ตอนที่ 14 ยืนยันตำแหน่ง ผู้ไล่ล่าปรากฏตัว

ตอนที่ 14 ยืนยันตำแหน่ง ผู้ไล่ล่าปรากฏตัว

มีความเคลื่อนไหว!

เมื่อคำพูดนี้ดังขึ้น อีกสี่คนที่เหลือก็หันไปมองหลี่ข่ายทันที

หลี่ข่ายเองก็เหนื่อยล้าเช่นกัน

เพียงแต่แม้จะเป็นเช่นนั้น ดวงตาของเขากลับเบิกกว้าง ชี้ไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์พลางตะโกนเสียงดัง

“เมื่อคืนนี้เวลา 3 ทุ่ม 12 นาที ซูอวี่ไปโผล่ที่โรงแรมตงไห่อินเตอร์เนชั่นแนล!”

โรงแรมตงไห่อินเตอร์เนชั่นแนล?

คนอื่น ๆ เมื่อได้ยินคำพูดนี้ ก็แทบจะสงสัยว่าตัวเองฟังผิดไปหรือเปล่า

นี่มันจะเป็นไปได้ยังไง?

ซูอวี่ที่เป็นผู้หลบหนี ไม่มีเงินติดตัวสักแดงเดียว จะไปเข้าพักที่โรงแรมตงไห่อินเตอร์เนชั่นแนลได้งั้นเหรอ?

แต่จางหมิงซานกลับพุ่งไปที่หน้าคอมพิวเตอร์อย่างรวดเร็ว สองตาจ้องเขม็งไปที่หน้าจออย่างเฉียบคม

ในเวลา 3 ทุ่ม 12 นาที 20 วินาที ก็เห็นชายสวมชุดลำลองคนหนึ่งเดินเข้าไปในโรงแรมจริง ๆ

ถึงแม้เขาจะถูกจับภาพได้แค่ครึ่งเสี้ยวหน้า แต่จางหมิงซานก็ยังจำได้

“เป็นเขาจริง ๆ!”

หืม?!

คนอื่น ๆ พอได้ยินก็ตกใจเช่นกัน

เป็นซูอวี่จริง ๆ เหรอเนี่ย?

แม้จะมองอย่างพิจารณาถี่ถ้วน พวกเขาก็ยังจำคนได้

เป็นซูอวี่จริง ๆ ด้วย!

นี่มันทำให้คนตกใจชะมัด!

และสิ่งที่ทำให้พวกเขาตกใจยิ่งกว่าก็คือ

ซูอวี่ สามารถเปิดห้องพักสำเร็จจริง ๆ ด้วย!

หลี่ข่ายใช้เวลาไม่ถึงหนึ่งนาที ก็สามารถแฮ็กเข้าไปในระบบหลังบ้านของโรงแรมตงไห่ได้

ข้อมูลที่แสดงให้เห็นบนนั้นชัดเจนมาก

เวลา 3 ทุ่ม 22 นาที

ห้องเพรสซิเดนเชียลสวีทหนึ่งห้องถูกเปิดใช้งาน!

นี่ทำเอาเจ้าหน้าที่ไล่ล่าหลายคน ถึงกับอึ้งกิมกี่ไปตาม ๆ กัน!

บ้าเอ๊ย ผู้หลบหนีคนหนึ่ง ไปพักห้องเพรสซิเดนเชียลสวีทของโรงแรมตงไห่อินเตอร์เนชั่นแนลได้หน้าตาเฉยเลยเหรอ?

ก่อนหน้านี้ เรื่องพวกนี้พวกเขาไม่กล้าแม้แต่จะคิดด้วยซ้ำ!

ก็ไม่น่าแปลกใจที่เพิ่งจะตรวจพบเอาตอนนี้

เพราะยังไงซะ ก่อนหน้านี้ ที่พวกเขาไปค้นหาก็มีแต่คลับ ร้านคาราโอเกะ อย่างมากก็แค่โรงแรมขนาดเล็กเท่านั้น

คิดไม่ถึงเลยจริง ๆ ว่าซูอวี่จะไปพักในที่หรูหราแบบนี้!

ปิงปิงยิ่งอดไม่ได้ที่จะเบิกตากว้าง

ใครจะไปคิดล่ะ

พวกเขากำลังอดหลับอดนอนตามหาตัวคนอยู่ที่นี่

ซูอวี่กลับได้ไปนอนหลับอย่างสบายใจอยู่บนเตียงนุ่ม ๆ ขนาดใหญ่ในห้องเพรสซิเดนเชียลสวีทมาทั้งคืน?

และในทำนองเดียวกัน ก็มีคำถามหนึ่งผุดขึ้นในใจของทุกคน

ซูอวี่ ได้เงินมากมายขนาดนี้มาได้ยังไง?

“ตรวจสอบเส้นทางที่เขามาก่อน”

“ตกลง!”

หลี่ข่ายรีบดึงภาพกล้องวงจรปิดด้านนอกมาดูทันที

ตลอดเส้นทาง เขาจำลองเส้นทางจากกล้องวงจรปิดออกมาใหม่

อย่างรวดเร็ว เส้นทางที่ชัดเจนก็ปรากฏขึ้น

ซูอวี่เริ่มจากเขตเมืองตะวันออก นั่งแท็กซี่ไปที่เขตเมืองทางใต้ จากนั้นก็เดินไปอีกหลายร้อยเมตร และเข้าพักที่โรงแรมตงไห่

เหตุผลที่ก่อนหน้านี้ตรวจไม่พบนั้นง่ายมาก เพราะซูอวี่ไม่เคยถูกกล้องวงจรปิดจับภาพใบหน้าตรง ๆ ได้เลย

ในขณะเดียวกัน เสื้อผ้าบนตัวของเขาก็เปลี่ยนแปลงไปมากด้วย

ทุกคนต่างก็คิดไม่ถึง

ผู้หลบหนีคนหนึ่งจะมีเงินติดตัว

ส่วนเรื่องที่ว่าซูอวี่เอาเงินมาจากไหน ทุกอย่างล้วนชี้ไปที่ถนนวัตถุโบราณในเขตเมืองตะวันออก

เพียงแต่... ทุกคนก็ยังคิดไม่ตกอยู่ดี ว่าซูอวี่ได้เงินมาได้อย่างไร

ปล้นงั้นเหรอ?

เป็นไปไม่ได้หรอก

ถ้าเป็นการปล้นล่ะก็ สถานีตำรวจคงส่งคนออกไปจัดการตั้งนานแล้ว

ส่วนทางฝั่งของพวกเขานั้น ก็ได้ร่วมมือกับทางสถานีตำรวจแล้ว

หากผู้หลบหนีมีพฤติกรรมก่ออาชญากรรมขึ้นมาจริง ๆ พวกเขาจะได้รับข่าวในทันที

และทางรายการก็จะยอมจ่ายเงินเพื่อจัดการเรื่องราวให้เรียบร้อย

บรรยากาศในศูนย์บัญชาการเริ่มตึงเครียด ท้ายที่สุดก็เป็นหวังเทาที่เอ่ยปาก

“ไม่ต้องไปสนว่าเขาได้เงินมายังไง จับตัวเขาให้ได้ก่อนนั่นแหละสำคัญที่สุด ถ้าไม่ออกไปจัดการตอนนี้ เดี๋ยวซูอวี่ก็คงหนีไปอีก!”

คำพูดของหวังเทา ทำให้ทุกคนพยักหน้า

“ใช่! รีบจับหมอนั่นกลับมาให้ได้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน!”

สิ้นเสียง หวังเทาก็เริ่มลงมือ

ผู้ไล่ล่า 20 คน รถออฟโรด 5 คัน ระดมพลออกไปทั้งหมด มุ่งหน้าสู่โรงแรมตงไห่อินเตอร์เนชั่นแนล!

นั่งอยู่บนรถคันแรก หวังเทาหรี่ตากำหมัดแน่น

“ซูอวี่สินะ? ครั้งนี้ ฉันอยากจะรู้จริง ๆ ว่าแกจะหนียังไง!”

ในห้องถ่ายทอดสด เมื่อทุกคนเห็นหวังเทาออกเดินทาง ต่างก็ตื่นเต้นตึงเครียดกันถ้วนหน้า

[จบกัน ๆ ตำแหน่งของเทพซูถูกค้นพบเข้าให้แล้ว!]

[บ้าเอ๊ย ทำไมพวกนี้ถึงได้เคลื่อนไหวรวดเร็วกันนัก? ในห้องถ่ายทอดสดของเทพซู ฉันยังเห็นว่าเขาเพิ่งจะตื่นเองนะ!]

[ฮ่าฮ่าฮ่า พวกนายอวยคนที่ชื่อเทพซูนี้กันอยู่ทุกวัน ฉันว่าหมอนี่คงใกล้จะโดนจับแล้วล่ะ]

[ถูกต้อง ลำพังแค่พลังของคนคนเดียว คิดจะมาต่อกรกับทีมเจ้าหน้าที่ไล่ล่าทั้งทีมงั้นเหรอ? อย่าหวังเลย ทั้งห้าคนนี้ต่างก็เป็นสุดยอดในสายงานของตัวเองทั้งนั้น]

[จิ๊จิ๊จิ๊ นั่งรอชมฉากเด็ด ๆ เลยดีกว่า!]

8 โมงเช้า

เป็นช่วงเวลาที่คนส่วนใหญ่น่าจะตื่นกันแล้ว และในห้องถ่ายทอดสดเวลานี้ ก็กำลังคึกคักเป็นอย่างมาก

ต่างก็รอคอยที่จะเห็นซูอวี่โดนจับ

และในขณะเดียวกัน ที่โรงแรมตงไห่อินเตอร์เนชั่นแนล

ชั้น 14

ซูอวี่หาววอด และลุกขึ้นนั่งบนเตียง

มองดูเมืองตงไห่ด้านนอกที่กลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้ง เขาบิดขี้เกียจ

“วันนี้ก็เป็นอีกวันที่แดดออกสดใสสินะ เหมือนจะได้ยินเสียงเงินล้านเข้าบัญชีเลย”

มุมปากของซูอวี่เผยรอยยิ้ม

ผู้หลบหนี วันแรกของการหลบหนี จะได้หนึ่งล้าน

ผ่านไปเจ็ดวัน สองล้าน

15 วัน เพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า

30 วัน เพิ่มขึ้นอีกเป็นสองเท่า

เงินรางวัลที่ได้ แทบจะเพิ่มขึ้นอย่างทวีคูณ จนกว่าจะได้เงินรางวัลแสนล้าน

พอคิดถึงเรื่องนี้ อารมณ์ของซูอวี่ก็เบิกบานใจเสียเหลือเกิน

ทว่าสิ่งที่เขาไม่รู้ตัวเลยก็คือ ในห้องถ่ายทอดสด ผู้ชมนับไม่ถ้วนกำลังร้อนใจจนแทบจะบ้าตายอยู่แล้ว

[บ้าเอ๊ย! ดูเหมือนเทพซูยังคิดจะนอนขดอยู่บนเตียงต่ออีกสักพักสินะ!]

[ร้อนใจจะตายอยู่แล้ว หวังเทากับคนอื่น ๆ เดินทางมาได้ครึ่งทางแล้วนะ!]

[หนีสิเทพซู! รีบหนีเร็ว! ถ้ายังไม่หนีอีกเดี๋ยวก็สายเกินไปจริง ๆ หรอก!]

[เทพซูลุกขึ้นแล้ว! ลุกขึ้นแล้ว! เขาเตรียมตัวจะหนีแล้วใช่ไหม?!]

ผู้คนนับไม่ถ้วนมองดูซูอวี่ที่ตื่นนอน ต่างก็ตื่นเต้นดีใจ

และวินาทีต่อมา ซูอวี่ก็เดินเข้าไปในห้องน้ำ

เสียงน้ำดังซ่า ๆ บนกระจกฝ้า ปรากฏไอน้ำขึ้นมาบาง ๆ

เห็นได้ชัดว่ากำลังอาบน้ำอยู่!

ทันใดนั้น ทุกคนก็ถึงกับพูดไม่ออก

เอาเรื่อง!

นี่มันฮ่องเต้ไม่เดือดร้อน แต่ขันทีกลับร้อนรนแทนชัด ๆ

ตื่นเช้ามามีนิสัยชอบอาบน้ำด้วย นายกล้าเชื่อไหมล่ะ?!

[จบแล้ว รอบนี้เทพซูจบเห่แน่ ๆ]

[จบกัน ๆ เทพซูจะโดนจับแล้ว]

[รอให้ผู้ไล่ล่าพังประตูเข้าไปเมื่อไหร่ ทุกอย่างก็จบสิ้นแล้ว]

ผู้คนนับไม่ถ้วนต่างรู้สึกใจสลาย

ทว่าซูอวี่กลับไม่รู้เรื่องอะไรเลย

หลังจากอาบน้ำเสร็จ เขาสวมเสื้อผ้าแล้วเดินออกมา ยิ่งไปกว่านั้นยังมีเวลาว่างมาเป่าผมอีกด้วย

“ไม่เลว หล่อมาก”

ซูอวี่ส่องกระจกดู ก็พึงพอใจอย่างที่สุด

ทำทั้งหมดนี้เสร็จ ท้ายที่สุด ภายใต้ความคาดหวังของคนทั้งปวง ซูอวี่ก็เดินออกจากห้องพัก

“รู้สึกหิวนิดหน่อย ไปหาอาหารเช้ากินดีกว่า”

ซูอวี่พึมพำกับตัวเอง และมุ่งหน้าไปยังห้องอาหารของโรงแรม

คีย์การ์ดห้องเพรสซิเดนเชียลสวีทของเขานี้ มีบริการอาหารเช้าแบบบุฟเฟต์รวมอยู่ด้วยหนึ่งมื้อ

ไม่กินก็เสียดายแย่ ถึงตอนนั้นก็ต้องออกไปซื้อกินข้างนอกอยู่ดี แถมยังไม่ได้ระดับเดียวกับที่นี่หรอก

เมื่อเดินเข้าไปในห้องอาหารที่อยู่ชั้น 7 ซูอวี่ก็กวาดสายตามองไปรอบ ๆ

ที่นี่ มีคนอยู่ไม่น้อยแล้ว

ซูอวี่ไม่ได้ใส่ใจอะไรมาก หลังจากยื่นคีย์การ์ดให้ดู ก็เริ่มเลือกอาหารที่ตัวเองชอบทันที

มีทั้งเนื้อกุ้งมังกรออสเตรเลีย หอยเป๋าฮื้อตัวโต ปูขน และสุดท้ายก็หยิบนมมาหนึ่งแก้ว ถือโจ๊กเปล่าหนึ่งถ้วย ซูอวี่หาที่นั่งได้แล้ว ก็เริ่มเพลิดเพลินกับอาหารเช้าอย่างสบายใจ

เห็นดังนั้น ในห้องถ่ายทอดสดต่างก็พากันกระอักเลือด

[เอาเรื่อง รถของผู้ไล่ล่ามาถึงใต้ตึกแล้ว เทพซูยังมานั่งเพลิดเพลินกับอาหารเช้าอยู่ที่นี่อีกเหรอ?]

[บ้าเอ๊ย! อาหารเช้านี่กินดีจริง ๆ ทางฝั่งเรือนจำตอนนี้อาหารเช้ามีแค่ผักดองจานเดียว กับหมั่นโถวลูกเดียวเองนะ!]

[กินดีมันก็ดีอยู่หรอก แต่ปัญหาคือ... ผู้ไล่ล่าขึ้นมาแล้วจริง ๆ น่ะสิ อ๊ากกก]

[มารดามันเถอะ ร้อนใจจะตายอยู่แล้ว หนีสิโว้ย!]

ในห้องถ่ายทอดสดแตกตื่นกันไปหมดแล้ว

ส่วนทางฝั่งซูอวี่นั้น ก็กำลังรับประทานอาหารเช้าไปอย่างช้า ๆ ไม่รีบร้อน

กินข้าว จะรีบไปทำไม?

ในขณะที่ซูอวี่กำลังยุ่งอยู่กับการกินเนื้อกุ้งมังกรออสเตรเลีย ที่ทางหนีไฟซึ่งอยู่ไกลออกไป ผู้ชายหลายคนก็กำลังมุ่งหน้าขึ้นมาบนตึกอย่างรวดเร็ว

สายตาของซูอวี่ เหลือบไปเห็นพอดี

ผู้ไล่ล่าเหรอ?

ซูอวี่มองดูเสื้อผ้าที่คุ้นตานั้น ก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย