บทที่ 8 “กลยุทธ์”

ดาดฟ้า

ทั้งสี่คนนั่งลงตรงนั้น เริ่มปรึกษากลยุทธ์กันอย่างจริงจัง

หมี่ลู่พูดขึ้นก่อน: "ฉันได้สังเกตพลังซากอาถรรพ์ของสมาชิกหน่วยบลูเรนอย่างละเอียดแล้ว คนหนึ่งดูเหมือนจะมีพลังควบคุมน้ำแข็ง ส่วนอีกคนน่าจะมีความสามารถควบคุมธาตุดิน ตอนที่ทหารใหม่บุกเข้าไปพร้อมกัน พวกเขาถูกสมาชิกหน่วยบลูเรนสองคนนี้สกัดด้วยซากอาถรรพ์ เสียหายหนัก"

พูดถึงหน่วยบลูเรน หมี่ลู่อดนึกถึงสมาชิกหน่วยบลูเรนที่กล่าวถึงในต้นฉบับไม่ได้ — อู๋เซียงหนาน ฉายา "นักดาบอมตะ" ฝีมือดาบโดดเด่น แม้เมื่อครู่เขาจะยังไม่ได้ลงมือ แต่หมี่ลู่รู้จักเขาดีจากต้นฉบับ

นอกจากนี้ เกี่ยวกับระเบิดที่คลังอาวุธ หมี่ลู่คาดว่าไม่ได้เกิดจากการที่เจ้าเว่ยเว่ยใช้ค้อนศึกยักษ์ทุบประตู ในต้นฉบับโมลี่จากสำนักหลักก็ใช้ซากอาถรรพ์ "การสั่นสะเทือนหมื่นระลอก" บังคับเปิดประตูคลังอาวุธเช่นกัน ดังนั้นเธอจึงเชื่อว่าในทีมฝ่ายตรงข้ามต้องมีคนที่มีพลังซากอาถรรพ์เกี่ยวกับการจุดระเบิดแน่นอน

คิดถึงตรงนี้ หมี่ลู่จึงเสริมว่า: "ยังมีอีกคนที่เก่งเรื่องดาบ ฝีมือดาบสูง ตอนที่เว่ยเว่ยทุบประตู พวกเราถูกซุ่มโจมตีกะทันหัน นี่ชัดเจนว่าไม่ใช่ฝีมือคนของเรา ดังนั้นฝ่ายตรงข้ามต้องมีคนที่มีพลังซากอาถรรพ์เกี่ยวกับการจุดระเบิดระยะไกลแน่ๆ"

"ไฉ่ไฉ่ ไม่นึกว่าตอนวิ่งหนีเธอจะสังเกตได้ละเอียดขนาดนี้!" หลี่เสวียนหัวเราะพลางตบไหล่หมี่ลู่

"งั้นตอนนี้เราก็รู้พลังของสมาชิกหน่วยบลูเรนสี่คนแล้ว!" เจ้าเว่ยเว่ยลูบคางพลางพยักหน้ายืนยัน

หวังเมี่ยนคิดอยู่ครู่หนึ่ง แล้วพูดว่า: "คราวนี้เราแค่ต้องช่วยซูซิงเหินออกมาจากมือหน่วยบลูเรน ไม่จำเป็นต้องปะทะกันตรงๆ เราใช้สติปัญญาก็ได้ กฎไม่ได้บอกว่าเราต้องเอาชนะหน่วยบลูเรนให้ได้

ถ้าฉันเป็นหน่วยบลูเรน ฉันต้องซ่อนซูซิงเหินไว้ในที่ที่ไม่ง่ายที่จะถูกค้นพบ และเป็นที่ที่พวกเขาควบคุมได้"

"ทำไมต้องซ่อนด้วยล่ะ?" เจ้าเว่ยเว่ยถามอย่างสงสัย

"พลังจิตของหน่วยบลูเรนตอนนี้มีจำกัด เพราะพวกเขาถูกกดไว้ที่ระดับ 'จั้น' ไม่สามารถทนการต่อสู้หลายระลอกได้ ดังนั้นสมาชิกหน่วยบลูเรนต้องหาที่ปลอดภัย ใช้กลยุทธ์ 'ป้องกัน' พูดง่ายๆ คือเป็นที่ที่ง่ายต่อการป้องกันแต่ยากต่อการโจมตี และยังทำให้เราต้องเสียเวลาค้นหาตำแหน่งของซูซิงเหินด้วย

ดังนั้นเราแค่ต้องหาตำแหน่งของซูซิงเหินให้เจอ แล้วใช้กลยุทธ์ลวงตาช่วยเขาออกมาก็พอ

และในค่ายฝึกที่ที่จะซ่อนคนได้มีไม่มาก ทั้งต้องซ่อนคนและทำให้เราต้องเสียเวลาค้นหา มีที่เดียวเท่านั้น!

ตึกหอพัก!" หวังเมี่ยนวิเคราะห์จบแล้วเงยหน้า พบว่าสายตาที่ทั้งสามคนมองเขามีอะไรบางอย่างแปลกไป

หมี่ลู่คิดในใจ: สมแล้วที่เป็นหัวหน้าหน่วยหน้ากากฟันเทพ ไอคิวสูงจริงๆ! เหลือเชื่อเลย!

หลี่เสวียน: เป็นตัวแทนเทพเจ้าก็แล้วไป หล่อก็แล้วไป ไอคิวก็สูงด้วย ผิดปกติไปแล้ว

เจ้าเว่ยเว่ย: พี่หวัง! เจ๋งมาก! ฉันเริ่มชื่นชมนายนิดหน่อยแล้ว

ในตึกหอพัก

"ไอ้นี่โวยวายไม่หยุด เดี๋ยวจะเปิดเผยตำแหน่งเราหรอก! น้ำน้ำ รีบใช้น้ำแข็งแช่แข็งมันเร็ว!" หลิวชิงหยางปิดปากซูซิงเหินแน่น พลางหันไปพูดกับเฉินสุ่ยสุ่ยอย่างเร่งรีบ

"ได้เลย!"

พูดยังไม่ทันขาดคำ รูปปั้นน้ำแข็งรูปร่างคนขนาดเท่าตัวจริงก็ปรากฏขึ้นในห้องหอพัก

"น้ำน้ำ เธอช่างใส่ใจจริงๆ ถึงกับเหลือรูจมูกให้หายใจด้วย" มีคนพูดหยอก

"อย่าแช่แข็งแรงเกินไป! พวกเรามาแค่คุมสถานการณ์ พรุ่งนี้ไอ้นี่ยังต้องฝึกต่อนะ!" หัวหน้าหน่วยบลูเรน อวี่เฉิงเหว่ย รีบเตือน

ตอนนี้ที่ตึกหอพัก มีเงาคนค่อยๆ เคลื่อนเข้าใกล้ตำแหน่งที่หน่วยบลูเรนแช่แข็งซูซิงเหิน

ที่โรงอาหาร

"พวกเราจะอยู่ที่นี่ต่อไปก็ไม่ใช่ทางออกนะ! พวกนายว่าไง!" ทหารใหม่คนหนึ่งเอ่ยปาก

(จบบท)