บทที่ 150 - เทพซู! เทคนิคไร้ร่ายสั่นสะเทือนโลก!

บทที่ 150 - เทพซู! เทคนิคไร้ร่ายสั่นสะเทือนโลก!

ซูไป๋ยกมือขึ้นอย่างต่อเนื่องด้วยใบหน้าไร้อารมณ์

การโจมตีด้วยศรวารีนับไม่ถ้วน พุ่งเป้าไปที่จุดสำคัญของเผ่ามนุษย์เสือดาวอย่างแม่นยำ

ภายใต้การควบคุมอันแม่นยำของซูไป๋ ศรวารีก็ระเบิดขึ้นในร่างกายของเผ่ามนุษย์เสือดาวอย่างรุนแรง

หยดน้ำที่อ่อนนุ่มกลับกลายเป็นอาวุธสังหารสุดอันตราย แทงทะลุอวัยวะภายในของมนุษย์เสือดาวแต่ละตัว ทำให้เลือดไหลออกทางทวารทั้งเจ็ด

ขาหลังที่ทรงพลังตะกุยพื้นสองสามครั้ง ก่อนจะสูญเสียการควบคุม ร่างกายล้มกระแทกพื้นอย่างแรง และไม่สามารถลุกขึ้นได้อีกเลย

"มีพิษ ศรวารีมีพิษ"

ในไม่ช้าเผ่ามนุษย์เสือดาวก็รู้ตัว

ศรวารีที่ดูเหมือนจะไม่สร้างความเสียหายใดๆ กลับแฝงไปด้วยพิษร้าย

ไม่อย่างนั้นจะอธิบายได้อย่างไรว่าทำไมพรรคพวกของพวกเขาถึงเลือดออกทางทวารทั้งเจ็ดตายไปทีละคน ทั้งๆ ที่ร่างกายภายนอกไม่มีบาดแผลอะไรเลย

พิษบ้านแกสิ

ซูไป๋ปรายตามองพวกมันอย่างเย็นชา

เผ่ามนุษย์เสือดาวรู้สึกระแวดระวังขึ้นมาทันที

ไม่มีใครคาดคิดเลยว่า พวกเขาจะมาเตะโดนตอเข้าให้แล้ว

เผ่ามนุษย์ดาวบลูสตาร์ตรงหน้าไม่ใช่เผ่าพันธุ์ใหม่หรอกเหรอ

ทำไมถึงมีผู้เข้าแข่งขันที่แข็งแกร่งขนาดนี้

เมื่อได้รับคำเตือน เผ่ามนุษย์เสือดาวก็รู้ตัว ไม่ได้ใช้วิธีพุ่งชนศรวารีของซูไป๋แบบตรงๆ อีกต่อไป

แต่กลับอาศัยความคล่องแคล่วในการเคลื่อนไหว เพื่อหลบหลีกการโจมตีของเขา

"จะหลบศรวารีของฉันเหรอ เอาอะไรมามั่นใจ"

ซูไป๋เลิกคิ้วขึ้น สายตาไม่ได้แสดงความประหลาดใจแม้แต่น้อย

"มั่นใจที่หน้าใหญ่ หรือมั่นใจที่ขาใหญ่กันแน่"

เขาทำมือเป็นรูปกระบี่ และเริ่มเปลี่ยนทิศทางของศรวารี

จากศรวารีที่พุ่งตรงไปตรงมา ตอนนี้กลับดูเหมือนมีตา สั่งให้ไปทางไหนก็พุ่งไปทางนั้น

แม้เผ่ามนุษย์เสือดาวจะเปลี่ยนรูปแบบการเคลื่อนไหว ปรับตัว และพยายามหลบหลีกการโจมตีของซูไป๋อย่างมีสมาธิมากขึ้น แต่ก็ไม่สามารถช่วยอะไรได้

ไม่ว่าพวกเขาจะหลบไปทางไหน ก็ไม่สามารถหลบศรวารีของซูไป๋พ้น

"เลือกพื้นที่โล่งแบบนี้มาสู้กับฉัน โดยไม่มีที่กำบังอะไรเลย คิดจะหลบการโจมตีของฉันงั้นเหรอ"

"ฝันไปเถอะ"

ตั้งแต่ก่อนที่อีกฝ่ายจะเริ่มโจมตี ซูไป๋ก็จับเส้นทางการเคลื่อนไหวของพวกมนุษย์เสือดาวได้แล้ว

บางทีอาจจะเพราะอยากจัดการพวกซูไป๋ให้จบเร็วๆ ผู้เข้าแข่งขันเผ่ามนุษย์เสือดาวจึงไม่ได้เลือกพื้นที่ที่เหมาะกับตัวเองในการโจมตี

แต่กลับเลือกพื้นที่โล่งเพื่อเปิดฉากลอบสังหารโดยตรง

เมื่อเจอกับเทคนิคอันแม่นยำไร้ที่ติของซูไป๋ พวกเขาก็เหมือนกลืนน้ำบอระเพ็ด

ตอนนี้แม้แต่จะถอยก็ทำไม่ได้แล้ว ทำได้เพียงก้มหน้าก้มตาโจมตีต่อไป

ส่วนผู้ชมภายนอกต่างก็ตกตะลึง

แม้เผ่ามนุษย์เสือดาวจะเป็นเผ่าพันธุ์ระดับล่าง และไม่ได้มีความแข็งแกร่งระดับบุคคลเท่าเผ่าชูร่า แต่เมื่อพูดถึงความสามารถแล้ว พวกเขาก็ไม่ใช่พวกกระจอกนะ

ทีมผู้เข้าแข่งขันเผ่ามนุษย์เสือดาวทีมนี้ ถือเป็นทีมพันอันดับแรกของรุ่นเปลี่ยนคลาสรอบแรกในปีนี้ และเป็นหนึ่งในทีมที่มีลุ้นแชมป์

ถ้าไม่ใช่เพราะปีนี้มีเจ้าหญิงจากเผ่ามนุษย์หูแมวประกาศเข้าร่วมรุ่นเปลี่ยนคลาสรอบแรกอย่างกะทันหัน พวกเขาก็คงไม่ส่งกำลังคนมาเยอะขนาดนี้หรอก

ที่ต้องส่งมาเยอะขนาดนี้ ก็เพื่อรับมือกับเจ้าหญิงเผ่ามนุษย์หูแมวนั่นแหละ

แต่ตอนนี้ยังไม่ทันได้เจอเจ้าหญิง กลับต้องมาโดนผู้เล่นจากเผ่าพันธุ์ใหม่ฆ่าล้างบางซะก่อน

ใช่แล้ว โดนฆ่าล้างบางเลยทีเดียว

มาถึงตอนนี้ เผ่ามนุษย์เสือดาวตกเป็นรองอย่างเห็นได้ชัด

ยังไม่ทันเข้าใกล้คู่ต่อสู้ในระยะร้อยเมตร จำนวนสมาชิกก็ล้มตายไปถึงสองในสามแล้ว

สมาชิกที่เหลืออยู่ก็น่าจะไม่สามารถเข้าใกล้ได้ ส่วนการหันหลังหนียิ่งเป็นการกระทำที่โง่เขลา

นอกจากจะตกเป็นเป้าให้ศัตรูแล้ว ก็ทำอะไรไม่ได้เลย

หัวหน้าทีมของเผ่ามนุษย์เสือดาวในครั้งนี้ ภายใต้ความสิ้นหวัง ทำได้เพียงเลือกยอมแพ้เพื่อออกจากการแข่งขัน

ช่วยไม่ได้ ขืนสู้ต่อไปก็มีแต่ตายเปล่า

เขามองไม่เห็นความหวังที่จะชนะเลย

"สมาชิกทุกคนเตรียมตัวยอมแพ้ อั้ก"

เขายังพูดไม่ทันจบ ศรวารีนับร้อยก็พุ่งเข้าร่างแล้วระเบิดออกทันที

จากนั้นสมาชิกในทีมก็เห็นหัวหน้าของพวกเขา ถูกศรวารีระเบิดทะลุร่างจนพรุนเป็นรังผึ้ง

เขาเบิกตากว้าง เลือดไหลทะลักออกมาจากหู ตา จมูก ปาก ก่อนที่ร่างจะล้มลง ความคิดสุดท้ายที่แวบเข้ามาในหัวคือ

ปรากฏว่ามันไม่ใช่พิษนี่นา

"หัวหน้า"

สมาชิกทีมเผ่ามนุษย์เสือดาวร้องตะโกนลั่น ทำได้เพียงมองดูหัวหน้าล้มลงกับพื้น

บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้ว บ้าไปแล้ว

เผ่าพันธุ์ใหม่เผ่านี้ทำไมถึงได้แข็งแกร่งขนาดนี้

สมาชิกในทีมตื่นตระหนกสุดขีด ต่างพากันล่าถอยเพื่อหนีจากการต่อสู้ และเตรียมถอนตัวจากการแข่งขัน

ขนาดหัวหน้ายังโดนจัดการในพริบตา พวกเขาจะไปสู้ได้ยังไง

แต่วินาทีต่อมา พวกเขาก็รู้ว่าตัวเองคิดผิด

อีกฝ่ายไม่ได้ตั้งใจจะเปิดโอกาสให้พวกเขายอมแพ้ออกจากการแข่งขันเลย ใครที่คิดจะถอนตัวจะถูกล็อกเป้าโจมตีก่อน

ศรวารีพุ่งเข้าใส่เป็นระลอก

"ฉันอนุญาตให้พวกแกไปแล้วเหรอ"

ซูไป๋มองพวกเขาอย่างเย็นชา

นึกจะมาก็มา นึกจะไปก็ไป ไม่เห็นหัวกันเลยหรือไง

"ในเมื่อมาแล้ว ก็จงกลายเป็นคะแนนของฉันซะเถอะ"

มือขวาที่อยู่นิ่งมาตลอด จู่ๆ ก็ชูขึ้น

"คาถายึดเกาะ"

ทันใดนั้น ทุ่งหญ้าใต้เท้าของมนุษย์เสือดาวก็กลายเป็นหนองน้ำที่ยากจะก้าวเดิน

ขาหลังที่เคยทรงพลังและคล่องแคล่ว พอวิ่งไปบนหนองน้ำได้ไม่กี่ก้าว ก็เปรอะเปื้อนไปด้วยโคลนหนาเตอะ

ยังไม่ทันที่พวกเขาจะตอบสนอง เถาวัลย์ที่หนาราวกับโซ่เหล็กก็พุ่งขึ้นมาจากหนองน้ำ รัดพวกมนุษย์เสือดาวไว้แน่นจนขยับไม่ได้

ไอ้เวรเอ๊ย ไอ้คนเลว

พวกมนุษย์เสือดาวมองดูเถาวัลย์บนร่างด้วยความหวาดกลัว และพบว่าพลังของพวกเขาไม่สามารถสลัดให้หลุดได้ในเวลาอันสั้น

ในเวลาเดียวกัน วงแหวนเวทสีแดงเข้มก็เริ่มก่อตัวขึ้นเหนือหัว

"ฝนเพลิงโกลาหล"

สกิลโจมตีหมู่ที่เป็นเอกลักษณ์ของซูไป๋

เดิมทีตั้งใจจะใช้กวาดล้างมอนสเตอร์ แต่พอเอามาใช้กับคนก็ดันใช้ได้ดีอย่างไม่น่าเชื่อ

เมื่อมองดูหินเพลิงขนาดยักษ์ร่วงหล่นลงมาจากฟ้า เผ่ามนุษย์เสือดาวแทบทุกคนต่างก็คิดในใจว่า จบเห่แล้ว

"ปัง ปัง ปัง"

หลังจากการระเบิดสองสามระลอก ทุ่งหญ้าเขียวขจีก็เหลือเพียงพื้นดินดำเกรียม และร่างที่แข็งทื่อของมนุษย์เสือดาว

ศพ

ทันทีที่ภาพนี้ถูกถ่ายทอดออกไป ผู้ชมก็แตกตื่นกันใหญ่

"เป็นไปได้ยังไง เผ่ามนุษย์วานรกระจอกๆ ทำไมถึงมีผู้เข้าแข่งขันที่แข็งแกร่งขนาดนี้"

"ฉันตาฝาดไปหรือเปล่า แน่ใจนะว่านั่นคือลิง ดาเมจและการควบคุมมันเกินจริงไปแล้วนะ"

"นี่คือเทคนิคเชี่ยวชาญสกิลหรือเปล่า ฉันดูไม่ค่อยชัดเลย"

"ไม่ใช่เชี่ยวชาญสกิล แต่มันคือเทคนิคไร้ร่าย นี่มันเทคนิคที่นักเวทระดับสูงเท่านั้นถึงจะทำได้ แล้วผู้เล่นระดับเปลี่ยนคลาสรอบแรกจะทำได้ยังไง"

"พระเจ้าช่วย ในหมู่ลิงมีตัวอันตรายขนาดนี้โผล่มาได้ยังไง มันเกินไปแล้ว ในเผ่าของเรายังไม่มีใครทำแบบนี้ได้เลยนะ"

" "

ผู้ชมจากเผ่าพันธุ์อื่นๆ ต่อให้ปากแข็งแค่ไหน ก็ไม่สามารถต่อว่าร่างของชายหนุ่มในจอถ่ายทอดสดได้เลย

เพราะอีกฝ่ายเพิ่งจะสังหารหมู่ทีมผู้เข้าแข่งขันจากเผ่าพันธุ์ระดับล่างไปต่อหน้าต่อตาพวกเขา

และผู้เข้าแข่งขันที่ถูกสังหารเหล่านั้น แม้แต่จะถอนตัวออกจากการแข่งขันยังทำไม่ได้เลย

แล้วผู้ชมชาวดาวบลูสตาร์ล่ะ

พวกเขานิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ขยี้ตาตัวเองแทบไม่อยากจะเชื่อภาพที่เห็น

ท้ายที่สุด ไม่รู้ว่าใครเป็นคนพิมพ์ข้อความบนหน้าจอว่า เทพซู คุณคือเทพเจ้าของฉัน ขึ้นมาก่อน จากนั้นผู้ชมในเมืองหลิงเฟิง หรือแม้แต่ทั่วทั้งดาวบลูสตาร์ที่กำลังรับชมการถ่ายทอดสด ต่างก็ส่งเสียงโห่ร้องด้วยความดีใจดังสนั่นหวั่นไหว