บทที่ 165 - ร่วงระนาวราวกับเกี่ยวข้าว!

บทที่ 165 - ร่วงระนาวราวกับเกี่ยวข้าว!

จังหวะที่การโจมตีของฉินเทียนกำลังจะปะทะกับตัวบอส

หัวที่แห้งเหี่ยวไร้เลือดฝาดของมันก็เงยขึ้นมาในพริบตา

ดวงตาทั้งสองข้างทอประกายสีฟ้าอันแปลกประหลาด

เพียงแค่การเคลื่อนไหวนี้ พลังจิตที่มองไม่เห็นก็แผ่กระจายออกไปรอบทิศทาง

ราวกับเกลียวคลื่น ถาโถมเข้าใส่ฉินเทียนและคนอื่นๆ

ฉินเทียนขมวดคิ้วเล็กน้อย "บอสตัวนี้ทำไมถึงใจร้อนขนาดนี้ เพิ่งจะเริ่มก็โจมตีเลยเหรอ"

ในช่องว่างนี้ การโจมตีของบอสก็มาถึงแล้ว

ฉินเทียนเร่งพลังทักษะรักษาอย่างเต็มที่

ตอนนี้ฉินเทียนยิ่งรู้สึกว่าฟังก์ชันของทักษะรักษาของเขามันทรงพลังเกินไปแล้ว

ทักษะรักษาทั่วไปทำได้แค่เพิ่มพลังชีวิตให้เป้าหมายเท่านั้น

แต่ทักษะรักษาของเขาไม่เพียงแต่สร้างความเสียหายให้เป้าหมายได้ แต่ยังมีผลในการควบคุมอีกด้วย

หลังจากทักษะทั้งสองปะทะกัน ฉินเทียนก็สลายการโจมตีทางจิตใจนี้ได้อย่างสมบูรณ์

เขาไม่ได้รับบาดเจ็บใดๆ ทั้งสิ้น

แต่คนของสมาคมเงาสังหารไม่มีวิธีรับมือที่เก่งกาจขนาดนี้

ความเสียหายอันน่าหวาดหวั่นโจมตีเข้าที่หัวของทุกคน

หลายคนได้รับบาดเจ็บสาหัสจากเหตุการณ์นี้

พวกเขารู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาทันที

แต่นั่นยังไม่จบ คิดไม่ถึงเลยว่าสิ่งที่น่ากลัวกว่ายังรออยู่ด้านหลัง

คนที่โดนคลื่นพลังจิตกระแทก จู่ๆ ก็มีสถานะผิดปกติเพิ่มขึ้นมาที่ตัว

[คำสาปราชันย์วิญญาณมรณะ]

[ท่านได้รับคำสาปราชันย์วิญญาณมรณะ ภายในหนึ่งชั่วโมง ความเร็วในการเคลื่อนที่ลดลงร้อยละยี่สิบ พลังป้องกันเวทมนตร์ลดลงร้อยละยี่สิบ และจะติดสถานะสับสนเป็นเวลาสองวินาทีในทุกๆ สามสิบวินาที]

คนที่โดนคำสาปต่างก็สบถออกมา

"นี่มันทักษะบ้าอะไรกันเนี่ย"

"แบบนี้ก็ทำให้คนกลายเป็นเศษขยะไปเลยสิ"

"ยอมใจเลยจริงๆ แล้วแบบนี้จะเล่นยังไง"

"จบกัน ด้านข้างก็มีฉินเทียนอยู่อีก นี่มันสถานการณ์ตายสถานเดียวชัดๆ"

"พวกเจ้าโง่หรือเปล่า พวกเราโดนโจมตี ฉินเทียนก็ต้องโดนเหมือนกันสิ"

"ใช่ พี่น้องทั้งหลาย เรายังมีโอกาส รุมฆ่ามันเลย!"

บางครั้งมันก็เป็นแบบนี้แหละ

เมื่อกลุ่มคนถูกคุกคามชีวิต แต่ยังมีหวัง จะไม่มีใครยอมออกไปตาย

แต่สถานการณ์ที่ดูเหมือนจะตายแน่ๆ นี้ กลับทำให้พวกเขาคลุ้มคลั่งขึ้นมาอย่างสมบูรณ์

ตอนนี้มีเพียงการฆ่าฉินเทียนก่อน แล้วค่อยร่วมมือกันจัดการบอส พวกเขาถึงจะมีโอกาสรอด

ไม่อย่างนั้นสิ่งที่รอพวกเขาอยู่ก็คือความตาย

ดังนั้นสิ่งต่อไปที่พวกเขาทำก็คือ การเปิดฉากโจมตีใส่ฉินเทียน

นักเวทชายคนหนึ่งแกว่งคทาในมือ พลังงานสีแดงคล้ำรวมตัวกันตรงหน้าเขากลายเป็นพยัคฆ์เพลิง พุ่งตรงไปหาฉินเทียน

พยัคฆ์เพลิงตัวนี้สูงถึงสองเมตร ดูสมจริงราวกับมีชีวิตจริงๆ

พยัคฆ์เพลิงอ้าปากกว้าง พุ่งเข้าใส่ฉินเทียน

พร้อมกับการโจมตีของพยัคฆ์เพลิง สมาชิกสมาคมเงาสังหารทั้งหมดที่เหลือก็เปิดฉากโจมตีฉินเทียนเป็นครั้งสุดท้าย

"ฆ่ามัน"

บรรดานักเวทต่างงัดทักษะไม้ตายของตัวเองออกมา โดยหวังว่าจะสังหารได้ในคราวเดียว

ส่วนนักรบก็เร่งความเร็วพุ่งเข้าหาฉินเทียนอย่างไม่คิดชีวิต

ฉินเทียนมองดูกลุ่มคนที่พุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง ไม่เพียงแต่ไม่รู้สึกกลัว แต่กลับดีใจมาก

ยังกลัวอยู่เลยว่าคนพวกนี้จะหน้ามืดตามัวพากันไปรุมบอส

แล้วสุดท้ายก็ถูกบอสฆ่าตายเรียบ

ถ้าเป็นแบบนั้น วิชาสังหารของเขาก็สะสมชั้นไม่ได้แล้ว

โชคดีที่พวกนี้ยังให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี

สถานการณ์แบบนี้แหละที่เขาต้องการ

มือทั้งสองข้างของฉินเทียนอัดแน่นไปด้วยพลังแสงศักดิ์สิทธิ์ พลังอันบริสุทธิ์ทว่าบ้าคลั่งนั้นพุ่งทะลักออกจากร่าง

ค่อยๆ พยุงร่างอันใหญ่โตของฉินเทียนให้ลอยขึ้นไปในอากาศ

ในตอนนี้ฉินเทียนราวกับจักรพรรดิผู้ปกครองใต้หล้า

วินาทีต่อมาเขาก็พุ่งเข้าใส่ฝูงชนด้วยความเร็วสูง

เขากำหมัดแน่น หมัดที่อัดแน่นไปด้วยพละกำลังอันมหาศาลที่สามารถทลายภูเขาและทำลายหินได้

ต่อยเข้าใส่พยัคฆ์เพลิงอย่างจัง

ทั้งสองปะทะกันกลางอากาศจนเกิดเสียงดังสนั่น เปล่งประกายแสงสีสันสวยงามราวกับดอกไม้ไฟ

พยัคฆ์เพลิงแตกสลายในพริบตา พลังงานที่กระจายออกไปพุ่งกระแทกพื้นดิน ทำให้ฝุ่นฟุ้งกระจายไปทั่ว

ตามมาด้วยพลังแสงศักดิ์สิทธิ์ โซ่อสนีบาต และการปลดปล่อยสัญชาตญาณ ฉินเทียนใช้ทักษะเหล่านี้อย่างต่อเนื่องเพื่อเก็บเกี่ยวชีวิตของคนในสมาคมเงาสังหาร

เหตุการณ์ทั้งหมดนี้เกิดขึ้นเร็วมาก เร็วเสียจนราชันย์วิญญาณมรณะที่อยู่บนบัลลังก์ถึงกับมึนงงไปเลย

เดี๋ยวนะ ตามตรรกะแล้ว พวกเจ้าเข้ามาก็ต้องมาสู้กับข้าไม่ใช่เหรอ

แล้วทำไมพวกเจ้าถึงตีกันเองล่ะ

นี่เป็นภาพที่แปลกประหลาดที่สุดตั้งแต่บอสตัวนี้เคยเห็นมาเลย

พอเข้ามาก็ไม่สนใจข้าเลย พุ่งเข้าใส่มนุษย์คนนั้นเฉยเลย

แล้วจะเอาหน้าข้าไปไว้ที่ไหน

แถมบนตัวคนคนนั้นยังมีพลังแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ข้าเกลียดอีก

นี่มันไม่เห็นหัวกันเกินไปแล้ว

"โฮก โฮก โฮก"

ราชันย์วิญญาณมรณะโกรธจัดจนขาดสติ

มันลุกขึ้นพรวด อัญเชิญดาบยาวที่มีรูปลักษณ์วิจิตรบรรจงและดูคมกริบออกมาจากความว่างเปล่า

ในเวลานี้ ดาบยาวในมือของมันก็เปล่งแสงวิญญาณมรณะที่ทำให้ใจสั่นออกมา

ราชันย์วิญญาณมรณะเงยหน้าคำรามลั่นฟ้า จากนั้นก็ตวัดดาบ ปราณวิญญาณมรณะสีดำสนิทกลายเป็นวิญญาณร้ายจากขุมนรกนับไม่ถ้วน พุ่งทะยานเข้าใส่ฉินเทียน

น่าเสียดาย กว่าราชันย์วิญญาณมรณะจะตั้งสติได้และปล่อยการโจมตีออกไปก็สายเกินไปแล้ว

การโจมตีของฉินเทียนปะทะเข้ากับร่างของคนพวกนี้เร็วกว่า

ยิ่งไปกว่านั้น เพื่อความรวดเร็ว ฉินเทียนยังใช้ทักษะปลดปล่อยสัญชาตญาณกับตัวเองอีกด้วย

พลังแสงศักดิ์สิทธิ์ที่กระจายออกไปราวกับนางฟ้าโปรยดอกไม้

พวกมันพุ่งเข้าโจมตีคนของสมาคมเงาสังหารแต่ละคนอย่างบ้าคลั่งราวกับมีสติปัญญา

พลังทำลายล้างของฉินเทียนในตอนนี้ช่างน่าสะพรึงกลัวเสียจริง

ใครก็ตามที่ถูกพลังแสงศักดิ์สิทธิ์โจมตี ถ้าไม่ตายก็ต้องเจ็บปวดเจียนตาย

เวลาผ่านไปเพียงสองวินาทีสั้นๆ

สมาชิกสมาคมเงาสังหารในที่นั้นก็ร่วงหล่นลงมาอย่างพร้อมเพรียงกันราวกับข้าวสาลีที่ถูกเกี่ยว

ถึงตรงนี้ สมาชิกกว่าสามสิบคนที่เหลืออยู่ของสมาคมเงาสังหาร

ก็ถูกสังหารเรียบ

จากนั้น ปราณดาบอันน่าสะพรึงกลัวของราชันย์วิญญาณมรณะก็มาถึงอย่างล่าช้า

ตู้ม

ทักษะกระแทกพื้นดิน ทำให้ฝุ่นคลุ้งกระจายขึ้นมาจำนวนมาก

เมื่อฝุ่นจางลง ทั่วทั้งห้องโถงก็เงียบสงัดราวกับป่าช้า

ราชันย์วิญญาณมรณะมองดูศพที่ตายอย่างน่าสยดสยองเกลื่อนกลาด แม้แต่มันที่เป็นบอสมาหลายปีก็ยังต้องตะลึงงัน

"โฮก"

ถึงแม้มันจะพูดไม่ได้ แต่ในเวลานี้ดูเหมือนมันกำลังสงสัย

เดี๋ยวนะ ตามปกติแล้ว ข้าควรจะเป็นบอสไม่ใช่เหรอ

แล้วผลคือเจ้ากลับฆ่าคนตายเรียบ ร่วงระนาวเป็นแถบๆ เหมือนเกี่ยวข้าวเนี่ยนะ

ข้าเป็นบอสยังฆ่าคนไม่คล่องเท่าเจ้าเลย

หรือว่าจะให้เจ้ามานั่งตำแหน่งนี้แทน

หลังจากฆ่าคนไปสามสิบกว่าคน ความแข็งแกร่งของฉินเทียนก็พุ่งสูงขึ้นอย่างระเบิดระเบ้ออีกครั้ง

พลังทำลายล้างของเขาตอนนี้พุ่งไปถึงร้อยละห้าร้อยสามสิบแล้ว

และผลของวิชาสังหารก็ยังเหลือเวลาอีกตั้งยี่สิบกว่านาที

ไม่ต้องกังวลเลย

ฉินเทียนอารมณ์ดีมาก เขาถึงกับเมินบอสแล้วเริ่มเก็บกวาดของเชลยอย่างสบายใจเฉิบ

เมื่อเห็นเช่นนั้น ราชันย์วิญญาณมรณะก็โกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

มนุษย์คนนี้รังแกกันเกินไปแล้ว

มันพูดไม่ได้ ก็เลยทำได้เพียงใช้ดาบยาวตอบโต้ฉินเทียน

ยกดาบยาวขึ้นมา แล้วฟันดาบเล่มหนึ่งบินไปหาฉินเทียน

ถึงแม้ราชันย์วิญญาณมรณะจะใช้ดาบเป็นอาวุธ แต่ทุกการโจมตีของมันแฝงไปด้วยความเสียหายทางจิตใจที่รุนแรงมาก

เรียกได้ว่า ความเสียหายทางจิตใจคือแหล่งกำเนิดความเสียหายหลักของมันเลยก็ว่าได้

ปราณวิญญาณมรณะสีดำสนิทควบแน่นในอากาศอย่างรวดเร็ว ก่อตัวเป็นงูพิษหน้าตาอัปลักษณ์ที่เผยให้เห็นเขี้ยวสองซี่

ในเวลานี้งูพิษกลับเลื้อยด้วยความเร็วที่น่าขนลุก

พริบตาเดียวก็มาอยู่ตรงหน้าฉินเทียน

ฉินเทียนเผชิญหน้ากับทักษะที่พุ่งเข้ามา เขาเพียงแค่แค่นเสียงเย็นชา

จากนั้นก็สะบัดมือปล่อยแสงศักดิ์สิทธิ์ออกไป

"ซ่า"

เมื่อพลังงานสองสายปะทะกัน ก็เหมือนกับการเอาเหล็กร้อนๆ ที่เพิ่งออกจากเตาหลอมไปชุบน้ำ

พลังแสงศักดิ์สิทธิ์ของฉินเทียนแข็งแกร่งขึ้นในพริบตา กัดกร่อนงูพิษวิญญาณมรณะไปได้กว่าครึ่ง