บทที่ 73 ภารกิจ

หลังจากยืนมองไปรอบ ๆ อยู่ครู่หนึ่ง อาเดียร์ก็เบนสายตาไปยังแผ่นหินเบื้องหน้า

เมื่อสายตาของเขาสัมผัสกับแผ่นหิน แถวตัวอักษรจำนวนมากก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า เผยให้เห็นเนื้อหาของภารกิจที่ถูกจารึกไว้บนแผ่นหิน

"โอ้... ช่วยศาสตราจารย์แอร์ในการทดลอง... ซื้อสมุนไพรกล้วยไม้ต้านทาน 10 หน่วย... ตรวจตราสถาบัน..."

อาเดียร์กวาดสายตาผ่านแผ่นหินอย่างรวดเร็ว หยุดดูรายละเอียดของภารกิจแต่ละรายการ

"ชิป บันทึกข้อมูลภารกิจทั้งหมด"

หลังจากตรวจสอบอยู่สักพักเเล้ว เขาก็สั่งให้คริสตัลเวทในจิตใจทำงาน "จัดเรียงข้อมูลภารกิจ กรองภารกิจที่ให้ผลตอบแทนน้อยเกินไปออก แล้วส่งรายการที่เหลือมาให้ข้า"

ทันใดนั้น ข้อมูลจำนวนมากก็ไหลเข้าสู่จิตใจของเขาอย่างรวดเร็ว

อาเดียร์หลับตาลงและเรียบเรียงข้อมูลในจิตใจของตนเองอย่างเงียบ ๆ พร้อมทั้งไตร่ตรองเปรียบเทียบรายละเอียดของภารกิจแต่ละรายการ

"ซื้อสมุนไพรกล้วยไม้ต้านทาน... ภารกิจนี้ใช้เวลานานเกินไป แม้ว่าราคาของสมุนไพรหนึ่งต้นจะสูงถึง 5 คริสตัลเวท แต่มันก็หาได้ยากเกินไป"

"การทำความสะอาด กำจัดสัตว์อันตรายรอบสถาบัน... อันนี้ดูเข้าท่า แม้ว่าจะเป็นอันตรายเล็กน้อยต่อพ่อมดฝึกหัด แต่ข้ามีความแข็งแกร่งระดับอัศวินผู้ยิ่งใหญ่ขั้นสูงสุด ตราบใดที่ระมัดระวัง ความปลอดภัยไม่น่ามีปัญหา นอกจากนี้ หากสามารถพบสิ่งมีชีวิตหายากได้ ก็น่าจะทำกำไรได้ไม่น้อย"

อาเดียร์ยืนคิดคำนวณอยู่เงียบ ๆ พร้อมกับรู้สึกสนใจขึ้นมาเล็กน้อย

เขายังไม่ได้ตัดสินใจในทันที แต่ยังคงไล่ดูภารกิจต่าง ๆ ต่อไป พิจารณาเเต่ละภารกิจอย่างรอบคอบ พยายามเลือกภารกิจที่เหมาะสมกับตนเองมากที่สุด

ทันใดนั้น เขาก็เหลือบไปเห็นบางอย่างที่ทำให้เขาฉุกคิดขึ้นมา

"รับซื้อน้ำยาฟื้นฟูจิตวิญญาณจำนวนมาก ขวดละ 4 คริสตัลเวท"

น้ำยาฟื้นฟูจิตวิญญาณเป็นน้ำยาที่ถูกใช้กันอย่างแพร่หลาย ไม่เพียงแต่พ่อมดฝึกหัด แม้แต่พ่อมดที่เเท้จริงก็มักจะใช้อยู่บ่อยครั้ง น้ำยานี้ช่วยเร่งกระบวนการฟื้นฟูพลังจิตวิญญาณของผู้ใช้

สำหรับพ่อมดแล้ว ความแข็งแกร่งของพลังจิตวิญญาณเป็นสิ่งสำคัญยิ่ง ภายใต้สถานการณ์ปกติ ไม่ว่าจะเป็นการทำสมาธิ ฝึกฝนคาถาเวทมนตร์ หรือสร้างแบบจำลองคาถา พวกเขาล้วนต้องใช้พลังจิตวิญญาณอย่างหนัก

น้ำยาฟื้นฟูจิตวิญญาณนี้ไม่เพียงแต่ช่วยเร่งการฟื้นตัวของพลังจิตวิญญาณเท่านั้น แต่ยังมีคุณสมบัติช่วยรักษาความเสียหายของจิตวิญญาณในระดับหนึ่งอีกด้วย จึงนับว่าเป็นน้ำยาที่มีประโยชน์อย่างมากสำหรับพ่อมดทุกคน

เมื่อเห็นภารกิจนี้ หัวใจของอาเดียร์เต้นแรงขึ้นมาเล็กน้อย เขาจึงตัดสินใจสำรวจภารกิจอื่นต่อไป

จากที่เห็น ในบรรดาภารกิจที่สลักไว้ มีภารกิจจำนวนมากที่ต้องการซื้อโพชั่นหรืออุปกรณ์เวทมนตร์เป็นจำนวนมาก และค่าตอบแทนก็มักจะสูงลิ่ว

"กำไรจากโพชั่นและอุปกรณ์เวทมนตร์ถือว่าสูงมากจริง ๆ" อาเดียร์พึมพำกับตัวเอง

ไม่นาน หลังจากอ่านข้อมูลภารกิจทั้งหมดในความคิดของตนเองเสร็จ อาเดียร์ก็เข้าสู่ภวังค์ความคิด

"ข้าเคยศึกษากระบวนการปรุงยามาก่อนด้วย มันไม่เพียงแต่ต้องการความเข้าใจเชิงลึกเกี่ยวกับสมุนไพร วัตถุดิบและตำรับยาเท่านั้น แต่ยังต้องใช้ความแม่นยำสูงมากในการเตรียมวัตถุดิบและยากยิ่งต่อการเชี่ยวชาญ"

"ในด้านนี้ ข้ามีชิปความจำ ดังนั้นข้าน่าจะได้เปรียบเหนือกว่าคนอื่นๆ"

เมื่อคิดถึงจุดนี้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะตกอยู่ในห้วงความคิดอันลึกซึ้ง

เขากำลังต้องการคริสตัลเวทอย่างเร่งด่วน หากเขาสามารถฝึกฝนทักษะการปรุงยาได้ เขาก็จะสามารถเปลี่ยนสถานการณ์ปัจจุบันของตนเองได้ อย่างน้อยที่สุด เขาก็จะสามารถจัดการกับปัญหาคริสตัลเวทที่ต้องใช้หลังการเรียนรู้ศาสตร์การปรุงยา

"ลองดูก่อนก็แล้วกัน ข้าจำได้ว่าในสถาบันมีชั้นเรียนเกี่ยวกับเภสัชเวทที่เปิดให้เข้าเรียนฟรี ตอนนี้ข้ายังไม่มีอะไรเร่งด่วน ก็ไม่เสียหายที่จะลองเข้าเรียนดู"

หลังจากไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็ตัดสินใจและเดินไปยังอีกฝั่งอย่างรวดเร็ว

ที่มุมหนึ่ง มีพ่อฝึกหัดวัยกลางคนสวมชุดคลุมสีดำ ใบหน้าสงบนิ่ง กำลังอ่านตำราอยู่

"เจ้าต้องการรับภารกิจแบบไหน?"

เมื่ออาเดียร์เดินเข้าไปได้ประมาณสี่ถึงห้าเมตร ชายคนนั้นก็เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

"ข้าต้องการรับภารกิจสองอย่าง  ภารกิจตรวจตราสถาบันและสอนพิเศษวิชาสนามพลัง"

เมื่อมาถึงตรงหน้าของอีกฝ่าย อาเดียร์ไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้น

เขาใช้เวลาคิดเกี่ยวกับสองภารกิจนี้อยู่นานก่อนจะตัดสินใจรับมัน

แม้ว่าภารกิจตรวจตราสถาบันจะใช้เวลามากและมีความเสี่ยงอยู่บ้าง แต่รางวัลที่ได้รับก็คุ้มค่ากว่าภารกิจอื่น ๆ

ส่วนการสอนพิเศษนั้น เป็นการช่วยสอนพ่อมดฝึกหัดคนอื่น ๆ แบบตัวต่อตัว เพื่อช่วยให้พวกเขาเข้าใจความรู้ที่ยังไม่สามารถเข้าใจได้จากชั้นเรียน แม้ว่าผลตอบแทนคริสตัลเวทจะไม่ได้มากนัก แต่ก็ไม่ใช้เวลามากเกินไป ซึ่งอยู่ในขอบเขตที่อาเดียร์ยอมรับได้

"หืม?"

เมื่อได้ยินคำตอบของอาเดียร์ พ่อมดฝึกหัดในชุดคลุมสีดำที่เคยมีสีหน้าเรียบนิ่งเผยให้เห็นความประหลาดใจเล็กน้อย ก่อนที่จะอดไม่ได้ที่จะเงยหน้าขึ้นมามองอาเดียร์

ทั้งสองภารกิจนี้ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย

สถาบันอูราลโดแตกต่างจากที่อื่น ในฐานะองค์กรพ่อมด มันตั้งอยู่ในพื้นที่อันตรายที่ห่างไกลจากผู้คน นอกจากนี้ เนื่องจากมีพ่อมดและพ่อมดฝึกหัดจำนวนมากในสถาบัน พลังงานเวทและรังสีเวทที่ถูกปลดปล่อยออกมาตลอดเวลามักจะดึงดูดสิ่งมีชีวิตน่าสะพรึงกลัวที่ไวต่อพลังงานเหล่านี้ให้เข้ามาใกล้ได้อย่างง่ายดาย ซึ่งทุกระยะเวลาหนึ่งจำเป็นต้องมีการกวาดล้างหรือขับไล่พวกมันออกไป

ส่วนการสอนพิเศษวิชาสนามพลังก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเช่นกัน แม้ว่าจะไม่มีอันตรายเหมือนภารกิจแรก แต่วิชาสนามพลังถือเป็นหนึ่งในวิชาที่ซับซ้อนที่สุด ยากที่สุด มีพ่อมดฝึกหัดเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่สามารถเข้าใจได้อย่างแท้จริง และการจะสอนให้คนอื่นเข้าใจนั้นยิ่งยากเข้าไปอีก

หลังจากหันกลับมาเห็นรูปลักษณ์ของอาเดียร์ เขาก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะตั้งสติและถามขึ้นว่า "เจ้าแน่ใจหรือว่าต้องการรับสองภารกิจนี้?"

เขามองไปที่อาเดียร์ด้วยความไม่แน่ใจ

"แน่นอน ข้าต้องผ่านการทดสอบก่อนหรือไม่?"

อาเดียร์พยักหน้า แต่เมื่อเห็นสีหน้าประหลาดใจของอีกฝ่าย เขาก็ย้อนถามกลับไป

"ไม่จำเป็น" พ่อมดฝึกหัดในชุดคลุมสีดำส่ายหน้า ก่อนจะหยิบข้อมูลบางอย่างจากโต๊ะไม้ข้าง ๆ และเริ่มบันทึกลงไป

"สำหรับภารกิจตรวจตราสถาบัน ค่าตอบแทนจะมาจากสถาบันโดยตรง เจ้าจะได้รับคริสตัลเวทห้าก้อนต่อเดือน เจ้าจะต้องออกตรวจตราทุกวันและรายงานสถานการณ์เป็นระยะ ๆ เข้าใจหรือไม่?"

เมื่อเห็นว่าอาเดียร์พยักหน้า เขาก็หยุดชั่วครู่ก่อนจะพูดต่อ

"ส่วนภารกิจสอนพิเศษ เนื่องจากเป็นรางวัลส่วนตัว อีกฝ่ายที่ขอให้สอนจึงต้องการให้เจ้าทดลองสอนฟรีเป็นเวลาสามวัน รวมประมาณหกชั่วโมง หากพวกเขาพึงพอใจ เจ้าจะได้รับค่าตอบแทนและเริ่มงานสอนพิเศษอย่างเป็นทางการ มีปัญหาอะไรหรือไม่?"

"ไม่มีปัญหา" อาเดียร์ตอบกลับอย่างใจเย็น

หลังจากลงทะเบียนข้อมูลเรียบร้อยแล้ว อาเดียร์เดินไปรอบๆ สักพัก สำรวจพื้นที่เพื่อทำความคุ้นเคยกับสถานที่ ก่อนจะเดินจากไป

เช้าวันรุ่งขึ้น เมื่อดวงอาทิตย์เพิ่งขึ้น อาเดียร์ก็ลุกจากที่นอนและเดินออกไปจากสถาบัน

พื้นที่ทั้งหมดของสถาบันอูราลโดนั้นกว้างขวางมาก การลาดตระเวนที่ว่าจึงไม่ได้หมายถึงการเดินตรวจตราทุกพื้นที่ของสถาบันตามธรรมชาติ แต่แต่ละคนจะได้รับมอบหมายให้ดูแลพื้นที่บางส่วนของสถาบันแทน

เมื่อได้รับเอกสารยืนยันภารกิจลาดตระเวนแล้ว อาเดียร์ก็หยิบแผนที่สีเหลืองออกมาจากเอวหลังจากออกจากสำนักงานรักษาความปลอดภัยของสถาบัน

เขาซื้อแผนที่นี้มาโดยเฉพาะเมื่อคืนก่อน ซึ่งแผนที่นี้ระบุตำแหน่งภูมิประเทศรอบ ๆ สถาบันทั้งหมดไว้อย่างชัดเจน โดยใช้คริสตัลเวทไปหนึ่งก้อน

หลังจากศึกษาตำแหน่งอยู่ครู่หนึ่งและเข้าใจจุดหมายปลายทางแล้ว อาเดียร์ก็เก็บแผนที่และเร่งฝีเท้าเดินทางต่อไป

ด้วยความเเข็งเเกร่งร่างกายในปัจจุบันของเขา แม้จะไม่ได้วิ่งเต็มกำลังก็ตาม ความเร็วของเขาก็ยังเหนือกว่าการขี่ม้าเสียอีก ทำให้สามารถเดินทางได้เร็วขึ้นมากในพื้นที่ที่ไม่มีผู้คน

หลังจากเดินมากกว่าหนึ่งชั่วโมง ในที่สุดเขาก็มาหยุดอยู่ที่ริมแม่น้ำแห่งหนึ่ง

"ที่นี่สินะ"

อาเดียร์หยิบแผนที่ออกมาจากเอวแล้วเปรียบเทียบกับสภาพแวดล้อม ก่อนจะพูดขึ้น

ริมฝั่งแม่น้ำ มีเพิงไม้หลังหนึ่งตั้งอยู่ ดูจากสภาพภายนอกแล้ว คาดว่าสร้างขึ้นมานานมากแล้ว

ที่นี่คือจุดพักผ่อนของพ่อมดฝึกหัดที่ถูกส่งมาตรวจตราในบริเวณนี้ หากมีความจำเป็น พวกเขาสามารถพักค้างคืนที่นี่ได้

เมื่อเดินเข้าไปในเพิงไม้ อาเดียร์พบว่าสิ่งของภายในค่อนข้างครบครัน มีเฟอร์นิเจอร์หลากหลายชนิด หากไม่นับสภาพแวดล้อมอันตรายรอบ ๆ ที่นี่ก็สามารถใช้เป็นที่พักอาศัยได้

อย่างไรก็ตาม บริเวณรอบ ๆ เพิงไม้ อาเดียร์สังเกตเห็นคราบเลือดแห้งอยู่บ้าง จากการวิเคราะห์ของชิป A.I. เลือดนี้น่าจะถูกทิ้งไว้เมื่อไม่กี่วันก่อน

ภารกิจลาดตระเวนนี้จะต้องทำโดยพ่อมดฝึกหัดระดับ 2 ขึ้นไป ก่อนหน้าอาเดียร์ พื้นที่นี้เคยมีพ่อมดฝึกหัดระดับ 2 เป็นผู้ลาดตระเวนมาก่อน แต่จากที่ได้ยินมา เขาได้ประสบอุบัติเหตุระหว่างปฏิบัติหน้าที่ ถูกสิ่งมีชีวิตอันตรายโจมตี และในที่สุด ร่างที่ไร้วิญญาณของเขาก็ถูกพบใกล้กับเพิงไม้นี้

หลังจากพักอยู่ในเพิงไม้สักครู่ อาเดียร์ก็วางเสบียงและอุปกรณ์บางส่วนที่นำมาจากสถาบันไว้ จากนั้นจึงเดินออกไปเพื่อเริ่มปฏิบัติหน้าที่ของตน

ครั้งนี้แตกต่างจากการเดินทางก่อนหน้านี้ พื้นที่แถบนี้ถือว่าเป็นเขตรอบนอกของสถาบันแล้ว ซึ่งมีความอันตรายมากกว่าภายในเขตสถาบันหลายเท่า

อาเดียร์เดินไปอย่างไม่เร่งรีบ ขณะเดียวกัน ชิป A.I. ในสมองของเขาก็ทำงานอย่างรวดเร็ว วิเคราะห์สภาพแวดล้อมภายนอกอยู่ตลอดเวลา เพื่อตรวจจับปัจจัยอันตรายที่อาจซ่อนอยู่

หลังจากเดินมาได้สักระยะ อาเดียร์ก็หยุดอยู่หน้าต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง

ตรงหน้าเขาคือต้นไม้ขนาดใหญ่ ที่กว้างจนต้องใช้คนสองคนโอบรอบ บริเวณใต้ต้นไม้มีคราบเลือดแห้งอยู่บ้าง และยังมีเส้นขนสีดำที่ดูเหมือนเข็มตกกระจัดกระจาย

[ตรวจพบพลังงานลึกลับที่ไม่ทราบที่มา]

ในจิตวิญญาณของเขา เสียงกลไกของชิป A.I. ก็ดังขึ้น

"สามารถตรวจสอบได้หรือไม่ว่าสิ่งมีชีวิตนี้คืออะไร?"

เมื่อได้ยินการแจ้งเตือนจากชิป A.I. อาเดียร์ก็เอ่ยถาม

[กำลังเปรียบเทียบกับฐานข้อมูล: ความคล้ายคลึงกับหมาป่าแกนมอร์ 78.7%, ความคล้ายคลึงกับหมาป่ากินคนอมาร์ 58%...] ทันใดนั้น ชิปในใจก็ตอบสนองต่ออาเดียร์

"สิ่งมีชีวิตอันตรายประเภทหมาป่างั้นหรือ?"

อาเดียร์ยืนนิ่งกับที่ พลางพึมพำกับตัวเอง "น่าเสียดายที่ข้ายังไม่ได้เลื่อนเป็นพ่อมดฝึกหัดระดับ 2 ดังนั้นจึงยังไม่สามารถเรียนรู้คาถาตรวจสอบร่องรอยได้ มิเช่นนั้น ด้วยหลักฐานเหล่านี้ ข้าคงสามารถลองติดตามมันได้"

"อย่างไรก็ตาม ตราบใดที่อีกฝ่ายยังไม่ออกจากพื้นที่นี้ มันจะมาหาข้าเองในที่สุด"

เนื่องจากการทำสมาธิเพื่อดูดซับพลังงานอนุภาค พ่อมดและพ่อมดฝึกหัดจึงมักแผ่รังสีพลังงานชนิดหนึ่งออกมา

รังสีประเภทนี้เป็นอันตรายต่อมนุษย์ทั่วไป หากอยู่ใกล้เป็นเวลานาน อาจส่งผลกระทบต่อชีวิตได้โดยตรง แต่สำหรับสิ่งมีชีวิตที่มีพลังงานสูง รังสีเหล่านี้กลับเป็นสิ่งที่น่าดึงดูดอย่างยิ่ง

ตราบใดที่อาเดียร์ยังคงอยู่ในเขตป่า และปล่อยให้กลิ่นอายของเขากระจายออกไปโดยรอบ อีกฝ่ายก็จะถูกดึงดูดมาหาเขาเองในที่สุด

เมื่อคิดได้เช่นนี้ อาเดียร์ก็ลุกขึ้นและเดินต่อไปยังทิศทางอื่น

ระหว่างทาง ด้วยการสังเกตอันเฉียบคมของชิป A.I. อาเดียร์ก็มักจะพบสมุนไพรบางชนิดเป็นระยะ ๆ แม้ว่ามูลค่าของมันจะไม่สูงมาก แต่ก็ยังมีบางชนิดที่ค่อนข้างมีราคา ดังนั้นอาเดียร์จึงเก็บรวบรวมพวกมันอย่างระมัดระวัง

นี่ถือเป็นผลประโยชน์พิเศษจากการลาดตระเวนภายนอก สำหรับอาเดียร์ในตอนนี้ มันสามารถนับเป็นแหล่งรายได้เสริมอีกทางหนึ่งได้เลย

พื้นที่รอบนอกของสถาบันถูกแบ่งออกเป็นหลายเขต พื้นที่ที่อาเดียร์รับผิดชอบในการลาดตระเวนนั้นไม่ได้กว้างมากนัก ด้วยความเร็วของเขาและความช่วยเหลือจากชิป A.I. เขาสามารถลาดตระเวนเสร็จภายในเวลาเพียงสองถึงสามชั่วโมง

หลังจากการตรวจสอบเสร็จสิ้น อาเดียร์ก็กลับไปที่เพิงไม้เพื่อพักผ่อนอยู่พักหนึ่ง จากนั้นจึงรีบเดินทางกลับไปยังสถาบัน