บทที่ 100 - สตรีมเมอร์สาวบนฝากระโปรงรถ

บทที่ 100 - สตรีมเมอร์สาวบนฝากระโปรงรถ

"จบกัน! ประธานหลานอุตส่าห์เตรียมตัวมาตั้งสามเดือน ดันมาแพ้ให้กับขนมกล่องเดียวเนี่ยนะ!" เด็กฝึกงานสาวคนหนึ่งเอียงคอซุบซิบ

"แพ้ให้กับจูบอันทรงพลังของท่านประธานจอมเผด็จการต่างหากล่ะยะ!" เด็กสาวอีกคนหยิกต้นขาตัวเองอย่างแรง "เธอไม่เห็นเหรอว่าจูบนั่นมันปิดกั้นทางถอยของประธานหลานซะมิดเลย!"

"จูบแรก! ต้องเป็นจูบแรกแน่ๆ! ฉันยืนยันได้เลย หูของพี่ฮว่าอวิ๋นแดงเถือกเป็นไซเรนเลย!"

ใกล้จะเลิกงานแล้ว บรรยากาศในสำนักงานทนายความที่ดูเป็นทางการและเงียบสงบ แต่ความจริงแล้วในกลุ่มแชต ข้อความเด้งรัวๆ เกิน 99+ ไปแล้ว แถมยังมีทั้งภาพแคปหน้าจอแล้วก็รูปแอบถ่ายส่งกันให้ว่อน...

...

ประตูลิฟต์ค่อยๆ ปิดลง

ฉินล่างยังคงกอดจางฮว่าอวิ๋นไว้แน่น จางฮว่าอวิ๋นดิ้นขลุกขลักอยู่สองสามทีก็สลัดไม่หลุด

ในที่สุดหล่อนก็ต้องกดเสียงต่ำดุ "นี่ยังไม่ยอมปล่อยอีกเหรอ?"

"เอ่อ... ผมก็แค่เล่นตามน้ำไปงั้นแหละ เล่นละครมันก็ต้องเล่นให้สมบทบาทสิ"

จางฮว่าอวิ๋นยกมือขึ้นลูบริมฝีปากที่ชาหนึบ น้ำเสียงกลับมาเป็นทนายความสาวผู้เยือกเย็นอีกครั้ง

"ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 237 การใช้กำลัง ข่มขู่ หรือวิธีการอื่นใดกระทำอนาจารผู้อื่น มีโทษจำคุกไม่เกินห้าปี"

"พฤติกรรมของคุณเมื่อกี้เข้าข่าย 'วิธีการอื่นใด' ในสถานการณ์ที่ 'ทำให้ผู้อื่นไม่กล้าขัดขืน' นะคะ"

ฉินล่างยังคงกอดจางฮว่าอวิ๋นไว้ไม่ยอมปล่อย "แต่ตามพระราชบัญญัติการจัดการความสงบเรียบร้อยมาตรา 44 มีข้อยกเว้นระบุไว้ว่า 'เว้นแต่ผู้เสียหายจะแสดงความยินยอมในภายหลัง'"

เขาแค่นหัวเราะเบาๆ "เมื่อกี้คุณกอดคอผมตั้ง 4.2 วินาที ถือว่าเป็นการยินยอมโดยปริยายใช่ไหมครับ?"

"นั่นมันปฏิกิริยาสะท้อนกลับของกล้ามเนื้อต่างหากล่ะยะ!" จางฮว่าอวิ๋นหูแดงเถือก "แล้วก็อิงตามคำพิพากษาศาลฎีกาปี 2018 ฉบับที่ 163 'การสัมผัสร่างกายเพียงชั่วครู่ไม่ถือว่า..."

"แต่คุณเป็นคนควงแขนผมต่อหน้าทุกคน แถมยังประกาศว่าผมเป็นแฟนคุณก่อนเองนะ" ฉินล่างสวนกลับ "แล้วอีกอย่าง ถ้าทนายจางจะฟ้องจริงๆ ทำไมเมื่อกี้ไม่ผลักผมออกล่ะครับ?"

พูดจบ ฉินล่างก็ก้มลงไปจูบหล่อนอย่างดูดดื่มอีกครั้ง

คราวนี้จางฮว่าอวิ๋นไม่ได้ขัดขืน แต่กลับจูบตอบอย่างเร่าร้อน

จนกระทั่งลิฟต์ลงมาถึงชั้นล่างสุด และประตูกำลังจะเปิดออก ทั้งคู่ถึงได้ผละออกจากกันอย่างรีบร้อน

"ฉัน... ฉันแค่กำลังเก็บหลักฐานต่างหากล่ะ!" จางฮว่าอวิ๋นปากแข็ง เบือนหน้าหนี "ตอนนี้ถ้าจะฟ้องข้อหาล่วงละเมิดทางเพศ ก็ยังขอดูภาพจากกล้องวงจรปิดได้อยู่นะ..."

ถึงปากจะพูดแบบนั้น แต่จางฮว่าอวิ๋นก็ยังควงแขนฉินล่างไว้อย่างเป็นธรรมชาติ ไม่มีทีท่าว่าจะปล่อยเลยสักนิด

"ว่าแต่ วันเกิดคุณแท้ๆ ทำไมไม่บอกผมล่วงหน้าเลยล่ะครับ" ฉินล่างเกาหัวแกรกๆ

"ก็ฉันไม่อยากให้คุณซื้อของขวัญอะไรมาให้นี่นา วันเกิดก็ไม่มีอะไรน่าฉลองสักหน่อย"

จางฮว่าอวิ๋นเบ้ปาก สำหรับผู้หญิงวัย 27 ปีแล้ว การฉลองวันเกิดมันไม่ใช่เรื่องน่าสนุกเลยจริงๆ

"ถึงจะไม่รู้ว่าเป็นวันเกิดคุณ แต่ของขวัญก็ต้องมีสิครับ" ฉินล่างคิดอะไรบางอย่างออก จึงรีบยื่นกุญแจรถเฟอร์รารี SF90 ให้ทันที

สีส้มภูเขาไฟอาจจะไม่ใช่สีโปรดของฉินล่าง แต่มองๆ ดูแล้วมันเข้ากับจางฮว่าอวิ๋นดีแฮะ

จางฮว่าอวิ๋นมองกุญแจรถที่ยื่นมาให้ ลังเลอยู่ชั่วครู่ ไม่รู้ว่าจะรับดีไหม

ปลายนิ้วของหล่อนกำแน่นโดยสัญชาตญาณ

โลโก้ม้าลำพองบนพวงกุญแจกดทับลงบนฝ่ามือ ราวกับเป็นค้อนผู้พิพากษาที่ร้อนระอุ

"มันแพงเกินไปค่ะ"

หล่อนพยายามดันกุญแจรถกลับไป "ในคดีควบรวมกิจการที่ฉันดูแลอยู่ การให้ของขวัญแบบนี้อาจถูกตีความว่าเป็นการให้ผลประโยชน์ทับซ้อนได้นะคะ"

ฉินล่างจับมือหล่อนที่กำลังถอยหนี "ตามประมวลกฎหมายแพ่งมาตรา 657 การให้ของขวัญคือคำมั่นสัญญาฝ่ายเดียวนะครับ" เขาค่อยๆ รวบนิ้วมือหล่อนให้กำกุญแจไว้

"แต่ว่า ฉันไม่ชินกับการรับของขวัญราคาแพงจากคนอื่นนี่คะ" จางฮว่าอวิ๋นยังคงส่ายหน้า

"คุณก็บอกเองนี่ว่าเป็น 'คนอื่น' แต่ของขวัญจาก 'คนกันเอง' รับไว้ก็ไม่เห็นจะผิดอะไรนี่ครับ"

จางฮว่าอวิ๋นกัดริมฝีปาก ในที่สุดก็ยอมรับกุญแจรถมา

"งั้นถือว่าเป็นการให้แบบมีเงื่อนไขก็แล้วกันนะคะ ภายในสามปีนี้ ถ้าคุณโดนฟ้องร้องข้อหาทำผิดกฎหมาย รถคันนี้จะถูกยึดคืนเข้ากองทุนสินทรัพย์ของสำนักงานทนายความทันที"

"ตกลงครับ" ฉินล่างยกโทรศัพท์ขึ้นมาพร้อมรอยยิ้ม "ต้องให้อัดคลิปเพื่อใช้เป็น 'ข้อตกลงเพิ่มเติมในสัญญาให้' ไหมครับ?"

"ไม่ต้องหรอกค่ะ"

จู่ๆ จางฮว่าอวิ๋นก็ชะโงกหน้าเข้ามา ใช้มือข้างหนึ่งประคองท้ายทอยฉินล่างไว้ แล้วประทับจูบรสมาการองแสนหวานลงบนริมฝีปากเขา เพื่อปิดกั้นคำพูดทั้งหมดของเขา

ถึงแม้จูบนี้จะยาวนานแค่ไม่ถึงสิบวินาที

แต่นี่มันเป็นโถงชั้นล่างสุดเลยนะ แถมยังเป็นช่วงเวลาเลิกงานตอนเย็นวันหยุดสุดสัปดาห์ด้วย คนพลุกพล่านสุดๆ

จางฮว่าอวิ๋นผละออกห่างพลางหอบหายใจเบาๆ ปลายนิ้วเรียวไล้ผ่านริมฝีปากล่างของเขา แววตาซุกซนเป็นประกาย

"นี่คือการประทับตราของตัวแทนทางกฎหมายค่ะ"

ฉินล่างลูบคลำรอยฟันที่หลงเหลืออยู่ที่มุมปากอย่างเหม่อลอย "ทนายจาง... นี่คุณกำลังทำผิดกฎหมายซะเองหรือเปล่าครับ?"

"เปล่าค่ะ" หล่อนเก็บกุญแจรถเฟอร์รารีลงในกระเป๋าเสื้อสูท "นี่เรียกว่าการป้องกันความเสี่ยงต่างหากล่ะ"

...

ตอนที่จางฮว่าอวิ๋นควงแขนฉินล่างเดินมาใกล้ลานจอดรถ มองไปแต่ไกลก็เห็นคนกลุ่มหนึ่งกำลังยืนมุงดูรถเฟอร์รารีของตัวเองอยู่

มีขาตั้งกล้องโทรศัพท์เจ็ดแปดตัวตั้งเรียงรายเป็นรูปครึ่งวงกลม บนฝากระโปรงรถเฟอร์รารี มีสตรีมเมอร์สาวในชุดกระโปรงสั้นปักเลื่อมกำลังนั่งไขว่ห้างเอียงคอถ่ายเซลฟีอยู่

ส้นรองเท้าส้นสูงของหล่อนเสียดสีไปมากับพื้นผิวคาร์บอนไฟเบอร์อย่างไม่รู้ตัว

ข้างๆ ยังมีผู้ช่วยสาวอีกคน กำลังหมุนกล้องถ่ายวิดีโอหล่อนจากหลายๆ มุม

"ทุกคนดูสิคะ ฉันคือลี่ลี่ นี่ของเล่นชิ้นใหม่ที่ฉันเพิ่งถอยมาล่ะ! สวยไหมเอ่ย?..."

"ใช่แล้วค่ะ เฟอร์รารี โรม่า ค่ะ"

"อ๊าย สีนี้เป็นสีสั่งทำพิเศษนะคะ ชื่อว่า 'สีส้มอรุณรุ่ง' รอนานมากกว่าจะได้มาเลยล่ะ!"

หล่อนส่งจูบให้กล้องไปพลาง โพสท่าเซ็กซี่อวดเรือนร่างไปพลาง

ตอนนี้ ในห้องไลฟ์สดของลี่ลี่ ข้อความแชตก็กำลังเด้งขึ้นมารัวๆ ไม่แพ้กัน

【พี่ลี่ลี่สุดยอดไปเลย! รถคันนี้ราคาตั้ง 3 ล้านหยวนเลยไม่ใช่เหรอ?】

【สีส้มอรุณรุ่งนี่มันของแท้เลย! เข้ากับกระโปรงตัวใหม่ของพี่สาวสุดๆ!】

【เอาฝากระโปรงรถมาทำเป็นเก้าอี้เนี่ยนะ? โลกของเศรษฐีนี่ฉันเข้าไม่ถึงจริงๆ】

สีหน้าของฉินล่างทะมึนลงทันที นี่มันรถใหม่ป้ายแดงที่เพิ่งถอยมาเลยนะ กะจะเอามาให้เป็นของขวัญวันเกิดสาวแท้ๆ

นี่หล่อนกล้าดีก้นมานั่งทับฝากระโปรงรถฉันเนี่ยนะ?

เขาเปิดใช้งานดวงตาแห่งความจริงทันที

【อวี๋ลี่ลี่, อายุ 26 ปี】

【อาชีพ: เน็ตไอดอล】

【ความสามารถ: 79/86】

【ความสวย: 72】

【สิ่งที่ชอบ: ไฮโซกำมะลอแชร์ของหรู】

【คนขี่: 659】

【จำนวนครั้งที่มีความรัก: 1572】

【ค่าความประทับใจ: 0】

【ค่าความภักดี: -】

【คำวิจารณ์: ร่างกายนี้ผ่านชายมานับพัน ริมฝีปากนี้จูบชายมานับหมื่น เน็ตไอดอลสาวที่กลับตัวกลับใจได้สำเร็จ】

ฉินล่างกำลังจะเดินเข้าไปเอาเรื่อง แต่จางฮว่าอวิ๋นกลับแตะแขนเขาไว้เบาๆ

หล่อนตีหน้าตายเปิดโหมดถ่ายวิดีโอในโทรศัพท์ กล้องจับภาพตอนที่ลี่ลี่กำลังคุยโวโอ้อวดได้อย่างชัดเจน รวมถึงรอยขีดข่วนจางๆ ที่เกิดจากเม็ดทรายใต้รองเท้าของหล่อนขูดกับสีรถด้วย

หนึ่งนาทีผ่านไป จางฮว่าอวิ๋นก็เดินเข้าไปในเฟรมกล้องอย่างสง่างาม "คุณคะ รถคันนี้สีแปลกดีนะคะ ขอดูข้างในหน่อยได้ไหมคะ?"

"ถามโง่ๆ!" ลี่ลี่กลอกตาบนใส่

"เธอเป็นใครยะ? ถอยไปไกลๆ เลย ไม่เห็นหรือไงว่าพี่ลี่ลี่กำลังไลฟ์สดอยู่? ของส่วนตัวห้ามเข้าใกล้นะยะ!" ผู้ช่วยสาวที่อยู่ข้างๆ รีบเอาตัวเข้ามาขวาง

"บังเอิญจังเลยนะคะ ฉันก็มีรถสปอร์ตรุ่นเดียวกันเป๊ะเลย แถมหน้าตาก็คล้ายกันมากด้วย"

จางฮว่าอวิ๋นพูดจบก็หยิบกุญแจรถออกมาจากกระเป๋าถือ แล้วกดปุ่มเบาๆ

"จิ๊บ!~~ จิ๊บ!~~"

ประตูปีกผีเสื้อของรถสปอร์ตค่อยๆ ยกตัวขึ้นราวกับกำลังสยายปีก

ไฟหน้ารถกะพริบวาบ ราวกับสัตว์ร้ายที่เพิ่งตื่นจากการหลับใหล

ห้องไลฟ์สดระเบิดความฮือฮาในพริบตา!

【เชี่ยเอ๊ย เกิดอะไรขึ้นวะเนี่ย? นี่ไม่ใช่รถของพี่ลี่ลี่หรอกเหรอ?】

【เจ้าของตัวจริงมาทวงของคืนแล้วเว้ยเฮ้ย!~】

【ฉากรถคว่ำของลี่ลี่ของแท้!】

【น้องผู้ช่วยหันกล้องไปทางสาวสวยคนนั้นหน่อยสิ หลงรักเลย!~ นี่สิคุณหนูตัวจริงเสียงจริง】

ลี่ลี่นั่งตัวแข็งทื่ออยู่บนฝากระโปรงรถ รองพื้นหนาเตอะก็ปิดบังใบหน้าที่ซีดเผือดเอาไว้ไม่อยู่

ฉินล่างโผล่เข้ามาหน้ากล้องอย่างถูกจังหวะ พร้อมกับส่งยิ้มให้

"ขอแก้ข่าวนิดนึงนะครับ รถคันนี้ไม่ใช่รุ่น Roma นะครับ แต่เป็นรุ่น SF90 สีก็ไม่ใช่ 'สีส้มอรุณรุ่ง' ด้วย ชื่อสีอย่างเป็นทางการของมันคือ 'สีส้มภูเขาไฟ' ต่างหาก!"

ระหว่างพูด ฉินล่างก็ชี้ไปที่ฝากระโปรงรถ

"คาร์บอนไฟเบอร์เนี่ยแพ้เศษกรวดเศษหินที่สุดเลย รอยขีดข่วนพวกนี้ค่าซ่อมยังไงก็ทะลุหลักหมื่นแน่นอนครับ"

ลี่ลี่รีบลนลานกระโดดลงจากรถ แต่ส้นรองเท้าส้นสูงดันไปขูดกับประตูรถจนเกิดเสียงบาดแก้วหูดังลั่น

(จบแล้ว)