บทที่ 550 - ใบรับรองการพักอาศัยถาวร

บทที่ 550 - ใบรับรองการพักอาศัยถาวร

วิ้ง!!

ภายนอก

เมื่อเห็นหวังเฉินออกมาจากข้างใน

ทุกอย่างก็ตกอยู่ในความโกลาหลโดยสมบูรณ์

ใบหน้าของผู้เปลี่ยนอาชีพทุกคนล้วนเต็มไปด้วยความตื่นเต้น กระทั่งแฝงความเคารพเทิดทูนอย่างลึกซึ้ง

และในวินาทีที่ร่างโดดเดี่ยวอันสูงโปร่งและสมส่วนนั้นก้าวเดินอย่างช้าๆ ออกมาจากประตูแสงมิติ

แปะๆๆๆ!!

เสียงปรบมือราวกับคลื่นถาโถมก็สาดซัดเข้าหาหวังเฉินอย่างท่วมท้น

ผู้เปลี่ยนอาชีพทุกคนต่างปรบมือให้เขาด้วยความเคารพนับถือจากใจจริง

ดวงตาแต่ละคู่ยิ่งไม่ปิดบังแววตาแห่งความเทิดทูนเลยแม้แต่น้อย

"เชี่ย! พี่เฉิน! ผู้เปลี่ยนอาชีพคนแรกในประวัติศาสตร์ที่โซโล่ดันเจี้ยนนี้และทำลายสถิติ!"

"แกร่งเกินไปแล้ว! จะมีใครแกร่งได้ขนาดนี้อยู่อีก!"

"ยอดเยี่ยม! คราวนี้การแข่งประเภททีมคงจะสนุกขึ้นมาแล้วล่ะ เดิมทีฉันยังคิดว่าหวังเฉินจะแพ้ในการแข่งประเภททีม แต่ตอนนี้ดูท่า... อาจจะไม่แน่ซะแล้วสิ!"

"จริงด้วยสิ องค์หญิงบาร์บาริยาและเคานต์เทอริกซ์ ตอนนี้คงกำลังเร่งฟาร์มเลเวลกันอย่างบ้าคลั่ง การแข่งประเภททีมนี้น่าจะมีให้ลุ้นกันยาวๆ!"

สีหน้าตื่นเต้นและดีใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของผู้เปลี่ยนอาชีพเหล่านี้

พวกเขาทุกคนต่างคาดหวังกับการแข่งประเภททีมในโหมดแบทเทิลรอยัลที่กำลังจะมาถึง

ส่วนสำคัญที่สุดก็คือผลงานของหวังเฉินนั้นเจิดจรัสเกินไป

เขาสามารถโซโล่เคลียร์ดันเจี้ยนเหมืองแร่ใต้ดินระดับฝันร้ายทั้งสี่ชั้นแรกได้สำเร็จ!

จริงๆ แล้วถ้าให้องค์หญิงบาร์บาริยาหรือเคานต์เทอริกซ์มาโซโล่ดันเจี้ยนนี้ พวกเขาก็น่าจะผ่านได้เหมือนกัน

แต่เรื่องเวลา... ไม่มีทางทำได้รวดเร็วเท่ากับหวังเฉินแน่นอน

เจ้าหน้าที่ทางการของนครลอยฟ้าจันทรากระจ่างเดินเข้ามาหาหวังเฉินแล้ว เขามองพิจารณาผู้ฝึกอสูรชาวมนุษย์ผู้นี้

ก่อนที่จะเข้าดันเจี้ยน เขาต้องเผชิญกับคำถากถางมากมาย

แต่เมื่อก้าวออกมา เขาได้รับคำสรรเสริญและชื่นชมอย่างท่วมท้น กระนั้นแววตาของเขาก็ยังคงไร้ซึ่งความหวั่นไหวใดๆ

ราวกับเป็นท่อนเหล็กหนักที่จมอยู่ก้นมหาสมุทร สงบและเยือกเย็นเสมอ

บุคลิกเช่นนี้ ทำให้เจ้าหน้าที่ภายใต้การบัญชาของเทพธิดาจันทรากระจ่าง ต้องยกระดับการประเมินที่มีต่อหวังเฉินขึ้นไปอีกขั้น!

หากจำไม่ผิด หวังเฉินเพิ่งจะอายุเพียงยี่สิบกว่าปีเท่านั้น

การที่คนหนุ่มอายุน้อยขนาดนี้ จะมีบุคลิกสงบนิ่งและหนักแน่นถึงเพียงนี้ ยิ่งกว่าจิ้งจอกเฒ่าอายุมากบางคนเสียอีก ถือเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่ง

แม้แต่ตอนนี้ ก็ยังมองไม่เห็นท่าทีภาคภูมิใจใดๆ ปรากฏบนใบหน้าของเขาเลยแม้แต่น้อย!

ราวกับว่าสำหรับเขาแล้ว การทำลายสถิติดันเจี้ยนเหมืองแร่ใต้ดินระดับฝันร้ายแห่งนี้ เป็นเพียงเรื่องธรรมดาสามัญ ไม่คุ้มค่าที่จะเอามาโอ้อวดแต่อย่างใด

"เด็กคนนี้... อัจฉริยะเหนือมนุษย์จริงๆ..."

"รูปแบบการต่อสู้ที่พลิกแพลง ยืดหยุ่น มีนิสัยเยือกเย็น มีสติ ไม่ยโส ไม่ใจร้อน อนาคตต้องกลายเป็นบุคคลที่ยิ่งใหญ่แน่นอน"

"ต่อให้เป็นบาร์บาริยาหรือเทอริกซ์ ฉันยังคิดว่าพวกเขาไปได้ไม่ไกลเท่าหวังเฉินเลย"

"พอกลับมาคิดดู... พวกอัจฉริยะที่โด่งดังในโลกอินเทอร์เน็ต พอเอามาเทียบกับหวังเฉินแล้ว มันช่างแตกต่างกันราวฟ้ากับเหวจริงๆ!"

"พวกนั้นเอาแต่แสวงหาชื่อเสียง พอได้รับคำชมหน่อยก็ลอยขึ้นฟ้าไปเลย เอามาเปรียบเทียบกันไม่ได้เลยสักนิด!"

เจ้าหน้าที่ทางการหลายคนรู้สึกทึ่งอยู่ในใจ

เดิมทีพวกเขาเคยสงสัยว่าเหตุใดเทพธิดาจันทรากระจ่างถึงได้ให้ความสนใจหวังเฉินมากขนาดนี้

แต่ตอนนี้มาดู...

พวกเขาคงตื้นเขินเกินไป

สายตาการมองคนของเทพธิดาจันทรากระจ่างนั้นเฉียบแหลมกว่ามาก

การได้ผูกมิตรกับหวังเฉินในตอนนี้ ย่อมต้องส่งผลดีอย่างมหาศาลในอนาคตแน่นอน

"หวังเฉิน นาย... ยอดเยี่ยมมาก! ยอดเยี่ยมมากจริงๆ!"

เจ้าหน้าที่อาวุโสท่านนี้ตบไหล่กว้างของหวังเฉินอย่างแรง ความรู้สึกชื่นชมที่เอ่อล้นอยู่ในอก ท้ายที่สุดก็กลั่นออกมาเป็นคำชมแห้งๆ เพียงประโยคเดียว

เพราะเขาเองก็ไม่รู้ว่าจะสรรหาคำใดมาชมหวังเฉินดี

เจ้าหน้าที่อาวุโสผู้นี้สวมชุดคลุมสีขาว อายุมากแล้ว เลเวลปาเข้าไปแปดร้อยกว่าเลเวล

แต่ในสายตาของเขา หวังเฉินซึ่งเป็นเด็กรุ่นหลัง ถือเป็นคนที่ยอดเยี่ยมที่สุดเท่าที่เขาเคยพบเจอมา

"หวังเฉิน ขอแนะนำตัวก่อนนะ ฉันชื่ออันเดรีย เป็นหนึ่งในทูตเทพใต้บังคับบัญชาของเทพธิดาจันทรากระจ่าง"

"ที่มาที่นี่ เดิมทีก็ตั้งใจจะมาคุ้มครองนายสักหน่อย แต่ไม่คิดเลยว่าพวกเราจะกังวลมากเกินไป"

"ด้วยความสามารถของนาย ไม่จำเป็นต้องให้พวกเรามาคอยปกป้องเลยสักนิด"

หลังจากอันเดรียแนะนำตัวจบ เขาก็เอ่ยประโยคที่มีความหมายแฝงลึกซึ้งออกมา

หวังเฉินพยักหน้ารับและทักทายผู้อาวุโสท่านนี้อย่างมีมารยาท

ถึงแม้ว่าหวังเฉินจะเป็นคนเย็นชา แต่เขาก็ไม่ได้โง่เขลาหรือดื้อรั้น มารยาทที่ควรมี เขาย่อมมีอย่างแน่นอน

จากนั้นสายตาของเขาก็เบนไปยังกลุ่มคนสองกลุ่มที่อยู่ไม่ไกล ซึ่งมีสีหน้ามืดมนและดุร้าย

ดูจากเสื้อผ้าและกลิ่นอาย ก็รู้เลยว่าเป็นคนของจักรวรรดิฝึกอสูรและกิลด์อีกาทมิฬอย่างไม่ต้องสงสัย

และเมื่อพิจารณาจากคำพูดที่มีความหมายลึกซึ้งของผู้อาวุโสท่านนี้

หวังเฉินก็รู้ทันทีว่า คนสองกลุ่มนี้จงใจออกมาหาโอกาสดักซุ่มโจมตีเขา

เพียงแต่ตอนนี้อีกฝ่ายแทบไม่มีความกล้าแม้แต่จะสบตากับหวังเฉินแล้ว

หนึ่งคือเพราะมีเจ้าหน้าที่ทางการอยู่ที่นี่

สองคือเพราะความแข็งแกร่งของหวังเฉินมันเกินรับมือ

จนตอนนี้พวกเขากล้าทำได้แค่ปรึกษาหารือแผนการกันอยู่เงียบๆ แต่ไม่กล้าขยับเข้ามาใกล้บริเวณนี้แม้แต่ก้าวเดียว

"จริงสิ..."

"เกือบลืมเรื่องสำคัญไปเลย"

"ตอนนี้นายสามารถทำลายสถิติผ่านด่านดันเจี้ยนนี้ได้สำเร็จ ทางนครลอยฟ้าจันทรากระจ่างของเราก็มีรางวัลสำหรับผู้ทำลายสถิติด้วยเหมือนกัน"

"นับจากนี้ไป หวังเฉิน... นายและเพื่อนร่วมทีมของนายทุกคน จะได้รับบัตรผ่านถาวรและใบรับรองการพักอาศัยถาวรในนครลอยฟ้าจันทรากระจ่าง!"

เมื่อคำพูดของอันเดรียจบลง

ฮือฮา!!

ผู้เปลี่ยนอาชีพรอบๆ ก็ส่งเสียงฮือฮาด้วยความอิจฉากันอีกครั้ง

รางวัลนี้มันอลังการเกินไปแล้ว!

ต้องรู้ก่อนนะว่า การจะเอาบัตรผ่านถาวรของนครลอยฟ้าจันทรากระจ่างมาครอบครองได้นั้น มันเป็นเรื่องที่ยากลำบากแสนเข็ญอยู่แล้ว

ต่อให้เป็นสมาชิกราชวงศ์จากมหาจักรวรรดิในทวีปหมิงเสิน การจะขอบัตรผ่านนี้ได้ก็ยังต้องผ่านกระบวนการที่ยุ่งยากและลำบากมาก

ยิ่งไม่ต้องพูดถึงใบรับรองการพักอาศัยถาวรเลย

ใบรับรองการพักอาศัยถาวรมีความหมายว่าอย่างไรน่ะหรือ?

นั่นหมายความว่าคุณได้กลายเป็นพลเมืองที่ถูกต้องตามกฎหมายของนครลอยฟ้าจันทรากระจ่างแล้ว!

และจะได้รับการคุ้มครองตามกฎหมายของนครลอยฟ้าจันทรากระจ่างอย่างถาวร!

รวมไปถึงสวัสดิการทางสังคมอันล้นหลามภายในเมืองอีกด้วย

ผู้เปลี่ยนอาชีพทุกคนที่มีสิทธิ์พักอาศัยถาวรในนครลอยฟ้าจันทรากระจ่าง จะได้รับโควตาทรัพยากรสำหรับผู้เปลี่ยนอาชีพที่มากมายมหาศาลทุกๆ เดือน

ไม่ว่าจะเป็นอุปกรณ์ โอสถ สมุนไพรวิญญาณ ไอเทม วัสดุ... และอื่นๆ อีกมากมาย

ดังนั้นคุณจะเห็นได้ว่า...

พลเมืองที่ถูกต้องตามกฎหมายภายในนครลอยฟ้าจันทรากระจ่าง ล้วนแล้วแต่มีเลเวลไม่ต่ำเตี้ยเรี่ยดิน ส่วนใหญ่จะอยู่ที่ระดับ 600 เลเวลขึ้นไป

พูดง่ายๆ ก็คือ...

บัตรผ่านถาวรและใบรับรองการพักอาศัยถาวรเหล่านี้ เป็นสิ่งที่ผู้เปลี่ยนอาชีพหลายคนใฝ่ฝันอยากจะได้มาครอบครองไปตลอดชีวิต

แต่ผลลัพธ์ก็คือ หวังเฉินไม่เพียงแต่คว้ามาให้ตัวเองได้สำเร็จ เขายังเอามาเผื่อแผ่เพื่อนร่วมทีมหญิงอีกแปดคนด้วย

เพื่อนร่วมทีมหญิงทั้งแปดคนนั้นได้รับอานิสงส์จากหวังเฉินไปเต็มๆ

"อิจฉาโว้ยเชี่ย! ถ้าฉันได้เป็นเพื่อนร่วมทีมหวังเฉินก็คงดีสิ"

"เฮ้อ! ทำไมเรื่องดีๆ แบบนี้ไม่มาตกถึงฉันบ้างนะ"

"ทำได้แค่เปรียบเทียบคนกับคนเท่านั้นแหละ คิดแล้วมันก็น่าน้อยใจ"

ผู้เปลี่ยนอาชีพรอบข้างอิจฉาจนแทบน้ำตาเล็ด

แต่หวังเฉินกลับทำเพียงแค่พยักหน้ารับ ไม่ได้ใส่ใจกับรางวัลแบบนี้มากนัก

สำหรับคนอื่นๆ บัตรผ่านและใบรับรองการพักอาศัยนี้อาจจะน่าดึงดูดใจมาก

แต่สำหรับหวังเฉินแล้ว มีหรือไม่มีมันก็ไม่ต่างกันเลย

เพราะเขาไม่มีทางปักหลักอยู่ที่นครลอยฟ้าจันทรากระจ่างไปตลอดกาล

และนครลอยฟ้าจันทรากระจ่างก็ไม่ใช่จุดสิ้นสุดบนเส้นทางการต่อสู้ของเขา

ณ ขณะนี้

ยังมีเรื่องที่สำคัญยิ่งกว่ารอให้หวังเฉินไปสะสาง

สายตาของหวังเฉินเบนเป้าไปยังกลุ่มคนสองกลุ่มที่อยู่ไม่ไกลออกไป

คนทั้งสองกลุ่มนั้น เมื่อเผชิญกับสายตาที่เย็นชาจับขั้วหัวใจของหวังเฉิน ร่างกายของพวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะสั่นสะท้านขึ้นมา

(จบแล้ว)