บทที่ 751 - หวังเฉิน VS ดัวย่า!

บทที่ 751 - หวังเฉิน VS ดัวย่า!

ดัวย่า มังกรยักษ์คลุ้มคลั่ง อยากจะสังหารจางชิงซานที่บังอาจมาหลอกใช้เธอใจจะขาด แต่ตอนนี้เธอกลับลงมือไม่ได้

ตามแผนการเดิมที่ตกลงกันไว้ จางชิงซานจะเป็นคนช่วยหาตัวหวังเฉินให้พบ และจะเปิดทางให้เธอได้ประลองเป็นตายกับหวังเฉิน

แต่พอดูจากสถานการณ์ตอนนี้...

ดัวย่าถึงเพิ่งตระหนักได้ว่า จางชิงซานกำลังหลอกใช้เธออยู่

หลังจากที่มอนสเตอร์จระเข้เสือดาวโผล่ออกมา ดัวย่าก็ใช่ว่าจะไม่ได้ออกคำสั่งให้จางชิงซานเข้ามาช่วยถ่วงเวลามอนสเตอร์ตัวนี้เอาไว้ เพื่อที่เธอจะได้ปลีกตัวไปจัดการกับหวังเฉิน

แล้วทายสิว่าจางชิงซานตอบกลับมาว่ายังไง?

"คุณผู้หญิงดัวย่า เชิญคุณอยู่ที่นี่รับมือกับมอนสเตอร์จระเข้เสือดาวจอมตื๊อนี่เถอะครับ ส่วนผมจะไปจัดการหวังเฉินให้เอง รับรองว่าจะต้องปลิดชีพมันให้จงได้!"

เธอไม่ได้โง่นะ

เธอรู้ดีว่าจางชิงซานกำลังกลัว และไม่อยากจะเข้ามาช่วยเธอถ่วงเวลามอนสเตอร์จระเข้เสือดาวตัวนี้

ทำให้เธอต้องจำใจเผชิญหน้ากับมันต่อไป จะหนีก็หนีไม่ได้

ตั้งแต่ตอนนั้นเป็นต้นมา เธอก็หมายหัวจางชิงซานเอาไว้ในบัญชีดำเรียบร้อยแล้ว

แต่ถามว่าตอนนี้ฆ่าเขาได้ไหม?

เห็นได้ชัดว่าไม่ได้

เพราะดัวย่ายังต้องการให้จางชิงซานช่วยถ่วงเวลามอนสเตอร์จระเข้เสือดาวตัวนี้ไว้อยู่

หากเธอลงมือฆ่าจางชิงซานซะตอนนี้ มอนสเตอร์จระเข้เสือดาวก็คงจะหันกลับมาตามล่าเธออย่างไม่ลดละเหมือนเดิม

ดูเหมือนว่ามอนสเตอร์จระเข้เสือดาวตัวนี้จะถูกตั้งโปรแกรมเอาไว้ว่า ใครเป็นคนทำลายรูปปั้นจระเข้เสือดาว มันก็จะตามล่าคนนั้นไม่เลิก

ดังนั้น...

ดัวย่าจึงต้องจำใจปล่อยจางชิงซานไปก่อน เพื่อให้อีกฝ่ายช่วยถ่วงเวลามอนสเตอร์จระเข้เสือดาวตัวนี้เอาไว้ชั่วคราว

"ทางนี้ฝากเจ้าจัดการด้วย ถ้ากล้าทำพลาดอีกล่ะก็ ข้าฆ่าเจ้าทิ้งแน่!"

ดัวย่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงเย็นชา

จิตสังหารอันป่าเถื่อนพวยพุ่งออกมา ทำเอาแผ่นหลังของจางชิงซานชุ่มไปด้วยเหงื่อเย็นเยียบ

"วางใจเถอะครับคุณผู้หญิงดัวย่า ทางนี้ปล่อยให้เป็นหน้าที่ผมเอง ถ้ามีอะไรผิดพลาดแม้แต่นิดเดียว คุณลงมือฆ่าผมได้ทุกเมื่อเลย!"

จางชิงซานรีบรับปาก

แต่ในความเป็นจริง ภายในใจของเขาได้เตรียมตัวเผ่นหนีอยู่ตลอดเวลา

เขารู้ดีว่า ต่อให้ดัวย่าจัดการหวังเฉินได้สำเร็จ สุดท้ายเธอก็จะต้องกลับมาจัดการเขาอยู่ดี

เพราะเขาดันไปหลอกใช้เธอเข้าให้แล้ว

มังกรยักษ์คลุ้มคลั่งผู้หยิ่งยโสอย่างดัวย่า ไม่มีทางยอมให้ใครมาหลอกใช้เธอเด็ดขาด

มีแต่เธอเท่านั้นที่จะเป็นฝ่ายหลอกใช้คนอื่น

ยังดีที่ตอนนี้เขายังพอมีประโยชน์กับเธออยู่บ้าง นั่นก็คือการช่วยถ่วงเวลามอนสเตอร์จระเข้เสือดาวตัวนี้ เพื่อให้เธอได้มีโอกาสสู้กับหวังเฉินอย่างเต็มที่

รอให้การต่อสู้จบลงเมื่อไหร่ จางชิงซานก็จะชิ่งหนีทันทีโดยไม่ลังเล

"หวังเฉิน ในที่สุดข้าก็จะได้สู้กับเจ้าแบบซึ่งๆ หน้าเสียที!"

ดัวย่าหันขวับ บินมาประจันหน้ากับหวังเฉิน ใบหน้าอันงดงามราวกับดอกไม้ของเธอ บัดนี้กลับเต็มเปี่ยมไปด้วยความกระหายในการต่อสู้อย่างบ้าคลั่ง

มังกรยักษ์คลุ้มคลั่ง

แค่ได้ยินชื่อเผ่าพันธุ์ ก็รู้ได้ทันทีว่าเผ่าพันธุ์นี้ชื่นชอบการต่อสู้และมีนิสัยดุร้ายป่าเถื่อนเพียงใด

เผ่าพันธุ์นี้กระหายที่จะได้ประลองฝีมือกับผู้ที่แข็งแกร่งกว่าเสมอ

ดัวย่าอาศัยอยู่ในสมรภูมิเทวโองการระดับต้นแห่งนี้มาเนิ่นนาน เธอเฝ้ารอที่จะได้สัมผัสกับการประลองเป็นตายอันดุเดือดเลือดพล่านมาโดยตลอด

แต่น่าเสียดาย...

ตลอดเวลาที่ผ่านมา ไม่เคยมีใครสามารถสนองความต้องการนี้ของเธอได้เลย

คู่ต่อสู้ทุกคนที่เธอเคยพบเจอล้วนอ่อนแอเกินไป อ่อนแอจนเธอไม่รู้สึกสนใจเลยแม้แต่น้อย

ลากอร์ที่เธอเคยฟูมฟักมา ตอนแรกเธอคิดว่าเขาจะเติบโตจนถึงระดับที่ทำให้เธอพอใจได้บ้าง หากผ่านการทดสอบและพิสูจน์ฝีมือว่าพอใช้ได้ เธอก็ตั้งใจจะให้กำเนิดทายาทร่วมกับเขา

แต่ทว่า...

ลากอร์มันสวะเกินไป ดันถูกหวังเฉินที่มีเลเวลต่ำกว่าฆ่าตายซะได้

ถึงแม้ดัวย่าจะรู้สึกโกรธ แต่เธอก็รู้สึกตื่นเต้นมากกว่า

เพราะเธอได้ค้นพบศัตรูที่คู่ควรแก่การต่อสู้ด้วยแล้ว

ในตอนนี้

หลังจากผ่านอุปสรรคมากมาย เธออยากจะเปิดศึกกับหวังเฉินมาตั้งนานแล้ว แต่ก็ไม่เคยทำสำเร็จสักที

ตอนนี้ในที่สุดก็จะได้สู้กันอย่างบ้าคลั่งเสียที!

เธอจะได้ทดสอบดูว่าชายหนุ่มผู้นี้ จะมีคุณสมบัติพอที่จะเป็นคู่ต่อสู้ที่แท้จริงของเธอหรือไม่!

เมื่อเห็นท่าทางบ้าคลั่งของดัวย่า มังกรยักษ์คลุ้มคลั่ง สีหน้าของหวังเฉินก็ไม่ได้เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย สำหรับเขาแล้ว ไม่ว่าคู่ต่อสู้จะเป็นใคร มันก็ค่าเท่ากัน

ยังไงเขาก็ต้องฆ่าทิ้งอยู่ดี

"มาแล้ว!"

"การดวลกันระหว่างหวังเฉินกับดัวย่า!"

"เชี่ยเอ๊ย! โคตรอยากดูเลย ทำเอาไม่อยากเข้าไปหาสมบัติข้างในเลยเนี่ย"

"เพื่อนเอ๊ย อยู่รอดูตรงนี้แหละดีแล้ว ขืนเข้าไปก็คงแย่งของดีๆ อะไรไม่ได้หรอก"

"ก็จริง แต่อยู่รอดูตรงนี้ เผื่อว่าถ้าสองคนนั้นบาดเจ็บหนักทั้งคู่ พวกเราก็จะได้... หึหึ!"

คนที่พูดประโยคสุดท้าย เผยรอยยิ้มอันเย็นเยียบออกมา

เหล่าผู้เปลี่ยนอาชีพรอบข้างก็เข้าใจความหมายในทันที

จริงด้วยสิ

ต่อให้ใต้ทะเลสาบจะมีของดีซ่อนอยู่ แต่ถ้าสองยอดฝีมือตรงหน้านี้สู้กันจนบาดเจ็บปางตายทั้งคู่ ของวิเศษที่อยู่บนตัวพวกเขา ก็น่าดึงดูดใจยิ่งกว่าสมบัติในมิติลับเสียอีก

ถึงแม้ขุมทรัพย์วิญญาณจะเย้ายวนใจ แต่หลายปีมานี้ ดัวย่า มังกรยักษ์คลุ้มคลั่ง ก็รวบรวมของล้ำค่าเอาไว้มากมาย หากสามารถสังหารเธอได้ ของดรอปที่ได้มาคงไม่ใช่น้อยๆ แน่

เผลอๆ อาจจะเยอะกว่าของในมิติลับเสียด้วยซ้ำ

แล้วหวังเฉินล่ะ?

มนุษย์คนนี้แม้เลเวลจะไม่สูงที่สุด แต่พลังรบกลับแข็งแกร่งมาก นั่นแสดงว่าบนตัวเขาต้องมีความลับซ่อนอยู่อย่างแน่นอน

ของวิเศษก็คงมีไม่น้อยเช่นกัน

สมบัติบนตัวของสองคนนี้ ก็มากพอที่จะทำให้ผู้เปลี่ยนอาชีพอย่างพวกเขารวยเละได้แล้ว

แน่นอนว่า...

เงื่อนไขก็คือ หวังเฉินกับดัวย่าต้องสู้กันจนบาดเจ็บหนักทั้งคู่นะ

ไม่อย่างนั้น พวกเขาก็ทำได้แค่ยืนดูตาปริบๆ

แต่ทว่า...

ไม่นานนัก ผู้เปลี่ยนอาชีพรอบข้างหลายคนก็เริ่มเสียใจที่เลือกยืนดูอยู่ตรงนี้

ทำไมน่ะเหรอ?

ก็เพราะว่า...

ตู้ม!!

ในวินาทีนั้น ดัวย่า มังกรยักษ์คลุ้มคลั่ง ไม่รอช้าอีกต่อไป เธอเลือกที่จะเปิดฉากโจมตีอย่างเด็ดขาด!

เห็นเพียงเธออ้าปากกว้าง พลังลมหายใจมังกรอันน่าสะพรึงกลัวก็ก่อตัวขึ้นในปากของเธอชั่วพริบตา! จากนั้นเธอก็พ่นมันเข้าใส่หวังเฉินอย่างไม่ลังเล!

แคร็ก!!

อานุภาพของลมหายใจมังกรคลุ้มคลั่งนั้นช่างน่าสะพรึงกลัวยิ่งนัก เพียงแค่พาดผ่าน มิติโดยรอบก็ฉีกขาดออกจากกันทันที

หวังเฉินยกมือขึ้น ลูกบอลสายฟ้าทำลายล้างขนาดมหึมาก็ก่อตัวขึ้นในพริบตา และถูกขว้างสวนกลับไปเช่นกัน

บึ้ม!!

ลมหายใจมังกรคลุ้มคลั่งและลูกบอลสายฟ้าปะทะกันกลางอากาศ ก่อให้เกิดแรงระเบิดอันเจิดจ้า

คลื่นกระแทกอันน่าสะพรึงกลัวแผ่ขยายออกไปรอบทิศทางราวกับคลื่นยักษ์!

"อ๊าก!!"

ผู้เปลี่ยนอาชีพผู้โชคร้ายบางคนที่ถูกคลื่นกระแทกนี้ซัดเข้าใส่ ด้วยความแข็งแกร่งของพวกเขาที่ไม่สามารถต้านทานการทะลวงของคลื่นพลังนี้ได้ ต่างก็กระเด็นลอยละลิ่วออกไป กระอักเลือดอย่างบ้าคลั่ง บางคนถึงขั้นบาดเจ็บสาหัสจนสลบเหมือดไปเลย

เห็นไหมล่ะ...

นี่แหละคือจุดจบของการอยากรู้อยากเห็น หวังจะเป็นนกขมิ้นคอยชุบมือเปิบ

ถ้าไม่มีความแข็งแกร่งมากพอ ก็อย่าริอ่านคิดว่าตัวเองจะเป็นนกขมิ้นตัวนั้นเด็ดขาด

แล้วจุดจบของผู้เปลี่ยนอาชีพที่บาดเจ็บสาหัสจนสลบไปพวกนั้นล่ะ จะเป็นยังไง?

แน่นอนว่า พวกเขาก็จะถูกผู้เปลี่ยนอาชีพคนอื่นๆ ที่อยู่รอบข้างฉวยโอกาสลงมือสังหารอย่างโหดเหี้ยม และปล้นชิงข้าวของบนตัวไปจนหมดเกลี้ยง

เย็นชางั้นหรือ?

แน่นอนว่าเย็นชา

แต่นี่แหละคือกฎของโลกใบนี้

ปลาใหญ่กินปลาเล็ก

ภายในมิติลับขุมทรัพย์วิญญาณอันตรายแห่งนี้ ผู้เปลี่ยนอาชีพทุกคนล้วนมีโอกาสกลายเป็นศัตรูกันได้เสมอ

หากคุณบาดเจ็บสาหัสจนหมดสติไป ถ้าไม่มีเพื่อนสนิทหรือมิตรสหายที่ไว้ใจได้คอยคุ้มครอง จุดจบก็คือการถูกคนอื่นฆ่าตายอย่างเลือดเย็น และถูกปล้นทุกสิ่งทุกอย่างไป

ในตอนนี้

หลังจากแรงระเบิดสงบลง ดัวย่าเห็นว่าหวังเฉินเพียงแค่ถอยหลังไปเพียงห้าสิบเมตร แววตาของเธอก็ยิ่งทวีความบ้าคลั่งขึ้นไปอีก "น่าสนใจ!"

สิ้นคำพูด

ฟุ่บ!!

เธอกางปีกมังกรออก กวาดทิ้งร่องรอยเงาไว้เบื้องหลัง พุ่งทะยานเข้าโจมตีหวังเฉินอย่างดุดัน!

(จบแล้ว)