บทที่ 170 สังหารระดับตำนานเผ่าเอลฟ์เงามืด! (ฟรี)

มี่เอินค่อย ๆ หลอมรวมเข้าสู่ลำต้นหลักของต้นไม้เทพนิยาย

หวนคืนเทพปกรณัม!

เพิ่มพลังร้อยเท่าโดยตรง!

เสียงของมี่เอินค่อย ๆ ดังออกมา “เผ่าเอลฟ์เงามืด เคยเป็นชนเผ่าหนึ่งของเผ่าเอลฟ์ แต่เพราะหัวหน้าเผ่าเอลมา บังเอิญได้รับสมบัติล้ำค่าสายความมืดชิ้นหนึ่ง หลังจากนั้นทั้งเผ่าพันธุ์จึงเริ่มเสื่อมทราม ไล่ตามพลังที่แฝงอยู่ในสมบัติล้ำค่าชิ้นนั้น”

สีหน้าของเอลมาหม่นลง เธอกล่าวอย่างเย็นชาว่า “เธอจะไปรู้อะไร? ในฐานะสัตว์อสูรสายพืชของลู่หยู เธอคงถือกำเนิดมาได้ไม่นานนักหรอกมั้ง? แล้วเธอจะเข้าใจได้ยังไงว่าสำหรับเผ่าพันธุ์หนึ่ง พลังหมายถึงอะไร?!”

มี่เอินกล่าวเรียบ ๆ ว่า “เผ่าเอลฟ์แข็งแกร่งมาก ตอนนี้ยังมีความสัมพันธ์ทางการทูตที่ดีกับมนุษยชาติด้วยซ้ำ แม้แต่ระดับตำนานของมนุษย์ ‘อู่หยู’ ก็ยังเลี้ยงดูสัตว์อสูรเอลฟ์ระดับตำนานเอาไว้หนึ่งตน... เธอเดิมทีเป็นหัวหน้าเผ่า ถ้าไม่ได้กระหายพลัง ทำไมถึงต้องยอมสยบต่อสมบัติล้ำค่าชิ้นหนึ่ง?”

เอลมาเดือดดาล “อะไรคือสยบ? [วิญญาณมืด] ถูกฉันหลอมอย่างสมบูรณ์ และกลายเป็นพลังของเผ่าเอลฟ์เงามืดของฉัน แล้วมันผิดตรงไหน?”

มี่เอินไม่ปฏิเสธและไม่ยืนยัน กลิ่นอายอันแข็งแกร่งแผ่ออกมาในพริบตา

เอลมาหัวเราะเยาะ กล่าวเสียงเย็นว่า “ก็แค่ระดับเจ้าเหนือหัวขั้นสิบ ยังกล้าอวดดีต่อหน้าระดับตำนาน!”

ในมือของเธอปรากฏทรงกลมสีดำสนิทลูกหนึ่ง มันก็คือสมบัติล้ำค่า [วิญญาณมืด]

แม้จะเป็นสมบัติล้ำค่าระดับต่ำสุด ก็ยังสามารถเสริมพลังบางชนิดได้หนึ่งเท่า!

[วิญญาณมืด] ในบรรดาสมบัติล้ำค่าทั้งหลาย ก็นับว่าไม่เลวเลย

มันมากพอจะทำให้พลังความมืดของเอลมาเพิ่มขึ้นสองเท่าโดยตรง!

เพราะต้องการใช้พลังของ [วิญญาณมืด] เอลมาจึงยอมเสื่อมทรามด้วยตัวเอง

ใช้พลังของ [วิญญาณมืด] ชโลมแทรกซึม ทำให้ร่างกายของตัวเองแปดเปื้อนกลิ่นอายแห่งความมืด!

มีเพียงทำเช่นนี้ [วิญญาณมืด] จึงจะสามารถเสริมพลังให้เอลมาได้รอบด้าน!

ด้วยพลังของ [วิญญาณมืด] พลังต่อสู้ของเอลมา แม้อยู่ในหมู่ระดับตำนาน ก็ยังจัดอยู่ในอันดับสามสิบแรกอย่างแน่นอน!

เอลมาง้างธนูยาว ลูกศรแห่งชีวิตดอกหนึ่งควบรวมขึ้นมา!

ฟิ้ว—

จากนั้น เอลมาก็ง้างธนูอย่างรวดเร็ว

ฟิ้วฟิ้วฟิ้วฟิ้วฟิ้ว!

ลูกศรไร้สิ้นสุดพุ่งยิงออกมา!

ฝนศรธรรมชาติ!

มี่เอินสงบนิ่งอย่างยิ่ง ต้นไม้เทพนิยายสั่นไหวเล็กน้อย

พืชไร้สิ้นสุดหยั่งรากลงบนขั้นบันได!

แม้เล็กจ้อยดั่งใบหญ้า ก็ยังมีพลังสังหารระดับเจ้าเหนือหัวได้!

ต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่งที่อยู่ในอาณาเขตพืชพรรณ ราวกับมีพลังพอจะต่อกรกับระดับตำนาน

ใบหญ้า พุ่มไม้ ต้นไม้ใหญ่...

ทุกชีวิตที่อยู่ในอาณาเขตพืชพรรณ เวลานี้ต่างเปล่งเสียงร้องพร้อมกัน—

“แด่เทพธิดาแห่งชีวิตของพวกเรา พวกเรายินดีออกรบเพื่อเทพธิดาแห่งชีวิต!”

เงาร่างมายาของมี่เอินค่อย ๆ ปรากฏขึ้น เธอดูราวกับเทพธิดาแห่งชีวิตที่แท้จริง

งดงาม หรูหรา และสูงศักดิ์!

แสงแห่งเทพค่อย ๆ โปรยปรายลงมา

ทุกชีวิตที่อยู่ในอาณาเขตพืชพรรณ ล้วนได้รับพรจากแสงแห่งเทพ

พลังต่อสู้เพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ!

“จงออกรบไปพร้อมกับฉัน”

มี่เอินในเวลานี้ดูเปี่ยมด้วยอำนาจอย่างยิ่ง

เธอยื่นมือชี้ออกไป

เอลมาพลันสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาล

“โลกพฤกษา?!”

สีหน้าของเอลมาตกตะลึง ถูกโลกพฤกษากดทับจนแทบขยับไม่ได้

มี่เอินกล่าวว่า “สังหารคนนอกรีตผู้นี้ แล้วจะได้เข้าสู่โลกพฤกษา”

ราวกับได้รับกำลังใจสูงสุด ทุกชีวิตในอาณาเขตพืชพรรณต่างตกอยู่ในความคลุ้มคลั่งโดยสิ้นเชิง!

ใบหญ้าจำนวนมากเปลี่ยนตัวเองเป็นมีดบินโดยตรง ต้องการหั่นเอลมาให้กลายเป็นเศษชิ้นเนื้อ!

พุ่มไม้จำนวนมากต้องการพันธนาการเอลมา เถาวัลย์นับไม่ถ้วนราวกับงูหลามสีเขียว ต้องการรัดเอลมาจนตาย!

ส่วนต้นไม้ใหญ่ที่มีพลังเทียบเท่าระดับตำนาน ยิ่งใช้กิ่งไม้แปรเป็นมือยักษ์ ต้องการกดข่มเอลมาอย่างแข็งกร้าว!

เพียงอาณาเขตพืชพรรณแห่งเดียว ก็ราวกับแปรเปลี่ยนเป็นจักรกลสงคราม

สีหน้าของเอลมาตื่นตะลึง ภายในใจหวาดกลัวอย่างที่สุด

“เธอเพิ่งระดับเจ้าเหนือหัวขั้นสิบ ก็แค่เจ้าเหนือหัวขั้นสูงสุดเท่านั้น ทำไมถึงมีพลังน่ากลัวขนาดนี้ได้?!”

“ฉันไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด ฉันต่างหากที่เป็นระดับตำนาน อีกทั้งฉันยังมีสมบัติล้ำค่า [วิญญาณมืด] สามารถสังหารเธอได้อย่างง่ายดาย!”

“ตอนนี้ฉันจะล้างแค้นให้ ‘นาตาชา’ ฉันจะใช้ลำต้นของเธอทำเป็นฟืน แล้วจัดงานเลี้ยงกลางคืนในเผ่า!”

“...”

เอลมาแทบเสียสติ อาศัยพลังของ [วิญญาณมืด] ดิ้นหลุดจากการกดข่มของ [โลกพฤกษา]

ตูม!

ฝนศรไร้สิ้นสุดปะปนกลิ่นอายแห่งความมืด ร่วงหล่นลงมาอีกครั้ง

แต่กลับถูกเถาวัลย์และต้นไม้ใหญ่ที่ไม่เกรงกลัวความตายขวางเอาไว้ทั้งหมด

มี่เอินค่อย ๆ โปรยพลังงานลงมา ใช้ปาฏิหาริย์แห่งชีวิตรักษาเถาวัลย์และต้นไม้ใหญ่เหล่านี้

เธอกล่าวเสียงเบาว่า “สู้”

การพิทักษ์แห่งชีวิตร่วงลงมา ปกคลุมพืชเหล่านี้ไว้อย่างแท้จริง

มีเพียงผู้ที่เคยผ่านความเจ็บปวด แต่หัวใจไม่หวาดกลัวเท่านั้น จึงจะได้รับการคุ้มครองจากเทพธิดาแห่งชีวิต

มีเพียงตัวตนที่ยังคงยืนหยัดหลังความทุกข์ยากเท่านั้น จึงจะเข้าสู่ [โลกพฤกษา] ได้!

เมื่อได้รับการเสริมพลังจากการพิทักษ์แห่งชีวิต เหล่าสาวกแห่งชีวิตจากอาณาเขตพืชพรรณเหล่านี้ก็คลุ้มคลั่งอย่างไร้ที่เปรียบในพริบตา

เอลมาหนีตายอย่างบ้าคลั่งภายใต้การรุมโจมตีของพืชมากมาย

สิ่งที่ทำให้เธอสิ้นหวังคือ แม้แต่ใบหญ้าต้นหนึ่ง เธอก็ยังไม่สามารถทำลายโล่ป้องกันบนตัวมันได้!

“เป็นไปไม่ได้!”

เอลมากรีดร้องอย่างโหยหวน

มี่เอินกล่าวว่า “ไม่มีอะไรเป็นไปไม่ได้เลย ตอนอยู่ระดับราชาขั้นสิบ ฉันก็มั่นใจว่าจะต่อสู้กับระดับตำนานได้แล้ว ตอนนี้ฉันเป็นระดับเจ้าเหนือหัวขั้นสิบ เธอไม่ใช่คู่ต่อสู้ของฉันอีกต่อไป”

เธอถอนหายใจเบา ๆ

กลิ่นอายชีวิตและพืชพรรณสายหนึ่งแผ่ออกมาจากรอยแยกมิติ

โลกพฤกษามาเยือน!

แรงกดดันอันน่าสะพรึง ทำให้เอลมาล้มคว่ำลงบนพื้นโดยตรง

ในดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง “ทำไมถึงเป็นแบบนี้?!”

เอลมาไม่อาจเข้าใจได้เลย นี่คือพลังที่ระดับเจ้าเหนือหัวขั้นสูงสุดสามารถมีได้จริงเหรอ?

ทำไมเธอในฐานะระดับตำนาน กลับถูกกดข่มโดยตรง?

ในอาณาเขตพืชพรรณ สาวกแห่งชีวิตไร้สิ้นสุดพุ่งเข้าใส่ในพริบตา

แม้แต่ใบหญ้าต้นหนึ่ง ก็ยังสังหารระดับตำนานได้!

เอลมาถูกเฉือนทั้งเป็นเช่นนี้ กลายเป็นเศษเนื้อไม่รู้กี่ชิ้น

เหลือเพียงแกนอสูรระดับตำนานเม็ดหนึ่ง วางนิ่งอยู่บนพื้น

มี่เอินไม่ได้มองแกนอสูรเม็ดนั้นมากนัก เธอกล่าวเสียงเบาว่า “พวกเธอได้พิสูจน์ศรัทธาของตนแล้ว ฉันรู้สึกปลาบปลื้มยิ่งนัก อนุญาตให้พวกเธอขึ้นสู่ [โลกพฤกษา] เป็นกรณีพิเศษ”

เมื่อสิ้นเสียง

แสงนำทางสายหนึ่งร่วงลงมา

ภายในอาณาเขตพืชพรรณ ทุกชีวิตที่มี่เอินสร้างขึ้น ล้วนถูกนำเข้าสู่โลกพฤกษาในพริบตา

กลายเป็นหนึ่งในรากฐานของโลกพฤกษา

ในความเป็นจริง นี่ก็เป็นเพียงการย้ายพลังที่มี่เอินครอบครองอยู่ จากมือซ้ายไปยังมือขวาเท่านั้น

แต่พืชทุกต้นในอาณาเขตพืชพรรณ ล้วนมีชีวิตแล้ว

เธอจึงไม่สามารถสั่งใช้ได้ตามใจชอบ

ใช้ศรัทธาที่มีต่อเทพธิดาแห่งชีวิต ทำให้พืชเหล่านี้คลั่งศรัทธาอย่างสมบูรณ์ กลับสามารถแสดงผลลัพธ์ที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม

เมื่อ “สาวก” ทั้งหมดขึ้นสู่โลกพฤกษาแล้ว

มี่เอินก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก ก่อนจะมาข้างกายลู่หยูโดยตรง แล้วกอดเขาจากด้านหลัง

“ลู่หยู เมื่อกี้ฉันแสดงจนเหนื่อยมากเลย”

เธอทำท่าน่าสงสารอย่างยิ่ง

ลู่หยูยิ้มแล้วกล่าวว่า “หลังจากนี้ยังมีให้เธอแสดงอีกเยอะ เทพธิดาแห่งชีวิตของฉัน!”

“อ๊ะ! นายยังมาล้อฉันอีก!”

มี่เอินเบิกตางามจ้องเขา แล้วกล่าวว่า “ก็ไม่ใช่นายเหรอที่ให้ฉันแสดง ฉันรู้สึกว่านายมีรสนิยมแปลก ๆ นะ!”

ลู่หยูบีบแก้มของมี่เอินเบา ๆ แล้วหัวเราะ “ถ้าเป็นไปได้ ฉันยังอยากให้เธอเดินเส้นทางเป็นเทพด้วยศรัทธา ไม่มีสัตว์อสูรตัวไหนเหมาะไปกว่าเธออีกแล้ว”

มี่เอินพองแก้ม แต่ก็ไม่ได้โต้แย้ง

เป็นเทพด้วยศรัทธางั้นเหรอ?

แม้มันจะยากมาก แต่มี่เอินก็ยินดีลองดู

“เอาล่ะ ถึงเวลาเก็บของรางวัลจากศึกแล้ว”

ลู่หยูค่อย ๆ เดินลงไป เก็บแกนอสูรเม็ดนั้นขึ้นมา รวมถึงสมบัติล้ำค่า [วิญญาณมืด]

ทันใดนั้น อารมณ์ด้านลบสายหนึ่งก็ทะลักเข้าสู่สมองของลู่หยู

เขาหลับตาลงเล็กน้อย ขับไล่อารมณ์ด้านลบนั้นออกไป

[ตรวจพบแต้มต้นกำเนิดเทพ x1 ต้องการดูดซับหรือไม่?]

เสียงหนึ่งดังขึ้นในห้วงสมองของลู่หยู

FB Page: Rubybibi นิยายแปล [ฝากกดติดตามเพจด้วยนะคะ]

……………