ตอนที่ 200 โจรคนที่หก เวลานับถอยหลังสู่ความตาย

ตอนที่ 200 โจรคนที่หก เวลานับถอยหลังสู่ความตาย

ข้างหลัง?!

วินาทีที่ซูอวี่ได้ยินประโยคนี้

ทันใดนั้น ทักษะการหยั่งรู้ถึงอันตรายระดับเทพเจ้าก็ทำงานขึ้นมา

ความรู้สึกใจสั่นอย่างรุนแรงพุ่งพล่านขึ้นมาในอก

ในเวลาเดียวกัน

เสียงอันเย็นยะเยือกก็ดังขึ้น

“เก่งนี่หว่า จัดการพวกนั้นไปได้หมดเลยเหรอเนี่ย”

วินาทีที่เสียงนี้ดังขึ้น เสียงฝีเท้าก็ดังตามมาจากทางด้านหลังของซูอวี่

ซูอวี่ไม่ได้หันกลับไปมอง

เขารู้ดีว่าอีกฝ่ายคงจะใช้ปืนเล็งมาที่เขาแล้ว

คนที่หก!

ชั่วพริบตา ในใจของซูอวี่ก็เริ่มประมวลผลอย่างรวดเร็ว

หมอนี่รู้ได้ยังไงว่าเขาอยู่ที่นี่?!

หรือว่าโจรคนนั้นโกหกเขา?!

เป็นไปไม่ได้!

ด้วยทักษะการสะกดจิตระดับเทพเจ้าที่มีอยู่ การเปลี่ยนแปลงทางอารมณ์เพียงเล็กน้อยแค่ไหน ก็ไม่มีทางรอดพ้นสายตาของเขาไปได้

ความเป็นไปได้เพียงอย่างเดียวก็คือ โจรคนนั้นพูดความจริง

เพียงแต่...

โจรคนที่หกคนนี้ รู้เรื่องการมีอยู่ของเขาได้ยังไง?!

ในใจของซูอวี่ กระจ่างแจ้งขึ้นมาทันที

ส่วนในห้องถ่ายทอดสด ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนต่างพากันตกตะลึง

[เชี่ย นี่มันเรื่องอะไรกันวะเนี่ย?!]

[มีคนอยู่ข้างหลังเทพซูเหรอ?!]

[โจรคนที่หก?! เป็นไปไม่ได้! หมอนั่นไม่ได้อยู่ข้างล่างเหรอ? ขึ้นมาได้ยังไงเนี่ย?!]

[ใช่เลย! ฉันก็อยากรู้เหมือนกันว่าหมอนี่มันขึ้นมาได้ยังไง?!]

[จบกัน! งานนี้เทพซูซวยแน่!]

ในห้องถ่ายทอดสด ผู้คนนับไม่ถ้วนแตกตื่นกันไปหมด

ในขณะเดียวกันที่สถานีตำรวจเมืองหนานไห่

รอยยิ้มของถานชิวแข็งค้างอยู่บนใบหน้า

เชี่ย นี่มันเรื่องบ้าอะไรกันวะเนี่ย?!

โจรคนที่หก?!

มันโผล่ขึ้นมาได้ยังไงเนี่ย?!

ทั่วทั้งห้องประชุม ตกอยู่ในความเงียบงันในพริบตา!

ไม่มีใครรู้ ว่าควรจะทำยังไงต่อไปดี!

ในทำนองเดียวกัน ที่ศูนย์บัญชาการของเจ้าหน้าที่ไล่ล่า

เหล่าเจ้าหน้าที่ไล่ล่าระดับสูงต่างก็ตั้งใจจะไปกินข้าวเย็นกันอยู่แล้วเชียว

แต่สถานการณ์ที่พลิกผันอย่างกะทันหันนี้ ทำให้พวกเขาอึ้งไปตาม ๆ กัน

เกิดอะไรขึ้นกันแน่?!

ยัยหนูโลลิอมอมยิ้ม คิ้วขมวดเข้าหากันแน่น

“มีบางอย่างผิดปกตินะ ผู้ชายคนนี้โผล่มาได้ยังไงกัน?”

คำพูดของเธอ ไม่มีใครตอบได้

ก็ไม่รู้จะอธิบายยังไงเหมือนกัน!

ปัญหาในตอนนี้คือ ซูอวี่จะทำยังไงต่อไป!

อีกฝ่ายต้องกำลังใช้ปืนเล็งมาที่ซูอวี่อยู่อย่างแน่นอน!

ในวินาทีนี้ ทุกคนต่างก็ลุ้นระทึกกันจนตัวโก่ง

และในขณะเดียวกัน

ณ สถานที่จริง

ซูอวี่สงบสติอารมณ์ของตัวเองลงได้แล้ว

หมอนี่... มาเหนือความคาดหมายของเขามากจริง ๆ

จะจัดการยังไงดี?

ในหัวของซูอวี่ เริ่มประมวลผลหาวิธีรับมืออย่างรวดเร็ว

ส่วนที่ด้านหลัง เสียงอันเย็นยะเยือกก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“ทิ้งปืนลง แล้วหันหน้ามา”

“ตกลง”

ซูอวี่ตอบเสียงเรียบ

เขาไม่ลังเลเลยสักนิด ทิ้งปืนลงพื้น แล้วหันหน้ากลับไป

การที่อีกฝ่ายโผล่มาในเวลานี้ ย่อมต้องมีการเตรียมตัวมาอย่างดีแน่นอน

และที่สำคัญที่สุดก็คือ

ซูอวี่จับประเด็นสำคัญจากคำพูดของอีกฝ่ายได้

‘จัดการพวกนั้นไปได้หมดเลยเหรอเนี่ย’

เขารู้ได้ยังไง ว่าตัวเขาเองเป็นคนฆ่าโจรคนอื่น ๆ?

ไม่ว่าหมอนี่จะมีลูกเล่นอะไรก็ตาม

แต่สิ่งที่ยืนยันได้แน่นอนก็คือ

หมอนี่ ไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ

ซูอวี่หันหน้ากลับมา ในที่สุดเขาก็ได้เห็นหน้าคนที่อยู่ด้านหลัง

ด้านหลังของซูอวี่ คือผู้ชายสวมหมวกคลุมหัวคนหนึ่งเช่นกัน

เพียงแต่แววตาของผู้ชายคนนี้ดูเย็นชามาก ราวกับงูพิษที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดคอยจ้องมองเหยื่ออยู่ตลอดเวลา

เขาถือปืนอยู่ในมือ มองสำรวจซูอวี่ด้วยความสนใจ

“น่าสนุกดีนี่ ฉันต้องขอบใจนายด้วยนะที่ช่วยจัดการพวกมันให้ ไม่อย่างนั้นถ้าฉันคิดจะฮุบสมบัติไว้คนเดียว ก็คงต้องออกแรงมากกว่านี้อีกเยอะ”

ฮุบสมบัติไว้คนเดียวงั้นเหรอ?

คำพูดนี้ ทำให้ซูอวี่เลิกคิ้วขึ้นอีกครั้ง

หมอนี่ กะจะหักหลังเพื่อนร่วมทีมมาตั้งแต่แรกแล้วสินะ?

“ผมชักจะสงสัยแล้วสิ ว่าคุณรู้ตัวผมได้ยังไง”

สายตาของซูอวี่ จับจ้องโจรคนนี้เขม็ง

โจรได้ยินดังนั้น ก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา

“ฉันรู้ได้ยังไงน่ะเหรอ? ไอ้พวกโง่นั่นมีเครื่องดักฟังที่ฉันแอบติดไว้บนตัวพวกมันไงล่ะ ตอนแรกก็กะจะใช้เพื่อแอบเก็บพวกมันนั่นแหละ แต่ใครจะไปคิด ว่านายจะเป็นคนจัดการพวกมันซะเอง”

แววตาของโจรแฝงไปด้วยความบ้าคลั่ง

คำพูดนี้ ทำให้ซูอวี่พยักหน้าเข้าใจ

“อ๋อ อย่างนี้นี่เอง แล้วตอนนี้คุณคิดจะฆ่าผมงั้นเหรอ?”

“ฆ่านายน่ะเหรอ? ไม่หรอก ๆ นายมีประโยชน์กับคนข้างนอกมากเลยนะ ฉันไม่ฆ่านายหรอก เอาตัวนายมาเป็นตัวประกัน ก็ฟังดูไม่เลวเลยนะ นายว่าไหมล่ะ?”

โจรหัวเราะพลางหยิบวิทยุสื่อสารขึ้นมาจากตัวซูอวี่ พร้อมกับกดปุ่มติดต่อ

“ไอ้พวกตำรวจโง่เง่าข้างนอก ฉันขอสั่งให้พวกแกโอนเงินมาให้ฉันเดี๋ยวนี้ ถ้าไม่โอนมา ฉันจะเริ่มฆ่าคน! ฆ่าไปเรื่อย ๆ จนกว่าพวกแกจะยอมโอนเงินมาให้ฉันนั่นแหละ!”

โจรพูดข่มขู่ผ่านวิทยุสื่อสาร

ในเวลาเดียวกัน

ที่สถานีตำรวจเมืองหนานไห่

ถานชิวตบโต๊ะด้วยความโกรธจัด

“บัดซบเอ๊ย!!!”

ถานชิวแทบจะคลั่งตายอยู่แล้ว

เขาคิดไม่ถึงเลยว่าซูอวี่จะโดนจับได้

แถมยังโดนจับได้แบบหน้าตาเฉยขนาดนี้อีก!

โจรคนที่หกต้องการฮุบเงินไว้คนเดียว ตอนแรกมันก็กะจะแอบฆ่าเพื่อนร่วมทีมอยู่แล้วด้วยการติดเครื่องดักฟัง

แต่พอกลายเป็นว่าซูอวี่ไปฆ่าโจรคนอื่น ๆ มันก็เลยรู้ตัวเข้า!

แล้วทีนี้จะเอายังไงต่อล่ะเนี่ย?!

ถานชิวปวดหัวจนแทบจะระเบิด

ที่ศูนย์บัญชาการของเจ้าหน้าที่ไล่ล่า เหล่าเจ้าหน้าที่ไล่ล่าก็กระวนกระวายใจขึ้นมาเช่นกัน

ในห้องถ่ายทอดสด ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนยิ่งฮือฮาหนักเข้าไปอีก

[เชี่ยเอ๊ย แล้วทีนี้จะทำยังไงล่ะเนี่ย?!]

[จบกัน ๆ งานนี้จบเห่แน่!]

[แม่งเอ๊ย! แบบนี้ก็ได้ด้วยเหรอวะ!]

[เทพซูจะทำยังไงดีล่ะเนี่ย จะตกเป็นตัวประกันจริง ๆ เหรอ?]

ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนต่างรู้สึกกังวลจนถึงขีดสุดในวินาทีนี้

ส่วนทางด้านสถานที่จริง

โจรก็โยนกุญแจมือมาให้คู่หนึ่งแล้ว

“ใส่เองซะ”

“ได้สิ”

ซูอวี่ตอบรับเสียงเรียบ ไม่มีความลังเลใด ๆ เขาสวมกุญแจมือให้กับตัวเอง

เมื่อโจรเห็นเช่นนั้น ก็ลดปืนลงในที่สุด

“ให้ความร่วมมือดีนี่ นายคงอยากจะฆ่าฉันใจจะขาดแล้วสินะ? น่าเสียดายนะที่ตอนนี้ทำได้แค่มอง ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า”

โจรหัวเราะลั่น

หมอนี่ช่วยงานเขาได้เยอะเลยแฮะ

ตอนแรกเขายังปวดหัวอยู่เลยว่าจะจัดการคนอื่น ๆ ยังไงดี แต่หมอนี่กลับจัดการให้เขาเสร็จสรรพ

ตอนนี้ เงินจากทั้งสามทาง

รวมกันตั้งหลายพันล้าน

เขาจะได้ฮุบไว้คนเดียว!

ขอแค่ได้เงินก้อนนี้มา ชาตินี้ก็ไม่มีอะไรต้องกังวลอีกแล้ว!

โจรคนนี้เริ่มวาดฝันถึงชีวิตอันสวยหรูแล้ว

ทว่าสิ่งที่เขาไม่รู้เลยก็คือ

ในแววตาของซูอวี่ มีความเยือกเย็นอันลึกล้ำซ่อนอยู่

ช่างโง่เขลาจริง ๆ

ตอนแรกก็นึกว่าจะได้เจอคู่ต่อสู้ที่ตึงมือซะอีก

คิดไม่ถึงเลย ว่าตอนนี้จะหละหลวมขนาดนี้?

ถูกเงินตราครอบงำจนหน้ามืดตามัวไปแล้วสินะ?

ซูอวี่มองโจรคนนี้ด้วยสีหน้าเรียบเฉย

แม้โจรคนนี้จะหลงระเริงไปบ้าง แต่ก็ดึงสติกลับมาได้อย่างรวดเร็ว

“อ้อ เอาที่ล็อกข้อเท้าใส่ซะด้วย”

เขาโยนที่ล็อกข้อเท้าไปให้อีกอัน

เห็นได้ชัดว่า เขาไม่ได้โง่

การที่ซูอวี่สามารถฆ่าเพื่อนร่วมทีมของเขาได้ถึงห้าคน ย่อมไม่ใช่พวกไก่อ่อนแน่นอน

เมื่อได้ยินเช่นนั้น ซูอวี่ก็ให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี เขาล็อกข้อเท้าตัวเองเอาไว้ด้วย

“พอใจหรือยังครับ?”

ซูอวี่เอ่ยเสียงเรียบ

โจรหัวเราะลั่น

“พอใจสิ พอใจมากเลยล่ะ หวังว่านายจะไม่ออกลวดลายอะไรให้มากนักนะ”

โจรแค่นเสียงหัวเราะ ก่อนจะพาภรรยาของเกาเทียนหมิงออกไป ทิ้งซูอวี่ไว้ที่นี่เพียงลำพัง

เห็นได้ชัดว่า เขาตั้งใจจะใช้ภรรยาของเกาเทียนหมิงเป็นเครื่องมือข่มขู่บีบบังคับให้โอนเงิน

ส่วนทางด้านซูอวี่ ภายในห้องทำงานกลับมาเงียบสงบอีกครั้ง

ตอนนี้เขากำลังถูกล่ามโซ่ทั้งมือและเท้า แถมยังถูกมัดติดกับเก้าอี้จนขยับตัวไปไหนไม่ได้

แม้แต่ข้าวของเครื่องใช้ในตัว ก็ถูกยึดไปจนหมด

กล้องขนาดเล็กที่ซ่อนอยู่ก็ถูกพบและโดนยึดไปแล้ว

ในสถานการณ์เช่นนี้ ใบหน้าของซูอวี่กลับไร้ซึ่งอารมณ์ใด ๆ

ไม่รู้ว่าตั้งแต่เมื่อไหร่ ที่ลูกกุญแจสองดอกมาโผล่อยู่ในมือของเขา

หลังจากไขกุญแจมือและที่ล็อกข้อเท้าออก เขาก็งอเข่าทั้งสองข้าง

ออกแรงส่งเพียงครั้งเดียว เก้าอี้ไม้ก็แหลกสลายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยในพริบตา!

หลังจากแก้มัดเชือกบนตัวออก ในแววตาของซูอวี่ก็ปรากฏรังสีอำมหิตขึ้นมา เขาเดินตรงออกไปข้างนอกทันที

ริมหน้าต่างชั้น 38

โจรจับภรรยาของเกาเทียนหมิงดันร่างครึ่งหนึ่งออกไปนอกหน้าต่าง มืออีกข้างถือกล้องของซูอวี่ พลางตะโกนเสียงดังลั่น

“เห็นไหมล่ะ?! ฉันให้เวลาพวกแกสิบนาที ถ้าสิบนาทีนี้ยังไม่โอนเงินมาให้ฉันล่ะก็ ฉันจะโยนนังนี่ลงไปเดี๋ยวนี้แหละ!”

โจรตะโกนข่มขู่ ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนต่างรู้สึกโกรธแค้นจนถึงขีดสุด

[บัดซบเอ๊ย! จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย?!]

[จบกัน ๆ ตอนนี้เทพซูถูกมัดติดอยู่กับเก้าอี้ในห้องทำงาน ขยับตัวไปไหนไม่ได้เลย]

[เชี่ย! อย่าบอกนะว่าจะต้องยอมจ่ายเงินให้มันจริง ๆ?!]

[หงุดหงิดชะมัดเลยโว้ย!]

ในห้องถ่ายทอดสด ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนมองดูหญิงวัยกลางคนที่กำลังร้องไห้สะอึกสะอื้น และโจรที่กำลังทำตัวเหิมเกริม ต่างก็รู้สึกโกรธแค้นเป็นอย่างยิ่ง

ส่วนที่ด้านล่างตึกหนานไห่

รถตำรวจและรถพยาบาลจำนวนมาก จอดเต็มพื้นที่ถนน

ใบหน้าของทุกคน ล้วนเต็มไปด้วยความกังวล

จะทำยังไงดี?

ตอนนี้จะทำยังไงดี?

ซูอวี่ถูกมัดตัวไว้แล้ว ทำได้แค่ต้องยอมจ่ายเงินอย่างเดียวงั้นเหรอ?

ทุกคนต่างก็รู้สึกสิ้นหวัง

สถานีตำรวจเมืองหนานไห่

ดวงตาของถานชิวแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดฝอย ส่วนเกาเทียนหมิงก็มีสีหน้าหวาดผวา

จะยอมจ่ายเงินไหม?

ต้องยอมจ่ายเงินไหม?

ถ้าไม่จ่าย ภรรยาของเขาต้องตายเดี๋ยวนี้เลยนะ!

จะทำยังไงดีล่ะทีนี้?!

ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างรู้สึกร้อนใจจนถึงขีดสุด

แต่ในจังหวะที่ภรรยาของเกาเทียนหมิงกำลังจะถูกผลักตกลงไปนั้นเอง

จู่ ๆ ในหน้าจอกล้องวิดีโอ

ที่ด้านหลังของโจร ก็มีเงาร่างหนึ่งปรากฏขึ้น

นั่นก็คือซูอวี่นั่นเอง!

ทุกคนที่เห็นซูอวี่โผล่มาอย่างกะทันหัน ต่างก็ตกตะลึงไปตาม ๆ กัน

เทพซู... หนีออกมาได้ยังไงล่ะเนี่ย?!

และในวินาทีต่อมา ซูอวี่ก็เอาเศษกระจกจี้เข้าที่คอของโจรเรียบร้อยแล้ว

“อย่าขยับ”

เสียงอันเย็นยะเยือกของเขาดังขึ้น

ร่างกายของโจร แข็งทื่อไปในทันที

“แก...”

ปัง!

ซูอวี่แย่งปืนมาจากอีกฝ่ายดื้อ ๆ พร้อมกับใช้ปืนจ่อหัวอีกฝ่ายไว้ด้วย

“ทีนี้ ปล่อยผู้หญิงคนนั้นซะ”

“ดะ... ได้”

โจรดึงตัวหญิงวัยกลางคนกลับเข้ามาจากนอกหน้าต่าง

สายตาของเขา เต็มไปด้วยความไม่อยากจะเชื่อ

หมอนี่หลุดออกมาได้ยังไงกัน?!

ก็เพราะระแวงหมอนี่แหละ ถึงได้จงใจใส่กุญแจมือกับที่ล็อกข้อเท้าให้ แถมยังจับมัดติดกับเก้าอี้ไว้อีกต่างหาก

เขาหลุดออกมาได้ยังไง?!

สายตาของโจร จับจ้องซูอวี่เขม็ง

“แกจะฆ่าฉันเหรอ?”

“แกคิดว่าไงล่ะ?”

ปลายกระบอกปืนของซูอวี่ไม่ขยับเขยื้อนเลยแม้แต่น้อย

ไอ้โง่นี่มันประมาทเกินไป แต่เขาจะไม่ประมาทเด็ดขาด

เมื่อได้ยินเช่นนั้น จู่ ๆ สีหน้าหวาดกลัวบนใบหน้าของโจรก็เลือนหายไป เขายืนพิงกำแพงอย่างสบายใจ

“งั้นก็ฆ่าฉันสิ ยังไงซะทุกคนก็ต้องตายเป็นเพื่อนฉันอยู่ดี”

รอยยิ้มอันแสนบิดเบี้ยว ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเขา

“เอาสิวะ! ฆ่าฉันเลย! เร็วเข้า! ฆ่าฉันสิวะ!”

เขาตะโกนใส่กระบอกปืนของซูอวี่

ซูอวี่เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

ทำไมอารมณ์ของหมอนี่ถึงเปลี่ยนไปเร็วขนาดนี้?

ทันใดนั้น เขาก็ตระหนักถึงบางอย่างขึ้นมาได้

“ยังมีระเบิดอีกงั้นเหรอ?”

“ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า นับว่ายังฉลาดอยู่นี่ แน่นอนว่าต้องมีระเบิดสิ แถมฉันจะบอกให้เอาบุญนะ ว่าฉันจุดชนวนมันไปแล้วด้วย”

พูดจบ โจรก็โยนสวิตช์จุดชนวนระเบิดทิ้งไป

“เอาล่ะ ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว ฉันแพ้ พวกแกก็แพ้เหมือนกัน”

“แกคิดว่าตัวเองเป็นใคร? ฮีโร่งั้นเหรอ? ซูเปอร์แมนงั้นเหรอ? ไอ้โง่เอ๊ย พวกเรากำลังจะตายกันหมดแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”

ใบหน้าของโจร เผยรอยยิ้มอย่างบ้าคลั่งถึงขีดสุด

ไม่มีอะไรอื่นเลย

ยังไงซะ ไม่ช้าก็เร็วเขาก็ต้องตายอยู่ดี

แค่เร็วหรือช้าเท่านั้นเอง

แล้วทำไม จะไม่ลากพวกมันลงนรกไปพร้อมกันล่ะ?

เมื่อซูอวี่ได้ยิน สีหน้าก็เปลี่ยนเป็นเย็นชาในพริบตา

“ระเบิดอยู่ที่ไหน?!”

สายตาของเขา จับจ้องไปที่โจรเขม็ง

โจรพิงกำแพง สายตาเหลือบมองซูอวี่แวบหนึ่ง

“ร้อนใจขนาดนั้นเลยเหรอ? ก็ได้ ฉันจะบอกแกให้เอาบุญก็ได้ว่า ระเบิดซ่อนอยู่ในห้องน้ำชั้น 3”

“แต่ฉันจะบอกแกไปทำไม ในเมื่อเวลาเหลือแค่ 2 นาที แกไม่มีทางลงไปทันหรอก ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!”

โจรหัวเราะลั่น

สายตาของซูอวี่ เย็นชาลงจนถึงขีดสุดในทันที

ในห้องถ่ายทอดสด ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างก็ฮือฮาขึ้นมาในวินาทีนี้เช่นกัน

ปัง!

ซูอวี่ปลิดชีพโจรผู้ก่อกรรมทำเข็ญลงอย่างเด็ดขาด

แต่สถานการณ์ไม่เพียงแต่จะไม่ดีขึ้น กลับยิ่งวิกฤตหนักขึ้นไปอีก

เวลา 2 นาที ระเบิดกำลังจะทำงาน

ตำแหน่งอยู่ที่ชั้น 3 อานุภาพของมันรุนแรงพอที่จะทำให้ตึกทั้งตึกถล่มลงมาได้!

ยังมีคนติดอยู่ในตึกอีกสี่พันกว่าคน ที่ความสูงกว่าสามสิบชั้น

จะอพยพคน ก็ไม่ทันแล้ว!

จะกู้ระเบิด ก็ไม่ทันแล้วเหมือนกัน!

นี่มันคือทางตันชัด ๆ!

ทุกคนในวินาทีนี้ ต่างรู้สึกสิ้นหวังอย่างแท้จริง

แต่สิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดเลยก็คือ

ซูอวี่ กลับวิ่งขึ้นบันไดไปข้างบนซะงั้น!