บทที่ 325: การปะทะกันของผู้ใช้พลังธาตุดินทั้งสอง (ฟรี)

ชายชราเห็นเด็กสาวคนหนึ่งก้าวลงมาจากรถบ้าน แถมยังพูดจาโอหัง

สิ่งนี้ทำให้เขาหรี่ตาลงเล็กน้อย สีหน้าเคร่งเครียด ก่อนจะถามด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า

“ลูกสาวของฉัน เธอเป็นคนฆ่าใช่ไหม?”

“แล้วถ้าฉันฆ่าล่ะ?”

กวนหยวนหยวนมองชายชราด้วยสายตาดูแคลนแล้วพูด

เมื่อได้ยินคำพูดของกวนหยวนหยวน ดวงตาของชายชราก็แดงก่ำในทันที ราวกับมีไฟลุกโชน เขาจ้องเธอเขม็งแล้วคำรามว่า

“เด็กผู้หญิงปากไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม อย่าได้โอหังเกินไป! แกฆ่าลูกสาวฉัน ถ้าฉันไม่แก้แค้น ฉันก็ไม่คู่ควรจะเป็นพ่อ!”

พูดจบ เสาดินโคลนขนาดมหึมาก็พุ่งขึ้นมาจากบึงใต้เท้าของเขา กลิ่นคาวฉุนโชยขึ้นมาอย่างรุนแรง ก่อนจะพุ่งกระแทกใส่กวนหยวนหยวนอย่างรวดเร็ว

“มีแค่นี้เหรอ?”

คิ้วเรียวของกวนหยวนหยวนขมวดเล็กน้อย แววตาสวยฉายแววดูถูก

อย่างไรเสีย ในฐานะผู้ใช้พลังธาตุดินเช่นกัน เธอย่อมไม่เห็นการโจมตีของชายชราอยู่ในสายตา

เพียงความคิดหนึ่งของกวนหยวนหยวน มือยักษ์ที่ก่อตัวจากดินและทรายสีเหลืองก็ปรากฏขึ้นด้านหลังของเธอ

“นี่... เป็นไปได้ยังไง?”

เมื่อเห็นภาพนี้ สีหน้าของชายชราก็เต็มไปด้วยความหวาดกลัว หัวใจแทบแตกสลาย

“แตก!”

ทันทีที่เสียงหวานของกวนหยวนหยวนดังขึ้น มือยักษ์ก็ฟาดลงอย่างรุนแรง พร้อมกับเสาดินโคลนที่พุ่งเข้ามา และตัวชายชรา

ตูม—!

เสียงระเบิดดังสนั่นสะเทือนอากาศโดยรอบ บึงโคลนเดือดพล่านราวกับน้ำเดือด เสาดินยักษ์สลายตัวในทันทีภายใต้แรงปะทะ กลายเป็นหมอกโคลนที่กระจายไปทั่วฟ้า

ส่วนชายชราที่ถูกพลังอันมหาศาลนี้กลืนเข้าไป ไม่มีแม้แต่เวลาจะตั้งรับ

ในขณะนั้น เขารู้สึกได้เพียงแรงกดดันมหาศาลที่ไม่อาจต้านทาน ร่างทั้งร่างถูกกระแทกลงไปในบึงโคลนอย่างรุนแรง

บึงโคลนราวกับปากยักษ์ กลืนเขาลงไปในทันที เหลือไว้เพียงผิวโคลนที่ปั่นป่วนอย่างรุนแรง

กวนหยวนหยวนยืนอยู่ที่เดิม สีหน้าสงบนิ่ง ราวกับเพิ่งทำเรื่องเล็กน้อย เธอส่ายศีรษะเบา ๆ มือยักษ์ที่ทำจากดินและทรายด้านหลังค่อย ๆ สลาย กลายเป็นฝุ่นละอองปลิวกระจาย

“ประเมินตัวเองสูงเกินไป” กวนหยวนหยวนพูดทิ้งท้ายอย่างเย็นชา จากนั้นก็หันหลังเตรียมกลับไปยังรถบ้าน

แต่ในจังหวะที่เธอหันตัว แรงพลังมหาศาลก็ปะทุขึ้นจากบึงโคลน

แขนที่เต็มไปด้วยโคลนยื่นขึ้นมาจากบึง จากนั้นชายชราที่แผ่รังสีความดุร้ายก็พุ่งออกมาอย่างทุลักทุเล

อย่างไรก็ตาม ร่างของเขาเต็มไปด้วยบาดแผล เลือดผสมกับโคลนไหลหยดไม่หยุด แต่ดวงตากลับลุกโชนด้วยไฟแห่งความแค้นอันบ้าคลั่ง

“เด็กน้อย ฉันจะสู้กับแกจนตาย!”

ชายชราคำราม ไม่สนบาดแผลของตัวเอง ก่อนจะทุบมือลงกับพื้น

ในชั่วพริบตา โดยมีเขาเป็นศูนย์กลาง บึงโคลนในรัศมีหลายสิบเมตรก็ปั่นป่วนราวกับถูกมือยักษ์มองไม่เห็นกวนวน แหลมดินนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าหากวนหยวนหยวนจากทุกทิศทาง

แหลมดินเหล่านี้รวดเร็วอย่างยิ่ง มุมโจมตีแปลกประหลาด ปิดล้อมพื้นที่รอบตัวกวนหยวนหยวนในพริบตา

สีหน้าของกวนหยวนหยวนเปลี่ยนเล็กน้อย เธอไม่คาดคิดว่าชายชราจะยังมีพลังตอบโต้ได้หลังจากบาดเจ็บหนักเช่นนี้

“ดูเหมือนเขาจะเอาชีวิตเข้าแลกเพื่อแก้แค้นให้ลูกสาวจริง ๆ” หลินเฟิงพึมพำกับตัวเองเมื่อเห็นภาพนี้จากในรถ

และกวนหยวนหยวนที่อยู่นอกรถก็รับรู้เช่นกัน ดังนั้นครั้งนี้ เธอจะไม่ยั้งมืออีกต่อไป และตัดสินใจจะจัดการเขาให้สิ้นซาก!

“ไปตายซะ!”

พร้อมเสียงตะโกนของกวนหยวนหยวน มังกรดินก็ถูกสร้างขึ้นแล้ว!

มังกรดินขนาดมหึมานี้แผ่พลังหนักแน่นและยิ่งใหญ่ เกล็ดทุกชิ้นชัดเจนราวกับแกะสลักจากหินจริง

โฮก—!

มังกรดินคำรามกึกก้อง เสียงคลื่นพลังทำให้อากาศโดยรอบบิดเบี้ยว

จากนั้น มังกรดินก็พุ่งเข้าไปด้วยพลังที่ไม่อาจต้านทาน กลืนกินชายชราเข้าไปทั้งหมด

ในพริบตา เมื่อฝุ่นควันค่อย ๆ จางหาย ราวกับเมืองทั้งเมืองกลับคืนสู่ความสงบอีกครั้ง

ในตอนนั้น กวนหยวนหยวนตบมือเบา ๆ อย่างไม่ใส่ใจ แล้วเดินกลับขึ้นรถ

จากนั้น ประตูรถก็ปิดลงอย่างช้า ๆ และรถบ้านก็ออกตัวอีกครั้ง มุ่งหน้าต่อไปยังระยะไกล

ขณะเดียวกัน ณ อีกสถานที่หนึ่งนอกจักรวาล กลุ่มสิ่งมีชีวิตรูปร่างคล้ายมนุษย์แต่แปลกประหลาดกำลังจ้องมองโทรศัพท์มือถือดีไซน์พิเศษบนโต๊ะด้วยสีหน้าจริงจัง

ในเวลานั้น ชายชราที่มีหนวดเป็นหนวดปลาหมึกจำนวนมากงอกออกมาจากคาง มองไปยังสิ่งมีชีวิตคล้ายมนุษย์รูปร่างหนุ่มแล้วพูดว่า

“นายบอกว่าสัญญาณที่ก่อนหน้านี้พยายามติดต่อกับโทรศัพท์เครื่องนี้ จู่ ๆ ก็หายไปงั้นเหรอ?”

“ใช่ครับกัปตัน” สิ่งมีชีวิตหนุ่มตอบอย่างเคารพ ร่างกายโน้มเล็กน้อย หนวดของเขาสั่นไหวตามการเคลื่อนไหว “สัญญาณนั้นอ่อนมากและลึกลับ พวกเราติดตามมาหลายวันกว่าจะได้เบาะแสบางอย่าง แต่เมื่อครู่ตอนที่ผมพยายามติดต่อ สัญญาณนั้นกลับหายไปโดยไม่มีสัญญาณเตือนใด ๆ”

หนวดที่คางของกัปตันกระตุกเล็กน้อย หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พูดว่า

“ถ้าเป็นอย่างที่นายพูด สัญญาณลึกลับที่เคยพยายามติดต่อโทรศัพท์เครื่องนี้ จู่ ๆ ก็ถูกตัดขาด ฉันเกรงว่าเรื่องนี้จะไม่ธรรมดา”

กัปตันลุกขึ้นช้า ๆ เสื้อคลุมพลิ้วไหว เผยให้เห็นเกราะรบด้านในที่สลักด้วยสัญลักษณ์ประหลาด

สิ่งมีชีวิตหนุ่มพูดต่อว่า

“จากเบาะแสที่เรามีในตอนนี้ สัญญาณนี้มาจากอีกจักรวาลหนึ่ง แต่ระดับเทคโนโลยีของที่นั่น ตามหลักแล้วไม่น่าจะสามารถสร้างแหล่งสัญญาณที่ติดต่อกับพวกเราได้”

ในเวลานั้น สิ่งมีชีวิตอีกตัวหนึ่งที่มีสามตาก้าวออกมาแล้วพูดว่า

“กัปตัน หรือว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงบางอย่างเกิดขึ้นบนดาวดวงนั้น อาจมีพลังบางอย่างตื่นขึ้นที่พวกเรายังตรวจจับไม่ได้?”

“ไม่ว่าจะเป็นอะไร เรื่องนี้จะมองข้ามไม่ได้” กัปตันพูด แววตาฉายความเด็ดขาด “เตรียมยานอวกาศ ฉันจะไปตรวจสอบความลับของสัญญาณนี้ด้วยตัวเอง ถ้ามีสิ่งใดที่สามารถคุกคามพวกเราได้จริง ก็ต้องกำจัดตั้งแต่ยังไม่เติบโต”

“รับทราบ กัปตัน!”

ในเวลานั้น ภายในรถบ้านที่กำลังเคลื่อนที่ ผู้หญิงหลายคนกำลังกินขนมอย่างสบาย ๆ แต่ละคนกอดลูกของตัวเอง เอนตัวพิงโซฟาอย่างเกียจคร้าน ดูการ์ตูน

ขณะเดียวกัน หลินเฟิงนั่งอยู่ที่ที่นั่งคนขับ หยิบแผนที่กระดาษขึ้นมาศึกษาภูมิประเทศรอบหลุมยุบอย่างละเอียด

ในจังหวะนั้น หลี่ซินเห็นว่าลูกของเธอหลับไปแล้ว จึงเดินมาที่ห้องคนขับ เอนพิงกรอบประตูเบา ๆ มองหลินเฟิงที่กำลังตั้งใจดูแผนที่ รอยยิ้มผุดขึ้นที่มุมปากโดยไม่รู้ตัว ก่อนจะพูดด้วยน้ำเสียงออดอ้อนว่า

“หลินเฟิง ไม่รู้ทำไมวันนี้ฉันรู้สึกไม่ค่อยสบายเลย”

“ไม่สบายเหรอ?” หลินเฟิงวางแผนที่ลง มองหลี่ซินแล้วถามด้วยความเป็นห่วง “ไม่สบายตรงไหน?”

“วันนี้ฉันรู้สึกแน่นหน้าอกนิดหน่อย มาช่วยดูให้หน่อยสิว่าเป็นอะไร”

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ]

……………