บทที่ 852 - เกาะวิญญาณ

บทที่ 852 - เกาะวิญญาณ

ในวินาทีที่หวังเฉินและเฉินเสี่ยวอวี่ก้าวออกมายืนประจันหน้ากัน

สองพี่น้องมนุษย์หมาป่าต่างหรี่ตาลงจนเล็กแคบ

เบื้องลึกในแววตาของพวกมันซุกซ่อนไว้ด้วยเจตนาฆ่าฟันอันไร้ที่สิ้นสุด

ใครต่อใครต่างก็พอมองออกว่า สองพี่น้องมนุษย์หมาป่าได้หมายหัวทั้งสองคนไว้เป็นเป้าหมายสังหารเรียบร้อยแล้ว

เมื่อเซซิเลียเห็นเฉินเสี่ยวอวี่และหวังเฉินก้าวออกมา บนใบหน้าของเธอกลับไม่มีวี่แววของความกังวลใจเลยแม้แต่น้อย

เพราะหลังจากผ่านเหตุการณ์ต่าง ๆ นานามาด้วยกัน เซซิเลียก็กระจ่างแจ้งแก่ใจแล้วว่า ทั้งสองคนนี้ไม่ใช่คนธรรมดาสามัญอย่างแน่นอน

การที่สองพี่น้องอย่างเคิร์ตและเคอร์ตันไปแกว่งเท้าหาเสี้ยนกับคนระดับนี้ ก็เท่ากับว่าวันตายของพวกมันกำลังใกล้เข้ามาทุกทีแล้ว

"ในเมื่อพวกแกสองคนประกาศตัวออกมาขนาดนี้ งั้นพวกเราสองพี่น้องหมาป่าก็จะจดจำใบหน้าของพวกแกเอาไว้"

"หวังว่าในวันที่พวกแกออกไปทำภารกิจ ทุกอย่างจะราบรื่นไร้อุปสรรคนะ"

ดูเหมือนเคิร์ตและเคอร์ตันจะรู้ตัวดีว่าการขืนรั้งอยู่ที่นี่ต่อไปก็คงไม่มีประโยชน์อะไร เพราะสถานที่แห่งนี้ไม่อนุญาตให้มีการต่อสู้

หากพวกมันบุ่มบ่ามลงมือ ทั้งคู่ก็คงไม่พ้นถูกจับกุมเป็นแน่

ถ้าเป็นแบบนั้น ก็คงจะได้ไม่คุ้มเสีย

แต่ก็ช่างเถอะ อย่างไรเสียทีมดอกกุหลาบทีมนี้ก็ต้องออกไปทำภารกิจอยู่ดี ถึงเวลานั้นโอกาสก็ยังมีอีกถมเถ

...

"เจ้าพวกป่าเถื่อนสองตัวนี้ยอมไสหัวไปสักที"

แมรี่แอนลอบถอนหายใจอย่างโล่งอก เมื่อเห็นมนุษย์หมาป่าทั้งสองล่าถอยไป

"ตอนนี้พวกเรายังนิ่งนอนใจไม่ได้หรอกนะ"

"เพราะยังไงพวกเราก็รู้ซึ้งถึงนิสัยอันโหดเหี้ยมทารุณของเคิร์ตและเคอร์ตันดี"

"ดังนั้นห้ามประมาทหรือลดการป้องกันตัวลงอย่างเด็ดขาด"

เซซิเลียเอ่ยเตือนเสียงเบา

"จริงสิ พวกเธอยังไม่ได้เล่าให้ฟังเลยนะ ว่าพวกเธอสามารถเอาชนะราชามังกรคะนองน้ำอสนีได้ยังไง?"

แมรี่แอนถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

เมื่อโดนถาม เซซิเลียก็ใช้เวลาประมาณ 2 นาที เล่าเหตุการณ์ทั้งหมดให้ฟังอย่างละเอียด

แมรี่แอนที่ตั้งใจฟังจนจบ มีสีหน้าที่แสดงออกถึงความตกตะลึงอย่างสุดขีด

สายตาที่เธอมองไปยังหวังเฉินและเฉินเสี่ยวอวี่แปรเปลี่ยนเป็นความไม่อยากจะเชื่อ

ตอนแรกเธอคิดว่าจางจิ้งส่งคนสองคนนี้มาเพื่อเป็นตัวถ่วงทีม แต่ที่ไหนได้ กลับกลายเป็นว่าสองคนนี้ต่างหากที่เป็นผู้มาโปรด

"ถ้าสมาชิกคนอื่นๆ ในทีมได้มาฟังเรื่องราวของพวกนายสองคนล่ะก็ คงต้องอ้าปากค้างเหมือนกับฉันแน่ๆ เลย"

แมรี่แอนกล่าวพลางยิ้มเจื่อนๆ

"มันก็ไม่ได้เวอร์วังขนาดนั้นหรอกครับ ก็แค่จัดการราชามังกรคะนองน้ำอสนีไปตัวนึง กับพวกที่ไม่รู้จักเจียมตัวอีกนิดหน่อยก็เท่านั้นเอง"

หวังเฉินกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ

คำพูดเหล่านี้ทำเอาเซซิเลียและแมรี่แอนถึงกับพูดไม่ออกไปชั่วขณะ

สำหรับหวังเฉินแล้ว มันอาจจะเป็นแค่ราชามังกรคะนองน้ำอสนีตัวหนึ่ง บวกกับมดปลวกอีกหยิบมือ แต่สำหรับทีมดอกกุหลาบของพวกเธอแล้ว มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยนะ

อย่างน้อยๆ ถ้าพวกเธอต้องการจะสร้างวีรกรรมระดับนั้นล่ะก็ คงต้องทุ่มเทหยาดเหงื่อแรงกายและพลังทั้งหมดที่มี ถึงจะพอมีความหวังทำได้สำเร็จ

"ตอนนี้ก็พักผ่อนกันให้เต็มที่ไปก่อน พรุ่งนี้พวกเราจะออกเดินทางไปทำภารกิจระดับ S กัน"

"เป้าหมายคือสังหารบอสเลเวล 1500"

เซซิเลียกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง

"ฉันคิดว่าภารกิจนี้ คงจะไม่ได้มีแค่ทีมดอกกุหลาบของพวกเราทีมเดียวหรอกมั้งที่ทำอยู่"

"ช่วยเล่าสถานการณ์ของขุมกำลังทีมอื่นๆ ให้ฟังหน่อยสิ"

"พวกเราจะได้เตรียมตัวรับมือถูก"

เซซิเลียและแมรี่แอนสบตากันครู่หนึ่ง ก่อนจะพยักหน้าตกลง แล้วค่อยๆ สาธยายข้อมูลเกี่ยวกับขุมกำลังส่วนใหญ่ในที่แห่งนี้ออกมา

หลังจากหวังเฉินรับฟังอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็พอจะปะติดปะต่อเรื่องราวทั้งหมดได้

ที่บอกว่าเป็นภารกิจระดับ S แท้จริงแล้วก็คือภารกิจที่ให้ผู้คนมากมายร่วมมือกันบุกโจมตีบอสเลเวล 1500 ตัวหนึ่งนั่นเอง

ว่ากันว่า ณ ดินแดนสุดขอบตะวันออกของสมรภูมิระดับกลางแห่งนี้ มีเกาะร้างแห่งหนึ่งตั้งอยู่ เกาะร้างแห่งนั้นมีชื่อเรียกว่าเกาะต้องสาป และยังเป็นที่รู้จักกันในนามของเกาะวิญญาณอีกด้วย

เกาะวิญญาณแห่งนี้ดำรงอยู่มาเนิ่นนานหลายปี บนเกาะนั้นเต็มไปด้วยวิญญาณเร่ร่อนและดวงวิญญาณอาฆาตแค้น

และบนเกาะร้างแห่งนั้น ก็มีราชันย์ผีเลเวล 1500 สิงสถิตอยู่ ราชันย์ผีตนนั้นมีพลังอำนาจที่ร้ายกาจและดุดันเป็นอย่างมาก แม้เวลาจะล่วงเลยมาหลายปีขนาดนี้ แต่ในสมรภูมิระดับกลางก็ยังไม่มีผู้เปลี่ยนอาชีพคนใดสามารถสังหารมันลงได้สำเร็จเลย

ว่ากันว่าครั้งที่เข้าใกล้การสังหารราชันย์ผีตนนี้ได้มากที่สุด ก็คือครั้งที่มีการรวมตัวกันของขุมกำลังทีมต่างๆ นับร้อยทีมเพื่อเข้าบุกโจมตี

ทีมที่แข็งแกร่งที่สุดบุกทะลวงเข้าไปจนถึงส่วนลึกสุดของเกาะวิญญาณ

และได้ปะทะกับราชันย์ผีตนนั้นอย่างดุเดือดจนฟ้าถล่มแผ่นดินทลาย ตะวันและเดือนไร้แสง

ราชันย์ผีตนนั้นทนรับการรุมโจมตีจากผู้คนมากมายไม่ไหว จนบาดเจ็บสาหัสปางตาย

ทว่าในจังหวะนั้น ราชันย์ผีสัมผัสได้ถึงความเพลี่ยงพล้ำ จึงรีบพุ่งหลบหนีตรงไปยังใจกลางเกาะวิญญาณทันที

ล่อลวงให้สมาชิกในทีมทั้งหมดตามเข้าไปในสถานที่อันแสนน่าสะพรึงกลัว ซึ่งมีชื่อเรียกว่า 'หุบเหววิญญาณ'

ณ หุบเหววิญญาณแห่งนั้น วิญญาณของทุกคน หรือแม้แต่สิ่งมีชีวิตทุกชนิด จะถูกดูดกลืนเข้าไปอย่างรุนแรง

นั่นเป็นเพราะว่ากันว่าหุบเหววิญญาณแห่งนั้นเป็นทางเชื่อมต่อไปยังขุมนรกอันน่าสยดสยอง

หากพลาดพลั้งเพียงนิดเดียว วิญญาณของคุณก็อาจจะตกลงสู่ขุมนรกไปตลอดกาล

เหล่าทีมที่แข็งแกร่งในตอนนั้น เพราะไม่ทันระวังตัวจึงถูกราชันย์ผีตนนั้นลอบกัด ส่งผลให้วิญญาณของพวกเขาหลุดออกจากร่างและร่วงหล่นลงสู่หุบเหว

นับตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา พวกเขาก็ขาดการติดต่อไปโดยสมบูรณ์

ไม่มีใครล่วงรู้เลยว่าสมาชิกทีมเหล่านั้นหายไปไหน และยังมีชีวิตรอดอยู่หรือไม่

สรุปได้ว่า ปฏิบัติการในครั้งนั้นจบลงด้วยความล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง และด้วยเหตุนี้เอง ทุกคนจึงได้ประจักษ์ถึงความน่าสะพรึงกลัวของราชันย์ผีตนนี้

ทว่าในทางกลับกัน ยิ่งราชันย์ผีมีความน่าสะพรึงกลัวมากเท่าไหร่ เหล่าผู้เปลี่ยนอาชีพก็ยิ่งเชื่อมั่นว่า หากสามารถสังหารราชันย์ผีลงได้ ย่อมจะได้รับขุมสมบัติอันล้ำค่าเป็นสิ่งตอบแทน

ตามตรรกะแล้ว ยิ่งมอนสเตอร์มีความแข็งแกร่งมากเท่าไหร่ รางวัลจากการสังหารก็ย่อมต้องมหาศาลมากเท่านั้น

ในฐานะบอสที่แข็งแกร่งที่สุดบนเกาะวิญญาณ การโค่นมันลงได้สำเร็จย่อมนำมาซึ่งรางวัลระดับสูงสุดอย่างไม่ต้องสงสัย

แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ต้องแลกมาด้วยอันตรายอันใหญ่หลวงเช่นกัน

เรียกได้ว่าต้องเป็นคนที่มีความทะเยอทะยานอย่างแรงกล้าเท่านั้น ถึงจะกล้าเข้าร่วมทำภารกิจระดับ S ในครั้งนี้

หากเป็นคนที่ไร้ซึ่งความมุ่งมั่น ก็คงไม่มีทางเข้าร่วมทำภารกิจระดับ S นี้อย่างแน่นอน

เพราะสำหรับผู้เปลี่ยนอาชีพส่วนใหญ่แล้ว การออกไปปฏิบัติภารกิจที่ยากเย็นแสนเข็ญเช่นนี้ มันก็ไม่ต่างอะไรกับการรนหาที่ตายชัดๆ

"ตอนนี้มีทีมที่ยืนยันการเข้าร่วมภารกิจอย่างเป็นทางการแล้ว 20 ทีม"

"ในจำนวนนั้น มีอยู่ 5 ทีมที่มีความแข็งแกร่งเป็นอย่างมาก เลเวลเฉลี่ยของสมาชิกในทีมทะลุ 1400 กันหมดแล้ว"

"และพวกเขาก็ถือเป็นยอดฝีมือระดับท็อปของสมรภูมิระดับกลางแห่งนี้อีกด้วย"

"พวกเขาล้วนต้องการที่จะท้าทายขีดจำกัดของตัวเอง"

"ความจริงแล้ว หากประเมินจากระดับความแข็งแกร่งของพวกเขา อีกไม่นานพวกเขาก็คงจะสามารถออกไปจากสมรภูมิระดับกลางแห่งนี้ได้แล้วล่ะ แต่พอพวกเขาได้ยินข่าวลือว่า บอสเกาะวิญญาณจะดรอปขุมสมบัติอันมหาศาลออกมา พวกเขาก็เลยอดใจไม่ไหว ต้องกระโดดมาร่วมทำภารกิจนี้ด้วย"

เซซิเลียกล่าวด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

"แล้วทำไมทีมดอกกุหลาบถึงเลือกที่จะเข้าร่วมภารกิจนี้ด้วยล่ะ?"

หวังเฉินเอ่ยถามขึ้นมาอย่างกะทันหัน

"เหตุผลข้อแรกก็คือ พวกเราอยากจะรีบๆ ออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด ส่วนเหตุผลอีกข้อก็คือ พวกเราก็อยากจะลองเสี่ยงดู เผื่อว่าจะโชคดีทำสำเร็จ"

"แน่นอนว่า จุดประสงค์หลักก็คือพวกเราอยากจะอาศัยโอกาสนี้ ในการออกไปล่ามอนสเตอร์บนเกาะวิญญาณให้ได้เยอะๆ หน่อย"

"มอนสเตอร์บนเกาะวิญญาณนั้นแข็งแกร่งกว่ามอนสเตอร์ในป่ารอบนอกทั่วไปมาก การสังหารพวกมันจะทำให้ได้รับค่าประสบการณ์อย่างมหาศาล"

"ดังนั้น พวกเราก็เลยเข้าร่วมด้วยเป้าหมายสองอย่าง คืออยากจะลองเสี่ยงดู และก็อยากจะอัปเลเวลไปในตัวด้วย"

"ถ้าหากพวกเราสังเกตเห็นว่ามีอะไรไม่ชอบมาพากล พวกเราก็จะรีบถอนตัวหนีออกมาทันที ความปลอดภัยของชีวิตย่อมต้องมาเป็นอันดับหนึ่งอยู่แล้วล่ะ"

เซซิเลียตอบกลับด้วยรอยยิ้ม

(จบแล้ว)