บทที่ 450: การพบกับเฟยหลิง (ฟรี)
บทที่ 450: การพบกับเฟยหลิง (ฟรี)
สำหรับคนอย่างถูขวางและนากู ที่อยู่ในร้อยอันดับแรก แต่กลับถูกคัดออกเร็วขนาดนี้ ถือเป็นกรณีแรก ๆ ในสนามเลย!
ทันทีที่ปรากฏตัว ก็กลายเป็นจุดสนใจของทุกคน
"โอ้โห นั่นถูขวางไม่ใช่เหรอ! อันดับที่ 58 บนอันดับจักรวาล! ทำไมถึงถูกคัดออกเร็วขนาดนี้?"
"ถูขวางคือใคร?"
"คนนั้นไงที่โดนตีจนหน้าบวมเหมือนหัวหมู! โดนซัดจนพ่อยังจำไม่ได้! ไปมีเรื่องกับใครมาถึงได้โดนขนาดนี้! ถ้าฉันไม่ได้ใช้สกิลตรวจสอบ คงจำไม่ได้เลยว่าเป็นถูขวาง!"
"ขอดูหน่อย! จริงด้วย! กลายเป็นหัวหมูไปแล้ว!"
"ได้ยินมาว่าถูขวางอยู่กลุ่ม 44 ไล่ฆ่าคนอื่นอย่างโอหัง แล้วทำไมถึงโดนคัดออกเองเร็วขนาดนี้?"
"ไม่ต้องพูดแล้ว ไปเจอของแข็งเข้าไง! พลังไม่พอ ยังจะไปปล้นคนอื่น สุดท้ายโดนจัดการกลับ! ให้มันโอหังดีนัก! ไม่รู้ว่าใครเป็นฮีโร่ที่กำจัดมันได้!"
"ชู่ว์! เบาเสียงหน่อย อยากตายหรือไง! ถูขวางเป็นคนเจ้าคิดเจ้าแค้น ถ้ามันได้ยินเข้า อาจดักเล่นงานตอนออกไปข้างนอก!"
"แล้วคนที่โจมตีถูขวางก็ไม่คิดหรือไง? ไม่รู้หรือว่าถูขวางเป็นคนแบบไหน! ตอนนี้ดีเลย โดนแบบนี้ไป ถูขวางต้องออกไปล้างแค้นแน่!"
"พวกนายไม่เห็นนากูที่อยู่ข้าง ๆ ถูขวางเหรอ? เขาก็เป็นผู้เชี่ยวชาญร้อยอันดับแรกเหมือนกัน!"
"โอ้พระเจ้า! ใครกันที่โหดขนาดนี้ จัดการผู้เชี่ยวชาญร้อยอันดับแรกสองคนพร้อมกัน!"
ถูขวางถูกซัดเละก็จริง แต่หูของเขายังไวมาก!
เขาได้ยินบทสนทนาของผู้เชี่ยวชาญเผ่าพันธุ์ต่างดาวคนอื่น ๆ ด้วย
พวกเขาบอกว่า หลังการแข่งขันห้วงอวกาศครั้งนี้ เขา ถูขวาง จะกลับไปล้างแค้นเย่โม่?
ผิดแล้ว เป็นไปไม่ได้!
แค่คิดถึงหน้าของเย่โม่ ขาของถูขวางก็ยังสั่นอยู่ และอาการนี้ก็ยังไม่ดีขึ้นเลย!
แถมยังหนักขึ้นอีก!
ถูขวางเป็นคนที่ต้องเอาคืน และไม่ยอมเสียเปรียบแม้แต่นิดเดียว แต่เขาก็เข้าใจหลักการหนึ่ง:
ถ้าพลังสูสีกัน หรือห่างกันไม่มาก ถ้าอีกฝ่ายมาล่วงเกิน ก็สามารถหาโอกาสไปแก้แค้นได้
แบบนั้นไม่มีปัญหา!
แต่ถ้าอีกฝ่ายแข็งแกร่งเกินไป มากกว่าตัวเองเป็นสิบระดับขึ้นไป ก็อย่าไปคิดเรื่องแก้แค้นเลย!
การแก้แค้นกับการฆ่าตัวตายมันคนละเรื่อง!
อย่างแรกยังมีโอกาสชนะ แต่อย่างหลังไม่มีโอกาสเลย!
และชัดเจนว่า เย่โม่อยู่ในประเภทหลัง!
ถูขวางรู้สึกโล่งใจมาก
เขาดีใจที่การแข่งขันครั้งนี้จัดขึ้นในโลกมืดสีเทา ไม่อย่างนั้นถ้าไปเจอเย่โม่ในที่อื่น เขาคงตายไปแล้ว!
ถูขวางตัดสินใจแล้ว!
ถ้าในอนาคตเจอเย่โม่อีก เขาจะอ้อมหนีทันที และทันทีที่เห็นเย่โม่ เขาจะวิ่งให้ไกลที่สุด!
ไม่อย่างนั้น ครั้งหน้าที่เจอกัน คงไม่ใช่แค่โดนซัดจนหน้าบวมแบบนี้แน่!
อย่างไรก็ตาม สำหรับคนที่กล้าพูดถึงเขาในทางไม่ดี ถูขวางกวาดสายตามอง จดจำหน้าตาและเผ่าพันธุ์ของคนเหล่านั้นไว้เงียบ ๆ
เขาจัดการเย่โม่ไม่ได้ แล้วจะจัดการพวกนี้ไม่ได้หรือไง?!
กล้าพูดถึงเขาต่อหน้าขนาดนี้ คิดว่าเขาเป็นคนอ่อนแอหรือไง?
การปรากฏตัวของถูขวางและนากู เป็นเพียงจุดเริ่มต้น
ไม่นาน ก็มีผู้เชี่ยวชาญอันดับต้น ๆ บนอันดับจักวาลถูกส่งออกมาอีกหลายคน
และทั้งหมดก็อยู่ในร้อยอันดับแรก!
แถมยังเป็นพวกโหดทั้งนั้น
ทันทีที่ผู้แข็งแกร่งเหล่านี้ปรากฏตัวในยานอวกาศพื้นที่พัก ก็ถูกผู้เชี่ยวชาญคนอื่นจำได้ทันที
"โอ้โห! บีบีจากเผ่าปี้ตัว นักดาบเหี่ยวเฉาจากเผ่าซิ่วซื่อ แล้วก็ซือหลิงเอ๋อร์จากเผ่าอันเหมย..."
"พวกเขาไม่ใช่ผู้แข็งแกร่งในร้อยอันดับแรกของอันดับจักวาลหรอกเหรอ?"
"ทำไมถึงถูกคัดออกก่อนจะครบวันด้วยซ้ำ?"
...
เมื่อเผชิญกับความไม่อยากเชื่อของผู้เชี่ยวชาญคนอื่น ๆ ผู้เชี่ยวชาญระดับร้อยอันดับแรกเหล่านี้เองก็รู้สึกไม่อยากเชื่อเช่นกัน
พวกเขาทักทายกันและถาม
"นายก็โดนคัดออกเหมือนกันเหรอ?"
"เห็นชัด ๆ ไม่ใช่หรือไง?!"
"หรือว่านายเปิดฟังก์ชั่นสังหารกันเอง แล้วโดนเล็ง?"
"ใช่ นายก็เหมือนกันเหรอ?"
"ถ้าอยากได้อันดับสูงในรอบแรก แค่ฆ่ามอนสเตอร์สีเทาอย่างเดียวไม่พอ! ผู้เชี่ยวชาญระดับสูงส่วนใหญ่ อย่างพวกที่อยู่ในร้อยหรือสองร้อยอันดับแรก มักจะเปิดฟังก์ชั่นสังหารกันเอง! เสี่ยงสูง แต่ผลตอบแทนก็สูง!"
"แต่ไม่มีใครคิดว่า คนที่เปิดฟังก์ชั่นนี้ จะกลายเป็นเหยื่อของคนอื่น!"
"นายโดนใครฆ่า?"
"ไม่รู้เลย! ฉันยังไม่ทันเห็นอีกฝ่ายด้วยซ้ำ มีลำแสงยิงมา แล้วฉันก็ถูกส่งออกทันที!"
"พวกเราก็เหมือนกัน! ยังไม่เห็นหน้าคนฆ่าด้วยซ้ำ! พวกเราเป็นผู้เชี่ยวชาญระดับร้อยอันดับแรกนะ! ตายแบบนี้มันอัดอั้นเกินไป!"
"ฉันรู้จักผู้แข็งแกร่งในร้อยอันดับแรกเกือบหมด ถ้าคนที่ฆ่าพวกเราเป็นคนเดียวกัน ฉันไม่เคยได้ยินเลยว่ามีใครทำแบบนี้ได้โดยไม่มีใครรู้!"
"ฉันกำลังล่าคนอื่นอย่างสนุกอยู่เลย! แล้วจู่ ๆ ก็มีแสงวาบจากด้านหลัง แล้วต่อยฉันทีเดียว! จากนั้นก็ถูกส่งออก คะแนนทั้งหมดหายเกลี้ยง! นี่มันแบบตั๊กแตนจับจักจั่น แต่มีนกขมิ้นอยู่ข้างหลังชัด ๆ!"
"ใครกันแน่ที่กำลังล่าผู้เชี่ยวชาญร้อยอันดับแรกเป็นเป้าหมาย?!"
...
หลังจากได้ฟังประสบการณ์แปลกประหลาดของผู้แข็งแกร่งเหล่านี้ ทฤษฎี “ราชาปีศาจนักลอบสังหารแห่งโลกมืดสีเทา” ก็เริ่มแพร่กระจาย
บางคนบอกว่า มีผู้เชี่ยวชาญระดับสูงคนหนึ่งแฝงตัวอยู่ในกลุ่มผู้เข้าแข่งขัน!
ในขณะที่ผู้แข็งแกร่งบนอันดับจักวาลกำลังล่าคนอื่น เขากลับล่าพวกผู้แข็งแกร่งเหล่านี้!
มีบอสตัวจริงแฝงตัวอยู่!
อีกทฤษฎีหนึ่งคือ มีมอนสเตอร์สีเทาระดับสูงมากถือกำเนิดขึ้นในโลกมืดสีเทา!
โลกมืดสีเทาเป็นสถานที่เลี้ยงดูแบบคัดเลือกโดยธรรมชาติ ใครที่เคยเข้ามาจะรู้ดี!
นอกจากมอนสเตอร์ระดับจักรพรรดิที่แข็งแกร่งกว่าระดับจักรพรรดิแล้ว ก็มีความเป็นไปได้ที่จะมีตัวที่แข็งแกร่งกว่านั้นอีก!
ถ้าเป็นแบบนั้น การสังหารผู้เชี่ยวชาญระดับร้อยอันดับแรกในพริบตาก็อธิบายได้
ทั้งสองทฤษฎีมีเหตุผลของตัวเอง แต่มีเพียงถูขวางที่นั่งตัวสั่นอยู่มุมหนึ่ง
ประสาทสัมผัสของเขาเฉียบคม และหลังจากโดนเย่โม่ซัดนานกว่าครึ่งชั่วโมง เขาสามารถรับรู้กลิ่นอายของเย่โม่จากผู้ที่ถูกคัดออกเหล่านี้ได้!
เขามั่นใจแล้ว—คนที่กำจัดผู้แข็งแกร่งระดับร้อยอันดับแรกกว่าสิบคนก็คือเย่โม่!
ในสายตาเขา เด็กคนนี้แข็งแกร่งราวกับปีศาจ!
แน่นอน ถูขวางรู้ความจริง แต่เขาไม่กล้าพูดออกมา!
เขากลัวว่าจะไปขัดขวางแผนของเย่โม่ แล้วเย่โม่จะมาคิดบัญชีกับเขาทีหลัง!
เมื่อเผชิญกับตัวตนที่ยากจะหยั่งถึงอย่างเย่โม่ ถูขวางยังคงยึดแผนเดิม—ที่ไหนมีเย่โม่ เขาจะหนีให้ไกลที่สุด!
หลังการแข่งขันนี้ เขาจะออกจากดินแดนเทพทันที!
ที่นี่มันอันตรายเกินไป!
อยู่ต่ออีกวินาทีก็เหมือนดูถูกชีวิตตัวเอง!
...
เย่โม่ไม่รู้เลยว่า ในยานอวกาศ มีนักฆ่าชื่อดังระดับจักรวาลคนหนึ่งถูกเขาทำให้หวาดกลัวจนเสียสติ และยังมีผู้เชี่ยวชาญอีกกลุ่มหนึ่งกำลังแต่งเรื่องเกี่ยวกับเขา
หลังจากล่ามาเกือบหนึ่งวัน เย่โม่ได้กำจัดผู้เชี่ยวชาญบนอันดับจักวาลไปแล้วทั้งหมด 23 คน และทุกคนถูกสังหารด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียว ไม่ต้องใช้ท่าที่สองเลย!
สิ่งนี้ทำให้เย่โม่รู้สึกเหงาเล็กน้อย ยิ่งอยู่จุดสูงสุด ก็ยิ่งโดดเดี่ยวและหนาวเหน็บ
หรือว่าในจักรวาลนี้ จะไม่มีใครที่คู่ควรให้เขาจริงจังเลย?
การแข็งแกร่งเกินไปก็เป็นเรื่องน่าเศร้า เพราะไม่มีศัตรูที่สมน้ำสมเนื้อ!
เย่โม่แค่คิดเล่น ๆ ไม่ได้จริงจัง
ไม่ต้องพูดถึงที่ไกล ๆ แค่เทพผู้สร้างที่ถูกขังอยู่ในดินแดนฝังเทพ เทพเสมือนในโลกว่างเปล่า หรือเทพชั่วร้ายแห่งความโกลาหลในโลกโกลาหล ก็ไม่ใช่สิ่งที่เขาจะรับมือได้!
เป้าหมายของเย่โม่ไม่ใช่การเป็นหัวไก่ในฝูงไก่ แต่เป็นหัวนกฟีนิกซ์ในฝูงฟีนิกซ์!
พื้นที่แถบนี้ถูกเย่โม่กวาดล้างเกือบหมดแล้ว!
ยกเว้นผู้เชี่ยวชาญที่เขาไม่สนใจ มอนสเตอร์สีเทาและผู้เชี่ยวชาญบนอันดับจักวาลที่เปิดโหมดสังหารกันเอง ล้วนถูกเขาจัดการหมด
เย่โม่คำนวณตำแหน่งแล้ว ตอนนี้เขาน่าจะอยู่ใกล้จุดเคลื่อนย้ายหมายเลข 48 ห่างจากจุด 44 ประมาณสี่จุด
โลกมืดสีเทากว้างใหญ่มาก การเดินทางได้ไกลขนาดนี้ภายในวันเดียวถือว่าเร็วมากแล้ว!
ระหว่างทาง เย่โม่ยังเห็นภาพหลังวันสิ้นโลกของดาวเคราะห์หลายดวงที่ถูกทำลายจนสิ้นซาก ซึ่งทำให้รู้สึกหดหู่ไม่น้อย
แม้แต่อารยธรรมต่างดาวที่ยิ่งใหญ่ เมื่อถูกทำลายโดยวันสิ้นโลก ก็เหลือเพียงซากปรักหักพัง
เย่โม่กำลังจะไปพื้นที่ที่ไกลกว่านี้เพื่อตามหาเป้าหมายต่อ
ระหว่างทาง เขารับรู้ถึงกลิ่นอายที่คุ้นเคยสองสาย โดยยังไม่ทันเห็นตัวคน เขาก็รู้ว่าหนึ่งในนั้นคือปู้ปู้ แฟนคลับตัวน้อยของอวี่เสินเยว่
ส่วนอีกคน เมื่อรับรู้กลิ่นอายแล้ว เย่โม่ก็แปลกใจเล็กน้อย ที่ได้เจอเธอในโลกมืดสีเทาที่กว้างใหญ่นี้ ถือว่าเป็นโชคชะตาจริง ๆ
คนนั้นก็คือ เฟยหลิง จากเผ่าเงาวายุ ที่แอบเข้ามา
และตอนนี้ สองสาวกำลังตกอยู่ในอันตรายอย่างหนัก!
"เธอบอกว่าที่นี่เป็นกลุ่มมอนสเตอร์ระดับทั่วไป ฉันถึงได้มากับเธอ!"
"แล้วนี่มันกลุ่มมอนสเตอร์ระดับจักรพรรดิอะไรกัน! พี่สาว เธอกำลังจะทำฉันตายแล้ว!"
ปู้ปู้ที่บาดเจ็บสาหัส ถูกเฟยหลิงพยุงไว้ ขณะวิ่งไปก็พูดไป น้ำเสียงเต็มไปด้วยความไม่พอใจ!