บทที่ 34 - Lv3 และ Lv2
บทที่ 34 - Lv3 และ Lv2
บทที่ 34 - Lv3 และ Lv2
༺༻
"แสดงเลเวลของกลิ่นอายครอบงำให้ผมดูหน่อย"
หน้าต่างสีฟ้าเปลี่ยนไปโดยไม่มีพิธีรีตอง
[กลิ่นอายครอบงำ LV.2
ระยะทำการ: 25 ฟุต ผู้หญิงหัวอ่อนรู้สึกถึงอำนาจมังกรที่แข็งแกร่งขึ้น เกิดความรู้สึกกระสันทางกายเล็กน้อยเมื่ออยู่ต่อหน้าคุณ ผู้ชายใจเสาะรู้สึกหวาดกลัว จะหลีกเลี่ยงคุณอย่างแข็งขัน
ความสามารถติดตัว – ทำงานตลอดเวลา
ตัวอย่าง: นางเอเดรียนา รู้สึกร้อนและเปียกแฉะเมื่อคุณอยู่ใกล้ ไม่สามารถระบุสาเหตุได้
เบรตต์ ข้ามถนนเพื่อหลีกเลี่ยงคุณ]
เฟย์พ่นลมหายใจออกจมูกเบาๆ แยบยล แทรกซึมอย่างลับๆ เป็นผลกระทบประเภทที่ผู้คนกล่าวโทษว่าเป็นเพราะบรรยากาศ อารมณ์เสีย หรือดาวพุธโคจรผิดปกติ
จากนั้นสายตาของเขาก็เลื่อนลงมา
[กลิ่นอายครอบงำ LV.3]
ระยะทำการ: 40 ฟุต ผู้หญิงหัวอ่อนรู้สึกถึงอำนาจมังกรที่ท่วมท้น เกิดความรู้สึกกระสันทางกายปานกลาง ปรารถนาที่จะยอมจำนน ผู้ชายใจเสาะรู้สึกหวาดกลัวสุดขีด อาจประสบภาวะเสื่อมสมรรถภาพทางเพศเมื่ออยู่ต่อหน้าคุณ ผู้ชายที่จิตใจเข้มแข็งปานกลางรู้สึกถูกข่มขวัญ หลีกเลี่ยงการเผชิญหน้า
ความสามารถติดตัว – ทำงานตลอดเวลา
ตัวอย่าง: กางเกงในของนางเอเดรียนาเปียกชุ่มทันทีที่คุณเดินเข้าไปในห้อง เบรตต์ไม่สามารถแข็งตัวได้เลยเมื่ออยู่ใกล้คุณ แอนเดอร์สันพูดติดอ่างขณะพูดกับคุณ]
เฟย์นิ่งงันไป
เบรตต์ นกเขาไม่ขัน เพียงแค่อยู่ใกล้ๆ
เขาปล่อยให้ภาพนั้นเบ่งบานอย่างเต็มที่และงดงาม การลอบกัด รอยยิ้มเยาะเย้ย การเดินชนไหล่ในโถงทางเดินนานหลายปี ความพึงพอใจเงียบๆ ที่เบรตต์ได้รับจากการรู้ว่าเขาแข็งแกร่งกว่า เสียงดังกว่า เป็นที่ต้องการมากกว่ามาโดยตลอด
ถูกลดทอนให้กลายเป็นคนประสาทเสียที่ไอ้นั่นยื่นเรื่องขอเป็นผู้ไม่ฝักใฝ่สงครามทันทีที่เฟย์เดินเข้ามาในห้อง
บทกวี บทกวีที่แท้จริงและซื่อสัตย์ต่อพระเจ้า
และมันไม่ได้หยุดอยู่แค่พวกที่อ่อนแอเท่านั้น ผู้ชายที่จิตใจเข้มแข็งปานกลางด้วยเช่นกัน นั่นหมายความว่าแรงกดดันจะแผ่ซ่านออกไป จับผู้คนในสายน้ำของมันได้มากขึ้น พวกเด็กหนุ่มพาราไดซ์ที่เคยเยาะเย้ยจะหาข้ออ้างไปอยู่ที่อื่นกะทันหัน เสียงลดต่ำลง กระดูกสันหลังค้อมลงเล็กน้อย
เขาพ่นลมหายใจออกช้าๆ ทางจมูก
"เลเวลของอำนาจราชันย์สวมเขา"
ระบบตอบสนองให้
[อำนาจราชันย์สวมเขา LV.2]
ผู้หญิงที่แต่งงานแล้วหรือมีเจ้าของแล้วรู้สึกดึงดูดใจคุณมากขึ้น 35% คู่ครองของผู้หญิงที่ถูกประทับตรารู้สึกต่ำต้อยอย่างรุนแรง อาจเกิดความวิตกกังวลเมื่ออยู่ใกล้คุณ ผู้หญิงที่ถูกประทับตราจะดูถูกคู่ครองของตนอย่างแข็งขัน (แม้กระทั่งในจิตใต้สำนึก)
ความสามารถติดตัว – ทำงานตลอดเวลา
ตัวอย่าง: แฮโรลด์รู้สึกต่ำต้อยเมื่ออยู่ต่อหน้าคุณ เมลิสซาหาเหตุผลที่จะวิจารณ์เขาบ่อยขึ้น]
เดาได้ง่าย โหดร้ายในรูปแบบการบดขยี้อย่างช้าๆ ที่ไม่เคยทิ้งรอยช้ำไว้แต่ยังคงสร้างความเสียหาย
จากนั้น—
[อำนาจราชันย์สวมเขา LV.3]
ผู้หญิงที่แต่งงานแล้วหรือมีเจ้าของแล้วรู้สึกดึงดูดใจคุณมากขึ้น 50% คู่ครองของผู้หญิงที่ถูกประทับตรารู้สึกต่ำต้อยอย่างถึงที่สุด อาจหลีกเลี่ยงคุณโดยสิ้นเชิง ผู้หญิงที่ถูกประทับตราจะรู้สึกขยะแขยงทางเพศต่อคู่ครองของตน ผู้หญิงที่ไม่ได้ถูกประทับตราซึ่งอยู่ในความสัมพันธ์จะเริ่มอยากรู้อยากเห็นเกี่ยวกับตัวคุณ
ความสามารถติดตัว – ทำงานตลอดเวลา
ตัวอย่าง: แฮโรลด์ไม่สามารถสบตาคุณได้ เมลิสซารู้สึกขยะแขยงเมื่อเขาสัมผัสตัว เซียนนาตามสมมติฐาน เริ่มสังเกตเห็นคุณ]
เฟย์ซี๊ดปากเบาๆ ขณะที่ท่อนเอ็นของเขากระตุกอย่างชัดเจน
ขยะแขยง
นั่นมันป่าเถื่อนมาก นั่นมันคือการผ่าตัดชัดๆ มันไม่ได้แค่ดึงดูดผู้หญิงเข้าหาเขา แต่มันเผาสะพานที่อยู่ข้างหลังพวกเธอ ทาเกลือบนผืนดินเพื่อไม่ให้มีอะไรอื่นเติบโตได้อีก
ไม่มีการแข่งขัน ไม่มีความโหยหาอดีต ไม่มีการกลับไปหาของเก่าด้วยความรู้สึกผิด
แค่เขาคนเดียว
"พระเจ้า" เขาพึมพำ "นั่นไม่ใช่การครอบงำแล้ว นั่นมันคือการลบล้างให้สิ้นซาก"
สายตาของเขาตวัดกลับไปที่ความสามารถที่เหลือ
"ตัวคูณต้องห้ามไม่ได้สเกลตาม EXP" เขาพึมพำ อ่านซ้ำอีกครั้งเพื่อให้แน่ใจ "ต้องการการพิชิตจริงๆ ต้องพิชิตอีกสามครั้งถึงจะไปเลเวลสอง"
แน่นอนอยู่แล้ว ไม่มีทางลัด ไม่มีการฟาร์มตีหนูในดันเจี้ยนฝึกสอน ถ้าเขาต้องการตัวคูณนั้น เขาจะต้องไขว่คว้ามันมาด้วยวิธีดั้งเดิม: โดยการทำในสิ่งที่สังคมแสร้งทำเป็นว่าไม่ต้องการในขณะที่แอบหมกมุ่นอยู่กับมันอย่างลับๆ
ได้เลย เขามาได้หนึ่งในสามของทางแล้ว
ซึ่งนำเขากลับมาสู่คำถามที่แท้จริง
สามครั้งไหนล่ะ?
วาจาเสน่ห์ไปเลเวลสามนั้นเป็นสิ่งที่ต่อรองไม่ได้ การทะลวงเป้าหมายที่เป็นปฏิปักษ์นั้นเพียงอย่างเดียวก็ทำให้มันจำเป็นแล้ว ห้าเปอร์เซ็นต์อาจฟังดูไม่มากจนกว่าคุณจะเข้าใจมันในฐานะอำนาจต่อรอง ในฐานะชะแลงที่สอดเข้าไปในประตูที่ถูกปิดตาย
และประสิทธิภาพแปดสิบเปอร์เซ็นต์กับเป้าหมายที่มีอารมณ์หมายความว่าการล่อลวงจะหยุดเป็นศิลปะและเริ่มกลายเป็นโลจิสติกส์
ดักเจอเซียร์ราหลังจากการทะเลาะเบาะแว้ง พูดในสิ่งที่ถูกต้อง เฝ้ามองเธอพังทลาย
กลิ่นอายครอบงำต้องการอย่างน้อยเลเวลสอง อาจจะเลเวลสาม ระยะทำการ แรงกดดัน วิธีที่มันเขียนห้องขึ้นมาใหม่ก่อนที่เขาจะเอ่ยปากด้วยซ้ำ ผู้หญิงหัวอ่อนตอบสนองก่อนที่พวกเธอจะเข้าใจว่าทำไม ผู้ชายหดตัวลงโดยไม่รู้ว่าพวกเขากำลังกลัวอะไรอยู่
และเบรตต์ล่ะ?
ใช่แล้ว เบรตต์คนเดียวก็แทบจะคุ้มค่ากับต้นทุนที่เสียไปแล้ว
อำนาจราชันย์สวมเขานั้น… น่าเย้ายวนใจ ล้ำลึกมาก แต่มันเป็นความสามารถสำหรับการเล่นเกมยาว ซึ่งจะสเกลตามจำนวนร่างกายและชีวิตแต่งงานที่พังทลาย ตอนนี้เขามีผู้หญิงที่ถูกประทับตราหนึ่งคนและสามีที่ถูกทำให้ขายหน้าหนึ่งคน แฮโรลด์นั้นจบเห่ไปแล้ว
ชายวัยกลางคน อ่อนปวกเปียก เหนื่อยล้า เป็นวิญญาณที่ตามหลอกหลอนอยู่ในบ้านของตัวเอง
ความสามารถนั้นรอไปก่อนได้จนกว่ากองภูเขาจะใหญ่ขึ้น
เฟย์เอนหลังเล็กน้อยบนเก้าอี้สตูล แสงเรืองรองจากระบบแต่งแต้มวิสัยทัศน์ของเขาด้วยความเชื่อมั่นสีฟ้าอันเยือกเย็น
การอัปเกรดสามอย่าง หนึ่งแผนผังการตัดสินใจ อนาคตที่จู่ๆ ก็ดูเหมือนความหวังน้อยลงและดูเหมือนความหลีกเลี่ยงไม่ได้มากขึ้น
เขายิ้ม
เอาล่ะ วาจาเสน่ห์ไปเลเวลสาม กลิ่นอายครอบงำไปเลเวลสาม เก็บส่วนที่เหลือไว้ทีหลัง
เขาคำนวณตัวเลขอีกครั้ง ช้าลงในครั้งนี้ เพราะการมองโลกในแง่ดีมักจะมีนิสัยชอบโกหกเขาเสมอ
สามร้อยห้าสิบ EXP สำหรับวาจาเสน่ห์ หนึ่งร้อยห้าสิบเพื่อไปถึงเลเวลสอง อีกสองร้อยเพื่อตะเกียกตะกายขึ้นไปที่เลเวลสาม เส้นโค้งของต้นทุนเดียวกันสำหรับกลิ่นอายครอบงำ
เจ็ดร้อยรวมทั้งหมด
เขามีหกร้อยห้าสิบ
"เวรเอ๊ย" เฟย์พึมพำ
เขาเอนหลังบนเก้าอี้สตูล นิ้วเคาะหินอ่อนหนึ่งครั้งขณะที่ความผิดหวังผ่านพ้นไป ไม่ใช่ความโกรธ ไม่ใช่ความหงุดหงิด แค่การปรับเทียบใหม่ เขาคิดว่ามังกรคงไม่มานั่งงอนหรอก พวกมันปรับตัวต่างหาก
ได้เลย ประนีประนอม
วาจาเสน่ห์ไปเลเวลสาม กลิ่นอายครอบงำไปเลเวลสอง เก็บเป็นทุนสำรอง การเตรียมพร้อมสำหรับอนาคตมีความสำคัญมากกว่าการวางมาด
ได้ผล นั่นมันโปร่งใส นั่นมันฉลาด
"ระบบ" เขาเอ่ยอย่างเงียบๆ น้ำเสียงมั่นคงขึ้นในตอนนี้ "ยืนยัน วาจาเสน่ห์ไปเลเวลสาม กลิ่นอายครอบงำไปเลเวลสอง"
หน้าต่างสีฟ้าซ้อนกันอย่างเป็นระเบียบในวิสัยทัศน์ของเขา
[ยืนยันการอัปเลเวล?]
[วาจาเสน่ห์: LV.1 → LV.3 | ค่าใช้จ่าย: 350 EXP]
[กลิ่นอายครอบงำ: LV.1 → LV.2 | ค่าใช้จ่าย: 150 EXP]
[ค่าใช้จ่ายรวม: 500 EXP]
[EXP คงเหลือ: 150]
[ยืนยัน? ใช่ / ไม่]
"ใช่"
ไม่มีแสงวาบวับ ไม่มีสายฟ้า ไม่มีเรื่องไร้สาระแบบในหนัง
มีแค่ความอบอุ่น
มันไหลบ่าเข้าสู่ลำคอของเขา ไม่ถึงกับแผดเผาแต่ก็ใกล้เคียง—เหมือนการกลืนชาร้อนที่เกือบจะร้อนเกินไป มันตั้งรกรากอยู่ที่นั่น ซึมซาบลงสู่สายเสียงของเขา ทำอะไรบางอย่างกับพวกมันที่เขาไม่สามารถเรียกชื่อได้แน่ชัด เขากระแอมเบาๆ เพื่อทดสอบ และเสียงที่ออกมาก็ฟังดูลื่นไหลขึ้น ทุ้มลึกขึ้น มีเสน่ห์ดึงดูดมากขึ้นในแบบที่ทำให้แม้แต่ตัวเขาเองยังอยากจะรับฟัง
༺༻