ตอนที่ 270 นี่มันจะโหดเกินไปแล้ว จะบุกโจมตียังไง

ตอนที่ 270 นี่มันจะโหดเกินไปแล้ว จะบุกโจมตียังไง

สายตาทุกคู่ ล้วนจับจ้องไปที่ซูอวี่!

ไม่มีใครได้รับการยกเว้นเลย!

ซ่างกวนเยว่มองดูซูอวี่ แววตาของเธอแฝงความรู้สึกจนใจเอาไว้เล็กน้อย

ผู้ชายคนนี้... ไม่ใช่ซูอวี่จริง ๆ เหรอ?

หรือว่าฉันจะคิดมากไปเองจริง ๆ นะ?

เธอกัดริมฝีปากแน่น ไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก

ด้านข้าง ยัยหนูโลลิก็กำลังส่งเสียงเชียร์อย่างสนุกสนาน

หวังเทาก็อยากจะจุดบุหรี่ขึ้นสูบโดยสัญชาตญาณ

เพียงแต่ว่า ในนี้ไม่อนุญาตให้สูบบุหรี่ เขาจึงทำได้แค่คาบบุหรี่เอาไว้ในปากเพื่อแก้ขัดไปพลาง ๆ

พวกจางหมิงซานเองก็มีอาการไม่ต่างกัน

ทุกคนต่างรู้สึกว่า ในช่วงเวลาสำคัญแบบนี้ พวกเขาต้องการบุหรี่สักมวนเพื่อช่วยให้ใจเย็นลงสักหน่อย

บนเวที

เมื่อเผชิญกับสายตาของคนทั้งโรงละคร ซูอวี่ก็ยิ้มออกมาบาง ๆ

“ในฐานะผู้แสดงโชว์ปิดท้าย ผมสัมผัสได้ถึงความกระตือรือร้นของทุกคนได้อย่างเต็มเปี่ยมเลยครับ และก็ขอขอบคุณสำหรับการสนับสนุนของทุกท่านด้วยนะครับ”

“และสำหรับการแสดงที่ผมจะนำเสนอให้ทุกคนได้รับชมกันในวันนี้ ทุกท่านก็คงจะทราบกันดีอยู่แล้ว”

“นั่นก็คือ ในกรณีที่เกิดเหตุการณ์ไม่คาดฝัน ถูกจระเข้น้ำเค็มจู่โจม พวกเราควรจะมีวิธีรับมือและตอบโต้อย่างไร”

คำพูดนี้ของซูอวี่

ทำให้บรรยากาศภายในโรงละคร เงียบสงัดลงไปในพริบตา

ทุกคนต่างอึ้งไปตาม ๆ กัน เมื่อได้ยินประโยคสุดท้ายของซูอวี่

ในกรณีที่ถูกจระเข้น้ำเค็มจู่โจม ควรจะมีวิธีรับมือและตอบโต้อย่างไรเนี่ยนะ???

แกเรียกแบบนี้ว่าการตอบโต้เหรอ???

นี่มันไม่ควรจะเรียกว่าการเอาชีวิตรอดหรอกเหรอ?!

ในห้องถ่ายทอดสด ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนต่างก็เดือดพล่านขึ้นมาเช่นกัน

[ฉันล่ะอึ้งไปเลยจริง ๆ! การตอบโต้เนี่ยนะ?! ไม่ควรจะเรียกว่าการเอาชีวิตรอดหรอกเหรอ?!]

[คนปกติ: ฉันถูกจระเข้จู่โจม ฉันต้องเอาชีวิตรอดให้ได้ VS เทพซู: จระเข้ตัวนี้กล้าดียังไงมาจู่โจมฉัน? ฉันต้องอัดมันให้เละ!]

[ฮ่าฮ่าฮ่า สมกับเป็นเทพซูจริง ๆ ไม่เคยทำให้ฉันผิดหวังเลย!]

[ระบบความคิดของเทพซู มันไม่เหมือนกับพวกเราเลยจริง ๆ!]

[จระเข้: ฉันไม่ได้ตั้งใจนะ ไม่ใช่สิ ฟังฉันอธิบายก่อน ฉันไม่ได้ตั้งใจจริง ๆ นะ... อย่าตีฉันเลย!]

ในห้องถ่ายทอดสด ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนต่างวิพากษ์วิจารณ์กันเซ็งแซ่

ส่วนในสถานที่จริง

หลังจากเงียบไปพักใหญ่ เสียงฮือฮาก็ดังขึ้นมาจากทั่วทุกสารทิศ

“เชี่ย! โคตรเจ๋ง! ไม่นึกเลยว่าดูโชว์เสร็จ จะได้เรียนรู้วิธีตอบโต้เมื่อถูกจระเข้จู่โจมด้วย!”

“โหดสัส โหดสัสรัสเซียจริง ๆ! คนอื่นเขาสอนวิธีเอาชีวิตรอด แต่นักฝึกสัตว์คนนี้กลับสอนวิธีตอบโต้ดื้อ ๆ เลย!”

“โชคดีนะที่ฉันเคยรอดชีวิตจากการถูกจระเข้จู่โจมมาได้ ตอนนั้นฉันก็พยายามจะตอบโต้มันเหมือนกัน เผลอแป๊บเดียว ตอนนี้ฉันก็อายุ 18 อีกครั้งแล้วล่ะ”

นักท่องเที่ยวจำนวนนับไม่ถ้วน ต่างก็พากันส่งเสียงร้องอุทานออกมาในวินาทีนี้

ส่วนที่แถวหน้า

หวังเทาถึงกับอึ้งกิมกี่ไปเลย

อึ้งไปเลยจริง ๆ นะเนี่ย

นี่มันคำพูดบ้าบออะไรกันเนี่ย?

เมื่อถูกจระเข้น้ำเค็มจู่โจม จะตอบโต้กลับยังไงเนี่ยนะ???

“บัดซบ!”

หวังเทาสบถคำอุทานออกมาคำหนึ่ง

ด้านข้าง

พวกจางหมิงซานก็มีสภาพไม่ต่างกันนัก ต่างก็เบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง

ยัยหนูโลลิถึงกับน้ำลายไหลยืดแล้ว

“บ้าเอ๊ย ผู้ชายคนนี้พูดจาได้หล่อกระชากใจสุด ๆ ไปเลย!”

ทว่าเมื่อเทียบกับซ่างกวนอวิ๋นแล้ว

ซ่างกวนเยว่กลับมีสีหน้าชะงักงันไปเล็กน้อย

คำพูดนี้...

ทำไมถึงให้ความรู้สึกคุ้นเคยอย่างน่าประหลาดใจอีกแล้วล่ะ???

เธอจ้องมองซูอวี่ที่อยู่บนเวทีด้วยความรู้สึกไม่อยากจะเชื่อ

และในขณะเดียวกัน

บนเวที

ซูอวี่ก็ได้เดินมาหยุดอยู่ริมสระน้ำแล้ว

“โอเคครับ เพื่อให้มีความสมจริงมากที่สุด ตอนนี้บนตัวผมจะไม่มีอุปกรณ์ป้องกันใด ๆ เลย แม้กระทั่งแว่นตากันน้ำก็ไม่มีครับ”

“ต่อจากนี้ไป ผมหวังว่าทุกคนจะตั้งใจดูให้ดี ๆ นะครับ ว่าควรจะตอบโต้ยังไง เมื่อถูกจระเข้จู่โจมใต้น้ำ”

ซูอวี่โบกมือทักทายผู้ชมทุกคน

จากนั้น เขาก็กระโดดลงไปในน้ำดื้อ ๆ เลย!

ตู้ม!

ในวินาทีที่ซูอวี่กระโดดลงไปในน้ำ คนทั้งโรงละครก็พากันส่งเสียงเชียร์ดังกึกก้อง!

และในเวลาเดียวกัน

จระเข้ที่อยู่ก้นสระ ก็เริ่มขยับตัวแล้วเช่นกัน!

นักท่องเที่ยวจำนวนนับไม่ถ้วนต่างก็มองเห็นได้อย่างชัดเจน

ว่าจระเข้กำลังว่ายตรงเข้าไปหาซูอวี่อย่างรวดเร็ว!

สิ่งนี้ เรียกเสียงร้องอุทานด้วยความตกใจจากผู้ชมได้อย่างล้นหลาม

ในห้องถ่ายทอดสด

ผู้ชมทุกคนสามารถมองเห็นภาพนี้ได้อย่างชัดเจน ผ่านกล้องขนาดเล็กที่ซ่อนอยู่ในเส้นผมของซูอวี่

จระเข้ กำลังว่ายตรงเข้ามาหาซูอวี่อย่างรวดเร็ว

[เชี่ย! ฉันล่ะอึ้งไปเลย!]

[ซี๊ด! จู่ ๆ ฉันก็เริ่มไม่กล้าดูแล้วสิ!]

[น่ากลัวชะมัดเลย!]

[เทพซูจะทำยังไงดีล่ะ?! ใต้น้ำจะสู้กับมันยังไงไหว?!]

ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วน เริ่มรู้สึกกระวนกระวายใจขึ้นมาในวินาทีนี้

ส่วนในสถานที่จริง

จระเข้ ก็ว่ายเข้ามาใกล้ซูอวี่ในระยะสองเมตรแล้ว

สายตาของซูอวี่ จับจ้องไปที่จระเข้เขม็ง

มนุษย์สามารถลืมตาใต้น้ำได้ และสามารถลืมตาได้เป็นเวลานานด้วย

แต่นั่นก็ขึ้นอยู่กับสภาพร่างกายของแต่ละคนด้วย

บางคนก็มีดวงตาที่แพ้น้ำมาก การจะลืมตาใต้น้ำจึงเป็นเรื่องที่ยากลำบาก

แต่แน่นอนว่า สำหรับซูอวี่แล้ว ปัญหานี้ไม่มีผลกับเขาเลย

ในขณะที่จระเข้กำลังว่ายเข้ามาใกล้

ในหัวของซูอวี่ ก็กำลังคำนวณหาวิธีรับมือต่าง ๆ อย่างรวดเร็ว

การเผชิญหน้ากับจระเข้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อต้องสู้กับพวกมันใต้น้ำ ถือเป็นเรื่องที่อันตรายสุด ๆ เลยล่ะ

เหตุผลนั้นง่ายมาก เพราะจระเข้เป็นสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำ พวกมันจึงมีความปราดเปรียวและว่องไวเมื่ออยู่ใต้น้ำเป็นอย่างมาก

หางที่ยาวและทรงพลัง สามารถสร้างแรงส่งให้พวกมันว่ายน้ำได้เร็วถึง 12 กิโลเมตรต่อชั่วโมง!

อย่าดูถูกความเร็วระดับนี้นะ ความเร็วในการว่ายน้ำของมนุษย์เราน่ะ อยู่ที่ประมาณ 3 กิโลเมตรต่อชั่วโมงเท่านั้นเอง!

จระเข้ว่ายน้ำได้เร็วกว่ามนุษย์ถึงสี่เท่า!

ลองเอามาเปรียบเทียบกันดูสิ ถ้าคิดจะแข่งความเร็วกับพวกมันล่ะก็ มีหวังได้ตายศพไม่สวยแน่ ๆ

แต่ถ้าจะสู้กันแบบคลุกวงใน มันก็ยังเสียเปรียบอยู่นั่นแหละ

แรงกัดของจระเข้ ถือว่ารุนแรงที่สุดในบรรดาสัตว์ทั้งหมดเลยนะ

ขนาดสิงโตหรือเสือยังเทียบไม่ติดเลย

ถ้าถูกกัดเข้าให้ล่ะก็ ต่อด้วยท่าไม้ตาย ‘ม้วนตัวมรณะ’

สถานเบาก็แขนขาดขาขาด สถานหนักก็ถึงขั้นตายคาที่เลยทีเดียว

นอกจากนี้ หางที่ยาวและทรงพลัง รวมถึงเกล็ดที่หนาเตอะบนตัวของมัน

ก็ล้วนเป็นสิ่งที่รับมือได้ยากทั้งสิ้น

ดูเหมือนว่าจะไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากรอความตายใช่ไหมล่ะ?

สำหรับเรื่องนี้ ซูอวี่ก็แอบยิ้มอยู่ในใจ

ถึงจระเข้จะแข็งแกร่ง แต่ก็ใช่ว่าจะไม่มีจุดอ่อน

ดวงตาของมันนั่นแหละคือจุดอ่อน

พวกมันมีสายตายาวอย่างรุนแรง มองเห็นสิ่งของที่อยู่ไกล ๆ ได้ชัดเจน แต่พอมองสิ่งของที่อยู่ใกล้ ๆ กลับมองเห็นเป็นภาพเบลอไปหมด

นอกจากนี้ จมูก ดวงตา และหน้าท้อง ก็ล้วนเป็นจุดอ่อนของมันเช่นกัน

จุดเหล่านี้ ล้วนเป็นเป้าหมายที่สามารถโจมตีได้ทั้งสิ้น

แน่นอนว่า เงื่อนไขสำคัญก็คือ ต้องหลบหลีกการโจมตีของพวกมันให้ได้เสียก่อน!

ซูอวี่ครุ่นคิดอยู่ในใจ จระเข้ก็ว่ายเข้ามาถึงตรงหน้าแล้ว!

หัวใจของผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนต่างบีบรัดขึ้นมาในวินาทีนี้ เพราะจนถึงตอนนี้ ซูอวี่ก็ยังไม่มีท่าทีว่าจะขยับตัวเลย!

แต่ในจังหวะที่จระเข้กำลังจะอ้าปากงับซูอวี่นั่นเอง

จู่ ๆ ซูอวี่ก็เอามือผลักน้ำที่อยู่ข้างตัว

แล้วก็ปล่อยให้ร่างของตัวเองจมดิ่งลงไปสู่ก้นสระ!

หลบหลีกการงับของจระเข้ไปได้อย่างหวุดหวิดในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตาย!

สิ่งนี้ ทำให้ทุกคนถอนหายใจยาวอย่างโล่งอก

ส่วนทางด้านจระเข้

เมื่อมันคลาดสายตากับซูอวี่ หลังจากมองหาอยู่ครู่หนึ่ง มันก็พบว่าซูอวี่อยู่ที่ก้นสระ

วินาทีต่อมา จระเข้ก็พุ่งเข้าโจมตีซูอวี่ที่อยู่ก้นสระอีกครั้ง!

ปากที่เต็มไปด้วยเขี้ยวอันแหลมคม พุ่งตรงเข้าหมายจะขย้ำซูอวี่!

หัวใจของผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนที่เพิ่งจะผ่อนคลายลง ก็ต้องกลับมาลุ้นระทึกอีกครั้ง

และเมื่อต้องเผชิญกับการจู่โจมของจระเข้ ซูอวี่กลับไม่ได้แสดงอาการตื่นตระหนกใด ๆ ออกมาเลย

เขาสามารถหลบหลีกการโจมตีของมันไปได้อีกครั้ง เรียกเสียงเชียร์จากผู้ชมได้อย่างกึกก้อง!

ทว่าถึงแม้จะหลบหลีกได้ทันท่วงที แต่ก็ยังคงมีคนสังเกตเห็นถึงปัญหาบางอย่าง

“เดี๋ยวก่อนสิ! นักฝึกสัตว์คนนี้หลบเก่งก็จริง แต่เขาจะขึ้นไปหายใจได้ยังไงล่ะ?!”

“ใช่แล้ว! อย่างมากก็ดำน้ำได้แค่ประมาณนาทีนึงก็ต้องขึ้นไปหายใจแล้วนะ แล้วแบบนี้จะทำยังไงดีล่ะ! ขืนมัวแต่หลบไปหลบมาแบบนี้ก็ไม่ใช่ทางออกนะ!”

“เชี่ย! ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกันเลย!”

ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วน ต่างตระหนักถึงปัญหาความผิดปกติที่เกิดขึ้น

แค่หลบอย่างเดียว มันไม่มีประโยชน์หรอกนะ!

การไปสู้ยืดเยื้อกับจระเข้ใต้น้ำแบบนี้ มันไม่ใช่ความคิดที่ฉลาดเลยสักนิด!

ส่วนภายในสระน้ำ

มีหรือที่ซูอวี่จะไม่รู้ว่าคนข้างนอกกำลังเป็นกังวลเรื่องอะไร

แต่เขากลับไม่ได้ใส่ใจอะไรมากนัก

ด้วยทักษะการดำน้ำระดับเทพเจ้า เขาสามารถกลั้นหายใจขณะเคลื่อนไหวใต้น้ำได้นานถึง 1 นาทีครึ่ง

ส่วนเรื่องขึ้นไปหายใจน่ะเหรอ...?

ก็ตอนนี้แหละ!

เมื่อมองดูจระเข้ที่พุ่งเข้ามาหาเขาจากก้นสระอีกครั้ง ซูอวี่ก็กลั้นหายใจ

ในจังหวะที่จระเข้กำลังจะงับเขาได้พอดี เขาก็ใช้เท้าถีบไปที่ตัวจระเข้อย่างแรง

ปัง!

ซูอวี่ใช้เท้าเตะเข้าที่หัวของจระเข้อย่างสุดแรง!

แรงเตะนี้ ต่อให้จะอยู่ใต้น้ำ ก็ยังมีน้ำหนักไม่เบาเลยทีเดียว

ปากที่อ้ากว้างของจระเข้ หุบลงอย่างกะทันหัน

แต่สิ่งที่เกิดขึ้นกลับไม่ได้เป็นไปตามที่ทุกคนคิดไว้ ว่าจระเข้จะถูกเตะจนมึนงง

จระเข้ที่มีหนังหนาและเกล็ดแข็งแรง กลับถูกลูกเตะของซูอวี่กระตุ้นให้มันโกรธเกรี้ยวหนักกว่าเดิม!

มันอ้าปากกว้าง พุ่งเข้าใส่ซูอวี่อีกครั้ง

สิ่งนี้ ทำให้ซูอวี่รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

จระเข้ตัวนี้... อึดถึกทนดีจังเลยนะ!

เมื่อมองดูจระเข้ที่พุ่งเข้ามาหาอย่างบ้าคลั่ง ซูอวี่ก็กลั้นหายใจ ค่อย ๆ ว่ายถอยหลังไปเรื่อย ๆ

ไม่นานนัก เขาก็ถอยไปจนชิดกับกระจกนิรภัย

ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนในวินาทีนี้ เริ่มรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมาแล้ว

ไม่มีอะไรอื่นเลย

นักฝึกสัตว์คนนี้ เห็นได้ชัดว่าจนมุมแล้วนี่นา!

เผลอ ๆ อากาศหายใจอาจจะหมดแล้วด้วยซ้ำ!

ในสถานการณ์แบบนี้ ถ้าขึ้นไปหายใจ ก็ต้องตาย!

ถ้าไม่ขึ้นไปหายใจ ก็ต้องตายเหมือนกัน!

ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างรู้สึกหวาดผวา

ในห้องถ่ายทอดสด ผู้ชมจำนวนมากก็มีอาการไม่ต่างกัน

ทุกคนต่างก็รู้สึกเป็นห่วงซูอวี่ขึ้นมา

ด้านนอก ผู้จัดการหลิวเอามือวางทาบไว้บนปุ่มกดปุ่มหนึ่ง

หากกดปุ่มนี้ ระเบิดลูกเล็ก ๆ ที่ซ่อนอยู่ก้นสระก็จะทำงาน

กระจกของสระน้ำทั้งหมด ก็จะแตกกระจายในพริบตา

นี่คือมาตรการรักษาความปลอดภัยเพียงอย่างเดียวที่มีอยู่!

หากเกิดเหตุการณ์ฉุกเฉินขึ้น ก็ต้องกดปุ่มนี้ทันที!

และตอนนี้ เขากำลังลังเล

ตอนนี้... ควรจะกดได้หรือยังนะ?!

และในจังหวะที่ทุกคนกำลังตกอยู่ในความหวาดผวานั้นเอง

เมื่อเห็นว่าจระเข้กำลังอ้าปากกว้าง หมายจะขย้ำซูอวี่

จู่ ๆ ซูอวี่ก็ใช้ขาทั้งสองข้างถีบไปที่กระจกนิรภัย แล้วพุ่งตัวว่ายขึ้นสู่ผิวน้ำอย่างรวดเร็ว

ปัง!

วินาทีต่อมา จระเข้ก็พุ่งชนเข้ากับกระจกนิรภัยอย่างจัง จนทำให้สระน้ำทั้งสระสั่นสะเทือนเบา ๆ

ส่วนทางด้านซูอวี่ เขาก็สามารถโผล่ขึ้นมาสูดอากาศบนผิวน้ำได้สำเร็จ ก่อนจะดำดิ่งลงไปอีกครั้ง

ซ่า!

จระเข้ตีน้ำจนกระเซ็นเป็นวงกว้าง พุ่งตรงเข้าใส่ซูอวี่ทันที!

ส่วนซูอวี่ก็ใช้เท้าถีบกระจกนิรภัยอีกครั้ง เพื่อทิ้งระยะห่างอย่างรวดเร็ว

จระเข้งับพลาดไปอีกครั้ง!

ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างรู้สึกตื่นเต้นดีใจขึ้นมาในวินาทีนี้!

ช่วยไม่ได้นี่นา

ในเมื่อซูอวี่สามารถโผล่ขึ้นไปสูดอากาศได้สำเร็จครั้งหนึ่งแล้ว เขาก็ต้องทำได้อีกครั้งอย่างแน่นอน!

เพราะโดยธรรมชาติแล้ว จระเข้เป็นสัตว์ที่มีสติปัญญาไม่สูงมากนัก

เมื่อหลอกล่อมันได้ครั้งหนึ่งแล้ว ก็ย่อมมีครั้งที่สอง!

แต่หลังจากที่ส่งเสียงเชียร์กันจบ คำถามหนึ่ง ก็ผุดขึ้นมาในใจของทุกคนอีกครั้ง

การสูดอากาศสามารถทำได้สำเร็จแล้ว

แต่จะจัดการกับจระเข้ยังไงล่ะ?

ถ้าปล่อยให้มันโจมตีอยู่แบบนี้เรื่อย ๆ พละกำลังของซูอวี่ ก็ต้องหมดลงในที่สุดอย่างแน่นอน!

สายตานับไม่ถ้วน ต่างก็จับจ้องไปที่ซูอวี่อีกครั้ง

ส่วนภายในสระน้ำ

มีหรือที่ซูอวี่จะไม่เข้าใจปัญหานี้?

เพียงแต่ก่อนหน้านี้ที่เขาไม่ยอมลงมือ ก็เพราะต้องการสังเกตดูว่าความแข็งแกร่งของจระเข้ตัวนี้อยู่ในระดับไหนต่างหากล่ะ

ตอนนี้ เขาพอจะรู้ความสามารถของมันคร่าว ๆ แล้ว

นอกจากปากและหางของมันแล้ว... เจ้านี่ สู้พั่งหู่ไม่ได้เลยสักนิด

ในแววตาของซูอวี่ มีรอยยิ้มเย้ยหยันพาดผ่าน

วินาทีต่อมา เขาก็พุ่งตัวว่ายเข้าหาจระเข้อย่างไม่กลัวเกรง!