บทที่ 660 - ยอดขายสมาร์ตโฟนแบรนด์ส้มดิ่งลงเหว

บทที่ 660 - ยอดขายสมาร์ตโฟนแบรนด์ส้มดิ่งลงเหว

พระอาทิตย์ขึ้นแล้วก็ตก ด้วยความช่วยเหลือจากกู่หยวน การเติบโตของบริษัทท่องเที่ยวซืออิ๋งจึงกลายเป็นเรื่องที่หลีกเลี่ยงไม่ได้

ประเทศเซี่ย ตลาดหลักทรัพย์

"ให้ตายสิ หุ้นเหิงไท่ตกอีกแล้ว" ชายหนุ่มคนหนึ่งตะโกนขึ้นมา

"ไม่จริงน่า ขืนตกแบบนี้ เหิงไท่ได้เจ๊งแน่ๆ ฉันซื้อไว้ตั้งแสนหุ้นนะ ถ้าตกแบบนี้ต่อไป หุ้นในมือฉันคงกลายเป็นเศษกระดาษแน่ๆ"

ชายวัยกลางคนตาแดงก่ำ ผมเผ้ายุ่งเหยิง จ้องมองกราฟหุ้นบนหน้าจอขนาดใหญ่

อสังหาริมทรัพย์ในประเทศเซี่ยกำลังเติบโตอย่างต่อเนื่อง โดยเฉพาะเหิงไท่ ในช่วงยุคทอง หุ้นขึ้นจนติดซิลลิ่งทุกวัน ไม่เคยตกเลยเป็นเวลาหนึ่งเดือนเต็ม

แต่ตอนนี้ ทันทีที่เปิดตลาด หุ้นก็ถูกกดจนติดฟลอร์ทันที ไม่เปิดโอกาสให้ใครได้เทขายเลย

ตามกฎการซื้อขายใหม่ หากราคาหุ้นต่ำกว่าหนึ่งหยวนเป็นเวลาหนึ่งเดือน จะเข้าสู่เงื่อนไขการถูกบังคับเพิกถอนออกจากตลาดหลักทรัพย์

"หุ้นเหิงไท่น่าจะไม่มีทางฟื้นแล้วล่ะ ไม่ได้ยินเหรอว่ายักษ์ใหญ่อสังหาริมทรัพย์สิบสามแห่งร่วมมือกันกดดัน เหิงไท่จะฟื้นตัวได้ยังไง

ได้ยินมาว่า หวังเสี่ยวอวี๋ เจ้านายของเหิงไท่หายตัวไปแล้ว ภายในบริษัทก็วุ่นวายไปหมด ข่าววงในบอกว่าผู้ถือหุ้นรายใหญ่หลายคนกำลังจะยื่นเรื่องขอให้บริษัทล้มละลายด้วยซ้ำ"

ภายในห้องค้าหุ้น ชายคนหนึ่งที่ใบหน้าเปื้อนคราบสกปรกพูดขึ้นมา สายตายังคงจับจ้องไปที่หนังสือพิมพ์ในมือ

"นายรู้ได้ยังไง"

"ลองซื้อหุ้นตัวนี้ดูสิ รับรองว่าภายในหนึ่งสัปดาห์ต้องพุ่งปรี๊ดแน่นอน"

ชายใบหน้าเปื้อนคราบสกปรกพูดพลางชี้นิ้วไปที่หนังสือพิมพ์

"อี้ต๋าฟิล์มเหรอ"

ชายวัยกลางคนรู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย หวังเสี่ยวอวี๋แห่งเหิงไท่แทบจะขายทุกอย่างในกลุ่มบริษัทเหิงไท่ทิ้งหมดแล้ว

เหลือก็แต่ของที่ขายไม่ออกหรือไม่มีใครเอา และเงินสดที่ได้จากการขายสินทรัพย์ก็ถูกหวังเสี่ยวอวี๋เทลงไปในตลาดหุ้นของกลุ่มบริษัทเหิงไท่จนหมด

ตามข่าวที่หลุดออกมาจากฝั่งเหิงไท่ หวังเสี่ยวอวี๋ได้ทุ่มเงินไปแล้วกว่าแปดหมื่นล้านเงินเซี่ย แต่หุ้นของเหิงไท่ก็ยังคงร่วงไม่หยุด ไม่มีทีท่าว่าจะกระเตื้องขึ้นเลยแม้แต่น้อย

ชายที่ดูเหมือนขอทานคนนี้ กลับแนะนำให้เขาซื้อหุ้นอี้ต๋าฟิล์ม นี่มันบ้าไปแล้วชัดๆ

"หึๆ คิดว่าอี้ต๋าฟิล์มน่าจะตกไปอยู่ในมือของกู่หยวนในท้ายที่สุด นายคิดว่ามันจะขึ้นไหมล่ะ" ชายคนนั้นพูดพลางเริ่มวิเคราะห์ให้ฟัง

"จำได้ไหมว่ากู่หยวนเพิ่งจะออกประกาศอะไรไปเมื่อไม่นานมานี้

ตั้งใจจะพัฒนาอุตสาหกรรมบันเทิงอย่างเต็มที่ เพื่อให้ทุกคนในประเทศเซี่ยได้เห็นป้ายของบริษัทผลิตสื่อจินเฉิง

เข้าใจความหมายนี้หรือยัง"

ตอนแรกชายวัยกลางคนยังงงๆ อยู่ แต่สุดท้ายเขาก็พิจารณาชายที่ดูเหมือนขอทานตรงหน้าอย่างละเอียดอีกครั้ง

สุดท้าย เขาก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาด้วยมือที่สั่นเทา แล้วทุ่มเงินทั้งหมดที่มีซื้อหุ้นอี้ต๋าฟิล์ม

ชายขอทานโยนหนังสือพิมพ์ทิ้งลงถังขยะ แล้วเดินออกจากตลาดหลักทรัพย์ไป

...

กู่หยวน ลานหมายเลขหนึ่ง

อวี้ฉือฮุ่ยถือรายงานฉบับหนึ่งอยู่ในมือ นั่งอยู่ตรงข้ามอู๋ซวง

"ประธานอู๋ สมาร์ตโฟนแบรนด์ส้มเปิดตัวแล้ว ยอดขายก็ถือว่าดีใช้ได้ แต่ดูเหมือนว่าประชาชนในประเทศเซี่ยจะไม่ค่อยคาดหวังกับสมาร์ตโฟนแบรนด์ส้มเท่าไหร่แล้ว

ปกติแล้วหลังจากงานเปิดตัวสมาร์ตโฟนแบรนด์ส้มจบลง ภายในหนึ่งวัน ยอดสั่งจองจะสูงถึงหกเจ็ดล้านเครื่องเลยทีเดียว

แต่ปีนี้มียอดสั่งจองแค่สามล้านเครื่องเท่านั้น"

อู๋ซวงจิบน้ำชา แล้วเอ่ยถามขึ้น "แล้วยอดขายของสมาร์ตโฟนแบรนด์ลี่ซิ่นเป็นยังไงบ้าง"

"วันนี้เปิดสายการผลิตเต็มกำลังแล้ว ตามคำสั่งของคุณ เราเปิดให้สั่งจองล่วงหน้า แล้วผลิตตามจำนวนยอดสั่งจองได้เลย

ที่สำคัญที่สุดคือ หลังจากได้เห็นเสียงตอบรับจากตลาดในช่วงสองสามวันนี้ สมาร์ตโฟนแบรนด์ลี่ซิ่นมีความคุ้มค่ามาก ตอบโจทย์ความต้องการของคนประเทศเซี่ยสุดๆ"

อวี้ฉือฮุ่ยพูดจบก็ส่งรายงานในมือให้อู๋ซวง

ในรายงานเป็นข้อมูลยอดสั่งจองสมาร์ตโฟนแบรนด์ส้มในช่วงห้าปีที่ผ่านมา อย่างน้อยๆ ก็ต้องมียอดสั่งจองห้าล้านกว่าเครื่อง

ปีนี้ยอดขายตกลงอย่างเห็นได้ชัด มียอดสั่งจองแค่สามล้านเครื่องเท่านั้น

"อืม ช่วงนี้กลุ่มบริษัทพัฒนาเร็วมาก จากนี้ไปต้องปรับเปลี่ยนกลยุทธ์การพัฒนา ให้ความสำคัญกับโครงสร้างพื้นฐานของทางฝั่งกู่หยวนก่อน"

ในช่วงที่ผ่านมา กู่หยวนเรียกได้ว่าพัฒนาแบบก้าวกระโดด

ใช้เวลาเพียงสั้นๆ ก็สามารถสร้างอาคารสิ่งก่อสร้างขึ้นมาได้มากมาย

ในขณะที่มุ่งเน้นแต่ความเร็ว อู๋ซวงก็เริ่มตระหนักถึงปัญหานี้

"แล้วบริษัทการลงทุนในวอลล์สตรีทของเราล่ะคะ"

"ไม่น่ามีปัญหา จัดการเตรียมการไว้หมดแล้ว ฉันให้เงินทุนบริษัทการลงทุนเซี่ยงเหวินไปมากพอสมควร

ต่อไปฉันคิดว่าเราน่าจะได้เห็นเขี้ยวเล็บของพวกตระกูลมหาอำนาจฝั่งตะวันตกกันแล้วล่ะ"

ในการเดิมพันระหว่างประเทศหน่าวหลู่กับประเทศย่าหม่ายก๋า พวกตระกูลฝั่งตะวันตกก็เข้ามาร่วมวงด้วย

พวกเขาเสียเงินไปตั้งห้าสิบแสนล้านดอลลาร์ตะวันตก ถ้าบอกว่าไม่มีเรื่องตุกติกอยู่เบื้องหลัง อู๋ซวงก็คงไม่เชื่อ ยิ่งเป็นพวกนักธุรกิจชาวตะวันตกที่เจ้าเล่ห์เพทุบายด้วยแล้ว

การมาเยือนของเฉินหยวนจากบริษัทท่องเที่ยวถูต๋าและหยางซือซือ ทำให้อู๋ซวงรู้สึกว่าอุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของกู่หยวนจำเป็นต้องได้รับการพัฒนาอย่างจริงจัง ไม่อย่างนั้นมันจะขัดกับแผนที่เขาวางไว้ก่อนหน้านี้

ในบรรดาสิ่งก่อสร้างทั้งหมดของกู่หยวน สิ่งที่อู๋ซวงให้ความสำคัญมากที่สุดก็คือการก่อสร้างพระราชวังต้องห้ามและทรัพยากรของหอชมจันทร์

ในอีกโลกหนึ่ง พระราชวังต้องห้ามได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในห้าพระราชวังที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก และเป็นความภาคภูมิใจของคนทั้งชาติ

ที่นี่ อู๋ซวงต้องการฟื้นฟูพระราชวังต้องห้ามให้สมบูรณ์แบบที่สุด

อู๋ซวงได้มอบแบบแปลนพระราชวังต้องห้ามให้กับหลี่ฟาไปแล้ว และจะคอยตรวจสอบความคืบหน้าอยู่เป็นระยะๆ

แกนกลางของพระราชวังต้องห้ามทอดยาวเชื่อมต่อกลุ่มอาคารทั้งหมดเข้าด้วยกัน และแกนกลางนี้ก็ตั้งอยู่บนแกนกลางของกู่หยวนพอดี

พระตำหนักและอุทยานหลวงล้วนถูกออกแบบโดยอิงจากแกนกลางนี้

สองข้างของพระตำหนักแกนกลาง ยังมีตำหนักอื่นๆ ตั้งอยู่เรียงรายอย่างสมมาตร ซึ่งทั้งหมดนี้ใช้วัสดุแบบโบราณ

ตอนนี้ แค่มหาวิทยาลัยสถาปัตยกรรมโบราณแห่งเดียวก็ดึงดูดผู้คนให้มาเยี่ยมชมได้มากมายแล้ว

ไม่อยากจะคิดเลยว่า ถ้าหากสามารถฟื้นฟูพระราชวังต้องห้ามที่กู่หยวนได้อย่างสมบูรณ์แบบ จะสามารถดึงดูดนักท่องเที่ยวได้มากขนาดไหน

บางที อาจจะไม่ใช่แค่นักท่องเที่ยวชาวต่างชาติเท่านั้น แต่อาจจะรวมถึงนักท่องเที่ยวชาวเซี่ยทั้งประเทศที่จะต้องภาคภูมิใจกับสถานที่แห่งนี้

แค่คิดถึงเรื่องพวกนี้ อู๋ซวงก็รู้สึกเลือดลมสูบฉีดแล้ว

เมื่อกลับไปดูที่ระบบอีกครั้ง อู๋ซวงก็พบว่ามีเงินเซี่ยเพิ่มเข้ามาอีกสองล้านล้านหยวน

โดยไม่ลังเล อู๋ซวงเลือกที่จะเปิดกล่องสุ่มทันที

พรึ่บ

แสงสว่างวาบขึ้น รายชื่อปรากฏขึ้นตรงหน้าอู๋ซวง

"ทอมป์สัน สายลับเชิงพาณิชย์ มีความสามารถในการจดจำได้อย่างแม่นยำ"

"ฟอเรสต์ นักเทรดหุ้น มีความสามารถในการสังเกตและวิเคราะห์ได้อย่างเฉียบแหลม"

...

ได้บุคลากรพิเศษมาอีกสิบคน แต่พวกเขาส่วนใหญ่เป็นสายธุรกิจ

อู๋ซวงส่งทอมป์สันไปที่วอลล์สตรีททันทีอย่างไม่ลังเล เพราะการต่อสู้ครั้งสุดท้ายระหว่างเขากับพวกตระกูลมหาอำนาจฝั่งตะวันตกจะเกิดขึ้นที่วอลล์สตรีท

ตอนนี้เป็นเวลาที่ดีที่สุดในการวางรากฐาน

ส่วนฟอเรสต์ อู๋ซวงก็ส่งเขาไปที่วอลล์สตรีทเช่นกัน