บทที่ 290: ได้รับความรักผิดปกติอย่างชาญฉลาด! การทดลองขโมยวิญญาณประสบความสำเร็จครั้งใหญ่! (ฟรี)

แต่ดัดลีย์ยังคงไม่หวั่นไหว หัวใจแข็งเหมือนหิน

เขาเปล่งเสียงชั่วร้ายเหมือนตัวร้ายสุดเลวออกมา “เบลลาทริกซ์ ตอนนี้เธอไม่ควรอ้อนวอนฉัน แต่ควรอ้อนวอนตัวเองต่างหาก!

เมื่อกี้เธอไม่ได้พูดเหรอว่ายอมเสียสละทุกอย่างเพื่อโวลเดอมอร์ เพื่อพิสูจน์ความรักของเธอ?

งั้นก็ปลดปล่อยความรักของเธอทั้งหมดใส่สมุดบันทึกพัง ๆ เล่มนี้ที่สามารถปกป้องเศษวิญญาณของโวลเดอมอร์ซะ!

ตราบใดที่ความรักของเธอลึกซึ้งพอ สมุดบันทึกก็จะไม่เสียหายอีก และเศษวิญญาณของโวลเดอมอร์ชิ้นนี้ก็จะไม่ต้องทนทุกข์อีกต่อไป”

ระหว่างพูดชี้นำ ดัดลีย์ก็ขยิบตาให้ดัมเบิลดอร์ที่ดูเรื่องสนุกอยู่ข้าง ๆ

ดัมเบิลดอร์เข้าใจทันที เขาหยิบกระป๋องแบบมีห่วงดึงออกมาจากแขนเสื้อ ขณะเดียวกันก็กำไม้กายสิทธิ์เอลเดอร์เตรียมรับรู้และเก็บรวบรวมความรัก

นี่คืออุปกรณ์เวทมนตร์อีกชิ้นที่แปรสภาพมาจากกระป๋องน้ำส้มโซดาเปล่า แต่ครั้งนี้มันไม่ใช่พอร์ตคีย์ หากเป็นอุปกรณ์กักเก็บพลังความรักที่คล้ายกับธงประจำบ้านทั้งสี่

ดัมเบิลดอร์เตรียมกระป๋องห่วงดึงแบบนี้ไว้หลายใบ

ดัมเบิลดอร์เตรียมพร้อมแล้ว แต่ผีเบลล่ากลับอึ้งไป

เธอมีความรัก แต่จะปล่อยมันออกมาได้ยังไง?

อีกอย่าง ต่อให้เธอรู้วิธีปล่อยออกมา เธอควรเชื่อความชั่วร้ายของศัตรูแล้วปล่อยมันออกมาเหรอ?

สิ่งที่ผีเบลล่าไม่รู้ก็คือ ดัมเบิลดอร์รับรู้ถึงความรักอันรุนแรงต่อเนื่องที่เธอปล่อยออกมาให้โวลเดอมอร์ และให้สมุดบันทึกที่ปกป้องวิญญาณของโวลเดอมอร์ได้แล้ว

เขากำลังโบกไม้กายสิทธิ์อย่างต่อเนื่อง เก็บรวบรวมความรักนี้ และกักเก็บมันไว้ในกระป๋องห่วงดึงที่ถูกดัดแปลงด้วยเวทมนตร์

ความคิดหลักของผีเบลล่าถูกคำพูดโจมตีเฉพาะจุดของดัดลีย์ยึดครองไปนานแล้ว นั่นคือ ‘การพิสูจน์ความรักของเธอต่อโวลเดอมอร์’

ในเวลานี้ ต่อให้มีความคิดวอกแวกผุดขึ้นมาบ้าง มันก็ยังเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้อยู่ดี

พลังแห่งความรักบนตัวเธอแผ่ออกมาตลอดเวลา แต่เธอกลับไม่รู้ตัวเลยแม้แต่น้อย

“เฮ้ เฮ้ เฮ้! ฉันบอกให้เธอแสดงความรักต่อโวลเดอมอร์ ไม่ใช่ให้เหม่อ!”

เมื่อเห็นผีเบลล่าเสียสมาธิ ดัดลีย์ก็พูดปลุกเธอทันที และในขณะเดียวกัน เขาก็เพิ่มพลังคาถาในมือ เติมเชื้อไฟให้ผีเบลล่าเข้าไปอีก

“ไม่!”

ผีเบลล่าตื่นตระหนก สติแทบหายไปหมด เพราะเธอรับรู้ได้ว่าวิญญาณของโวลเดอมอร์วัยหนุ่มกำลังเจ็บปวดมากกว่าเดิม

และเพราะแบบนั้น พลังแห่งความรักที่เธอปล่อยออกมาโดยไม่รู้ตัวจึงเพิ่มขึ้นมากกว่าเดิม

กว่าหนึ่งชั่วโมงต่อมา ดัมเบิลดอร์เก็บพลังแห่งความรักได้เต็มกระป๋องห่วงดึงสามใบ และส่งสายตาเป็นสัญญาณให้ดัดลีย์ว่าภารกิจเสร็จสมบูรณ์แล้ว

ดัดลีย์ควบคุมลำแสงดูดวิญญาณในมือให้เปลี่ยนทิศทางและเปลี่ยนเป้าหมายทันที ดูดผีเบลล่าที่กำลังกรีดร้องโหยหวนกลับเข้าไปในพื้นที่เก็บวิญญาณภายในร่างของเขา

ในเวลาเดียวกัน ดัมเบิลดอร์ก็ทุ่มสุดกำลัง ถือไม้กายสิทธิ์เอลเดอร์ แล้วร่ายคาถาชุบชีวิตใส่ฮอร์ครักซ์สมุดบันทึกที่ขาดรุ่งริ่งอย่างเต็มที่

ทันทีที่คาถานี้ถูกร่าย ร่องรอยความเสียหายบนฮอร์ครักซ์สมุดบันทึกก็หายไปมากกว่าครึ่งในทันที และแม้แต่วิญญาณโวลเดอมอร์วัยหนุ่มที่กลับเข้าไปในฮอร์ครักซ์สมุดบันทึก ก็ยังฟื้นสภาพขึ้นมาไม่น้อย

“ดัดลีย์ ตอนนี้พลังความรักสำหรับการทดลองอยู่ในมือแล้ว พวกเราควรรอยาชาวิญญาณทำเสร็จก่อน หรือว่า...”

ดัมเบิลดอร์ถามดัดลีย์หลังซ่อมแซมฮอร์ครักซ์สมุดบันทึกคร่าว ๆ

“ใช้พลังความรักของเบลลาทริกซ์ครึ่งหนึ่ง แล้วพวกเราทดลองความสามารถที่กระจกดูดวิญญาณมอบให้ผมกับฮอร์ครักซ์สมุดบันทึกก่อน! ส่วนยาชาวิญญาณ พอทำเสร็จแล้วค่อยเอาไปทดลองกับฮอร์ครักซ์แหวนของก๊อนท์!”

ดัดลีย์วางแผนเรื่องนี้ไว้แล้ว และมาถึงตอนนี้ เขาก็พูดความคิดของตัวเองออกมาโดยไม่รอให้ดัมเบิลดอร์พูดจบ

“ตกลง!” ดัมเบิลดอร์พยักหน้าอย่างเข้าใจ

จากนั้น ดัดลีย์ก็ยกมือขึ้น แล้วร่ายคาถา “ชิงวิญญาณและช่วงชิงจิตวิญญาณ!” ใส่ฮอร์ครักซ์สมุดบันทึกบนพื้นอีกครั้ง

เขายังคงไม่ได้ทุ่มสุดกำลัง แต่ควบคุมพลังไว้ เพียงดึงวิญญาณโวลเดอมอร์วัยหนุ่มส่วนใหญ่ออกมาเท่านั้น

ผลจากเรื่องนี้ ทำให้ร่องรอยความเสียหายใหม่ปรากฏขึ้นบนฮอร์ครักซ์สมุดบันทึกอีกครั้ง

นี่ทำให้วิญญาณโวลเดอมอร์วัยหนุ่มที่เพิ่งฟื้นขึ้นมาได้เล็กน้อยโกรธมาก เดิมทีเขาอยากปรากฏร่างอวตารวิญญาณออกมาแล้วโต้เถียงกับดัดลีย์และดัมเบิลดอร์สักหน่อย แต่คิดไม่ถึงว่าดัดลีย์จะไม่ให้โอกาสเขาเลยแม้แต่นิดเดียว

“การปกป้องด้วยความรัก!”

ดัมเบิลดอร์โบกไม้กายสิทธิ์เอลเดอร์ อาศัยโอกาสล้ำค่าในตอนที่วิญญาณโวลเดอมอร์วัยหนุ่มถูกลำแสงดูดวิญญาณของดัดลีย์ควบคุมไว้และไม่สามารถส่งผลต่อฮอร์ครักซ์เองได้ด้วยตัวเอง ระดมพลังความรักของเบลล่าหนึ่งกระป๋องครึ่ง เพื่อใส่เวทมนตร์คุ้มครองด้วยความรัก หรือเวอร์ชันความรักบิดเบี้ยว ลงบนตัวฮอร์ครักซ์สมุดบันทึกเอง

ในเวลาเดียวกัน ดัดลีย์ก็ปล่อยลำแสงดูดวิญญาณอย่างเข้าขากันมาก ทำให้วิญญาณโวลเดอมอร์วัยหนุ่มกลับเข้าไปได้

“เกิดอะไรขึ้น? พวกแกใช้พลังอะไร? ทำไมฉันถึงรู้สึกว่าสายสัมพันธ์ระหว่างฉันกับตัวฮอร์ครักซ์มันเบาบางขนาดนี้?!”

ไม่กี่วินาทีหลังวิญญาณโวลเดอมอร์วัยหนุ่มกลับเข้าไปในสมุดบันทึก เขาก็สร้างร่างอวตารวิญญาณขึ้นมา ปรากฏต่อหน้าดัดลีย์กับดัมเบิลดอร์ แล้วถามอย่างเดือดดาล

“นั่นแหละคือผลลัพธ์ที่พวกเราต้องการ คุณริดเดิ้ล!”

ดัดลีย์พูดพร้อมรอยยิ้ม

จากนั้น ฝ่ามือของเขาก็เปล่งแสงพร่าเลือนขึ้นมาอีกครั้ง

ครั้งนี้ เขาไม่ได้ออมมือ แต่ปลดปล่อยความสามารถคาถา “ชิงวิญญาณและช่วงชิงจิตวิญญาณ!” ออกมาเต็มที่

ด้วยระดับพลังเวทของดัดลีย์ในปัจจุบันที่อยู่ระดับพ่อมดในตำนาน วิญญาณโวลเดอมอร์วัยหนุ่มไม่มีความสามารถจะต่อต้านเลยแม้แต่น้อย

ในพริบตา วิญญาณโวลเดอมอร์วัยหนุ่มก็ถูกตัดขาดจากสายสัมพันธ์สุดท้ายที่เหลืออยู่กับฮอร์ครักซ์สมุดบันทึก และกลุ่มควันสีดำก็พุ่งออกจากสมุดบันทึกอย่างรวดเร็ว ตามลำแสงพร่าเลือนเข้าไปในพื้นที่เก็บวิญญาณภายในร่างของดัดลีย์

ระหว่างกระบวนการนี้ จิตใจของดัดลีย์จดจ่ออย่างมาก คอยระวังการโจมตีสะท้อนที่อาจเกิดขึ้นจากฮอร์ครักซ์สมุดบันทึกซึ่งถูกใส่เวทมนตร์คุ้มครองด้วยความรักไว้

แต่ผลลัพธ์คือ ทุกอย่างปกติ

ฮอร์ครักซ์สมุดบันทึก ไม่สิ ตอนนี้วิญญาณโวลเดอมอร์วัยหนุ่มหายไปแล้ว มันจึงไม่อาจเรียกว่าฮอร์ครักซ์ได้อีกต่อไป มันเป็นแค่สมุดบันทึก

เวทมนตร์คุ้มครองด้วยความรักบนสมุดบันทึกไม่ถูกกระตุ้น และร่องรอยความเสียหายบนตัวสมุดบันทึกเองก็ไม่ได้เพิ่มขึ้น

การทดลองครั้งนี้ประสบความสำเร็จครั้งใหญ่!

ดัดลีย์และดัมเบิลดอร์ต่างเผยรอยยิ้มพึงพอใจเมื่อเห็นภาพนี้

วินาทีถัดมา สมุดบันทึกเก่าโทรมบนพื้นก็ถูกคาถาลอยตัวไร้เสียงของดัดลีย์ควบคุมให้ลอยขึ้น จากนั้นมันก็ถูกโยนเข้าไปในวงกลมที่ดัดลีย์วาดขึ้นอย่างสบาย ๆ และเข้าสู่พื้นที่ส่วนตัวของเขา

ตอนนี้ของชิ้นนี้ไม่มีประโยชน์แล้ว มูลค่าด้านการทดลองถูกรีดจนหมด และมูลค่าด้านการหลอมรวมก็หายไป เหลือเพียงใช้เป็นของที่ระลึกได้เท่านั้น

ส่วนวิญญาณโวลเดอมอร์วัยหนุ่มนั้น ภายในพื้นที่เก็บวิญญาณของดัดลีย์ มันแปลงเป็นร่างมนุษย์หนุ่มหล่อ และได้พบกับผีเบลล่าข้ามกาลเวลา

อย่างไรก็ตาม นั่นไม่ใช่การพบกันที่น่ายินดีนัก

เพราะดัดลีย์เปิดใช้งานฟังก์ชันสกัดต้นกำเนิดวิญญาณของพื้นที่เก็บวิญญาณ เริ่มสกัดต้นกำเนิดวิญญาณของวิญญาณโวลเดอมอร์วัยหนุ่มและวิญญาณของผีเบลล่า

ดัดลีย์ไม่สนใจความรู้เวทมนตร์ในความทรงจำของวิญญาณโวลเดอมอร์วัยหนุ่มอีกต่อไปแล้ว

เขาหลอมรวมไม้กายสิทธิ์ของโวลเดอมอร์และดัมเบิลดอร์ไปแล้ว ความรู้เวทมนตร์ขาวดำในหัวของเขามีมากมายมหาศาล จึงไม่มีความจำเป็นเลยที่จะต้องใช้โอกาสหลอมรวมระดับ A เพื่อหลอมรวมวิญญาณโวลเดอมอร์วัยหนุ่ม

ส่วนความสามารถภาษาพาร์เซลนั้น ดัดลีย์มีแผนอื่น และไม่ได้รีบร้อน

ดังนั้น เขาจึงเลือกดูดซับต้นกำเนิดวิญญาณของวิญญาณโวลเดอมอร์วัยหนุ่มโดยตรง

อย่างไรก็ตาม ดัดลีย์ตั้งความเร็วในการดูดซับไว้ต่ำที่สุด เพื่อให้โวลเดอมอร์วัยหนุ่มและผีเบลล่าต้องทนรับความรู้สึกไม่สบายจากความอ่อนแอของวิญญาณไปอีกนาน

นี่ส่วนหนึ่งก็เพื่อทรมาน และอีกส่วนหนึ่ง ดัดลีย์กลัวว่าเขาอาจยังต้องใช้พวกเขาในภายหลัง จึงตัดสินใจเก็บพวกเขาไว้ในสภาพนี้ไปก่อน

เมื่อเทียบกับพวกเขาแล้ว เส้นทางไถ่บาปอันยาวนานและทรมานของเพ็ตติกรูว์กำลังใกล้ถึงจุดสิ้นสุดแล้ว

วิญญาณของเขาอ่อนแอมากจากการทรมาน และต้นกำเนิดวิญญาณก็เสียหายอย่างหนัก อีกไม่กี่วันเขาก็จะสามารถตกลงไปยังโลกหลังม่านแห่งความตาย และได้รับอิสระโดยสมบูรณ์

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากติดตามเพจด้วยนะคะ]

……….