บทที่ 954 - เฮอร์ริสตกเป็นรอง!

บทที่ 954 - เฮอร์ริสตกเป็นรอง!

ที่หวังเฉินพูดแบบนี้ ไม่ได้ตั้งใจจะหลอกลวงใครหรอกนะ เพราะสัตว์อสูรที่เขามีอยู่ในครอบครองนั้น ไม่ใช่สิ่งที่คนอื่นจะมีได้หรอก

ทว่าผู้ช่วยหญิงกลับไม่ได้คิดแบบนั้น เพราะเธอเป็นห่วงองค์หญิงมากเกินไปต่างหาก

จึงทำให้คิดไปว่าที่หวังเฉินไม่ยอมบอก ก็เป็นเพราะต้องการจะยื่นข้อเสนอต่อรอง

"คุณหวังเฉินคะ ไม่ว่าคุณจะมีข้อเสนออะไร คุณสามารถพูดออกมาได้เลยนะคะ ทางเรายินดีตอบสนองความต้องการของคุณทุกอย่างเลยค่ะ"

ผู้ช่วยหญิงกล่าวเสียงเบา

ตอนนี้เริ่มจะร้อนรนขึ้นมาบ้างแล้ว

ยังไงเสียกว่าจะเห็นใครสักคน ที่สามารถสะกดคำสาปขององค์หญิงเอาไว้ได้ มันก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

ดังนั้นจึงปรารถนาอย่างยิ่งที่จะได้วิธีการนี้มา

เพื่อที่องค์หญิงจะได้ไม่ต้องทนทุกข์ทรมานอีกต่อไป

แม้แต่องค์หญิงเอง ในตอนนี้ก็จ้องมองหวังเฉินอย่างเงียบๆ ถึงแม้จะมองไม่เห็นใบหน้าขององค์หญิง แต่ก็สามารถสัมผัสได้ถึงสายตาที่จ้องมองมาจากใต้ผ้าคลุมสีดำ

"เรื่องนี้ไม่ใช่ว่าผมอยากจะเรียกร้องอะไรหรอกนะ แต่เป็นเพราะผมบอกไม่ได้จริงๆ"

"ผมเอาสัตว์อสูรของผมให้พวกคุณดูเลยก็แล้วกัน"

"ออกมาสิ เสี่ยวชิง แล้วก็เสี่ยวจื่อด้วย"

ภายใต้เสียงเรียกเบาๆ ของหวังเฉิน

วิ้ง!!

สัตว์อสูรแสนน่ารักน่าชังสองตัว ก็ปรากฏกายขึ้นมา

เมื่อผู้ช่วยหญิงได้เห็นสัตว์อสูรแสนน่ารักทั้งสองตัวนี้ เธอก็ถึงกับเบิกตากว้าง เพราะต่อให้เธอจะผ่านประสบการณ์มาอย่างโชกโชนขนาดไหน เธอก็ยังไม่เคยเห็นสัตว์อสูรสายพันธุ์นี้มาก่อนเลย

"วัตถุดิบในการปรุงยาตัวนี้ ความจริงก็พอจะหาได้ทั่วไปแหละ แต่พวกคุณคิดว่าจะหาสัตว์อสูรสองตัวนี้เจอไหมล่ะ?"

"ผมกล้าพูดได้เต็มปากเลยว่า บนโลกใบนี้ มีแค่สองตัวนี้เท่านั้นแหละที่มีอยู่เพียงหนึ่งเดียว"

"แถมผมไม่ได้มีสัตว์อสูรที่มีอยู่เพียงหนึ่งเดียวแค่สองตัวนี้นะ ผมยังมีสัตว์อสูรที่เหลืออีกหลายตัว ที่เป็นเพียงหนึ่งเดียวในโลกเหมือนกัน"

"ในสถานการณ์แบบนี้ พวกคุณจะไปหาเจอได้ยังไงล่ะ?"

"แล้วก็ ผมรู้นะ ว่าพวกคุณกำลังคิดอยากจะซื้อเลือดจากหัวใจสัตว์อสูรของผมใช่ไหมล่ะ?"

หวังเฉินหันไปมองผู้ช่วยหญิง

ผู้ช่วยหญิงรีบพยักหน้ารับทันที "คุณหวังเฉินพูดถูกค่ะ ฉันดูออกเลยว่าสัตว์อสูรตัวนี้ไม่ธรรมดามากๆ แล้วฉันก็รู้ด้วยว่า สิ่งที่คุณพูดมาน่าจะไม่ได้โกหก"

"ดังนั้นฉันเลยอยากจะซื้อเลือดจากหัวใจสัตว์อสูรค่ะ"

หวังเฉินส่ายหน้าแล้วพูดว่า "แต่คุณลองคิดดูดีๆ สิครับ สัตว์อสูรของผมจะสามารถให้เลือดจากหัวใจได้อย่างไม่มีขีดจำกัดได้ยังไงล่ะ?"

"คุณน่าจะรู้ดีนะว่า ถ้าสัตว์อสูรตัวไหนถูกสูบเลือดจากหัวใจออกไปเรื่อยๆ มันจะส่งผลเสียต่อสัตว์อสูรตัวนั้นมากขนาดไหน"

เมื่อได้ยินคำพูดของหวังเฉิน ทุกคนในห้องก็เงียบกริบลงทันที

"ดังนั้น สรุปแล้วก็คือ ยังไงก็ต้องไปที่จักรวรรดิคาดี้ เพื่อช่วยองค์หญิงรักษาอยู่ดีแหละครับ"

"แน่นอนว่า ในระหว่างช่วงเวลานี้ ผมสามารถช่วยองค์หญิงสะกดคำสาปเอาไว้ให้ก่อนได้"

"ยังไงซะผมก็ยังพอจะมียาตุนเอาไว้อยู่บ้าง"

หวังเฉินกล่าวด้วยรอยยิ้ม

"งั้นก็เอาตามที่คุณหวังเฉินว่าเลยค่ะ"

"ในช่วงเวลานี้ ก็คงต้องรบกวนคุณหวังเฉิน ช่วยบรรเทาความเจ็บปวดจากคำสาปให้องค์หญิงด้วยนะคะ"

ในที่สุดผู้ช่วยหญิงก็เข้าใจสถานการณ์อย่างถ่องแท้ จึงได้โค้งคำนับให้หวังเฉิน

"เรื่องนี้ไม่ต้องเกรงใจหรอกครับ มันเป็นหน้าที่ที่ผมสมควรทำอยู่แล้ว"

"เพียงแต่ยานี้ จำเป็นต้องใช้เวทมนตร์ของผมในการกระตุ้นถึงจะออกฤทธิ์ได้ เมื่อกี้คุณก็น่าจะเห็นแล้วนี่ครับ ยังไงซะมันก็เป็นยาที่สกัดมาจากเลือดจากหัวใจสัตว์อสูรของผมนี่นา"

"ดังนั้น เมื่อถึงเวลา ผมก็จำเป็นต้องอยู่ข้างๆ องค์หญิง"

"แถมยังต้องมีการสัมผัสตัวกันบ้างนิดหน่อยด้วย ถ้าหากรู้สึกไม่สะดวกใจล่ะก็ งั้นก็ยังไม่ต้องใช้วิธีนี้ก็ได้ครับ"

"ยังไงซะตอนนี้มันก็เป็นแค่การซื้อเวลาไปก่อนเท่านั้นเอง"

หวังเฉินกล่าวเบาๆ

ผู้ช่วยหญิงได้ยินดังนั้น ก็ส่ายหน้าเบาๆ แล้วพูดว่า "คุณหวังเฉินคะ ถ้าพูดไปคุณอาจจะไม่เชื่อนะคะ พิธีกรรมเวทมนตร์ในรถม้าคันนั้น ความจริงแล้วมันไม่ได้ช่วยให้องค์หญิงรู้สึกสบายขึ้นเท่าไหร่เลยค่ะ"

"มันก็แค่ช่วยบรรเทาอาการลงได้นิดหน่อยเท่านั้นเอง ก็เลยต้องทนใช้ไปก่อน"

"ตอนนี้เมื่อเห็นว่าคุณหวังเฉิน สามารถทำให้องค์หญิงรู้สึกผ่อนคลายลงได้อย่างแท้จริง งั้นก็คงต้องขอให้คุณช่วยแล้วล่ะค่ะ"

"ส่วนรถม้าคันนั้น ก็ปล่อยให้ลากไปก่อนก็แล้วกัน"

"เวลาปกติ ก็คงต้องรบกวนให้คุณหวังเฉินเป็นคนลงมือเองแล้วล่ะค่ะ"

"สำหรับเรื่องนี้ องค์หญิงคงไม่ขัดข้องอะไรใช่ไหมคะ?"

ผู้ช่วยหญิงหันไปมององค์หญิงด้วยความเคารพ

"ข้าไม่ขัดข้อง"

องค์หญิงส่ายหน้าเบาๆ พร้อมกับเอ่ยปากตอบ เสียงของเธอก็ดังเล็ดลอดออกมาด้วย

ต้องยอมรับเลยว่า น้ำเสียงขององค์หญิงผู้นี้ช่างไพเราะเพราะพริ้งจริงๆ

ราวกับเสียงนกไนติงเกลก็ไม่ปาน

เพียงแค่ฟังจากน้ำเสียง ก็สามารถเดาได้เลยว่า องค์หญิงผู้นี้จะต้องเป็นหญิงสาวที่มีรูปร่างหน้าตาสะสวยมากแน่ๆ

แต่พอลองคิดดูมันก็ปกตินั่นแหละ ยังไงซะบนโลกใบนี้ ตราบใดที่เป็นเชื้อพระวงศ์ พันธุกรรมของพวกเขาก็ย่อมต้องสมบูรณ์แบบอยู่แล้ว

ไม่ต้องพูดถึงเรื่องอื่น เอาแค่เรื่องรูปร่างหน้าตา ก็ต้องอยู่ในระดับซูเปอร์คลาสอย่างแน่นอน

"ในเมื่อองค์หญิงไม่ขัดข้องอะไร งั้นตั้งแต่ตอนนี้เป็นต้นไป ก็ตกลงตามนี้ก็แล้วกันนะคะ"

"แล้วก็..."

ผู้ช่วยหญิงกำลังจะพูดอะไรบางอย่างต่อ

ทว่าในวินาทีต่อมา

ครืน!!

จู่ๆ แผ่นดินก็สั่นสะเทือน เลื่อนลั่นราวกับแผ่นดินไหว

โรงแรมทั้งหลังสั่นคลอนอย่างรุนแรง

หวังเฉินและเฉินเสี่ยวอวี่รีบหันไปมองนอกโรงแรมทันที และพบว่าเฮอร์ริสกำลังต่อสู้กับราชาศพยักษ์ทมิฬตัวนั้น จนเข้าสู่ช่วงดุเดือดเลือดพล่านแล้ว

แถมดูเหมือนเฮอร์ริสจะตกเป็นรองด้วย ถึงขั้นโดนราชาศพยักษ์ทมิฬต่อยจนกระเด็นออกมาเลยทีเดียว

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้

สมาชิกของทีมนักผจญภัยคนอื่นๆ ต่างก็พากันลุกขึ้นมาช่วยเฮอร์ริส

ตู้ม!

ตู้ม!

ตู้ม!

การโจมตีร่วมกันอันแสนตระการตาหลายต่อหลายระลอก ฟาดฟันเข้าใส่ร่างของสัตว์ประหลาดเย็บปะติดปะต่อร่างยักษ์ตัวนี้

ทว่ามันกลับไม่ได้ผลอะไรเลย แม้ว่าการโจมตีเหล่านี้จะสามารถสร้างความเสียหายให้กับมอนสเตอร์ตัวนี้ได้มากในช่วงเวลาหนึ่ง แต่มอนสเตอร์ตัวนี้กลับมีพลังการฟื้นฟูที่น่าสะพรึงกลัวเป็นอย่างมาก

ทำให้ไม่สามารถสร้างบาดแผลใดๆ ให้กับมันได้เลย

"ฮ่าฮ่า! ไอ้พวกมดปลวกจ้อยร่อย"

"พวกแกเอาความกล้ามาจากไหน ถึงกล้ามาขวางทางฉัน?"

"ตอนนี้พวกแกแม้แต่หุ่นเชิดของฉันยังฆ่าไม่ได้เลยด้วยซ้ำ"

"เพราะงั้นฉันขอแนะนำให้พวกแกรีบหนีไปซะ แล้วทิ้งองค์หญิงตัวแสบนั่นเอาไว้"

"ไม่อย่างนั้น ฉันจะฆ่าล้างโคตรพวกแกให้หมด"

"อยู่ที่นี่พวกแกสู้ฉันไม่ได้หรอก รีบๆ รู้จักเจียมตัวซะเถอะ"

ในตอนนั้นเอง ซอมบี้ยักษ์ทมิฬตัวนี้ก็ส่งเสียงหัวเราะออกมา

เสียงหัวเราะนี้สามารถแยกแยะได้เลยว่า น่าจะเป็นเสียงที่ส่งมาจากคนบงการที่อยู่เบื้องหลัง

ตอนนี้คนบงการที่อยู่เบื้องหลัง คงจะคิดว่าตัวเองกำชัยชนะไว้ในมือแล้ว ก็เลยรู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก

"บัดซบเอ๊ย!"

"ทำไมมันถึงกลายเป็นแบบนี้ไปได้!"

เมื่อเฮอร์ริสเห็นฉากนี้ สีหน้าของเขาก็มืดครึ้มลงทันที

ทั้งที่มอนสเตอร์ตัวนี้มันน่าจะจัดการได้ง่ายมากๆ แต่กลับกลายเป็นว่าพออีกฝ่ายสามารถฟื้นฟูตัวเองได้อย่างต่อเนื่อง เขากลับเป็นฝ่ายตกเป็นรองเสียเอง

และประเด็นสำคัญก็คือ ทางฝั่งของเขาไม่มีวิธีจัดการกับอีกฝ่ายเลย ทำได้แค่มองดูอีกฝ่ายสมานแผลไปต่อหน้าต่อตา

"หัวหน้าทีม เอาเป็นว่าพวกเรารีบพาองค์หญิงหนีไปกันเถอะครับ"

"ถึงแม้ว่าอยู่ที่นี่พวกเราจะสู้ซอมบี้ตัวนี้ไม่ได้ แต่ขอแค่พวกเราหนีรอดออกไปจากที่นี่ได้ล่ะก็ พวกเราก็จะสามารถพลิกสถานการณ์กลับมาได้อย่างแน่นอนครับ"

ในตอนนั้นเอง รองหัวหน้าทีมก็มาอยู่ข้างๆ เฮอร์ริส แล้วเสนอแนะขึ้นมา

(จบแล้ว)