ตอนที่ 355 ถูกสะกดรอยตาม น้าสี่ของฉันเป็นนักฆ่า

ตอนที่ 355 ถูกสะกดรอยตาม น้าสี่ของฉันเป็นนักฆ่า

เงาร่างสายหนึ่ง เดินทอดน่องไปตามท้องถนนอย่างสบายอารมณ์

ถ้าไม่ใช่ซูอวี่ แล้วจะเป็นใครล่ะ?

หลังจากที่นำเครื่องลงจอดได้สำเร็จ ซูอวี่ก็กระโดดลงมาจากห้องนักบิน แล้วก็เดินจากไปทันที

ช่วยไม่ได้นี่นา สถานะของเขามันละเอียดอ่อนเกินไป แถมยังไม่แน่ใจว่าหัวหน้าทีมคนใหม่จะเป็นใคร

ถ้าขืนรั้งอยู่ต่อ ก็คงจะเกิดปัญหาตามมาแน่ ๆ

และตอนนี้ ซูอวี่ก็ได้เปลี่ยนหน้าแปลงโฉมเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

รูปลักษณ์ภายนอกของเขา แตกต่างจากฮีโร่กัปตันคนก่อนหน้านี้อย่างสิ้นเชิง

ในห้องถ่ายทอดสด ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนต่างก็พากันหัวเราะชอบใจเมื่อเห็นภาพนี้

[จัดการภารกิจเสร็จสิ้น ก็ปลีกตัวหนีไปอย่างเงียบ ๆ ไม่ทิ้งร่องรอยให้ใครจดจำ สมกับเป็นฮีโร่ตัวจริงเสียงจริงเลยเทพซู]

[เท่สุด ๆ ไปเลย! ยิ่งดูยิ่งหลงรักเทพซูเข้าแล้วสิเนี่ย!]

[เทพซู: ฉันไม่ยอมให้พวกนายมาสัมภาษณ์ฉันหรอกนะ ฮ่าฮ่าฮ่า]

[อุตส่าห์ตั้งใจจะมาดูหน้าฮีโร่กัปตันสักหน่อย ที่แท้เทพซูก็หนีไปแล้วนี่เอง ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า]

ในห้องถ่ายทอดสด ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนต่างก็รู้สึกตื่นเต้นยินดีเป็นอย่างมาก

เพราะไม่มีใครคาดคิดเลยว่า หลังจากที่ซูอวี่นำเครื่องลงจอดได้สำเร็จ

สิ่งแรกที่เขาทำ ก็คือการวิ่งหนี!

ปล่อยให้พวกนักข่าวต้องมารอเก้อซะงั้น

เรื่องนี้ ทำให้ผู้ชมจำนวนมากอดหัวเราะไม่ได้เลยจริง ๆ

และในขณะเดียวกัน

ทางฝั่งของซูอวี่

ระหว่างที่กำลังเดินไปตามท้องถนน จู่ ๆ เขาก็เลี้ยวเข้าไปในตรอกเล็ก ๆ แห่งหนึ่ง

จากนั้น ก็ไปหยุดยืนอยู่ที่ปลายตรอก

“ออกมาเถอะ”

ซูอวี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

และหลังจากที่บรรยากาศรอบข้างเงียบสงัดไปพักใหญ่

เงาร่างสายหนึ่งในชุดเสื้อโคตยาวสีดำ สวมหมวกทรงสูงสีดำ ก็ก้าวเดินออกมา

“นาย... รู้ตัวแล้วสินะ”

เสียงทุ้มต่ำดังกังวานขึ้นมา

สิ่งนี้ ทำเอาผู้ชมทุกคนในห้องถ่ายทอดสดถึงกับฮือฮาขึ้นมาในพริบตา

[เชี่ย?! มีคนสะกดรอยตามเทพซูเหรอ?!]

[ฉันยังไม่ทันสังเกตเห็นเลยด้วยซ้ำ หมอนี่เป็นใครกันเนี่ย?]

[ไม่รู้สิ คนที่กล้าสะกดรอยตามเทพซูเนี่ย คงจะไม่ใช่คนธรรมดาทั่วไปแน่ ๆ]

[เอาล่ะสิ อย่าบอกนะว่าจะเป็นหัวหน้าทีมคนใหม่น่ะ?]

ในห้องถ่ายทอดสด ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนต่างก็รู้สึกตึงเครียดขึ้นมาทันที

ส่วนในสถานที่จริง ซูอวี่ก็หันขวับกลับมามองแล้ว

“ไม่งั้นล่ะ?”

ซูอวี่มองดูเงาร่างนั้นด้วยความสนใจ

คนที่กล้าสะกดรอยตามเขา ถ้าไม่ใช่เจ้าหน้าที่ไล่ล่า แล้วจะเป็นใครล่ะ?

และเมื่อได้ยินคำพูดของซูอวี่ ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้าม ก็เงียบไปพักใหญ่

ในที่สุด เขาก็ค่อย ๆ เอ่ยปากพูดออกมา

“ฉัน... คือนักฆ่า”

ซูอวี่: ?

“นายพูดว่าอะไรนะ?”

ซูอวี่เอ่ยถามด้วยความงุนงง

สำหรับเรื่องนี้ ชายคนนั้นก็เงียบไปอีกครั้ง ผ่านไปพักใหญ่ เขาถึงได้ตอบกลับมาว่า

“น้าสี่ของฉัน... เป็นนักฆ่า”

ซูอวี่: ???

แววตาของซูอวี่ ยิ่งฉายแววความสับสนมากขึ้นไปอีก

“น้าสี่ของนาย... เป็นนักฆ่างั้นเหรอ?”

ซูอวี่ลองหยั่งเชิงถามดู

ชายชุดดำ: ......

“ฉันตายเพราะนักฆ่า”

“นายตายเพราะนักฆ่างั้นเหรอ?”

ซูอวี่ลองหยั่งเชิงถามดูอีกครั้ง

“...”

เงียบกริบ ชายคนนั้นถึงกับเงียบกริบไปเลย

ทั่วทั้งตรอกเล็ก ๆ ตกอยู่ในความเงียบสงัด

ในห้องถ่ายทอดสด ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนต่างก็มึนงงไปตาม ๆ กันในตอนแรก

แต่จากนั้น... ก็พากันระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

[ภาษาจีนของหมอนี่มันฟังไม่รู้เรื่องเลยนี่หว่า?]

[น้าสี่เป็นนักฆ่า? ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า]

[ฉันเดาว่า ประโยคที่เขาอยากจะพูดจริง ๆ ก็คือ ฉันคือนักฆ่า นั่นแหละ]

[อย่ามาตลกน่า ถ้านายพูดภาษาจีนไม่ชัดขนาดนี้ ก็อย่ามารับงานเป็นนักฆ่าเลยดีกว่า]

ในห้องถ่ายทอดสด ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนพากันหัวเราะร่วน

ส่วนในสถานที่จริง

หลังจากที่ซูอวี่กับชายชุดดำเผชิญหน้ากันอยู่นาน ในที่สุด ซูอวี่ก็ล้วงสมุดโน้ตเล่มหนึ่งออกมาจากกระเป๋า แล้วทำท่าจะเดินเข้าไปหา

ทว่าชายชุดดำกลับชักปืนออกมาซะก่อน

“หยุดอยู่ตรงนั้นแหละ!”

ซูอวี่: ......

เขายกมือขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะโยนสมุดโน้ตไปให้

“เขียนลงไปในนี้เถอะ ไม่อย่างนั้นฉันฟังไม่รู้เรื่องหรอก”

เมื่อเห็นดังนั้น ชายคนนั้นก็รับสมอ้างไปเขียนอะไรบางอย่างลงไปอย่างรวดเร็ว

จากนั้น ก็โยนสมุดโน้ตกลับมาให้

“ฉันเข้าใจแล้ว นายคือนักฆ่างั้นเหรอ?”

ซูอวี่ทำหน้าเหมือนเพิ่งจะนึกออก

เมื่อเห็นดังนั้น ชายคนนั้นก็ถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก

“ใช่ ฉันคือ... ฉันคือ... บัดซบเอ๊ย!”

ชายคนนั้นพยายามจะแก้ไขการออกเสียงของตัวเอง แต่กลับพบว่าไม่สามารถแก้ไขได้เลย สิ่งนี้ทำให้เขารู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาเล็กน้อย

ทว่าสำหรับเรื่องนี้ ซูอวี่กลับอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

“ภาษาจีนของนายน่ะ คงต้องไปฝึกมาใหม่แล้วล่ะ”

“ไม่หรอก ฉันเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศน่ะ ไม่ได้พูดภาษาจีนมานานแล้ว”

ชายคนนั้นพูดเน้นทีละคำอย่างชัดเจน

คำพูดนี้ ทำให้ซูอวี่พยักหน้ารับ

“โอเค ฉันเข้าใจแล้วล่ะว่านายคือนักฆ่า แล้วตกลงว่านายคือหัวหน้าทีมคนใหม่ใช่ไหม?”

“ฉันคือหัวหน้าทีมคนใหม่ ซูอวี่ นายหนีไม่พ้นแล้วล่ะ”

ชายคนนั้นเงยหน้าขึ้น พร้อมกับถอดแว่นตากันแดดออก เผยให้เห็นดวงตาสีดำสนิทที่จ้องมองมาที่ซูอวี่ ในขณะเดียวกัน เขาก็ยกปืนขึ้นเล็ง

“ฉันรู้ว่านายหลบกระสุนปืนได้ แต่ปืนของฉัน นายไม่มีทางหลบได้หรอก”

ชายคนนั้นมองซูอวี่ด้วยความมั่นใจ

สำหรับเรื่องนี้ ซูอวี่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา เขาเพียงแค่กางมือออกทั้งสองข้าง

“งั้นฉันก็คงต้องขอให้นายลองดูหน่อยแล้วล่ะ”

วินาทีต่อมา ซูอวี่ก็หันหลังวิ่งหนีไปทางปากซอยอีกฝั่งหนึ่งทันที

เมื่อเห็นดังนั้น ชายชุดดำก็รีบวิ่งไล่ตามไปติด ๆ

พริบตานั้น ทั้งสองคนก็วิ่งไล่กวดกันไปตามตรอกซอกซอย

“นายอย่าพยายามดิ้นรนเลย ฝีมือยิงปืนของฉันน่ะ แม่นมากนะ”

ชายคนนั้นวิ่งไล่ตามไปพลาง เอ่ยปากข่มขู่ไปพลาง

สำหรับเรื่องนี้ ซูอวี่ก็ขี้เกียจแม้แต่จะหันไปตอบโต้ เขายังคงตั้งหน้าตั้งตาวิ่งหนีต่อไป

เมื่อเห็นดังนั้น ชายคนนั้นก็ตัดสินใจลั่นไกปืนยิงใส่หลังซูอวี่ทันที

ทว่าซูอวี่ก็เบี่ยงตัวหลบไปได้อย่างหวุดหวิด

“ฝีมือยิงปืนของนายน่ะ ดูเหมือนจะงั้น ๆ นะ”

ซูอวี่ปีนขึ้นไปยืนบนกำแพง พลางพูดกลั้วหัวเราะ

วินาทีต่อมา เขาก็กระโดดลงไป

เมื่อเห็นดังนั้น ชายชุดดำก็รีบปีนกำแพงตามขึ้นไปทันที ก่อนจะกระโดดลงไปวิ่งไล่ตามต่อ

ระหว่างที่วิ่งไล่ตาม ในมือของเขาก็ปรากฏปืนพกขึ้นมาสองกระบอก

“ฉันสามารถคำนวณทิศทางการหลบหลีกของนายได้ นายหนีไม่พ้นหรอก”

ชายคนนั้นตะโกนลั่น ก่อนจะลั่นไกปืนทั้งสองกระบอกใส่ซูอวี่พร้อมกัน

พริบตานั้น กระสุนปืนทั้งสองนัด ก็พุ่งตรงเข้าหาซูอวี่พร้อมกัน

ทักษะการหยั่งรู้ถึงอันตรายระดับเทพเจ้าของซูอวี่ ทำงานขึ้นมาในทันที

สิ่งที่ทำให้ซูอวี่รู้สึกประหลาดใจก็คือ

วิถีโค้งของกระสุนปืนทั้งสองนัดนี้ มันดูน่าสนใจมากทีเดียว

กระสุนสองนัดนี้ สามารถปิดตายทุกทิศทางที่เขาจะสามารถหลบหลีกได้เลยล่ะ

ไอ้หมอนี่ มีฝีมือไม่เบาเลยนะเนี่ย

ถึงภาษาจีนจะไม่ค่อยแข็งแรง แต่ฝีมือยิงปืนนี่ต้องยอมรับเลยว่าสุดยอด!

ความคิดนี้ ผุดขึ้นมาในหัวของซูอวี่

วินาทีต่อมา เขาก็ใช้เท้าถีบกำแพงเพื่อส่งแรงกระโดดตัวลอยขึ้นไปในอากาศ แล้วก็ตีลังกากลับหลัง

พริบตานั้น กระสุนปืนทั้งสองนัดก็พลาดเป้าไปอย่างน่าเสียดาย

“แก...”

เมื่อชายชุดดำเห็นดังนั้น เขาก็ถึงกับอึ้งกิมกี่ไปเลย

ซูอวี่กางมือออกทั้งสองข้าง ก่อนจะตั้งหน้าตั้งตาวิ่งหนีต่อไป

“แกหนีไม่พ้นหรอกน่า!”

ชายชุดดำตะโกนลั่น ก่อนจะวิ่งไล่ตามไปอย่างไม่ลดละ

ส่วนทางด้านซูอวี่ เขาก็วิ่งต่อไปโดยไม่หยุดพักเลยแม้แต่น้อย

ทว่าในวินาทีต่อมา ทักษะการหยั่งรู้ถึงอันตรายระดับเทพเจ้า ก็ทำงานขึ้นมาอีกครั้ง

ภาพที่ปรากฏแก่สายตาก็คือ วัตถุทรงกลมลูกหนึ่ง ถูกโยนมาจากมือของชายชุดดำ

ไม่ชอบมาพากลแล้วสิ!

วินาทีที่เห็นวัตถุทรงกลมลูกนั้น ซูอวี่ก็รีบกระโดดหลบเข้าไปซ่อนตัวอยู่หลังกำแพงทันที

และก็เป็นไปตามคาด เสียงระเบิดดังกึกก้องขึ้นมา

ลูกปัดสีดำจำนวนนับไม่ถ้วน กระจายตัวปลิวว่อนไปทั่วสารทิศ

หืม???

นี่มันของเล่นอะไรเนี่ย?

ซูอวี่ถึงกับชะงักไปเล็กน้อย

เมื่อเห็นดังนั้น รอยยิ้มก็ค่อย ๆ ปรากฏขึ้นที่มุมปากของชายคนนั้น

“นี่คือระเบิดมือของฉัน แกหนีไม่พ้นหรอก”

พูดจบ ในมือของชายชุดดำก็ปรากฏวัตถุทรงกลมสีดำที่มีลักษณะเหมือนกันเป๊ะขึ้นมาอีกสี่ลูก ก่อนจะขว้างพวกมันมาทางซูอวี่ทั้งหมด

อันตราย!

ทักษะการหยั่งรู้ถึงอันตรายระดับเทพเจ้า ทำงานขึ้นมาอีกครั้ง