บทที่ 340: การไล่ล่าไม่ลดละ (ฟรี)

อย่างไรก็ตาม ภายใต้สายตาที่เต็มไปด้วยความชื่นชมของผู้หญิงเหล่านั้น หลินเฟิงกลับไม่มีเวลาจะรู้สึกพึงพอใจแม้แต่น้อย สายตาของเขาจับจ้องไปที่มังกรยักษ์ที่กำลังไล่ล่ารถถังอย่างไม่ลดละอยู่ด้านนอก

เปลวไฟที่มังกรพ่นออกมาทวีความหนาแน่นขึ้นเรื่อย ๆ ผิวภายนอกของรถถังเริ่มบิดเบี้ยวจากความร้อนสูง และอยู่ในสภาพเสี่ยงจะหลอมละลายตลอดเวลา

เขาไม่เคยคาดคิดเลยว่าเปลวไฟของมังกรตัวนี้จะทรงพลังถึงขนาดนี้ ถึงกับทำให้เกราะของรถถังสังเคราะห์สิบรวมหนึ่งเสียหายได้ถึงระดับนี้

ถ้าเป็นรถถังธรรมดาที่ไม่ได้ผ่านการสังเคราะห์ ผลลัพธ์คงเลวร้ายเกินจะจินตนาการ

“คำเตือน! คำเตือน! อุณหภูมิรถถังสูงเกินไป! ต้องทำการลดความร้อนทันที!”

“คำเตือน! คำเตือน! อุณหภูมิรถถังสูงเกินไป! ต้องทำการลดความร้อนทันที!”

ขณะที่หลินเฟิงกำลังครุ่นคิด รถถังก็ส่งสัญญาณเตือนขึ้นมาในที่สุด

ยังไม่ทันที่หลินเฟิงจะได้พูด หยางมี่ก็ปล่อยสกิลน้ำแข็งของเธอเข้าสู่ตัวรถถังแล้ว…

ทันทีที่พลังน้ำแข็งของหยางมี่ถูกส่งเข้าไป น้ำแข็งหนาชั้นหนึ่งก็เกาะตัวขึ้นบนผิวรถถังทันที และสัญญาณเตือนภายในก็หยุดลงชั่วคราว

แต่สิ่งนี้กลับยิ่งทำให้มังกรยักษ์โกรธมากขึ้น เปลวไฟที่รุนแรงยิ่งกว่าก็ถาโถมเข้ามา เผารถถังอย่างต่อเนื่อง!

เพียงไม่นาน น้ำแข็งที่เกาะอยู่บนตัวรถถังก็ละลายอย่างรวดเร็ว กลายเป็นไอน้ำร้อนพวยพุ่งกระจายไปทั่ว

และใบหน้าสวยของหยางมี่ก็ค่อย ๆ ซีดลง หน้าผากเต็มไปด้วยเหงื่อเม็ดเล็ก

“แบบนี้ไม่ใช่วิธีแก้ปัญหา พลังของมี่มี่ลดลงเร็วเกินไป ฉันกลัวว่าเธอจะทนไม่ไหว!”

“ให้ฉันลองดู!”

ในขณะที่หลินเฟิงกำลังร้อนใจ หวังซูเสวี่ยก็พูดขึ้นอย่างกะทันหัน

เมื่อได้ยินแบบนั้น หลินเฟิงก็นึกขึ้นได้ทันทีว่า สกิลไฟฟ้าสะสมของหวังซูเสวี่ย ไม่เพียงแต่ปล่อยไฟฟ้าได้ แต่ยังสามารถแปลงเป็นพลังความเย็นและความร้อนได้ทันที เหมือนตู้เย็นและเตาไฟฟ้า

ทันใดนั้น เมื่อหวังซูเสวี่ยเข้าช่วยอีกแรง น้ำแข็งก็เริ่มก่อตัวขึ้นบนผิวรถถังอีกครั้ง และแรงกดดันของหยางมี่ก็ลดลงอย่างมาก

ในตอนนั้น หลินเฟิงมองออกไปผ่านช่องสังเกตการณ์ของรถถัง ก่อนจะหันมาพูดกับผู้หญิงทันที

“ทางออกอยู่ข้างหน้าแล้ว พวกเธอสองคนอดทนอีกนิด”

หลังจากพูดจบ หลินเฟิงก็หยิบแกนคริสตัลออกมาให้หยางมี่และหวังซูเสวี่ยคนละก้อน เพื่อให้พวกเธอฟื้นฟูพลัง

ทั้งสองรับแกนคริสตัลมา แล้วรีบหมุนเวียนพลังดูดซับพลังงานภายใน

ด้วยความช่วยเหลือของแกนคริสตัล สีหน้าของพวกเธอดีขึ้นเล็กน้อย และพลังน้ำแข็งก็กลับมาปกคลุมตัวรถถังอย่างมั่นคงอีกครั้ง ช่วยต้านเปลวไฟอันรุนแรงของมังกรได้ชั่วคราว

แต่ยิ่งเข้าใกล้ทางออกมากเท่าไร หัวใจของหลินเฟิงก็ยิ่งตึงเครียดมากขึ้น เพราะเขารู้ดีว่ามังกรไม่มีทางปล่อยให้พวกเขาหนีไปง่าย ๆ

และก็เป็นอย่างที่คาด มังกรเหมือนจะรับรู้ว่าเหยื่อกำลังจะหลุดรอด มันส่งเสียงคำรามแหลมสูง ร่างทั้งร่างพองตัวขึ้น เปลวไฟรอบตัวเปลี่ยนจากสีส้มแดงเป็นสีน้ำเงินขาวน่าขนลุก ซึ่งเป็นสัญญาณว่าอุณหภูมิกำลังพุ่งขึ้นถึงขีดสุด

“แย่แล้ว มังกรเอาจริงแล้ว!” หลินเฟิงตะโกน “ทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม พอพุ่งออกจากทางออกเมื่อไหร่ ให้กระโดดลงจากรถถังทันที!”

เมื่อพูดจบ หลินเฟิงก็จ้องไปที่ทางออกใกล้ ๆ อย่างแน่วแน่ ก่อนจะออกคำสั่งสุดท้ายให้รถถังสิบรวมหนึ่งคันนี้

“พลิกเข้าไปด้านในแล้วปิดทางออกให้ฉัน!”

ทันทีที่หลินเฟิงสั่ง รถถังที่ติดตั้งปัญญาประดิษฐ์ก็เร่งความเร็วทันที และในจังหวะที่จะพุ่งออกจากทางออก ตีนตะขาบด้านหนึ่งก็หมุนย้อนอย่างรวดเร็ว ทำให้ตัวรถพลิกเข้าไปด้านในด้วยท่าทางรุนแรงแทบคลั่ง

จากนั้น เสียงโลหะกระแทกดังสนั่นก็ดังขึ้น รถถังปิดปากถ้ำเอาไว้ เกิดฝุ่นฟุ้งกระจาย และอุดทางออกทั้งหมดอย่างแน่นหนา

มังกรยักษ์ที่ตกใจกับเหตุการณ์นี้บินวนหนึ่งรอบ จากนั้นก็ยิ่งโกรธหนักขึ้น พุ่งเข้าชนรถถังอย่างบ้าคลั่ง เปลวไฟสีน้ำเงินขาวห่อหุ้มร่างของมัน ราวกับอุกกาบาตเพลิง พุ่งชนสิ่งกีดขวางอย่างดุเดือด

มันต้องการพุ่งออกมาให้เร็วที่สุด เพื่อฉีกร่างหลินเฟิงและพวกให้แหลกเป็นชิ้น ระบายความโกรธที่มีอยู่ในตอนนี้

เมื่อได้ยินเสียงกระแทกอย่างรุนแรงต่อเนื่องจากในถ้ำ หลินเฟิงก็รู้ดีว่าการกักขังมังกรตัวนี้เป็นเพียงชั่วคราว

ดังนั้น หลังจากผู้หญิงทั้งหมดปีนออกมาแล้ว เขาก็ใช้ความคิดเรียกรถ  อเนกประสงค์สิบรวมหนึ่งออกมาจากมิติเก็บของ

“เร็ว ขึ้นรถ!”

ในสถานการณ์แบบนี้ ผู้หญิงจะกล้าชักช้าได้ยังไง?

ยังไม่ทันที่หลินเฟิงจะพูดจบ ทุกคนก็รีบกระโดดขึ้นรถ

แต่ในตอนนั้นเอง หลินเฟิงเหมือนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ ทำให้เขาชะงักไปเล็กน้อย

“หลินเฟิง นี่มันเวลาไหนแล้ว ยังจะมายืนเหม่ออะไรอีก รีบหนีเร็ว!”

จ้าวจิงอี้ที่อยู่ในรถ เห็นเขาเป็นแบบนี้ในช่วงเวลาคับขัน ก็อดเร่งอย่างร้อนใจไม่ได้

แต่สิ่งที่เธอไม่คาดคิดคือ หลังจากหลินเฟิงได้ยิน เขากลับยิ้มเจ้าเล่ห์ให้เธอ แล้วใช้ความคิดเรียกรถหุ้มเกราะสังเคราะห์มากกว่าสิบคันออกมา ปิดกั้นทางออกทั้งหมดอย่างสมบูรณ์

“คราวนี้นายคงออกมาไม่ได้แล้วสินะ?”

หลังจากทำทั้งหมดนี้ หลินเฟิงพูดอย่างเย็นชา ก่อนจะกระโดดขึ้นรถ  และขับพุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็วบนบันไดที่ลื่นและเปียก

อย่างไรก็ตาม สิ่งที่หลินเฟิงไม่คาดคิดก็คือ ไม่นานหลังจากเริ่มขับรถ เขาก็รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนรุนแรงจากด้านหลัง และมังกรก็โผล่หัวออกมาจากด้านในแล้ว

ภาพนั้นทำให้หลินเฟิงเผลอหันไปมอง หัวใจหดเกร็งทันที เขาเหยียบคันเร่งสุดแรง รถ  พุ่งไปข้างหน้าราวกับลูกธนู

แรงกระแทกทำให้ผู้หญิงในรถโยกไปมา แต่ในตอนนี้ไม่มีใครสนใจสิ่งนั้น ความหวาดกลัวปกคลุมทุกคนเหมือนเงา

“ทำไมมังกรตัวนี้ถึงจัดการยากขนาดนี้!”

หยางมี่หน้าซีด เสียงเริ่มสั่น

หวังซูเสวี่ยกัดริมฝีปากแน่น เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลลงหน้าผาก สีหน้าเต็มไปด้วยความเคร่งเครียด

ขณะเดียวกัน หลินเฟิงกำพวงมาลัยแน่น สายตามองตรงไปข้างหน้า สมองหมุนอย่างรวดเร็วเพื่อคิดหาทางรับมือ

โฮก—!

ทันใดนั้น เสียงคำรามสนั่นก็ดังขึ้น ร่างครึ่งหนึ่งของมังกรยักษ์ฝ่าออกมาจากความมืด พร้อมลมกรรโชกแรง

ดวงตาแนวตั้งสีแดงเลือดของมันลุกโชนด้วยความโกรธ จ้องไปยังทิศทางที่หลินเฟิงหนีไป ปลดปล่อยออร่าดุร้ายเหมือนไม่ยอมเลิกรา จนกว่าจะฉีกพวกเขาเป็นชิ้น

ในตอนนั้นเอง หลินเฟิงเหยียบเบรกกะทันหัน ท่ามกลางสายตาตกใจของผู้หญิง เขากระโดดลงจากรถ แล้ววางรถถังสังเคราะห์ลงตรงนั้น เพื่อถ่วงเวลาการไล่ล่าของมังกร

จากนั้นก็คันที่สอง คันที่สาม…

จนกระทั่งวางคันที่ห้า มังกรก็หลุดออกมาได้ในที่สุด…

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ]

……………