บทที่ 546 - งัดลอยฟ้า

บทที่ 546 - งัดลอยฟ้า

เห็นเพียงมนุษย์คนนั้นถือทวนรบในมือ แฝงด้วยกลิ่นอายความแหลมคมอันไร้เทียมทาน พุ่งเข้าใส่หน้ามัน

"มาได้ดี!"

ราชาก็อบลินทองคำคำรามต่ำ ความดูแคลนบนใบหน้าหายไปจนหมดสิ้น แทนที่ด้วยความเคร่งขรึม

จากความเร็วเมื่อครู่ มนุษย์คนนี้ไม่ธรรมดา

ราชาก็อบลินทองคำไม่อาจประมาทได้อีกต่อไป มิฉะนั้นผู้ที่ตายคงเป็นมันเอง

เผชิญหน้ากับการลอบสังหารที่พุ่งเข้ามา ราชาก็อบลินทองคำป้องกันตามสัญชาตญาณ มันเผลอกวัดแกว่งดาบยักษ์สีทองในมือขวา กวาดฟันใส่หวังเฉินในแนวนอนโดยตรง!

คมดาบอันน่าสะพรึงกลัวกรีดร้องไปข้างหน้าดุจพายุ หมายจะฉีกกระชากมนุษย์คนนี้ให้เป็นชิ้นๆ

ทว่า...

สิ่งที่ทำให้ราชาก็อบลินทองคำต้องงุนงงก็คือ เมื่อคมดาบตวัดออกไป กลับไม่มีความรู้สึกว่าฟันโดนเป้าหมายเลยสักนิด!

ไม่เพียงเท่านั้น ร่างของหวังเฉินยังหายวับไปดื้อๆ!

สิ่งที่ปรากฏอยู่ตรงหน้ามัน กลับเป็นก้อนหินก้อนใหญ่ที่โผล่มาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย!

หืม?

หินงั้นเหรอ?

มนุษย์คนนี้กลายเป็นหินไปได้ยังไง?

ไม่ถูก!

ไม่ได้กลายเป็นหิน แต่เขาและหินก้อนนี้สลับตำแหน่งกันต่างหาก!

เพราะหินก้อนนี้มันคุ้นตาเอามากๆ!

มันก็คือก้อนหินที่อยู่ใต้เท้าของมันตอนที่มันนั่งอยู่บนบัลลังก์นั่นแหละ!

ความรู้สึกถึงวิกฤตพลันระเบิดขึ้นในหัวของมัน!

ยังไม่ทันที่มันจะหันกลับไปป้องกัน...

ฉัวะ!!

มันก็รู้สึกได้ถึงความเจ็บปวดอย่างรุนแรงที่ส้นเท้าซ้าย พร้อมกับเสียงของมีคมทะลวงเข้าเนื้อ!

"อ๊าก!!"

มันร้องโหยหวนและหันกลับไปมอง ถึงได้พบว่าที่ส้นเท้าซ้ายของมันมีบาดแผลเหวอะหวะขนาดใหญ่ปรากฏขึ้น เลือดสดๆ พุ่งกระฉูดออกมาราวกับน้ำพุ

บาดแผลอันน่าสยดสยองนี้ เห็นได้ชัดว่าเล็งไปที่การตัดเอ็นร้อยหวายของมัน!

ราชาก็อบลินทองคำรู้สึกเพียงว่าเท้าซ้ายของมันสูญเสียการควบคุม ร่างกายอันใหญ่โตของมันทนไม่ไหวต้องล้มคะมำไปทางซ้าย จุดศูนย์ถ่วงของร่างกายเสียสมดุลไปในทันที

ในขณะที่มันพยายามจะใช้ขาขวายืนทรงตัวให้มั่น...

หวังเฉินก็ลงมืออย่างเป็นดั่งภูตผีอีกครั้ง

ฟุ่บ!!

ประกายทวนสว่างวาบ

ฉัวะ!!

เห็นเพียงบาดแผลขนาดใหญ่ที่คมกริบไร้ที่เปรียบอีกรอยหนึ่ง พลันเบ่งบานขึ้นที่ข้อเท้าขวาของบอสก็อบลินตัวนี้ มันเหมือนกับเท้าซ้ายไม่มีผิดเพี้ยน เลือดพุ่งกระฉูดออกมาพร้อมกัน

คราวนี้...

จุดศูนย์ถ่วงของราชาก็อบลินทองคำสูญเสียความสมดุลไปอย่างสิ้นเชิง!

ทั้งร่างกำลังจะล้มตึงลงไป!

ขาทั้งสองข้างราวกับถูกตัดขาดการเชื่อมต่อ!

หวังเฉินที่ผ่านการต่อสู้มาอย่างโชกโชนย่อมไม่ปล่อยโอกาสอันล้ำค่านี้ไป

เขามาถึงจุดบอดสายตาของอีกฝ่ายแล้ว และใช้จังหวะนั้นแทงทวนรบเข้าที่แผ่นหลังของราชาก็อบลินทองคำอย่างแรง!

ฉัวะ!!

ทวนรบที่คมกริบไร้เทียมทานนั้น ทะลวงผ่านเกราะป้องกันของอีกฝ่ายไปได้อย่างง่ายดาย

เมื่อถูกโจมตีอย่างหนักหน่วงและถูกทำลายล้างเช่นนี้ ในชั่วพริบตา ความโกรธเกรี้ยวของบอสตัวนี้ก็พุ่งขึ้นถึงขีดสุด

"โฮก!!"

มันแผดเสียงคำราม

ในขณะเดียวกัน ร่างกายของมันก็มีแสงสีทองส่องประกายขึ้น ร่างอันมหึมาอาบย้อมไปด้วยคลื่นพลังอันมหาศาล แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวจุติลงมา แสงสีทองลอยวนอยู่รอบกายของมัน

มองปราดเดียวก็รู้ว่า บอสกำลังจะเริ่มใช้สกิลไม้ตายแล้ว

โดยทั่วไปในเวลาแบบนี้ บอสจะดึงค่าสถานะการป้องกันทั้งหมดให้สูงขึ้น ต่อให้คุณรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังจะใช้สกิลไม้ตาย คุณก็ยากที่จะหยุดยั้งมันได้

ดังนั้น ผู้เปลี่ยนอาชีพหลายคนเมื่อเห็นภาพนี้ จะไม่โลภทำดาเมจ แต่จะเลือกถอยรักษาระยะห่าง

แต่หวังเฉินไม่ยอมถอยรักษาระยะห่าง!

ยิ่งไม่ยอมถอยหนีในเวลาแบบนี้!

เหตุผลที่เขาเปิดใช้ 'พรจิ้งจอกสวรรค์' ที่ทำให้พลังรบส่วนตัวเพิ่มขึ้นอย่างมหาศาลตั้งแต่แรกเริ่ม ก็เพื่อที่จะจบการต่อสู้ให้ได้ในเวลาอันสั้นที่สุด!

แววตาของหวังเฉินดุดัน เขาไม่ถอยหนีด้วยความหวาดกลัว ทวนรบในมือพุ่งแทงทะลุหน้าอกของราชาก็อบลินทองคำอย่างแรง!

ฉัวะ!!

ท่ามกลางสายตาอันเหลือเชื่อของฝูงชน หวังเฉินที่มีค่าสถานะระเบิดพลังสูงสุดเหมือนกัน กลับสามารถแทงทะลุบอสตัวนี้ได้อย่างง่ายดาย!

ทว่าในขณะที่บอสกำลังร่ายไม้ตาย ค่าสถานะการเอาชีวิตรอดจะถูกดึงให้เต็มหลอด ดังนั้นการแทงของหวังเฉินในครั้งนี้ จึงไม่ได้ทำให้บอสลดเลือดลงไปได้มากนัก!

ราชาก็อบลินทองคำมองภาพนี้ ใบหน้าอันน่าเกลียดน่ากลัวก็เผยรอยยิ้มโกรธเกรี้ยว รอยยิ้มนั้นแฝงไปด้วยความเย้ยหยัน

มนุษย์ช่างน่าขันนัก!

ตอนนี้ยังไม่หนีอีก!

ในเมื่อเป็นเช่นนั้น อีกสิบวินาที แกก็รอถูกการระเบิดล้างจอบดขยี้จนตายไปซะ!

ในเวลานี้ สกิลที่ราชาก็อบลินทองคำใช้อยู่ มีชื่อว่า 'มหาระเบิดทองคำ'

ผลของมันคือการจุดระเบิดครั้งใหญ่ที่เมินพลังป้องกันและต้านทานเวท 50% ของเป้าหมาย สร้างความเสียหายอย่างมหาศาลต่อเป้าหมายที่เป็นศัตรูในบริเวณรอบๆ ขณะเดียวกันก็ฟื้นฟูสถานะของตัวเองให้กลับสู่จุดสูงสุดอีกครั้ง!

อาการบาดเจ็บทั้งหมดจะหายเป็นปลิดทิ้ง!

สกิลนี้มีคูลดาวน์เพียงแค่ 15 วินาที!

และสกิลนี้จะสามารถใช้งานได้อีกครั้งทุกครั้งที่เลือดของมันลดลงเหลือ 70%!

นี่ทำให้เกิดวงจรอนันต์!

รู้หรือยังว่าทำไมดันเจี้ยนนี้ถึงผ่านยากนัก?

ก็เพราะบอสมีกลไกหน้าด้านแบบนี้นี่แหละ

ดังนั้น...

ต้องมีปาร์ตี้ที่มีพลังโจมตีสูงปรี๊ด ถึงจะสามารถฆ่าบอสตัวนี้ให้ตายภายในเวลา 15 วินาทีที่เป็นช่วงคูลดาวน์ได้!

และหวังเฉินที่อยู่ตรงหน้านี้...

พูดตามตรง การกระทำของเขาในสายตาของผู้เปลี่ยนอาชีพภายนอกนั้น เป็นสิ่งที่พวกเขาไม่เข้าใจเลย

ต้องรู้ไว้นะว่าเวลาบอสใช้สกิลสำคัญ ต่อให้เป็นปาร์ตี้ของยอดฝีมือ ก็ยังไม่กล้าฝืนรับ ต่างต้องรีบถอยห่างออกไปไกลๆ

มิฉะนั้นหากถูกระเบิดในระยะประชิด ย่อมบาดเจ็บสาหัสแน่นอน

ถ้าถูกระเบิดในระยะไกล อานุภาพก็จะไม่รุนแรงนัก พรีสต์และแนวหน้าในทีมก็จะสามารถปกป้องเพื่อนร่วมทีมได้อย่างปลอดภัย

แต่หวังเฉินคนนี้ทำไมถึงกล้าพุ่งเข้าไปในเวลาแบบนี้?

เขาไม่กลัวตายหรือไง?

หรือว่าเขามีพละกำลังพอที่จะฝืนรับความเสียหายจากมหาระเบิดทองคำของบอสตัวนี้ได้?

เมื่อกลุ่มคนจากจักรวรรดิฝึกอสูรและกิลด์อีกาทมิฬเห็นภาพนี้ สีหน้าของพวกเขาก็แสดงความยินดีออกมา

ถึงแม้ว่าพละกำลังที่หวังเฉินแสดงออกมาก่อนหน้านี้จะทำให้พวกเขารู้สึกสิ้นหวัง แต่การกระทำที่รนหาที่ตายของหวังเฉินในตอนนี้ กลับทำให้พวกเขารู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง

ถ้าหากหวังเฉินตายต่อหน้าบอสตัวนี้ พวกเขาก็แค่กลับไปรายงานภารกิจได้เลย

ทว่า...

พูดได้คำเดียวว่าพวกเขานั้นคิดไปเองทั้งสิ้น

ในเมื่อหวังเฉินกล้าทำแบบนี้ ย่อมต้องมีเหตุผลของเขา

มหาระเบิดทองคำมีเวลาร่ายเวทนานถึง 10 วินาที

สำหรับหวังเฉินแล้ว เวลานี้ก็เพียงพอที่เขาจะสังหารบอสตัวนี้ได้แล้ว!

เห็นเพียงเขางัดทวนขึ้นฉับพลัน!

ตวัดทวนยาวขึ้นสูง!

ราชาก็อบลินทองคำที่ถูกทวนยาวเสียบทะลุร่าง ก็ถูกเสยลอยขึ้นไปบนอากาศด้วยเช่นกัน!

ราวกับชาวนาใช้คราดงัดฟางข้าว แล้วโยนขึ้นฟ้า!

ไม่อยากจะคิดเลยว่า ด้วยค่าสถานะพละกำลังของหวังเฉินในตอนนี้ เขาถึงกับสามารถงัดบอสก็อบลินร่างยักษ์ตัวนี้ให้ลอยขึ้นไปบนอากาศได้!

แค่การกระทำนี้เพียงอย่างเดียว ก็ทำให้บรรดาผู้เปลี่ยนอาชีพที่อยู่ภายนอกต่างร้องอุทานด้วยความตกตะลึงแล้ว!

อย่ามองว่าท่างัดเสยขึ้นนี้มันเรียบง่าย

แต่ในความเป็นจริง การจะเสยบอสตัวนี้ให้ลอยขึ้นไปได้สำเร็จ อย่างน้อยก็ต้องบรรลุเงื่อนไขสองข้อ

ข้อแรก หวังเฉินในฐานะผู้เสย ค่าสถานะสี่มิติต้องไม่ด้อยไปกว่าบอสตัวนี้

ข้อสอง บอสตัวนี้ต้องไม่ได้อยู่ในสถานะต้านทานความผิดปกติ

(จบแล้ว)