บทที่ 360: ดูเหมือนว่าคนที่นี่จะมีบางอย่างผิดปกติจริงๆ (ฟรี)

หลินเฟิงหยุดทันที สายตาคมกริบขึ้น รอยยิ้มผ่อนคลายหายไปในพริบตา

ทันใดนั้น หลินเฟิงก็วางหลินชีเย่ลง แล้วมองไปที่หน้าจอตรวจสอบภายในรถ ซึ่งตอนนี้ได้แสดงตำแหน่งเมืองที่ อาอิ่ง ทำเครื่องหมายไว้แล้ว

"หลายหมื่นคน? ในวันสิ้นโลกยังมีที่รวมตัวของมนุษย์ขนาดใหญ่แบบนี้อยู่ พี่เฟิง ดูเหมือนฐานเมืองนี้จะไม่ธรรมดา"

หนิงหรูซวงก็เดินเข้ามาเช่นกัน คิ้วของเธอขมวดเล็กน้อย สีหน้าฉายแววระแวดระวัง

จ้าวจิงอี้พูดต่อว่า:

"พี่หรูซวงพูดถูก เพื่อหลีกเลี่ยงปัญหาที่ไม่จำเป็น ดูเหมือนพวกเราต้องวางแผนเส้นทางไปดินแดนหนาวจัดใหม่"

หลินเฟิงพยักหน้าหลังจากได้ยินคำพูดของผู้หญิงทั้งสอง

ท้ายที่สุดแล้ว หลินเฟิงไม่ใช่คนที่จะไปหาเรื่องใครโดยไม่จำเป็น

"อาอิ่ง ถ้าพวกเราวางแผนเส้นทางใหม่ จะต้องใช้เวลาเพิ่มอีกกี่วัน?"

"นายท่าน หากวางแผนเส้นทางใหม่ คาดว่าจะต้องใช้เวลาเพิ่มอีกประมาณหนึ่งเดือน"

เมื่อได้ยินคำตอบของปัญญาประดิษฐ์ อาอิ่ง สีหน้าของพวกผู้หญิงก็เปลี่ยนไปทันที

ฮั่นอู๋ซวงพูดขึ้นก่อน: "ต้องนานขนาดนั้นเลยเหรอ พี่เฟิง งั้นพวกเราขับผ่านไปตรงๆ เลยไม่ได้เหรอ?"

"ใช่สิ! พวกเราไม่ใช่ทีมที่แข็งแกร่งที่สุดบนโลกเหรอ จะไปกลัวผู้รอดชีวิตพวกนั้นทำไม?"

ในตอนนี้ อิริน่าก็พูดขึ้นเช่นกัน

"ถูกต้อง! ถ้าพวกเขาฉลาดพอ ก็คงไม่หาเรื่องพวกเรา ไม่งั้นก็ทำลายฐานนี้ให้ราบ!"

"ใช่!"

"..."

เมื่อได้ยินว่าพวกผู้หญิงต่างกระตือรือร้นจะสู้ หลินเฟิงก็ยังไม่แสดงจุดยืนในทันที

เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย คำนวณข้อดีข้อเสียอย่างรวดเร็วในใจ

ด้านหนึ่ง ต่อให้เสียเวลาเพิ่มอีกหนึ่งเดือน ก็ไม่ได้หมายความว่าจะไม่เจอสถานการณ์แบบนี้อีกในอนาคต

อีกด้านหนึ่ง ถ้าฝืนฝ่าเข้าไปในฐานเมืองนี้จริงๆ ความขัดแย้งขนาดใหญ่ก็อาจทำให้เสียเวลาและพลังงานโดยไม่จำเป็น

เมื่อเผชิญหน้ากับทางเลือกแบบนี้ หลินเฟิงเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดช้าๆ:

"งั้นพวกเราไปลองเชิงพวกเขาก่อน แต่เพื่อหลีกเลี่ยงความเข้าใจผิดที่ไม่จำเป็น พวกเราต้องเปลี่ยนรถ เพราะปืนกลหนักบนรถ RV ทหารคันปัจจุบันมันเด่นเกินไป"

ขณะที่หลินเฟิงพูด เขาก็ให้รถ RV ทหารหยุดลง แล้วเปลี่ยนเป็นรถ RV ทหารแบบห้าในหนึ่ง

หลังจากเปลี่ยนรถแล้ว หลินเฟิงก็พาฮั่นอู๋ซวง หนิงหรูซวง และผู้หญิงคนอื่นๆ ขับรถมุ่งหน้าไปยังฐานเมืองอย่างช้าๆ

รถ RV ทหารแบบห้าในหนึ่งนี้มีรูปลักษณ์เรียบง่าย และไม่มีปืนกลหนักเด่นชัดเหมือนคันก่อน ทำให้ดูไม่ก้าวร้าว

เมื่อหลินเฟิงและพวกเข้าใกล้ประตูเมือง ยามที่เฝ้าอยู่ตรงทางเข้าก็ระแวดระวังทันที หอกยาวที่ทำขึ้นเป็นพิเศษหลายเล่มชี้มาที่รถ RV

ดังนั้น หลินเฟิงจึงไม่มีทางเลือกนอกจากค่อยๆ ลดกระจกลง พยายามยิ้มอย่างเป็นมิตรที่สุด แล้วพูดเสียงดังว่า:

"พวกเราเป็นผู้รอดชีวิตที่ผ่านทางมา แค่อยากขอผ่านทางเท่านั้น ไม่ต้องกังวล พวกเราไม่มีเจตนาร้ายแน่นอน"

ยามพวกนั้นมองหน้ากัน แล้วคนหนึ่งที่ดูเหมือนหัวหน้าก็ตะโกนว่า:

"จอดรถ ทุกคนลงมาตรวจสอบ!"

เมื่อได้ยินแบบนั้น หลินเฟิงก็หดศีรษะกลับเข้ามาในรถ มองหน้ากับพวกผู้หญิง แล้วสุดท้ายก็ไม่มีทางเลือกนอกจากลงจากรถตามคำสั่ง

แต่เมื่อยามเหล่านั้นเห็นว่าคนที่ลงมาจากรถ RV มีแต่ผู้หญิง เด็ก และยังมีสุนัขตัวใหญ่กว่าสิบยี่สิบตัว พวกเขาก็ตะลึงงันไปหมด

ทันใดนั้น แววตาโลภมากก็ปรากฏขึ้นในสายตาของยามเหล่านี้อย่างปิดไม่มิด

เพราะในสายตาของพวกเขาในตอนนี้ ผู้หญิง เด็ก และสุนัขตรงหน้า ไม่ใช่แค่สิ่งมีชีวิตธรรมดาอีกต่อไป แต่เป็นเสบียงที่เดินมาส่งถึงที่!

ดูเหมือนว่าคนที่นี่จะมีบางอย่างผิดปกติจริงๆ

เมื่อเห็นภาพนี้ ใจของหลินเฟิงก็กระตุก และลางสังหรณ์ไม่ดีก็ผุดขึ้นในใจ

ในตอนนี้ ขณะที่ยามคนอื่นกำลังค้นรถ หัวหน้ายามยังคงจ้องหลินเฟิงด้วยสายตาคมกริบราวกับเหยี่ยว:

"พวกแกมาทำอะไร?"

หลินเฟิงรีบแสดงสีหน้าจริงใจ แล้วพูดว่า: "พวกเราต้องเดินทางต่อไปข้างหน้า และหวังว่าจะขอผ่านทางจากพวกคุณได้"

"พวกแกมีความสัมพันธ์อะไรกับผู้หญิงและเด็กพวกนี้?"

หัวหน้ายามถามด้วยสายตาไม่เป็นมิตร

เมื่อมาถึงจุดนี้ หลินเฟิงที่เริ่มรู้ว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล ก็เลิกแสร้งทันที และเปิดเผยตรงๆ:

"อะไรนะ พวกคุณมีความคิดอะไรกับพวกเขาเหรอ?"

"ฉัน..."

แต่ในขณะที่หัวหน้าพูดออกมาได้เพียงคำเดียว จู่ๆ ก็มีชายสวมชุดคลุมสีดำเดินออกมาจากด้านใน

หัวหน้ายามรีบโค้งคำนับให้ชายชุดคลุมดำ แล้วพูดว่า: "ท่านพ่อ ทำไมท่านถึงออกมา?"

ชายชุดคลุมดำยกมือเล็กน้อยเป็นสัญญาณให้ยามถอยไป สายตาของเขาราวกับสายลมฤดูใบไม้ผลิ กวาดมองหลินเฟิงและพวกทีละคน ก่อนจะหยุดที่ใบหน้าของหลินเฟิง พร้อมรอยยิ้มจางๆ:

"แขกจากแดนไกล ทำไมต้องตึงเครียดขนาดนี้ ที่นี่พวกเรายินดีต้อนรับผู้รอดชีวิตที่ผ่านทางเสมอ แต่ในวันสิ้นโลกเต็มไปด้วยอันตราย การระมัดระวังก็เพื่อความปลอดภัยของทุกคน"

"ถ้าอย่างนั้น พวกเราขอผ่านทางแล้วจะรีบออกไปเลย จะได้ไม่รบกวนพวกคุณมาก"

อย่างไรก็ตาม ชายชุดคลุมดำที่เหมือนนักบวช เมื่อได้ยินคำพูดของหลินเฟิง ก็ยิ้มแล้วส่ายหัวเบาๆ:

"ไม่ต้องรีบหรอก ไม่ต้องรีบ วันนี้ไม่บ่อยนักที่จะมีแขกมาเยือน ทำไมไม่พักที่นี่สักคืนก่อนล่ะ อีกอย่าง ยิ่งไปทางใต้ก็ยิ่งหนาว และที่นี่ก็มืดเร็ว คุณคิดว่าไง?"

ฮั่นอู๋ซวงอดแค่นเสียงเย็นไม่ได้: "เลิกเสแสร้งเถอะ! คิดว่าพวกเราไม่เห็นสายตาโลภของพวกคุณเมื่อกี้เหรอ?"

สีหน้าของชายชุดคลุมดำเปลี่ยนไปเล็กน้อย แต่ก็กลับมาเป็นท่าทีเมตตาอย่างรวดเร็ว:

"หนูน้อย คำพูดเธอแรงเกินไป ลูกน้องของฉันไม่รู้เรื่อง พวกเธอคงเห็นแล้วขำ แต่พวกเราไม่มีเจตนาร้ายจริงๆ"

ในตอนนั้นเอง ยามที่กำลังค้นรถ RV อยู่ด้านข้างก็ตะโกนขึ้นว่า:

"ท่านพ่อ ในรถคันนี้มีเสบียงแค่นิดเดียว!"

แววประหลาดใจแวบผ่านดวงตาของชายชุดคลุมดำ แต่ก็ถูกปกปิดอย่างรวดเร็ว เขามองหลินเฟิงแล้วพูดต่อ:

"ดูเหมือนการเตรียมตัวของพวกคุณจะยังไม่ดีนัก อย่างน้อยก็กินข้าวที่นี่ก่อนค่อยไปเถอะ"

เมื่อเห็นความ "กระตือรือร้น" ของชายเหมือนนักบวชคนนี้ หลินเฟิงก็หัวเราะเยาะในใจ

เดิมทีเขาคิดว่าจะหลีกเลี่ยงปัญหาได้ แต่ในเมื่ออีกฝ่ายดันอยากหาความตายเอง ก็โทษเขาไม่ได้

เมื่อคิดแบบนี้ หลินเฟิงก็มองไปที่ชายเหมือนนักบวช แล้วพยักหน้าตอบตกลง:

"เอาล่ะ ถ้าเป็นแบบนั้น ก็ต้องรบกวนแล้ว"

"ฮ่าๆๆ ไม่รบกวนเลย พวกเราล้วนเป็นลูกของพระเจ้า ก็ต้องช่วยเหลือกันเป็นธรรมดา"

ดังนั้น หลังจากแลกสายตากับจ้าวจิงอี้และคนอื่นๆ แล้ว หลินเฟิงก็เดินตามชายเหมือนนักบวชเข้าไปในเมือง...

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากติดตามเพจด้วยนะคะ]

……………