ตอนที่ 21 ฉันคือผู้หลบหนี หายตัวไปอีกครั้ง

ตอนที่ 21 ฉันคือผู้หลบหนี หายตัวไปอีกครั้ง

เจ้าหน้าที่ตำรวจ ต่างก็ตกตะลึงไปตาม ๆ กัน

พวกเขาคิดไม่ถึงเลยจริง ๆ

ว่าอาชญากรชนแล้วหนีคนนี้ จะถูก... สกัดเอาไว้ได้อย่างง่ายดายขนาดนี้?

ยิ่งไปกว่านั้น... พวกเขากลับทำได้แค่ยืนดูอยู่เฉย ๆ?!

นี่มันเป็นเรื่องที่น่าเหลือเชื่อเกินไปแล้ว!

ในห้องถ่ายทอดสด ระเบิดเสียงฮือฮากันยกใหญ่

[พระเจ้า! เทพซูโคตรเจ๋ง!!!]

[ขอถามหน่อย ท่านี้เรียกว่าอะไร?]

[ท่านี้ไม่มีชื่อหรอก ฉันขอเรียกว่า ท่าเทพซูสไตล์!]

[สวรรค์! นี่มันจะเดือดเกินไปแล้ว! ก่อนหน้านี้ก็ถูกไล่ล่า ตอนนี้ยังมาช่วยตำรวจจับกุมอาชญากรหลบหนีอีก รักเทพซูที่สุด!]

[รักเทพซูที่สุด!]

ในห้องถ่ายทอดสด ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างตื่นเต้นดีใจกันสุด ๆ

และในสถานที่จริง รถของสถานีตำรวจก็หยุดลงเช่นเดียวกัน

สถานที่เกิดเหตุ ถูกตรวจสอบอย่างรวดเร็วจนเสร็จสิ้น

ปัจจุบันอาชญากรหลบหนียังคงหมดสติ ชั่วคราวไม่มีอันตรายถึงชีวิต และสามารถส่งตัวขึ้นศาลเพื่อพิจารณาคดีได้ตลอดเวลา

และทั้งหมดนี้ ล้วนเป็นความดีความชอบของซูอวี่

ถ้าไม่ใช่เพราะซูอวี่ใช้ทักษะการขับรถอันน่าทึ่งหยุดยั้งผู้หลบหนีเอาไว้

เกรงว่าความเสียหายที่เกิดขึ้น คงมีมากกว่านี้อีกหลายเท่าตัว!

“สวัสดีครับ ผมชื่อจงหัว เป็นผู้บังคับการหน่วยสืบสวนคดีอาญาเมืองตงไห่ ผมรู้สึกซาบซึ้งใจมากสำหรับการช่วยเหลือสถานีตำรวจเมืองตงไห่ และประชาชนชาวเมืองตงไห่ของคุณ!”

ชายคนนั้นเดินเข้าไปหา จับมือของซูอวี่และกล่าวด้วยรอยยิ้มดีใจ

ตอนแรกเขายังห้ามซูอวี่อยู่เลย ไม่คิดเลยว่า ซูอวี่จะบีบให้ผู้หลบหนีหยุดรถได้โดยตรงแบบนี้!

นี่ถือเป็นเรื่องดีงามอย่างยิ่ง ต่อให้จะขอบคุณมากแค่ไหนก็ยังไม่เพียงพอ

และซูอวี่ก็ถอดหมวกกันน็อกออก จับมือของจงหัวเอาไว้เช่นกัน

“สวัสดีครับ ผมชื่อซูอวี่ ยินดีที่ได้รู้จักครับผู้การจง”

“ส่วนเรื่องที่หยุดเขา ก็แค่รู้สึกทนเห็นความไม่เป็นธรรมไม่ได้เท่านั้นเองครับ”

ซูอวี่ยิ้ม

ตัวเขา ทนเห็นความไม่เป็นธรรมไม่ได้จริง ๆ

มันเกี่ยวข้องกับประสบการณ์ในอดีต

ก่อนหน้านี้ไม่มีความสามารถ

แต่ตอนนี้มีความสามารถแล้ว ซูอวี่จะไม่มีวันยอมปล่อยให้พวกสารเลวเหล่านี้ลอยนวลต่อไปได้อีก!

และจงหัวที่ได้ยินดังนั้น ก็หัวเราะออกมาอย่างเบิกบานใจ

หลังจากส่งสัญญาณให้เจ้าหน้าที่ตำรวจนำตัวชายชุดสูทไปคุมขังที่สถานีตำรวจแล้ว สายตาก็หันไปมองซูอวี่

“ดูอายุคุณก็ยังไม่เยอะ เป็นคนตงไห่แต่กำเนิดหรือเปล่าครับ?”

“ใช่ครับ ปีนี้เพิ่งจะเรียนจบเอง”

ซูอวี่กล่าวด้วยรอยยิ้ม

และจงหัวก็พยักหน้า รู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก

“ไม่เลวเลย คนหนุ่มก็มีความรับผิดชอบของคนหนุ่ม คุณทิ้งที่อยู่เอาไว้สิ เดี๋ยวทางเราจะส่งธงประกาศเกียรติคุณไปให้ เพื่อเป็นการแสดงความขอบคุณ”

จงหัวกล่าว

ซูอวี่ได้ยินดังนั้น ก็รีบเอ่ยปากขึ้นมาทันที

“ไม่มีปัญหาครับ ส่งธงประกาศเกียรติคุณไปที่ศูนย์บัญชาการรายการล่าข้ามโลก ที่เรือนจำตงไห่ได้เลยครับ”

ศูนย์บัญชาการรายการล่าข้ามโลก?

จงหัวได้ยินประโยคนี้ ก็ชะงักไปเล็กน้อย

“คุณทำงานอยู่ที่นั่นเหรอ?”

“ก็ประมาณนั้นแหละครับ ตอนนี้ผมเป็นผู้หลบหนีในรายการล่าข้ามโลกอยู่”

ซูอวี่ยิ้ม

จงหัวได้ยินประโยคนี้ ก็ถึงกับอึ้งไปในพริบตา

เขารู้จักรายการล่าข้ามโลกนี้ดี เพราะมีการติดต่อกับทางสถานีตำรวจอยู่บ้าง และได้รับการอนุมัติสิทธิ์บางอย่างด้วย

แต่ปัญหาคือ เขาจำได้อย่างชัดเจนว่า ผู้หลบหนี... ก็คือผู้หลบหนีนะเว้ย

นี่ นี่ นี่...

จงหัวถึงกับงุนงงไปเลย

และในห้องถ่ายทอดสด ผู้คนนับไม่ถ้วนที่เห็นฉากนี้ ต่างก็หัวเราะลั่นกันถ้วนหน้า

[ดูเหมือนว่าผู้การจงของเรา จะแอบสับสนงุนงงไปแล้วนะ]

[ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ตลกดี ใครจะไปคิด ว่าผู้หลบหนี จะมาจับกุมอาชญากรหลบหนีตัวจริงได้]

[ขำจนน้ำตาเล็ดเลย ดูสีหน้าผู้การจงสิ เห็นได้ชัดว่ากำลังสงสัยในชีวิตตัวเองอยู่]

[เทพซูโคตรเจ๋ง!!!]

ในห้องถ่ายทอดสด มีการวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างอื้ออึง

และซูอวี่ก็มองไปรอบ ๆ เช่นกัน

มีคนไม่น้อยที่กำลังถ่ายรูปอยู่ หรือแม้แต่มีคนพยายามเข้ามาใกล้ซูอวี่ เพื่อขอลายเซ็น

เพราะยังไงซะ ตอนนี้ในรายการล่าข้ามโลก ความนิยมของเขาก็เรียกได้ว่าพุ่งทะยานถึงจุดสูงสุดแล้ว!

“ผู้การจง ตอนนี้ผมต้องหนีต่อแล้ว เรื่องธงประกาศเกียรติคุณ ส่งไปให้ทางทีมงานรายการได้เลยนะครับ”

“ดะ... ได้เลย”

จงหัวชะงักไปชั่วครู่ ก่อนจะได้สติกลับมา

ส่วนซูอวี่ก็ขับรถแข่งทิ้งฝุ่นตลบจากไปแล้ว

เห็นดังนั้น จงหัวก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหน้าและหัวเราะออกมา

“ถ้าผู้หลบหนีทุกคนเป็นเหมือนซูอวี่ จะไปมีอาชญากรรมอะไรเกิดขึ้นได้ล่ะ สถานีตำรวจของเราคงเลิกงานกันหมดแล้วมั้ง”

“คนหนุ่มคนนี้ ไม่เลวเลยจริง ๆ”

จงหัวถอนหายใจออกมาคำหนึ่ง ก่อนจะขึ้นรถตำรวจและจากไป

และในขณะเดียวกัน ทางฝั่งทีมงานรายการ

ศูนย์บัญชาการ

เจ้าหน้าที่ไล่ล่าทั้งสี่คนจ้องมองหน้าจอ พูดไม่ออกไปพักใหญ่

และในตอนนั้นเอง หวังเทาที่เหนื่อยล้าไปทั้งตัวก็กลับมา

“พวกนายเป็นอะไรกันไปหมด?”

เมื่อเห็นสีหน้าของพวกเขา หวังเทาก็อดไม่ได้ที่จะสงสัย

ฉี่ไห่หมิงฝืนยิ้มขื่นออกมาคำหนึ่ง และชี้ไปที่หน้าจอ

“นายดูเอาเองเถอะ”

...

สามนาทีต่อมา

หวังเทาก็มานั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ ด้วยสีหน้าเหม่อลอยเช่นกัน

นี่มันบ้าอะไรวะเนี่ย... นี่มันการกระทำแบบไหนกัน?!

นายหลบหนีอยู่ก็ว่าไปอย่าง แต่นายดันไปจัดการอาชญากรหลบหนีตัวจริงระหว่างทางด้วยเนี่ยนะ?

แล้วเจ้าหน้าที่ไล่ล่าอย่างฉันนับเป็นอะไรล่ะ?

ตัวฉันมีไว้เพื่อเป็นตัวประกอบให้นายโดดเด่นขึ้นมาใช่ไหม?!

หวังเทาอยากจะด่าทอ แต่ก็ด่าไม่ออก

จางหมิงซานเห็นดังนั้น ก็ตบไหล่เขาเบา ๆ

“ไม่เป็นไรน่าหวังเทา นายทำดีที่สุดแล้ว”

“ฉันรู้ แต่หมอนั่นมันเจ้าเล่ห์เกินไปจริง ๆ”

สิ้นประโยคนี้ ภายในศูนย์บัญชาการก็ตกอยู่ในความเงียบงันอีกครั้ง

ช่วยไม่ได้นี่นา

สิ่งที่ซูอวี่ตบหน้า ไม่ใช่แค่หน้าของหวังเทาคนเดียว

แต่เป็นการตบหน้าพวกเขาทั้งห้าคนไปพร้อม ๆ กันเลยต่างหาก!

เพราะยังไงซะ การไล่ล่าซูอวี่ พวกเขาทั้งห้าคนก็ล้วนมีส่วนร่วมด้วยกันทั้งนั้น

แต่ถึงกระนั้น ก็ยังปล่อยให้ซูอวี่หนีรอดไปได้อยู่ดี

“ตอนนี้สถานการณ์เป็นยังไงบ้าง?”

หวังเทาสูดหายใจเข้าลึก ๆ หันไปมองหลี่ข่าย

หลี่ข่ายส่ายหน้า

“ไม่ได้เลย ตอนนี้ซูอวี่หลุดพ้นจากระยะกล้องวงจรปิดไปแล้ว ยังไม่รู้เลยว่าเขาจะไปโผล่ที่ไหน”

จบกัน!

คราวนี้ หนีรอดไปได้โดยสมบูรณ์แล้ว!

คิ้วของจ้าวหว่านฉิงขมวดเข้าหากัน

“ต่อไปจะทำยังไงกันดี? อีกสี่ชั่วโมง ผู้หลบหนีคนอื่น ๆ ก็จะถูกปล่อยตัวออกมาแล้ว ถึงตอนนั้นพวกเราคงต้องแบกรับแรงกดดันมหาศาลแน่ ๆ การตามล่าซูอวี่ก็คงต้องล่าช้าลงไปอีกมาก”

เมื่อคำพูดนี้หลุดออกมา คิ้วของหลายคนก็พากันขมวดมุ่น

ใช่แล้ว ไม่ผิดเลย

อีกห้าชั่วโมงให้หลัง ผู้หลบหนีคนอื่น ๆ ก็จะถูกปล่อยตัวออกมาเช่นกัน

ถึงเวลานั้นผู้หลบหนีร้อยคนก็จะต้องออกมาเคลื่อนไหวพร้อมกัน

พวกเขาคงไม่มีเรี่ยวแรงไปตามล่าซูอวี่ได้อีก

นั่นก็หมายความว่า ช่วงเวลาทองแห่งการไล่ล่าในตอนนี้ ใกล้จะหมดลงเต็มทีแล้ว

“ตามหาต่อไปเถอะ ในเวลาสี่ชั่วโมงนี้ อย่างน้อยก็ต้องหาร่องรอยของเขาให้เจอ!”

“ตกลง!”

เมื่อหลายคนได้ยินดังนั้น ต่างก็พยักหน้ารับและเริ่มลงมือทำงานอย่างขะมักเขม้น เพื่อค้นหาร่องรอยของซูอวี่

เพียงแต่ช่วงเวลาการตรวจสอบเบื้องต้นได้ผ่านพ้นไปแล้ว ตอนนี้ถ้าคิดจะหาให้เจออีกครั้ง เรียกได้ว่ายากลำบากอย่างแสนสาหัส

ภายใต้สถานการณ์เช่นนี้ เวลาสี่ชั่วโมง ก็ผ่านไปอย่างรวดเร็ว

เวลา 24 ชั่วโมงแห่งการจองจำในเรือนจำ สิ้นสุดลงแล้ว!

ผู้หลบหนี 99 คน นอกเหนือจากซูอวี่ จะถูกปล่อยตัวทั้งหมด!

แทบจะในพริบตานั้น เจ้าหน้าที่ไล่ล่าทั้งห้าคน ล้วนสัมผัสได้ถึงแรงกดดันอันหนักอึ้งบนบ่า

แรงกดดันเหล่านี้ ส่วนใหญ่ ล้วนมาจากซูอวี่ทั้งสิ้น!

ก่อนที่ซูอวี่จะปรากฏตัว พวกเขายังคงเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ โดยคิดว่าอย่างมากแค่ห้าวัน ก็จะสามารถจับกุมทุกคนกลับมาได้หมดแล้ว

แต่ตอนนี้...

หลายคนสบตากัน และส่ายหน้า

“หาเบาะแสไม่พบเลย”

“ฉันก็ไม่มีเหมือนกัน”

“ทางฉันก็ด้วย”

“เหมือนกัน”

“อืม”

ทั้งห้าคนเงียบงัน

ซูอวี่ หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยโดยสมบูรณ์!

และในขณะเดียวกันนั้น หัวข้อค้นหายอดฮิตเรื่องหนึ่ง ก็ได้ระเบิดความนิยมไปทั่วทั้งเครือข่ายอินเทอร์เน็ต...