ตอนที่ 185 สถานการณ์เป็นยังไง ค่าไถ่มหาโหด

ตอนที่ 185 สถานการณ์เป็นยังไง ค่าไถ่มหาโหด

ขอร้องผมเรื่องนึงงั้นเหรอ?

บนรถแท็กซี่ เมื่อซูอวี่ได้ยินเช่นนี้ เขาก็เลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

มาได้จังหวะพอดีเลยแฮะ

เขากำลังจะไปหาอีกฝ่ายพอดี อีกฝ่ายก็โทรมาเลย

“มีเรื่องอะไร ว่ามาสิ”

ซูอวี่เอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย

ถ้าเป็นแค่ปัญหาเล็ก ๆ น้อย ๆ เขาไม่รังเกียจที่จะยื่นมือเข้าช่วยหรอก

ยังไงซะ เขาก็มีเรื่องอยากจะขอให้อีกฝ่ายช่วยเหมือนกัน

ทว่าคำพูดของเกาเทียนหมิง กลับทำให้ซูอวี่ถึงกับชะงักไปในพริบตา

“คุณซูครับ ผมอยากจะขอร้องให้คุณช่วยไปช่วยภรรยาของผมหน่อยครับ”

หืม???

ซูอวี่เกิดความสงสัยขึ้นมาทันที

“สถานการณ์เป็นยังไง เล่ามาให้ฟังหน่อย”

เมื่อได้ยินดังนั้น เกาเทียนหมิงก็ไม่กล้าอิดออด รีบเล่าออกมาทันที

“คุณซูครับ ความจริงแล้วก่อนหน้านี้ผมโกหกคุณน่ะครับ ผมไม่ได้อยู่ตัวคนเดียว ผมมีภรรยาอยู่คนหนึ่ง เพียงแต่ช่วงที่ผ่านมา เพราะปัญหาบางอย่างของตัวผมเอง เธอโกรธมากก็เลยย้ายออกไปอยู่ที่อื่นน่ะครับ”

“หลังจากนั้นผมก็รู้สึกผิดมาก อยากจะขอให้เธอยกโทษให้ ก็เลยขอซื้อกำไลเพชรวงนั้นจากคุณตั้งใจจะเอาไปให้เธอน่ะครับ”

“แต่ช่วงนี้ จู่ ๆ เธอก็หายตัวไป ตอนแรกผมก็นึกว่าเธอแค่ไม่อยากคุยกับผม”

“จนกระทั่ง... จนกระทั่งเมื่อไม่นานมานี้ ผมได้รับข้อความจากกลุ่มคนที่อ้างว่าเป็นโจรเรียกค่าไถ่ พวกมันเรียกเงินพันล้านเพื่อแลกกับตัวภรรยาของผม!”

เกาเทียนหมิงเล่ารายละเอียดออกมามากมาย จนกระทั่งตอนท้าย น้ำเสียงของนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จผู้นี้ ก็เริ่มสั่นเครือขึ้นมาแล้ว

เมื่อซูอวี่ได้ยินเรื่องราวทั้งหมด เขาก็รู้สึกประหลาดใจเป็นอย่างยิ่ง

ช่วงแรก ๆ น่ะพอเข้าใจได้

คนรวยก็แบบนี้แหละ อาจจะมีแอบไปมีบ้านเล็กบ้านน้อยอะไรเทือกนั้น พอเมียหลวงจับได้ก็เลยโกรธแล้วย้ายออกไป

แต่หลังจากนั้นนี่สิ...

เมียของเขาโดนจับตัวไปเรียกค่าไถ่เนี่ยนะ?!

ไม่ใช่แค่ซูอวี่คนเดียวที่ตกใจ ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนในห้องถ่ายทอดสดเองก็ตกตะลึงไปตาม ๆ กัน

[เชี่ย?! แบบนี้ก็ได้เหรอ?!]

[พันล้าน?! นี่มันกล้าเรียกราคาขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย!]

[สุดยอด! โหดเหี้ยมจริง ๆ!]

[พันล้านเลยนะเนี่ย คนธรรมดาใช้ทั้งชาติก็ไม่หมด!]

สถานที่จริง

เมื่อเทียบกับความตกใจของผู้ชมแล้ว ซูอวี่กลับมีท่าทีที่ค่อนข้างสงบนิ่ง

เขาตระหนักถึงปัญหาได้อย่างรวดเร็ว

“คุณเกา เรื่องแบบนี้คุณควรจะไปแจ้งตำรวจไม่ใช่เหรอครับ? ทำไมถึงมาหาผมล่ะ?”

“ด้วยฐานะและทรัพย์สินของคุณ เงินพันล้านเพื่อแลกกับตัวภรรยาของคุณ ไม่น่าจะเป็นปัญหาอะไรนี่ครับ?”

ซูอวี่กล่าว

ตงเจิ้งกรุ๊ปก็ถือว่าเป็นบริษัทใหญ่ที่มีชื่อเสียงมากในมณฑลหนานไห่

ดำเนินธุรกิจที่จับต้องได้ มีมูลค่าตลาดหลายหมื่นล้าน

ส่วนเกาเทียนหมิงในฐานะผู้ถือหุ้นใหญ่และผู้ก่อตั้งบริษัท

ทรัพย์สินส่วนตัวก็คงไม่ต่ำกว่าหมื่นล้านหรอก

แค่จ่ายเงินพันล้านเพื่อไถ่ตัวเมียตัวเอง ไม่ใช่เรื่องยากเลยสักนิด

แน่นอนว่า ถ้าเขาไม่อยากไถ่ตัว ก็ถือซะว่าผมไม่ได้พูดอะไรแล้วกัน

ปลายสาย เมื่อเกาเทียนหมิงได้ยินคำพูดของซูอวี่ เขาก็รีบพูดขึ้นมาอีก

“คุณซูครับ เรื่องมันไม่ได้ง่ายอย่างที่คุณคิดหรอกครับ ผมขอคุยรายละเอียดกับคุณแบบต่อหน้าได้ไหมครับ?”

“คุณวางใจได้เลย ขอแค่คุณยอมตกลง ไม่ว่าจะสำเร็จหรือไม่สำเร็จ ผมจะตอบแทนคุณอย่างงามแน่นอนครับ!”

น้ำเสียงของเกาเทียนหมิงเต็มไปด้วยความร้อนรน ไม่ได้เสแสร้งแกล้งทำเลยสักนิด

พูดตามตรง ตอนแรกซูอวี่ก็แอบคิดอยู่เหมือนกัน

ว่านี่จะเป็นแผนล่อลวงของเจ้าหน้าที่ไล่ล่าหรือเปล่านะ?

แต่พอลองคิดดูดี ๆ ก็ดูเหมือนจะไม่มีความจำเป็นเลยนี่นา?

ยังไงซะเกาเทียนหมิงก็เป็นถึงเศรษฐีตัวจริงเสียงจริง

ต่อให้รายการจะมีเบื้องหลังที่ยิ่งใหญ่แค่ไหน ก็คงไม่ถึงกับบีบบังคับให้เขายอมเอาชื่อเสียงไปแลกกับการเป็นคนโกหก

เพื่อมาหลอกลวงเขาหรอกมั้ง?

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ซูอวี่ก็พยักหน้าตอบตกลง

“ตกลงครับ แต่สถานที่นัดพบ ผมจะเป็นคนกำหนดเอง”

ซูอวี่ตอบตกลงไป

เหตุผลก็ง่ายมาก

ตอนที่อยู่ที่คฤหาสน์

เกาเทียนหมิงเคยช่วยเขาไว้ครั้งหนึ่ง เขาเองก็ไม่ใช่คนไร้น้ำใจ

ตอนนี้อีกฝ่ายกำลังเดือดร้อน เขาจะลองเก็บไปพิจารณาดูว่าจะช่วยหรือไม่ช่วยดี

แน่นอนว่า ถ้าเป็นงานที่เสี่ยงตาย

เขาก็คงไม่รับปากหรอก

ทางฝั่งเกาเทียนหมิง เมื่อได้ยินคำตอบของซูอวี่ เขาก็รีบพยักหน้ารับทันที

“ได้ครับคุณซู สถานที่คุณกำหนดมาได้เลยครับ”

“อืม ถ้าไม่มีปัญหาอะไร ก็เจอกันที่ร้านกาแฟซิงเยว่ แถวถนนเป่ยเหอ เขตเหนือแล้วกันครับ”

ซูอวี่ค้นหาในแอปแผนที่ แล้วก็กำหนดสถานที่นัดพบอย่างรวดเร็ว

เกาเทียนหมิงรีบตอบตกลงทันที

“ได้ครับ ๆ ผมจะรีบไปเดี๋ยวนี้แหละครับ”

“อืม”

ซูอวี่พยักหน้า วางสาย แล้วก็บอกให้คนขับรถมุ่งหน้าไปยังสถานที่ที่เขากำหนดไว้ทันที

ส่วนในห้องถ่ายทอดสด ผู้ชมจำนวนนับไม่ถ้วนก็วิพากษ์วิจารณ์กันไปต่าง ๆ นานา

[เอาล่ะสิ เทพซูไปจริง ๆ ด้วย ไม่กลัวเป็นกับดักเหรอ?]

[ไม่น่าจะเป็นกับดักหรอกมั้ง? เกาเทียนหมิงก็มีชื่อเสียงอยู่ ไม่น่าจะมาหลอกเทพซูหรอกมั้ง?]

[เชี่ยเอ๊ย พวกนายไม่ได้ดูข่าวกันเลยเหรอ? มีข่าวออกแล้ว โดนจับไปเรียกค่าไถ่จริง ๆ ด้วย!]

[วอท?! นายอย่ามาหลอกฉันนะเว้ย!]

[ไปดูในเทรนด์ทวิตสิ โดนจับไปจริง ๆ!]

[สุดยอด! ฉันเพิ่งไปดูมาเมื่อกี้ แม่งโดนจับไปจริง ๆ ด้วย! เรียกค่าไถ่ตั้งพันล้าน!]

ในห้องถ่ายทอดสด ผู้คนนับไม่ถ้วนเดือดพล่านกันไปหมด!

ระหว่างทางที่ซูอวี่กำลังเดินทางไปยังร้านกาแฟ

บนโลกอินเทอร์เน็ต ก็เกิดพายุลูกใหญ่ขึ้นเพราะเรื่องนี้!

[ภรรยาของเกาเทียนหมิง ประธานกรรมการบริหารตงเจิ้งกรุ๊ปถูกลักพาตัว โจรเรียกค่าไถ่มหาโหดถึงพันล้าน!]

ข่าวลือที่เผยแพร่โดยบัญชีทางการของเมืองหนานไห่นี้ พุ่งทะยานขึ้นสู่อันดับคำค้นหายอดฮิตอย่างรวดเร็ว ดึงดูดความสนใจของชาวเน็ตจำนวนนับไม่ถ้วน

ด้านล่างโพสต์ มีคอมเมนต์หลั่งไหลเข้ามาอย่างไม่ขาดสาย

[พระเจ้าช่วย?! ค่าไถ่พันล้าน?! นี่มันน่ากลัวเกินไปแล้ว!]

[ภรรยาของเกาเทียนหมิงแห่งตงเจิ้งกรุ๊ปถูกลักพาตัวเหรอ?! แม่เจ้า ค่าไถ่นี่มันเว่อร์วังอลังการมาก!]

[ถ้าจ่ายเงินให้ไปจริง ๆ พวกโจรคงรวยเละไปเลยล่ะงานนี้!]

[มีข่าววงในบอกมาว่า พวกโจรเป็นลูกน้องของคู่แข่งทางธุรกิจของเกาเทียนหมิงในต่างประเทศส่งมา ตอนแรกกะจะแค่ฆ่าทิ้งเฉย ๆ แต่ตอนนี้พวกมันเหมือนจะอยากได้เงินด้วย!]

[??? ได้ค่าไถ่แล้วก็จะฆ่าทิ้งอีกเหรอ? มีการกระทำแบบนี้ด้วยเนี่ยนะ???]

ชาวเน็ตจำนวนนับไม่ถ้วน ต่างตกตะลึงกับข่าวนี้

ส่วนทางด้านซูอวี่

เขาเดินทางมาถึงหน้าร้านกาแฟแล้ว

ซูอวี่ลงจากรถตั้งแต่ระยะห่างจากร้านกาแฟหลายร้อยเมตร แล้วเดินเท้าเข้ามา

ตลอดทางเขาสังเกตการณ์รอบ ๆ อย่างละเอียด แต่ก็ไม่พบความผิดปกติใด ๆ

ไม่มีการซุ่มโจมตีเหรอ?

ซูอวี่เหลือบมองเข้าไปในร้านกาแฟ ในที่สุดเขาก็เดินเข้าไป

เมื่อทำตามข้อมูลที่เกาเทียนหมิงส่งมาให้ เขาก็เคาะประตูห้องส่วนตัวห้องหนึ่ง

เกาเทียนหมิงเป็นคนเปิดประตู

ในเวลานี้ ท่าทางของเขาดูร้อนรนกระวนกระวายใจเป็นอย่างมาก

“คุณซู ในที่สุดคุณก็มา เชิญข้างในเลยครับ”

เกาเทียนหมิงรีบเชิญซูอวี่เข้าไปข้างใน

ซูอวี่พยักหน้า เดินเข้าไป

เกาเทียนหมิงนั่งลง สายตามองไปที่ซูอวี่

“คุณซูครับ ขอเพียงคุณยอมช่วยผม ไม่ว่าจะสำเร็จหรือไม่ ผมยินดีจ่ายเงินให้คุณหนึ่งร้อยล้านเป็นค่าตอบแทนครับ”

เกาเทียนหมิงรีบเอ่ยขึ้นมาทันที

แต่ซูอวี่กลับยิ้มรับ

“คุณเกาครับ นี่ไม่ใช่เรื่องของเงินหรอกครับ ผมแค่อยากรู้ว่า มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

“ผม...”

เกาเทียนหมิงลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่สุดท้ายก็ถอนหายใจ แล้วเริ่มเล่า

“เรื่องมันเป็นแบบนี้ครับ...”