บทที่ 25 ลูกเอ๋ย พ่อมาแล้ว

บทที่ 25 ลูกเอ๋ย พ่อมาแล้ว

หวังตังมองชายร่างกำยำตรงหน้าด้วยสายตาชื่นชม

ยืดหยุ่นได้ รู้จักผ่อนสั้นผ่อนยาว ลูกผู้ชายตัวจริง

ไม่นาน พนักงานของลานประลองก็หามต้าไป๋ที่พังยับเยินไปไว้ที่ห้องซ่อมของกวางผู้สีทอง

ต้องยอมรับเลยว่า ถึงกวางผู้สีทองคนนี้จะปากร้าย แต่ห้องซ่อมของเขาก็มีวัสดุอุปกรณ์ครบครันจริงๆ

ไม่นานนัก หวังตังก็หาวัสดุที่ต้องการได้ครบถ้วน และนำมาวางเรียงไว้บนโต๊ะทำงาน

"แกก็ซ่อมตรงนี้แหละ ฉันจะคอยดูแกอยู่ตรงนี้" กวางผู้สีทองพูดอย่างไม่ใส่ใจ แล้วหาเก้าอี้มานั่งลง

หวังตังเห็นแบบนั้นก็ไม่ได้ว่าอะไร ได้แต่ก้มหน้าก้มตาจัดเก็บเครื่องมือบนโต๊ะทำงานเงียบๆ

โดยปกติแล้ว เวลาช่างซ่อมสร้างหุ่นรบทำการซ่อมแซมหรือสร้างหุ่นรบ มักจะไม่อนุญาตให้คนนอกเข้ามาดู

เพราะช่างซ่อมสร้างหุ่นรบแต่ละคนก็มีเทคนิค ความคิด และขั้นตอนที่ไม่เหมือนกัน พวกเขากลัวว่าคนอื่นจะขโมยเคล็ดลับสำคัญของตัวเองไป

แต่ตอนนี้เขาอยู่ในถิ่นของคนอื่น แถมยังใช้ของของเขาอยู่ ยิ่งไปกว่านั้น หวังตังก็ไม่มีนิสัยชอบหวงวิชาด้วย

เขาคิดว่า เทคโนโลยีดีๆ ก็ควรจะนำมาแบ่งปันกัน ถ้าช่างซ่อมสร้างหุ่นรบในเครือข่ายดวงดาวใจกว้างแบบนี้บ้าง ก็คงจะดีไม่น้อย

ระหว่างที่คิด หวังตังก็คว้าขาซ้ายของต้าไป๋ขึ้นมา ใช้เครื่องมือพิเศษงัดฝาครอบที่พังยับเยินออก แล้วเริ่มลงมือซ่อมชิ้นส่วนด้านใน

ด้วยความเคยชินที่สั่งสมมานานหลายปี ถ้าชิ้นไหนซ่อมได้เขาก็จะไม่มีวันเปลี่ยนชิ้นใหม่เด็ดขาด ชิ้นไหนที่ซ่อมไม่ได้จริงๆ เขาถึงจะยอมเปลี่ยน

ทำแบบนี้เพื่อเป็นการประหยัดต้นทุนให้ได้มากที่สุด

แต่พอการกระทำแบบนี้ตกอยู่ในสายตาของกวางผู้สีทอง เขากลับไม่เข้าใจเอาเสียเลย

เจ้าหน้ากากขาวตรงหน้านี้ ท่าทางการซ่อมดูคล่องแคล่วและเชี่ยวชาญมาก เป็นช่างซ่อมสร้างหุ่นรบจริงๆ ไม่ผิดแน่

แต่วิธีการของเขากลับแตกต่างจากช่างซ่อมสร้างหุ่นรบมืออาชีพอย่างสิ้นเชิง ดูๆ ไปแล้วเหมือนพวกช่างซ่อมคอมพิวเตอร์แสงหรือช่างซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าตามข้างถนนมากกว่า

เพราะไม่มีช่างซ่อมสร้างหุ่นรบคนไหนจะยอมเสียเวลาอันมีค่า ไปนั่งซ่อมชิ้นส่วนเล็กๆ ราคาถูกพวกนี้หรอก

ส่วนใหญ่ก็จะเลือกเปลี่ยนชิ้นใหม่ไปเลย

แต่หวังตังนี่สิ ขนาดแผ่นเชื่อมต่อเล็กๆ แผ่นเดียวก็ยังไม่ยอมเปลี่ยน อุตส่าห์ดึงออกมาทุบให้เรียบแล้วเชื่อมกลับเข้าไปใหม่

นี่มันเปิดโลกให้เขาสุดๆ ไปเลย

เมื่อนึกถึงคำพูดก่อนหน้านี้ของเขา กวางผู้สีทองก็เริ่มมองหวังตังด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

หรือว่าในโลกนี้จะมีช่างซ่อมสร้างหุ่นรบที่ถังแตกอยู่จริงๆ

แต่มันก็ไม่สมเหตุสมผลอยู่ดี ถ้าไม่มีเงิน แล้วเขามาเป็นช่างซ่อมสร้างหุ่นรบได้ยังไง

ในขณะที่กวางผู้สีทองกำลังสับสนอยู่นั้น ทางด้านหวังตังกลับยิ่งซ่อมยิ่งเข้ามือ

เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่เขาซ่อมหุ่นรบ ตอนแรกเขาก็เลยระมัดระวังมาก

แต่พอซ่อมๆ ไป เขาก็รู้สึกว่ามันไม่ได้ต่างอะไรกับการซ่อมคอมพิวเตอร์แสงหรือเครื่องใช้ไฟฟ้าก่อนหน้านี้เลย

ขอแค่รู้โครงสร้าง รู้จักชิ้นส่วนข้างใน เทคนิคและวิธีการซ่อมก็เหมือนกันเป๊ะ

ดังนั้นเขาจึงเร่งความเร็วขึ้น โดยคิดเสียว่าการซ่อมหุ่นรบก็คืองานซ่อมของหาเลี้ยงปากท้องตามปกติของเขา

กวางผู้สีทองมองดูความเร็วในการซ่อมของหวังตังที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แต่เขาก็ไม่ได้แสดงอาการร้อนรนแต่อย่างใด

จากประสบการณ์ของเขา ความเสียหายรุนแรงขนาดนี้ บ่อพลังแห่งดวงดาวของหุ่นรบก็ต้องได้รับผลกระทบไปด้วยอย่างแน่นอน

หุ่นรบหนึ่งตัว นอกจากห้องนักบินแล้ว บ่อพลังแห่งดวงดาวนี่แหละคือส่วนที่ซับซ้อนและยุ่งยากที่สุดในหุ่นรบแล้ว

ในเรื่องการซ่อมบำรุงบ่อพลังแห่งดวงดาว แม้แต่ช่างซ่อมสร้างหุ่นรบระดับสูงก็ยังพลาดกันได้

นับประสาอะไรกับเจ้าหน้ากากขาวตรงหน้านี้ ที่ดูอายุก็ไม่น่าจะเยอะ ถึงจะมีประสบการณ์ซ่อมหุ่นรบมาบ้าง แต่น่าจะจำกัดอยู่แค่การซ่อมแซมภายนอกเท่านั้น

เรื่องห้องนักบินกับบ่อพลังแห่งดวงดาวนี่ ขนาดตัวเขาเองยังนับครั้งที่เคยซ่อมได้ด้วยนิ้วมือข้างเดียวเลย

เวลาผ่านไปทีละนาที

แต่ตอนนี้หวังตังกำลังอยู่ในสภาวะที่มีสมาธิขั้นสุด จึงไม่รู้สึกถึงเวลาที่ผ่านไปเลยแม้แต่น้อย

การซ่อมหุ่นรบก็เหมือนกับการซ่อมเครื่องใช้ไฟฟ้าทั่วไป ขอแค่รู้โครงสร้างภายใน หาจุดที่เสียเจอ แล้วก็ไล่ตรวจเช็กไปทีละจุด

ถ้าเป็นช่างซ่อมที่มีประสบการณ์ แค่มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าเสียตรงไหน

แต่ตอนนี้หวังตังยังไม่ค่อยมีความรู้เรื่องหุ่นรบเท่าไหร่นัก เขาจึงใช้วิธีที่โง่ที่สุด นั่นคือการค่อยๆ ตรวจเช็กไปทีละจุดตามโครงสร้างของหุ่นรบ

กว่าเขาจะซ่อมแขนขาทั้งสี่ข้างของหุ่นรบเสร็จ เวลาก็ผ่านไปเกือบสี่ชั่วโมงแล้ว

ระหว่างนั้น กวางผู้สีทองก็เอาแต่นั่งมองหวังตังทำงานเงียบๆ ไม่ปริปากพูดอะไรเลย

ไม่นาน หวังตังก็ซ่อมแผ่นเกราะของหุ่นรบเสร็จ แล้วก็ข้ามห้องนักบินที่ยังใช้งานได้ดีไปจัดการกับบ่อพลังแห่งดวงดาวต่อ ตามที่กวางผู้สีทองคาดไว้

โครงสร้างและวิธีซ่อมบำรุงบ่อพลังแห่งดวงดาว หวังตังได้เรียนรู้จาก "ทฤษฎีพื้นฐานของหุ่นรบ" มาอย่างเป็นระบบแล้ว

ดังนั้นเขาก็เลยรู้ได้ทันทีว่า เครื่องกำเนิดพลังงานตรงรอยต่อระหว่างบ่อพลังแห่งดวงดาวกับตัวหุ่นรบด้านขวา มีความผิดปกติ

เรื่องที่เกี่ยวกับพลังแห่งดวงดาว ถือเป็นจุดบอดของหวังตัง

ดังนั้น เขาจึงทำตามขั้นตอนในหนังสือเป๊ะๆ ไม่กล้าผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว

พอกวางผู้สีทองเห็นหวังตังเริ่มซ่อมบ่อพลังแห่งดวงดาว เขาก็หรี่ตาลง ในใจยิ่งมั่นใจในสิ่งที่ตัวเองคิดมากขึ้นไปอีก

เจ้าเด็กนี่ ต้องเป็นคนของกองทัพ หรือไม่ก็เคยเป็นคนของกองทัพมาก่อนแน่ๆ

ช่างซ่อมสร้างหุ่นรบเถื่อนอย่างพวกเขา ประสบการณ์ในการซ่อมเครื่องยนต์ภายในของหุ่นรบ เทียบชั้นกับช่างซ่อมสร้างหุ่นรบของทางการไม่ได้เลย

เพราะช่างซ่อมสร้างหุ่นรบของทางการ ล้วนสั่งสมประสบการณ์การซ่อมหุ่นรบมาจากสงครามอันโหดร้ายทั้งสิ้น

และประสบการณ์เหล่านี้ก็มักจะไม่ถูกเปิดเผยออกไป พวกช่างซ่อมสร้างหุ่นรบเถื่อนอย่างพวกเขา ไม่มีโอกาสได้เข้าถึงเลย

ก่อนที่เขาจะเข้ามาในตลาดมืดหลานอิ๋น เขาก็เคยคลุกคลีกับพวกช่างซ่อมสร้างหุ่นรบสายตรงมาบ้างเหมือนกัน ซึ่งวิธีที่เจ้าหน้ากากขาวซ่อมเครื่องยนต์ภายในอยู่ตอนนี้ มันเหมือนกับพวกช่างซ่อมสร้างหุ่นรบสายตรงพวกนั้นไม่มีผิด

กวางผู้สีทองมองหวังตังด้วยสายตาจับผิด คนที่มาโผล่ในตลาดมืดได้ เมื่อก่อนน่าจะเป็นคนของกองทัพ

ไม่อย่างนั้น ถ้าถูกทางกองทัพจับได้ มีหวังไม่รอดแน่

ในขณะที่กวางผู้สีทองกำลังคาดเดาไปต่างๆ นานา หวังตังก็ซ่อมจุดสุดท้ายเสร็จ แล้วปิดฝาครอบด้านหลังของหุ่นรบลง

ตอนที่ปิดฝาครอบด้านหลังของหุ่นรบ หวังตังก็ได้ยินเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นข้างหูอย่างชัดเจน

[การ์ดเพิ่มประสิทธิภาพเป็นเท่าตัวกำลังทำงาน กำลังสุ่มค่าประสิทธิภาพ...]

หวังตังสะดุ้งตกใจ เขาไม่ได้สร้างหุ่นรบสักหน่อย ทำไมการ์ดเพิ่มประสิทธิภาพเป็นเท่าตัวถึงทำงานล่ะ

[น่าเสียดาย ในครั้งนี้ไม่สามารถสุ่มได้รางวัลเพิ่มประสิทธิภาพเป็นเท่าตัว โอกาสจะสะสมไปยังครั้งต่อไป]

[ปัจจุบัน โฮสต์มีโอกาส 40% ที่จะทำให้ค่าประสิทธิภาพอย่างใดอย่างหนึ่งของหุ่นรบเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว มีโอกาส 10% ที่จะทำให้ค่าประสิทธิภาพสองอย่างเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว และมีโอกาส 2% ที่จะทำให้ค่าประสิทธิภาพทั้งสามอย่างเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัว]

หวังตังอึ้งไปเลย ที่แท้โอกาสของการ์ดเพิ่มประสิทธิภาพเป็นเท่าตัวสามารถสะสมได้ด้วยเหรอเนี่ย

ตอนนี้เขาชักจะสงสัยขึ้นมาจริงๆ แล้วว่า ระบบของเขาเป็นผลงานของค่ายเกมดังจากชาติก่อนหรือเปล่า

นี่มันระบบการันตีชัดๆ เลยนี่

แล้วเขาก็แค่ซ่อมหุ่นรบไปครั้งเดียว ทำไมการ์ดเพิ่มประสิทธิภาพเป็นเท่าตัวถึงทำงานได้ล่ะ

หรือว่าเป็นเพราะหุ่นรบตัวนี้เสียหายหนักเกินไป แขนขาทั้งสี่ข้างเขาก็เป็นคนประกอบเข้าไปใหม่ทั้งหมด ระบบก็เลยนับว่าเป็นการสร้างหุ่นรบหนึ่งตัวอย่างนั้นหรือ

เรื่องนี้คงต้องรอโอกาสหน้าค่อยทดสอบดูอีกที ตอนนี้มีเรื่องสำคัญกว่าต้องจัดการ...

เมื่อคิดได้ดังนั้น หวังตังก็หันไปมองกวางผู้สีทองด้วยสายตาไม่ประสงค์ดี "ลูกเอ๋ย พ่อมาแล้ว"