ตอนที่ 145 ฉันไม่เคยถูกเขาติดสินบนเลยจริง ๆ นะ เขาไม่มีทางหลบหนีไปไหนรอดได้อย่างแน่นอน

ตอนที่ 145 ฉันไม่เคยถูกเขาติดสินบนเลยจริง ๆ นะ เขาไม่มีทางหลบหนีไปไหนรอดได้อย่างแน่นอน

เสียหน้าครั้งใหญ่หลวงจริง ๆ! แผนการที่เตรียมไว้ซะดิบดี ทว่าตั้งแต่ต้นจนจบ ซูอวี่โผล่มาแค่ครั้งเดียว แถมยังคุมตัวคนในทีมตั้ง 300 กว่าคนไว้ได้อยู่หมัด ทำได้แค่ทำตามคำสั่งเขา ช่างน่าอับอายขายหน้าเกินไปแล้ว!

ทว่าหลายคนเป็นผู้เจนสนาม จึงควบคุมอารมณ์ไว้ได้ ไม่เหมือนซ่างกวนอวิ๋นที่แสดงออกทางสีหน้าจนหมด

“ฉันแปลกใจจริง ๆ ซูอวี่เอาระเบิดเข้ามาวางได้ยังไงกันแน่? ไอ้หมอนี่มันวาร์ปได้หรือไง?” หวังเทาสูบบุหรี่อัดเข้าปอดด้วยความงุนงง

สำหรับความพ่ายแพ้ เขามีความภูมิต้านทานสูงกว่าคนอื่นเยอะ เพราะแพ้มาตั้งหลายครั้งแล้ว แพ้อีกสักสองสามครั้งจะต่างอะไรกันล่ะ ขอแค่มีโอกาส เขาก็พร้อมทุ่มเทร้อยเปอร์เซ็นต์ให้แผนต่อไปอยู่ดี

ทว่าระเบิดพวกนี้ มันเข้ามาได้ยังไงกันล่ะ?

หลายคนขมวดคิ้วครุ่นคิด ตอนนี้ซ่างกวนอวิ๋นหันขวับมาด้วยใบหน้าโกรธแค้น “หวังเทา ก็นายนั่นแหละที่เป็นคนเอาเข้ามา!”

หวังเทา: ???

“เสี่ยวอวิ๋น เธออย่าพูดจาซี้ซั้วสิ ฉันไม่เคยปล่อยให้ซูอวี่ก้าวเข้ามาข้างในเลยแม้แต่ครั้งเดียวเลยนะ!” หวังเทารีบปฏิเสธอย่างลุกลี้ลุกลน คำพูดแบบนี้จะมาพูดเล่นไม่ได้นะ!

ซ่างกวนอวิ๋นแค่นเสียงฮึดฮัด ชี้ไปที่เจ้าหน้าที่ไล่ล่าคนหนึ่ง “คนนี้คนของนายใช่ไหม?”

“ใช่แล้ว มีอะไรเหรอ?” หวังเทางงกริบ

“ก็เขาคนนี้นี่แหละที่เป็นคนนำระเบิดเข้ามาข้างใน แล้วนายก็ตรวจไม่เจอด้วย!” ซ่างกวนอวิ๋นกัดฟันกรอด

หวังเทายิ่งงงหนักกว่าเดิม “ฉันไม่ได้สั่งให้เขาเอาระเบิดเข้ามาซะหน่อย”

“ไม่ใช่ครับหัวหน้า ก็คุณนั่นแหละที่เป็นคนสั่งให้ผมเอาระเบิดเข้ามาข้างในเองน่ะ” เจ้าหน้าที่คนนั้นรีบแทรกขึ้นมาทันทีโดยไม่รอให้หวังเทาแก้ตัว

“หัวหน้า ผมปฏิบัติภารกิจอันทรงเกียรติที่คุณมอบหมายเสร็จลุล่วงเรียบร้อยแล้วครับ!” พูดจบ เจ้าหน้าที่คนนั้นก็ยิ้มกว้าง บนใบหน้าที่โดนเขม่าระเบิดจนดำเมี่ยม เผยให้เห็นฟันขาวสะอาด

ทันใดนั้น สายตาของทุกคนที่มองหวังเทา ล้วนเต็มไปด้วยความสงสัย

หวังเทา: ...

“นี่ พวกคุณฟังฉันอธิบายก่อนสิ ฉันไม่เคยโดนซูอวี่ติดสินบนเลยจริง ๆ นะ ฉันไม่ได้คิดจะระเบิดพวกคุณเลยสักนิด! บ้าเอ๊ย! ปล่อยฉันนะ ฉันไม่ได้มีปัญหาอะไรเลย!”

หนึ่งนาทีต่อมา หลังจากทุกคนตรวจเช็คหวังเทาอย่างละเอียดรอบหนึ่งแล้ว ก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิด หวังเทาไม่มีปัญหาจริง ๆ แล้วปัญหาเกิดจากตรงไหนล่ะ? ซ่างกวนอวิ๋นก็คิดทบทวน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

“พี่คะ พี่รู้สึกว่ามันเหมือนกับการสะกดจิตบ้างไหม?”

สะกดจิตงั้นเหรอ?

ซ่างกวนเยว่ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะตอบสนองได้ทันควัน “เธอหมายความว่า ซูอวี่สะกดจิตเจ้าหน้าที่คนนี้งั้นเหรอ?”

“ถูกต้องค่ะ!” ซ่างกวนอวิ๋นพยักหน้า คนอื่น ๆ ได้ยินต่างก็ตื่นตระหนกตกใจ

ซูอวี่... มีทักษะการสะกดจิตด้วยงั้นเหรอ?!

ขณะที่ทุกคนกำลังอึ้ง หลี่ข่ายก็เดินเข้ามา “ครบ 10 นาทีแล้ว ระเบิดพวกนั้นหยุดทำงานแล้วครับ”

พูดจบ หลี่ข่ายก็นำระเบิดของเหลวลูกหนึ่งมาให้ หน้าจอตัวเลขกลายเป็นศูนย์แล้วทว่ากลับไม่ได้ระเบิดขึ้นมา

“บ้าเอ๊ย! รีบตามไปเร็วเข้า! 10 นาทีเขาคงหนีไปได้ไม่ไกลหรอก!” หวังเทารีบลุกขึ้นยืนทันที

ตอนนี้เขาโกรธจนแทบทนไม่ไหว ไอ้หมอนั่นแกล้งปั่นหัวเขาอีกแล้ว! หากเขาไม่บริสุทธิ์จริง ๆ คงจบเห่ไปแล้ว!

คนอื่น ๆ ได้ยินก็ไม่มีเวลาคิดอะไรมากแล้ว

“หลี่ข่าย นายเช็คกล้องวงจรปิดไป พวกเราจะออกไปตามล่าเอง”

“ตกลงครับ!” ทีมเจ้าหน้าที่พุ่งตัวออกจากฮอลล์จัดงานทันที ทุกคนเต็มไปด้วยความโกรธแค้น

น่าโมโหเกินไปแล้ว!

แผนการอุตส่าห์เตรียมไว้ดิบดี ทว่าทุกคนกลับโดนซูอวี่ปั่นหัวเล่นจนหัวหมุน แถมชีวิตยังตกอยู่ใต้กำมือเขาอีก ไม่ว่าใครก็ต้องโกรธแค้นทั้งนั้นแหละ!

ไม่นานทุกคนก็ลงมาถึงชั้นล่าง

“กล้องวงจรปิดจับภาพซูอวี่ตอนลงมาข้างล่างได้ เขาขึ้นแท็กซี่คันหนึ่ง มุ่งหน้าไปยังถนนหนานฉี ตอนนี้ยังอยู่บนถนนหนานฉี คาดว่าอีกสองนาทีจะเลี้ยวเข้าสู่ถนนเจียงฝู่ครับ” หลี่ข่ายรายงานเร็วปรื๋อ

บนรถ หวังเทารับหน้าที่ซิ่งรถพุ่งทะยานไปข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง

“บ้าเอ๊ย วันนี้ฉันต้องจับแกให้ได้” หวังเทาหน้าดำหน้าแดงด้วยความแค้น

เขารู้แจ้งเห็นจริงแล้ว คนอื่นซูอวี่ไม่ยุ่ง จ้องจะเล่นงานเขาคนเดียวชัด ๆ!

ฉันไปไปขัดขาอะไรนายตั้งแต่เมื่อไหร่กันล่ะเนี่ย!

ต่างจากหวังเทาที่หัวร้อน ซ่างกวนอวิ๋นและซ่างกวนเยว่กลับสงบสติอารมณ์ลงได้แล้ว พวกเธอคิดวิเคราะห์ว่าซูอวี่จะไปไหนกันแน่ ทว่าตอนนี้ซูอวี่ยังไม่ถึงจุดหมาย ไม่มีใครรู้ว่าเขาจะไปที่ไหน

ห่างออกไป 2 กิโลเมตร ซูอวี่นั่งอยู่บนแท็กซี่

“พ่อหนุ่ม กำไลวงนี้ทำไมดูเหมือนไอ้กำไลที่ชื่อ... กำไลเพชรพันดาว เลยล่ะ? ทำเลียนแบบได้เนียนดีนี่นา ดูเหมือนของจริงเลยแฮะ” คนขับเหลือบมองกำไลเพชรในมือซูอวี่แวบหนึ่งแล้วยิ้มทัก

ซูอวี่ส่ายหน้า “นี่ของจริงครับ”

“ของจริงเหรอ? พ่อหนุ่ม อย่าหาว่าลุงขัดคอเลย วัยรุ่นเอย เลิกโม้เถอะน่า กำไลวงนี้อย่างต่ำก็ 30 ล้านหยวนเชียวนะ ถ้าเธอมีเงินขนาดนั้น ยังจะมานั่งแท็กซี่โกโรโกโสของลุงอยู่อีกเหรอ? บอกลุงมาตามตรงเถอะ ไปซื้อมาจากไหน ทำเลียนแบบได้เจ๋งชะมัด? ลุงว่าจะไปหาซื้อมาให้เมียใส่เล่นบ้าง ของจริงคงไม่มีปัญญาซื้อ ซื้อของปลอมมาใส่ถือว่าปลอบใจก็แล้วกันนะ”

คนขับยังคงบ่นพึมพำไม่หยุด ทำเอาซูอวี่ชะงักจนพูดไม่ออก

จะเถียงยังไงดีล่ะเนี่ย เถียงไม่ออกเลย

ส่วนในห้องถ่ายทอดสด ทุกคนขำกันท้องแข็ง

[ขำจะตาย มีเงิน 30 ล้านหยวนยังจะมานั่งแท็กซี่โกโรโกโสของลุงอีกเหรอ?]

[ปกติแหละ ถ้าเป็นคนทั่วไปพูดก็คงนึกว่าโม้ ทว่าดันเป็นเทพซูไงล่ะ]

[ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า เดี๋ยวลุงคนขับดังแน่ ถ้ารู้ความจริงทีหลัง คงช็อคตาค้างตรงนั้นแหละ]

[คนขับ: ชีวิตนี้ไม่เคยคิดเลยว่าแท็กซี่พัง ๆ ของฉัน จะได้บรรทุกผู้โดยสารที่มีทรัพย์สินระดับสิบล้าน]

หลังจากขับมาสิบกว่านาที คนขับก็จอดรถ “พ่อหนุ่ม ถึงแล้วล่ะ”

“โอเคครับ”

ซูอวี่จ่ายเงินเสร็จกำลังจะลง แต่คนขับเรียกไว้ก่อน

“พ่อหนุ่ม ถ้างั้นลุงไม่คิดค่ารถก็ได้ นายช่วยบอกทีเถอะว่าซื้อมาจากไหน ลุงอยากซื้อให้เมียสักอันจริง ๆ นะเนี่ย” คนขับมองซูอวี่ด้วยสีหน้าเว้าวอน

ซูอวี่ยิ่งจนใจหนักกว่าเดิม “ของผมชิ้นนี้ มันเป็นของจริงจริง ๆ ครับ”

“ช่างเถอะ ๆ ความเชื่อใจระหว่างมนุษย์มันหมดไปแล้วจริง ๆ” คนขับส่ายหน้าแล้วขับรถจากไป ประโยคนี้ทำเอาผู้ชมขำกร๊ากอีกรอบ

ซูอวี่ไม่เก็บมาใส่ใจ เอากำไลเพชรใส่กระเป๋า สายตามองไปข้างหน้า โรงพยาบาลอันดับหนึ่งเมืองหนานไห่! เขาเหลือบมองเส้นทางด้านหลังแวบหนึ่ง แล้วเดินเข้าโรงพยาบาลไป ไม่กี่นาทีต่อมา หวังเทาก็ซิ่งรถมาถึง

“นี่คือสถานที่สุดท้ายที่ซูอวี่หายตัวไปครับ” หลี่ข่ายบอก หลายคนมองไปข้างหน้า

โรงพยาบาลเหรอ? ไอ้หมอนั่นมาทำอะไรที่นี่กันล่ะ?

ยังไม่ทันได้คิดอะไรมาก ซ่างกวนอวิ๋นก็กระโดดลงจากรถทันที

“เรื่องนี้ง่ายมาก ไอ้หมอนี่ คิดจะใช้โรงพยาบาลเพื่อหลลบลี้หนีการไล่ล่าของพวกเราน่ะสิ!”

คำพูดนี้ทำให้หลายคนหันมาสบตากัน มีความเป็นไปได้!

“พวกคุณปิดล้อมรอบ ๆ ให้หมด ส่วนคนที่เหลือ ตามฉันเข้าไปข้างใน” ไม่นานพวกเขาก็ตัดสินใจ เจ้าหน้าที่ 200 คน ปิดล้อมโรงพยาบาลทุกทิศทางจนมิด ส่วนอีก 100 คน ก้าวเข้าไปข้างในเพื่อค้นหาทีละจุด!

“รอบนี้แหละ ซูอวี่ นายจะหนีไปไหนรอด?!” หวังเทามองเฮลิคอปเตอร์หลายลำที่บินวนบนฟ้า แล้วเอ่ยเสียงเย็น

จากนั้นทุกคนก็มุ่งหน้าเข้าไปในโรงพยาบาล