ตอนที่ 6 ไฟฟ้าดับ สถานการณ์ไม่ปกติ

ตอนที่ 6 ไฟฟ้าดับ สถานการณ์ไม่ปกติ

ไฟรอบด้าน ในวินาทีนี้ ดับลงทั้งหมดในทันที

ฉากนี้ ทำให้ทุกคนชะงักไป

แต่โชคดีที่ ไฟฉุกเฉินสว่างขึ้น ทว่าระบบกล้องวงจรปิดกลับใช้งานไม่ได้

นอกหน้าต่าง เสียงฟ้าร้องดังขึ้นอีกครั้ง แสงสว่างวาบ ทำให้ทั่วทั้งศูนย์บัญชาการสว่างไสว

“เกิดอะไรขึ้น? ไฟดับเหรอ?”

ปิงปิงถามด้วยความสงสัย

หลี่ข่ายในฐานะแฮ็กเกอร์หมวกขาว ดันแว่นตาของตน

“ตอนที่เรือนจำตงไห่ถูกสร้างขึ้นไม่ได้ติดตั้งสายล่อฟ้า เป็นไปได้ว่าสายฟ้าฟาดลงมาในเรือนจำ ทำให้กระแสไฟฟ้าทำงานเกินพิกัดจนสะพานไฟไหม้”

คำพูดของหลี่ข่าย ทำให้คนอื่น ๆ พยักหน้า

จางหมิงซานยิ่งกล่าว

“ฉันเดาว่าตอนนี้นักโทษหลบหนีพวกนั้นส่วนใหญ่น่าจะเริ่มขยับตัวกันแล้ว แต่ไม่เป็นไร ตอนนี้เราให้ผู้ไล่ล่าทุกคนเริ่มเคลื่อนไหว นอกจากนี้ ให้ส่งคนหนึ่งคนไปที่ห้องจ่ายไฟเพื่อเปิดแหล่งจ่ายไฟสำรอง”

การตัดสินใจนี้ได้รับการอนุมัติอย่างรวดเร็ว

ผู้ไล่ล่าหลายคนปรากฏตัวขึ้นที่ทางออกโซน C อย่างรวดเร็ว เพื่อเฝ้ายามอย่างเข้มงวด

และในทำนองเดียวกัน ผู้ไล่ล่าหนึ่งคนถูกส่งไปที่อาคารส่วนกลางเพื่อเปิดแหล่งจ่ายไฟสำรอง

หลังจากเขาผ่านการตรวจสอบที่กำแพงแล้ว ก็รีบเข้าไปในห้องจ่ายไฟทันที

“เอ๊ะ ไม่ถูกสิ สะพานไฟแค่ถูกสับลงนี่นา”

ผู้ไล่ล่าขมวดคิ้วแน่น

วินาทีต่อมา สายฟ้าก็ฟาดลงมาอีกครั้ง

แสงสว่างสาดส่องทุกสิ่งในพริบตา

ร่างเงาสีดำหนึ่ง ไม่รู้ว่ามาปรากฏอยู่ด้านหลังเขาตั้งแต่เมื่อไหร่

“ขอโทษด้วยนะพี่ชาย”

ปัง!

หนึ่งนาทีต่อมา

ซูอวี่สวมชุดผู้ไล่ล่าและเสื้อกันฝน ถือโอกาสเอาบัตรผ่านทางมาด้วย

หลังจากซ่อนอีกฝ่ายไว้ในมุมลับตาแล้ว สับสะพานไฟขึ้น สวมเสื้อกันฝน เขาหันหลังเดินออกจากที่นี่ มุ่งหน้าไปยังทางออกของกำแพงชั้นแรก

“พี่ชาย ความเร็วไม่เบาเลยนะ”

ผู้ไล่ล่าที่กำแพงชั้นแรกมีสีหน้าประหลาดใจ

ภายใต้เสื้อกันฝน ซูอวี่ก้มหน้า และยิ้ม “ใช่แล้ว ตอนนี้ฉันยังต้องกลับไปรายงานสถานการณ์ด้วย”

“อ้อ ๆ ได้เลย”

พูดพลาง ผู้ไล่ล่าก็เปิดประตูเหล็ก

ซูอวี่ชะงักไป ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะไม่แม้แต่จะตรวจสอบบัตรผ่านทาง

เอาเรื่อง มั่นใจขนาดนี้เลยเหรอ?

ส่ายหน้า ซูอวี่ก็ไม่สนอะไรมากนัก ก่อนจะหายตัวเข้าไปในม่านฝน

ผ่านกำแพงชั้นแรกมาแล้ว ตอนนี้... เหลือเพียงกำแพงชั้นที่สองเท่านั้น

หากวิ่งออกไปจากที่นี่ได้ การแหกคุก ก็จะสำเร็จอย่างแท้จริง!

บนใบหน้าของซูอวี่ เผยรอยยิ้ม

ส่วนจะหนียังไงน่ะเหรอ...

ซูอวี่ได้คิดเอาไว้แต่แรกแล้ว

บนใบหน้าเผยรอยยิ้มอย่างไม่แยแส ซูอวี่... มุ่งหน้าไปยังศูนย์บัญชาการ

ศูนย์บัญชาการ

ทุกคนมองดูไฟฟ้าที่กลับมาใช้งานได้อีกครั้ง ก็ถอนหายใจด้วยความโล่งอก

จางหมิงซานกล่าวด้วยรอยยิ้ม

“ดูเหมือนจะไม่มีปัญหาอะไรนะ”

เพียงแต่เพิ่งจะสิ้นเสียงของเขา ทันใดนั้น ก็มีเสียงตื่นตระหนกตกใจดังขึ้น

“หัวหน้าจาง หัวหน้าจาง ฉันคือผู้ไล่ล่า 09 พวกเราเพิ่งจะลาดตระเวนห้องขัง และพบว่ามีคนหายไปหนึ่งคน!”

ว้าว!

เมื่อคำพูดนี้ดังขึ้น เจ้าหน้าที่ไล่ล่าอีกสี่คนก็สีหน้าเปลี่ยนไปทั้งหมด

แม้แต่ด้วยนิสัยของจางหมิงซาน ก็ยังอดไม่ได้ที่จะสูดลมหายใจเข้าลึก

เขาฝืนทำตัวเองให้สงบลง และพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ

“สถานการณ์เป็นยังไง?”

“ตอนนี้ยังไม่ชัดเจน ผู้หลบหนีหมายเลข 100 ซูอวี่หายตัวไป! มองไม่เห็นร่องรอยของเขาเลย!”

นี่...

เมื่อคำพูดนี้ดังขึ้น ทั้งห้าคนก็สบตากันในพริบตา

แม้แต่ปิงปิงก็ยังยกมือปิดปาก รู้สึกไม่อยากจะเชื่อ

เป็นไปได้ยังไง?!

เขาเปิดประตูห้องขังได้อย่างไร และหลบเลี่ยงกล้องวงจรปิดเปิดประตูโซน C ได้อย่างไร?!

และคนที่ตกใจที่สุด คงหนีไม่พ้นหวังเทา

ผู้หลบหนีหมายเลข 81-100 คือกลุ่มที่เขารับผิดชอบในการจับกุม!

“นายแน่ใจนะว่าคนหายตัวไปแล้ว?”

หวังเทาถามใส่วิทยุสื่อสาร

“แน่ใจ! ตอนนี้ในห้องขังทั้งหมดเหลือเพียง 99 คนเท่านั้น!”

เสียงของผู้ไล่ล่าเต็มไปด้วยความตกตะลึง

แม้แต่ตัวเขาเองก็ยังคิดไม่ตกว่า

ทำไม... ถึงมีคนหายไปดื้อ ๆ แบบไม่มีปี่มีขลุ่ย!

ในห้องถ่ายทอดสด ยิ่งปั่นป่วนกันไปใหญ่

[พระเจ้า! ที่แท้หมายเลข 100 ก็ชื่อซูอวี่เหรอ?!]

[สุดยอด! เขาหนีออกมาได้จริง ๆ เหรอเนี่ย!]

[เจ๋งโคตร! แต่ตอนนี้ถูกจับได้แล้วแฮะ]

[เจ๋ง! รู้สึกว่าเดี๋ยวก็คงถูกจับกลับไปอีก]

[มีกำแพงทั้งหมดสองชั้น ตอนนี้เขายังอยู่ระหว่างกำแพงสองชั้นนั้น มันยากนะ]

ในห้องถ่ายทอดสด มีเสียงวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างหนาหู

ภายในศูนย์บัญชาการ ทุกคนต่างก็ขมวดคิ้วแน่น โดยเฉพาะหวังเทา ยิ่งมีสีหน้าย่ำแย่

ผู้หลบหนีในส่วนที่ตัวเองรับผิดชอบ ถึงกับมีคนหนีไปได้เหรอ?

หรือว่าเขาจะเป็นปรมาจารย์ด้านการแหกคุกคนนั้น?

และในขณะเดียวกัน ทันใดนั้นก็มีเสียงเปิดประตูดังมาจากด้านนอก

“หัวหน้า ฉันกลับมาแล้ว มีเรื่องผิดปกติ!”

ผู้ไล่ล่าคนนั้น มีสีหน้าร้อนรน แม้แต่เสื้อกันฝนก็ยังไม่ได้ถอด

หัวใจของทุกคน กระตุกวาบขึ้นมาทันที

“เกิดอะไรขึ้น?” หวังเทาถามเป็นคนแรก

“สะพานไฟของห้องจ่ายไฟ ถูกคนจงใจสับลง มันไม่ได้พังเลย ฉันสงสัยว่ามีคนจงใจปิดมัน เกรงว่าจะเป็นผู้หลบหนีด้วยซ้ำ!”

ผู้ไล่ล่าคนนี้กล่าวด้วยน้ำเสียงเร่งรีบ

คนอื่น ๆ ที่ได้ยินดังนั้น หัวใจก็หล่นวูบทันที

หวังเทายิ่งหันไปมองคนอื่น ๆ

“ทุกท่าน ต่อไปจะทำยังไงดี?”

เขาถามเช่นนั้น

ไม่มีทางเลือก ในรายการก่อนหน้านี้ไม่เคยเกิดสถานการณ์แบบนี้มาก่อน

รายการที่ผ่านมาจะแบ่งผู้ไล่ล่าออกเป็นกลุ่ม

เจ้าหน้าที่ไล่ล่าหนึ่งคนรับผิดชอบผู้หลบหนี 20 คน หลังจากจับกุมครบหมดแล้ว ถึงจะสามารถช่วยเหลือคนอื่นได้

แต่ตอนนี้ ทั้งที่ยังอยู่ในเรือนจำ กลับมีคนแหกคุกได้จริง ๆ!

ไม่มีใครทราบแน่ชัด หากเกิดกรณีคนแหกคุกขึ้นมาจริง ๆ สิทธิ์ในการรับผิดชอบจะตกเป็นของใคร

คนอีกสี่คนได้ยินดังนั้น ก็รู้สึกลังเลไม่แพ้กัน

และในตอนนั้นเอง ปิงปิงก็รับสายโทรศัพท์อย่างกะทันหัน

หลังจากเธอพยักหน้าติดต่อกัน ก็วางสายโทรศัพท์ลง

“ทุกท่าน ทางผู้กำกับบอกมาว่า ในฐานะผู้หลบหนีคนแรกที่สามารถแหกคุกได้ใกล้เคียงความสำเร็จ ทีมงานรายการได้มอบมาตรฐานสูงสุด และการจำลองสถานการณ์ที่ใกล้เคียงความเป็นจริงที่สุดให้แล้ว”

“ดังนั้น การจัดการกับผู้แหกคุกคนนี้ พวกคุณทั้งห้าคนจะต้องร่วมมือกัน”

นี่...

เมื่อคำพูดนี้ดังขึ้น เจ้าหน้าที่ไล่ล่าทั้งห้าคนก็รู้สึกประหลาดใจเล็กน้อย

เอาเรื่อง นี่เอาจริงเอาจริงกันสุด ๆ ไปเลย!

ในห้องถ่ายทอดสด ยิ่งแตกตื่นกันไปใหญ่

[พระเจ้าสุดยอด! นี่สิถึงจะเรียกว่าใกล้เคียงความจริง!]

[สุดยอด! แบบนี้จะหนียังไง?! ซูอวี่น่าจะยังหนีออกไปไม่ได้ใช่ไหม?]

[จบเห่แล้ว! นี่คือไม่ให้โอกาสซูอวี่เลยแม้แต่นิดเดียว!]

ทั่วทั้งห้องถ่ายทอดสด ปั่นป่วนขึ้นมาในทันที

และภายในศูนย์บัญชาการ จางหมิงซานก็พยักหน้า

“ถ้าเป็นแบบนี้ งั้นกำลังคนที่สามารถเรียกใช้ได้ก็มีเยอะเลย หลี่ข่าย นายช่วยตรวจสอบกล้องวงจรปิดบนกำแพงหน่อยได้ไหม?”

“ได้เลย”

เวลาผ่านไปสิบกว่าวินาที ภาพจากกล้องวงจรปิดก็ปรากฏขึ้น

“กล้องวงจรปิดสามารถแสดงภาพได้แค่ก่อนที่แหล่งจ่ายไฟจะถูกตัด แต่ก็ใช่จริง ๆ มีคนเข้าไปในห้องควบคุม!”

หลี่ข่ายหยุดเวลาในกล้องวงจรปิดไว้ที่ 7:15 นาที

แผ่นหลังของซูอวี่ ปรากฏขึ้นหน้ากล้องวงจรปิด

7:15 นาที!

และเวลาที่กล้องวงจรปิดกลับมาทำงานได้อีกครั้งคือ 7:21 นาที!

“ถ้าอีกฝ่ายมีวิธีพิเศษล่ะก็ 6 นาที ระยะทางที่สั้นที่สุดจากกำแพงสองชั้นของห้องจ่ายไฟไปจนถึงนอกเรือนจำคือ 900 เมตร ถ้าอีกฝ่ายมีวิธีพิเศษ มีความเป็นไปได้ที่จะหนีออกจากเรือนจำที่มืดมิดและไม่มีกระแสไฟฟ้าไปได้”

หลี่ข่ายมองไปที่ทุกคน

เมื่อคำพูดนี้ดังขึ้น ทุกคนก็ใจหายวาบ

หนีไปแล้ว?!

“ความเป็นไปได้ไม่น่าจะสูง กำแพงชั้นนอกของเรือนจำออกแบบมาให้สูงถึง 6 เมตร ควรส่งคนไปตรวจค้นกำแพงชั้นในให้ทั่วเสียก่อน เพื่อยืนยันว่าซูอวี่คนนั้น ยังอยู่ข้างในนี้หรือเปล่า”

ฉี่ไห่หมิงส่งเสียง

คำพูดนี้ ได้รับการเห็นด้วย

“จำเป็นต้องยืนยันสักหน่อย”

หวังเทาแค่นหัวเราะเย็นชา

“ดี ฉันจะนำคนไปค้นด้วยตัวเอง หมอนั่นไม่มีทางหนีรอดไปได้หรอก!”

ทั้งสี่คนส่งเสียงออกมา มีเพียงจ้าวหว่านฉิงผู้เป็นศาสตราจารย์ด้านจิตวิทยาที่ไม่ได้พูดอะไร

“หว่านฉิง คุณเป็นอะไรไป?”

จางหมิงซานมองไปที่จ้าวหว่านฉิง

จ้าวหว่านฉิงส่ายหน้า

“พวกคุณไม่รู้สึกว่ามีปัญหาอะไรบางอย่างบ้างเหรอ?”

“ปัญหาอะไร?”

จางหมิงซานชะงัก

สายตาของจ้าวหว่านฉิงมองไปที่ผู้ไล่ล่าที่ยังคงสวมเสื้อกันฝนคนนั้น

“ปัญหาอยู่ที่ว่า ทำไมผู้ไล่ล่าคนนี้ พอเข้ามาปุ๊บก็พูดว่า คนที่สับสะพานไฟ อาจจะเป็นผู้หลบหนี?!”

เมื่อคำพูดนี้ดังขึ้น พริบตาเดียว ทุกคนก็หันไปมองผู้ไล่ล่าที่สวมเสื้อกันฝนคนนั้น...