บทที่ 615 - การขึ้นราคาแบบถูกบังคับ คุณชายตระกูลมหาอำนาจ ไฮโซสาว!

บทที่ 615 - การขึ้นราคาแบบถูกบังคับ คุณชายตระกูลมหาอำนาจ ไฮโซสาว!

ไม่รู้ว่าเป็นใคร หรือประเทศไหน ที่รวบรวมกลุ่มวัยรุ่นที่เดินทางมาถึงดินแดนศูนย์กลางเข้าด้วยกัน แล้วตั้งกลุ่มแชตขึ้นมา

พวกเขาไม่ได้มาก่อความวุ่นวาย ไม่ได้มาท่องเที่ยว แต่มีภารกิจที่ต้องทำ

วัยรุ่นจากหลายประเทศเริ่มลงมือกันแล้ว

แม้ว่าตอนที่มาถึง เป้าหมายคือการแจ้งเบาะแสจับกุมพวกหวังเหล่ยและอาชญากรคนอื่นๆ แต่เมื่อมาถึง พวกเขากลับพบว่าภารกิจนี้มีคนทำสำเร็จไปแล้ว

ซึ่งนั่นทำให้พวกเขารู้สึกกระอักกระอ่วนมาก

แต่จะให้กลับไปเลยมันก็ใช่ที่

อุตส่าห์มาถึงแล้วนี่นา

หลังจากนั้นก็มีคนพูดขึ้นในกลุ่มแชตว่า "ในเมื่อไม่มีโอกาสแจ้งเบาะแสแล้ว ทำไมเราไม่หาวิธีพิสูจน์ตัวเองดูล่ะ"

การพิสูจน์ตัวเอง เป็นวิธีที่ดีเลย

แต่จะพิสูจน์ยังไงล่ะ

นี่สิปัญหา

อย่างน้อยๆ พวกเขาก็ไม่สามารถไปลงมือจับกุมอาชญากรด้วยตัวเองได้ เพราะรายการไม่อนุญาต

ในเมื่อเป็นอย่างนั้น ก็ทำได้แค่ทำแบบเดียวกับอาชญากร คือการบุกป่าฝ่าดง เผชิญกับความยากลำบากที่คาดเดาไม่ได้

ตอนนั้นฉินฮ่าวก็เคยเข้าป่า และสามารถเอาตัวรอดออกมาได้

พวกเขาก็จะเดินตามรอยนั้นเช่นกัน

ดังนั้น ชาวต่างชาติที่มารวมตัวกันใกล้หมู่บ้านสกุลหลินจึงมีจำนวนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ

ที่นี่เคยเป็นแค่หมู่บ้านเล็กๆ ที่ไม่มีใครสนใจ แต่เพียงชั่วข้ามวัน กลับกลายเป็นสถานที่ที่ส่องประกายเจิดจ้า ราวกับเป็นจุดเริ่มต้นของการแสวงบุญ มีเพียงผู้ที่ฝ่าฟันข้ามภูเขามาได้เท่านั้น ถึงจะมีคุณสมบัติไปยืนอยู่ตรงหน้าฉินฮ่าว

มีคนกล้าหาญเด็ดเดี่ยว พกอาหารและน้ำ เดินเข้าป่าไปทันที เพื่อเจริญรอยตามฉินฮ่าวและพวกอาชญากรในตอนนี้

แต่ก็มีบางคนที่เข้าข่ายรักแต่ปาก ตอนที่มาถึงก็ทำตัวยิ่งใหญ่คับฟ้า แต่พอได้มายืนอยู่หน้าทางเข้าป่า มองดูต้นไม้สูงเสียดฟ้าและความมืดมิดภายใน

พวกเขาก็เกิดความกลัวและถอดใจ

สุดท้าย ทำได้เพียงถอนหายใจ แล้วหาที่พักแถวๆ หมู่บ้านสกุลหลิน ลังเลใจว่าจะเอายังไงต่อ

นี่ก็เป็นสาเหตุที่ทำให้หมู่บ้านสกุลหลินกลายเป็นสถานที่ที่น่าสนใจมาก

มาที่นี่ คุณจะได้เห็นชาวต่างชาติมากมาย ทั้งจากสหพันธรัฐตะวันตก จักรวรรดิเกาะตะวันออก รัฐแดนหนาว และอื่นๆ อีกมากมาย

บางที หมู่บ้านสกุลหลินอาจจะกลายเป็นสถานที่ท่องเที่ยวเลยก็ได้

บ้านเช่าหลายหลังถูกปล่อยเช่าจนหมด แถมราคาก็ยังสูงลิ่วจนน่าตกใจ

อันที่จริง นี่ไม่ใช่ความตั้งใจของชาวบ้านเลย

พวกเขาเป็นแค่ชาวบ้านซื่อๆ จะไปตั้งราคาค่าเช่าแพงๆ แบบนั้นได้ยังไง

"ทุกคน ทุกคน ฟังฉันก่อน"

ในลานบ้านไร่แห่งหนึ่ง การตกแต่งที่นี่ดูธรรมดามาก ในลานยังมีพวกไก่ เป็ด ห่าน และสุนัขวิ่งเพ่นพ่านอยู่เลย

แต่ในลานบ้านแห่งนี้ กลับมีชาวต่างชาติยืนอยู่เต็มไปหมด

"ฟังบ้าอะไร ใครมีเงินคนนั้นก็ได้พัก คนไม่มีเงินก็ไสหัวไป"

คุณชายตระกูลมหาอำนาจคนหนึ่งหน้าตาถมึงทึง ตะโกนลั่น

คุณชายจากตระกูลมหาอำนาจมักจะอารมณ์ไม่ค่อยดีเท่าไหร่

"หึหึ คนอื่นอาจจะกลัวตระกูลหวังของนาย แต่ตระกูลบอนด์ของเราไม่กลัวหรอก วันละแสน คุณตา พวกเราขอเช่าบ้านคุณ"

ชายหนุ่มวัยยี่สิบกว่าปีคนหนึ่งยิ้มบางๆ หันไปพูดกับเจ้าของบ้าน

คุณตาเจ้าของบ้านรู้สึกหวาดกลัวคุณชายพวกนี้มาก แต่พอเห็นว่าพวกนี้ไม่มีทีท่าว่าจะลงไม้ลงมือ เขาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก

"เอ่อ บ้านฉันมีห้องพักอยู่ห้าห้อง ยกเว้นห้องครัว ห้องอื่นพักได้หมด จะให้พวกคุณพักรวมกันเลยไหม"

"ไม่ได้"

คุณชายหลายคนส่ายหน้าปฏิเสธทันที

"พวกเราไม่ชินกับการนอนร่วมห้องกับคนอื่น เอาอย่างนี้ วันละสองแสน"

คุณตา ""

บอกตามตรง ใช้ชีวิตมาครึ่งค่อนชีวิต เขาไม่เคยคิดเลยว่าเงินมันจะหาได้ง่ายขนาดนี้

สองแสน เป็นเงินที่ครอบครัวเขาต้องทำงานเก็บหอมรอมริบมานานหลายปีเลยนะ

แต่นี่ แค่สองแสน แลกกับการพักที่บ้านเขาแค่วันเดียว

มันทำให้เขารู้สึกเหมือนฝันไป

แถมยังแอบรู้สึกหวั่นๆ อยู่ในใจด้วย

"ว่าไงครับคุณตา วันละสองแสน"

คุณชายตระกูลมหาอำนาจหลายคนก็รู้สึกจนใจ พวกเขามีเงินก็จริง แต่ก็ไม่ใช่ไอ้โง่ ทว่ามันไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว

บริเวณรอบๆ ที่พอจะพักได้ ถูกคนที่มาถึงก่อนเช่าไปหมดแล้ว แถมยังเซ็นสัญญากันเรียบร้อย ต่อให้เจ้าของบ้านอยากจะกลับคำก็ทำไม่ได้

ดังนั้น ตอนนี้บ้านพักที่เหลืออยู่จึงมีน้อยลงเรื่อยๆ

โดยเฉพาะบ้านที่มีห้องพักหลายห้องแถมมีลานบ้านแบบนี้ยิ่งหายาก

และจนถึงตอนนี้ คนที่ค่อนข้างจน แน่นอนว่าจนในที่นี้คือเมื่อเทียบกับคุณชายตระกูลมหาอำนาจ ตอนนี้พวกเขาก็ต้องนอนเต็นท์กันไปตามระเบียบ ซึ่งดูน่าเวทนามาก

"คุณชาย คุณชายไม่ได้บอกว่าจะตามรอยดวงดาวหรือครับ"

ลูกน้องคนหนึ่งกระซิบถาม

คุณชายตระกูลมหาอำนาจได้ยินแบบนั้นก็หน้าเปลี่ยนสี ถลึงตาใส่ลูกน้องอย่างเกรี้ยวกราด

"ถ้าพูดจาดีๆ เป็นก็พูดให้มันเยอะๆ หน่อย"

ดังนั้น หมู่บ้านสกุลหลินจึงเปลี่ยนไป

อาหารการกินต่างๆ เริ่มปรับราคาสูงขึ้น บ้านเช่าก็ปรับราคาขึ้นเช่นกัน

เรื่องที่น่าขำที่สุดก็คือ การขึ้นราคาสินค้าพวกนี้ ไม่ใช่ความตั้งใจของชาวบ้านในพื้นที่เลย แต่มันเป็นการขึ้นราคาแบบถูกบังคับล้วนๆ

จนถึงขั้นที่ว่า สาเหตุพวกนี้ทำให้คนหนุ่มสาวในหมู่บ้านสกุลหลินที่ออกไปทำงานต่างถิ่นเริ่มทยอยเดินทางกลับมา

เมื่อมีคุณชาย ลูกผู้ดี และตระกูลมหาอำนาจจากหลายประเทศเดินทางมาถึง แล้วจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปล่ะ

ตกดึก ความมืดเข้าปกคลุมทุกพื้นที่ในดินแดนศูนย์กลาง

นครกวงโจว เป็นเมืองที่มีเศรษฐกิจดีเยี่ยม การทำงานในตอนกลางวันทำให้ผู้คนเหน็ดเหนื่อย พอตกดึก สาวๆ หนุ่มๆ หลายคนก็เลือกที่จะออกมาผ่อนคลาย

ภายในบาร์ที่ดูหรูหราแห่งหนึ่ง

ที่นี่มีผู้หญิงแต่งตัวหรูหราหลายคนนั่งอยู่ การแต่งหน้าที่ประณีต ท่าทางการขยับเขยื้อนที่ดูสง่างามและผ่อนคลาย

มองปราดเดียวก็รู้เลยว่าพวกเธอคือลูกสาวเศรษฐี

"เชี่ยนเชี่ยน เธอได้ข่าวหรือเปล่า ว่ามีคุณชายเศรษฐีกลุ่มใหญ่ไปที่นครเหอโจว ได้ยินมาว่ามีพวกคุณชายตระกูลมหาอำนาจด้วยนะ"

ผู้หญิงที่แต่งตัวดูเป็นผู้ใหญ่คนหนึ่งพูดขึ้นพร้อมกับดวงตาที่เป็นประกาย

"ได้ข่าวสิ แถมยังมีชาวต่างชาติอีกเพียบเลย เรื่องนี้ดังมากในแวดวงไฮโซของเราเลยนะ"

ผู้หญิงที่ชื่อเชี่ยนเชี่ยนรีบพยักหน้า

"แล้วเธอว่า เราควรไปลองดูหน่อยไหม เผื่อฟลุกได้เป็นคุณนายเศรษฐีขึ้นมาล่ะ"

ผู้หญิงที่แต่งตัวดูเป็นผู้ใหญ่ส่งสายตาวิบวับ กระซิบถามเบาๆ

"แต่ว่า เสื้อผ้ากับถุงน่องที่ฉันเช่ามาจากคนในกลุ่มมันหมดเวลาแล้วนี่สิ ถ้าจะเช่าต่อ ก็ต้องจ่ายเงินเพิ่มอีกเยอะเลยนะ"

เชี่ยนเชี่ยนรู้สึกลังเล

"โธ่ เธอไม่เข้าใจหรอก พวกนั้นคือคุณชายเศรษฐีตัวจริงนะ ขอแค่ทำให้พวกเขาถูกใจได้ อย่าว่าแต่เสื้อผ้ากระเป๋าเลย ต่อให้ยกให้เธอฟรีๆ เขาก็ไม่เสียดายหรอก"

ผู้หญิงคนนั้นพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง "สุภาษิตว่าไว้ จะได้ลูกเสือก็ต้องเข้าถ้ำเสือ เธอคงไม่เข้าใจความหมายนี้หรอกใช่ไหม"

เมื่อได้ยินดังนั้น เชี่ยนเชี่ยนก็ตกอยู่ในภวังค์ความคิด

ใช่แล้ว พวกเธอคือไฮโซสาวกำมะลอ

ไฮโซสาวกำมะลอคืออะไรน่ะเหรอ

ก็คือ พวกเธอเป็นแค่ผู้หญิงธรรมดาๆ ที่มาจากครอบครัวธรรมดา แต่พยายามทำทุกวิถีทางเพื่อยกระดับตัวเองให้ดูเป็นชนชั้นสูงไงล่ะ

ทำยังไงน่ะเหรอ

ง่ายมาก

อย่างเช่น กระเป๋าแบรนด์เนมใบละเป็นหมื่น ก็หาคนสิบคนหรือมากกว่านั้นมาช่วยกันออกเงินหารกันซื้อ เท่ากับว่าแต่ละคนจ่ายแค่ไม่กี่ร้อยบาท

เพียงแค่จ่ายเงินไม่กี่ร้อยบาท ก็มีสิทธิ์ได้สะพายกระเป๋าใบละเป็นหมื่นแล้ว

คุ้มจะตายไป