย แต่เมื่อเฉิงเฟิงเซี่ยวตั้งใจดู ก็จะมีความคิดและความเข้าใจสะท้อนกลับมาหาเขาเช่นกัน

ยอดฝีมือในวิชาหมัดอย่างเขา ความเชี่ยวชาญใน 'หมัดพยัคฆ์' และ 'หมัดกระเรียน' นั้น บรรลุถึงขั้นหลอมรวมทะลุปรุโปร่ง (ขั้นห้า) มาตั้งนานแล้ว หรือกระทั่งอาจจะถึงขั้นไฟเตาบริสุทธิ์ (ขั้นหก) ด้วยซ้ำ การสะท้อนกลับของเฉิงเฟิงเซี่ยว ทำให้เหยียนฉวงได้รับประโยชน์อย่างมหาศาล 'หมัดพยัคฆ์' ของเขามีความก้าวหน้าขึ้นมาในทันที

'หมัดพยัคฆ์' ใน 'ขั้นห้า' หากต้องการจะก้าวหน้าต่อไปนั้น เป็นเรื่องที่ยากลำบากอย่างยิ่ง มีเพียงจากเฉิงเฟิงเซี่ยวผู้นี้เท่านั้นที่จะช่วยให้มีความก้าวหน้าขึ้นมาได้บ้าง แต่มันก็เป็นเพียงแค่ความเชี่ยวชาญสามถึงห้าหน่วยเท่านั้น ยากที่จะมีความก้าวหน้าแบบ 'วันละหลายสิบหน่วย สิบวันทะลวงสองขั้น' ได้เหมือนเมื่อก่อน

แต่ถึงกระนั้น หากมีความก้าวหน้าขึ้นทุกวัน อีกไม่นาน เหยียนฉวงก็สามารถบรรลุถึงขั้น 'ไฟเตาบริสุทธิ์' ได้เช่นกัน!

หลังจาก 'หมัดพยัคฆ์'

ในเวลานี้ เหยียนฉวงก็กำลังฝึกซ้อม 'หมัดกระเรียน' กับเฉิงเฟิงเซี่ยวต่อ...

"รวบตัวทะยานขึ้น ซ่อนกายร่วงหล่น พุ่งทะลวงเข้าป่า โผชนตะปบจับ รวบรวมปราณภายใน รวบกายภายนอก เล็กกะทัดรัด แยบยล หมัดกระเรียนลื่นไหลไร้ร่องรอย"

เปิดฉากด้วยหมัดขวาง

เสยหมัดบุกเข้าป่า

ใช้ไหล่กระแทกโจมตี

แก่นแท้ของ 'หมัดกระเรียน' อยู่ที่คำว่า 'จิต' ซึ่ง 'จิต' ในที่นี้หมายถึงวิญญาณแห่งจิต หากรวบรวมพลังสายตาได้ สายตาก็จะเปล่งประกายเจิดจ้า ดังนั้นความปราดเปรียวของนกกระเรียนจึงอยู่ที่จิต และความนิ่งสงบของนกกระเรียนก็อยู่ที่การเพ่งสมาธิ หากกำหนดทิศทางได้แน่วแน่ ก็จะแสดงถึงท่าทีที่ใจเย็นและมีสมาธิจดจ่อ ใช้ความนิ่งสยบความเคลื่อนไหว นกกระเรียนจะไม่รีบร้อนหรือกระวนกระวาย เมื่อใดที่ศัตรูเผลอไผลเพียงนิดเดียว มันจะใช้จะงอยปากกระเรียนจิกออกไปด้วย 'พลังแส้' ราวกับสายฟ้าแลบ โจมตีเข้าที่จุดอ่อนแอที่สุดของคู่ต่อสู้ในทันที

ดังนั้น การฝึกหมัดกระเรียนจึงต้อง 'อ่อนโยนแต่แฝงด้วยความแข็งแกร่ง'

เหยียนฉวงใช้ 'หมัดพยัคฆ์' ในการโจมตีอย่างหนักหน่วง และสอดแทรกด้วย 'หมัดกระเรียน' โดยอาศัยความสงบรอจังหวะ บางครั้งก็จู่โจมด้วย 'พลังแส้' แบบไม่ให้ทันตั้งตัว ทำให้เฉิงเฟิงเซี่ยวถึงกับร้องชมไม่ขาดปาก

"เอาอีก!"

"ออกแรงหน่อย!"

"เข้ามาอีกนิด! ใช่! แบบนั้นแหละ!"

เฉิงเฟิงเซี่ยวรับมือได้อย่างสบายๆ

เขาฝึกยุทธ์มาสามสี่สิบปี ความเชี่ยวชาญใน 'หมัดตระกูลเฉิง' ของเขานั้นเหนือกว่าเหยียนฉวงมากนัก แม้ว่า 'หมัดพยัคฆ์' และ 'หมัดกระเรียน' ในแต่ละแขนงจะไม่ได้มีระดับเหนือกว่าเหยียนฉวงมากเท่าใดนัก แต่ด้วยพื้นฐานวิชาหมัดอันลึกล้ำของเขา เขาก็ยังสามารถชี้แนะเหยียนฉวงได้อย่างสบายๆ

ศิษย์และอาจารย์ฝึกซ้อมด้วยกัน!

ผลัดกันรุกผลัดกันรับ!

เป็นการต่อสู้ที่ดีและสนุกสนานอย่างยิ่ง

จนกระทั่งกระบวนท่าของเหยียนฉวงถูกใช้จนหมดสิ้น และความเชี่ยวชาญถูกแสดงออกมาจนหมด เฉิงเฟิงเซี่ยวก็ยกมือขึ้นแล้วกระโดดออกจากวงต่อสู้ ความเศร้าหมองบนใบหน้าของเขาถูกกวาดล้างไปจนหมดสิ้น "ดี! ดี! ดี!"

เขาร้องชมติดๆ กันสามครั้ง ความอึดอัดในใจมลายหายไปจนหมดสิ้น

เฉิงเฟิงเซี่ยวตบบ่าเหยียนฉวง กล่าวด้วยความปลาบปลื้มใจว่า "ตั้งแต่วันพรุ่งนี้เป็นต้นไป อาจารย์จะถ่ายทอด 'หมัดสายเหล็ก' ให้เจ้า"

...

【ภารกิจที่ 2: แรงบันดาลใจ +33】

【ภารกิจที่ 1: แรงบันดาลใจ +1】

...

เหยียนฉวงเดินออกมาจากห้องของท่านอาจารย์ด้วยสภาพเหงื่อท่วมตัว หมดเรี่ยวหมดแรง และก้าวเดินอย่างไม่มั่นคง เขาเหลือบมองแรงบันดาลใจและความเชี่ยวชาญที่เพิ่มขึ้น ใบหน้าที่แดงระเรื่อก็ปรากฏรอยยิ้มขึ้นมา

ในแวดวงของวิชาหมัด เฉิงเฟิงเซี่ยวเพียงคนเดียว ก็เทียบได้กับพวกเว่ยเฉวียนทั้งสามคนถึงสิบเท่า

การร่ายรำหนึ่งครั้ง การฝึกซ้อมด้วยกันหนึ่งครั้ง

ทำให้แรงบันดาลใจของ 'พยัคฆ์กระเรียนคู่' พุ่งกระฉูดขึ้นไปถึง 33 หน่วยโดยตรง

ไม่เพียงแค่นั้น

ไม่ใช่แค่ 'พยัคฆ์กระเรียนคู่' เท่านั้น

【ภารกิจที่ 1: คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น】 ที่เกือบจะถูกเหยียนฉวงหลงลืมไปในช่วงหลายวันนี้ ในที่สุดวันนี้ก็ขยับขึ้นมาเป็นครั้งแรกอย่างไม่เคยมีมาก่อน โดยมีแรงบันดาลใจเพิ่มขึ้นมา 1 หน่วย

นี่ถือเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีอย่างไม่ต้องสงสัย!

"ผู้ฝึกยุทธ์ในระดับเดียวกับท่านอาจารย์ มีสายตาที่เฉียบแหลม ต่อให้ข้าเพียงแค่ปิดปากร่ายรำวิชาหมัด พวกเขาก็สามารถมองเห็นได้มากกว่า มีความคิดและความเข้าใจมากกว่า ซึ่งจะสะท้อนกลับมาเป็นผลลัพธ์ที่ถูกต้องให้กับข้าได้มากกว่า"

การทดลองในวันนี้ ทำให้เหยียนฉวงตระหนักถึงความสำคัญของคุณภาพ "ผู้ฝึกยุทธ์หน้าใหม่หลายสิบคน หรือผู้ที่พอมีวิชาติดตัวสามถึงห้าคน ก็ยังเทียบไม่ได้กับการสะท้อนกลับจากท่านอาจารย์เพียงคนเดียว"

เหยียนฉวงยิ่งตั้งหน้าตั้งตารองาน 'ประลองยุทธ์' ในอีกสามเดือนข้างหน้ามากยิ่งขึ้น...

"เมื่อถึงเวลานั้น"

"ข้าจะประลองยุทธ์อยู่บนลานประลอง ส่วนผู้ชมก็ยืนดูอยู่ด้านล่าง"

"การสะท้อนกลับจากพวกเขา บางทีแค่การประลองเพียงครั้งเดียว ก็อาจจะทำให้ข้าเชี่ยวชาญ 'หมัดตระกูลเฉิง' ทั้งหมด และผลักดันมันขึ้นสู่จุดสูงสุดได้"

《การสอนและการเรียนรู้ส่งเสริมกัน》 ขึ้นอยู่กับการขบคิดและการทำความเข้าใจของ 'ผู้ฟัง' ในเวลาประลองยุทธ์ ผู้ชมรอบข้างย่อมไม่มีทางตั้งใจดูหรือตั้งใจคิดได้เท่ากับเฉิงเฟิงเซี่ยวอย่างแน่นอน

รวมถึงความเข้าใจและการรับรู้เกี่ยวกับ 'หมัดตระกูลเฉิง' ของพวกเขาก็เป็นเพียงแค่ผิวเผิน หรือกระทั่งอาจจะไม่รู้เรื่องเลยด้วยซ้ำ

เมื่อเป็นเช่นนี้ การสะท้อนกลับที่เกิดขึ้นย่อมมีน้อย

แต่ก็ทนจำนวนคนที่มากมายมหาศาลไม่ได้หรอก...

ผู้ฝึกยุทธ์ทั่วไปนับพันนับร้อยคน!

ยอดฝีมือที่เชี่ยวชาญวิทยายุทธ์อีกหลายสิบหลายร้อยคน!

หรือกระทั่งอาจจะมีปรมาจารย์ด้านวิทยายุทธ์ระดับเดียวกับเฉิงเฟิงเซี่ยวอยู่ด้วย

จากผู้คนเหล่านี้ แม้จะเพียงเล็กน้อย แต่เมื่อรวมกันเข้า ก็สามารถทำให้เหยียนฉวงกอบโกยได้อย่างมหาศาลเช่นกัน

"งานประลองยุทธ์!"

"นี่ต่างหากคือเวทีที่ข้าจะพุ่งทะยาน!"

"ขอเพียงข้าประลองอีกสักสองสามครั้ง บางที 【ภารกิจที่ 1】 อาจจะสำเร็จเกินเป้าหมาย และเมื่อถึงเวลานั้น 'คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น' ก็จะถูกคิดค้นออกมาได้!"

เมื่อใดที่มี 'คัมภีร์เปลี่ยนเส้นเอ็น'...

ใต้หล้านี้!

ใครเล่าจะต่อกรกับข้าได้?!

...

(จบแล้ว)