บทที่ 270 - แผนการก้าวขึ้นสู่ระดับเทวะ

บทที่ 270 - แผนการก้าวขึ้นสู่ระดับเทวะ

พรวด!!

"ก้าวขึ้นสู่ระดับเทวะ!?"

อ๋าวเหมิงเหมิงกรีดร้องเสียงแหลมขึ้นมาทันที "ก้าวขึ้นสู่ระดับเทวะยังไง? ก้าวขึ้นสู่ระดับเทวะตรงนี้เลยหรือ? แถมยังทำด้วยตัวเองเนี่ยนะ?"

มังกรตกใจแทบตายแล้วนะ!!!

ตอนนี้สถานการณ์ยังค่อนข้างตึงเครียดอยู่นะ อย่ามาล้อเล่นจะได้ไหม~

"เจ้านาย ใจเย็นๆ ก่อนนะ ตั้งสติก่อน~!!"

"เรื่องที่จะชิงสมบัติล้ำค่ามาได้หรือไม่ เอาไว้ก่อนเถอะ แต่เฉพาะเรื่องก้าวขึ้นสู่ระดับเทวะเนี่ย ต้องคิดให้รอบคอบนะ"

"เจ้ามีพลังทุกธาตุ การเบิกเขตแดนน่ะไม่เท่าไหร่ แต่โลกจำลองจำเป็นต้องใช้พลังงานมหาศาลมาก ส่วนเรื่องก้าวขึ้นสู่ระดับเทวะ ต่อให้เจ้าจะหลอมกายาเป็นเพลิงเทวะสำเร็จแล้ว ก็ยังต้องเตรียมตัวให้พร้อมอย่างที่สุด..."

การก้าวขึ้นสู่ระดับเทวะ

ย่อมเป็นด่านทดสอบที่อันตรายที่สุดบนวิถีแห่งการฝึกฝนอย่างแน่นอน

สำหรับผู้บ่มเพาะทั่วไปก็ใช่ สำหรับอัจฉริยะก็ไม่ต่างกัน

แต่สำหรับฉินมู่นั้น

เขามีร่างแยก มีสมบัติวิญญาณ สถานการณ์ตรงหน้าแม้จะค่อนข้างซับซ้อน แต่ก็ถือว่ายังไม่ถึงขั้นอันตราย

ทว่าหากจะไปลองก้าวขึ้นสู่ระดับเทวะเพียงเพราะอยากได้สมบัติล้ำค่า นั่นแหละถึงจะเป็นการพาตัวเองเข้าไปเสี่ยงอันตรายของจริง

"หุบปาก!"

ในมิติแห่งจิตสำนึกของฉินมู่ พลันมีมือยักษ์ข้างหนึ่งควบแน่นขึ้นมา คว้าตัวอ๋าวเหมิงเหมิงเอาไว้ในกำมือโดยตรง

"ครั้งนี้เจ้าไม่ต้องพูดอะไรมาก ดูอยู่เงียบๆ ก็พอ"

หลังจากหลอมรวมกับสมบัติวิญญาณแล้ว

ความสามารถในโลกแห่งจิตสำนึกของฉินมู่ ก็บดขยี้อ๋าวเหมิงเหมิงที่เหลือเพียงแค่เศษเสี้ยววิญญาณได้อย่างราบคาบ

"โอ๊ย~ อื้อออๆๆๆ!!!~???"

อ๋าวเหมิงเหมิงดิ้นรนไม่ได้ ขัดขืนไม่หลุด ทำได้เพียงเบิกตาดวงตามังกรจ้องมองฉินมู่เขม็ง

ต่อให้ต้องใช้แค่สายตา นางก็จะขัดขวางความคิดอันแสนอันตรายของฉินมู่ให้จงได้

......

ในบัญชี

มีหินพลังงานมากกว่า 3,000 ล้านก้อน

แต้มลานประลอง 50 ล้านแต้ม

"ซื้อไขกระดูกวิญญาณก่อน"

ฉินมู่สั่งซื้อโดยตรง

สามร้อยขวด

ต่อให้ใช้ไม่หมด พกติดกระเป๋าไว้ก็อุ่นใจ

ของดีแบบนี้ ต่อให้ในมือของฉินมู่จะมีอยู่แล้ว ก็ไม่มีทางรู้สึกว่ามันมากเกินไปหรอก

"จากนั้นก็เป็นหินต้นกำเนิดธาตุไฟ พลังดาราบรรพกาล... เอามาสัก 20 ล้านก้อนก็น่าจะพอแล้วมั้ง?"

จากนั้นก็คือ

"แก่นหัวใจดารา"

นี่คือวัตถุดิบสำคัญในการก้าวขึ้นสู่ระดับเทวะ

ใช้เพียงแค่ก้อนเดียวก็พอ

แต่ยิ่งเตรียมไว้มากเท่าไหร่ แก่นแท้หลังจากก้าวขึ้นสู่ระดับเทวะก็จะยิ่งใหญ่ขึ้น กายาเทวะก็จะยิ่งแข็งแกร่งขึ้นตามไปด้วย

มีขายเฉพาะในร้านค้าของลานประลองเท่านั้น มูลค่าก้อนละ 18 ล้าน

"อืม ไม่ถูกเลยแฮะ"

"งั้นเอามาสัก 100 ก้อนก่อนก็แล้วกัน"

เพียงแค่นี้ หินพลังงานในบัญชีก็หายวับไปถึง 2,000 ล้านก้อน

พูดกันตามตรง

หินพลังงาน 2,000 ล้านก้อนนี้ ไม่ใช่ความมั่งคั่งที่ผู้บ่มเพาะระดับเขตแดนจักรวาลทั่วไปจะสามารถครอบครองได้เลย

ต่อให้เป็นทวยเทพ ก็ยังไม่มีมูลค่ามากถึงเพียงนี้

ทวยเทพธรรมดาบางองค์ อาจจะมีชีวิตอยู่มาหลายพันยุคสมัย ก็ยังไม่แน่ว่าจะสามารถเก็บสะสมเงินได้มากขนาดนี้

หากไปบอกพวกเขาวา จะใช้เงินจำนวนนี้ไปทุ่มสร้างทวยเทพขึ้นมาสักองค์

สิ้นเปลือง!

มันช่างสิ้นเปลืองอย่างแท้จริง!!!

ขอบเขตพลัง สามารถใช้เวลาในการยกระดับได้ แต่ความมั่งคั่ง ไม่ใช่สิ่งที่ใช้เวลาแล้วจะสะสมได้

สำหรับพวกเขาแล้ว มันก็เป็นเช่นนั้นแหละ

ถึงอย่างไรก็มีเวลาเหลือเฟือ ค่อยๆ ยกระดับขอบเขตพลัง ค่อยๆ สะสมพลังงานไปก็พอแล้ว ความมั่งคั่งคือทรัพย์สินสำคัญที่เอาไว้ใช้ซื้อเคล็ดวิชา ซื้อของวิเศษ หรือซื้ออาวุธเทพ

ยิ่งไปกว่านั้น สำหรับทวยเทพที่ร่างกายเปลี่ยนเป็นพลังงานอย่างสมบูรณ์แล้ว

หินพลังงาน ก็คือชีวิต!

ไม่ใช่เงิน

มันคือชีวิต!

เพราะร่างกายพลังงานหากได้รับบาดเจ็บ ก็จำเป็นต้องใช้พลังงานในการฟื้นฟู

มีเงิน ก็มีชีวิต

ไม่มีเงิน ก็ไม่มีชีวิต

นี่คือความเป็นจริงที่ตรงไปตรงมาที่สุด

สำหรับพวกเขา การผลาญความมั่งคั่ง ก็คือการผลาญชีวิต

แต่ทว่า

ฉินมู่ไม่ได้ใส่ใจกับเรื่องพวกนี้หรอก

เวลา สำคัญกว่าเงินเยอะ!

......

"อื้อออ~!! อื้อออๆๆๆ!!"

อ๋าวเหมิงเหมิงที่อยู่ในมิติแห่งจิตสำนึก ร้องอู้อี้ออกมาอย่างบ้าคลั่งด้วยความร้อนใจ

หลังจากฉินมู่ซื้อของเสร็จ ระหว่างที่รอธนาคารจักรวาลมาส่งของ เมื่อมีเวลาว่าง จึงยอมปล่อยมังกรขี้งกให้เป็นอิสระ

"แฮ่~ ฟู่~!!"

อ๋าวเหมิงเหมิงออกแรงตบหน้าอกตัวเอง หอบหายใจแฮกๆ แล้วก็ไม่ลืมที่จะกลอกตาใส่ฉินมู่ไปสองที

"เจ้านายที่รักของข้า หากท่านบอกแต่แรกว่าจะให้แก่นวิญญาณเพลิงก้าวขึ้นสู่ระดับเทวะ เหมิงเหมิงก็คงไม่ต้องมาร้อนใจแบบนี้หรอก~"

จริงด้วย

วัตถุดิบที่ซื้อมาเหล่านี้ ไม่ใช่ของที่นำมาใช้สำหรับอัปเกรดตัวฉินมู่เองเลยแม้แต่น้อย

ตราบใดที่ฉินมู่ไม่ไปลองดีก้าวขึ้นสู่ระดับเทวะแบบสุ่มสี่สุ่มห้า อ๋าวเหมิงเหมิงก็จะเบาใจ

"แก่นวิญญาณเพลิงคือสิ่งมีชีวิตสุดพิสดารในจักรวาล พวกมันสามารถก้าวขึ้นสู่ระดับเทวะได้ก็จริง..."

"แต่ทว่า ต้นทุนในการก้าวขึ้นสู่ระดับเทวะของพวกมัน มักจะสูงกว่าเผ่าพันธุ์ปกติถึงหลายสิบเท่า"

หินพลังงาน 2,000 ล้านก้อน

ขอเพียงแค่พรสวรรค์ผ่านเกณฑ์ ทุ่มเททรัพยากรลงไปมากขนาดนี้ อย่างน้อยก็คงบ่มเพาะทวยเทพขึ้นมาได้หลายสิบองค์แล้วใช่ไหมล่ะ?

แต่สำหรับแก่นวิญญาณเพลิงแล้ว

สิ่งนี้เป็นเพียงแค่หลักประกันในการก้าวขึ้นสู่ระดับเทวะเท่านั้น และอาจจะไม่ได้การันตีความสำเร็จร้อยเปอร์เซ็นต์ด้วยซ้ำ

ต่อให้ฉินมู่จะซื้อแก่นหัวใจดารามาถึง 100 ก้อน ก็ยังไม่ใช่ว่าจะสำเร็จอย่างแน่นอน

"83% อัตราความสำเร็จในปัจจุบัน มีเพียงเท่านี้แหละ"

อ๋าวเหมิงเหมิงผู้มากประสบการณ์ รีบให้คำตอบออกมาในทันที

"โอกาสแปดสิบเปอร์เซ็นต์ที่จะให้แก่นวิญญาณเพลิงก้าวขึ้นสู่ระดับเทวะงั้นหรือ?"

ฉินมู่ลองคิดดูแล้ว ก็รู้สึกว่ามันคุ้มค่ามาก

อย่างน้อยที่สุด

นี่ก็คือช่องทางหนึ่งที่เขาจะได้รับพลังระดับเทวะมาครอบครอง

มี กับ ไม่มี

มันแตกต่างกันมาก

อาณาจักรเทวะ การเคลื่อนย้ายระดับเทวะ

สองสิ่งนี้ ในเมื่อก่อนฉินมู่อาจจะไม่เคยใส่ใจ

แต่ตอนนี้ยิ่งดำดิ่งลึกเข้าไปในจักรวาลมากเท่าไหร่ เขาก็ยิ่งตระหนักถึงความสำคัญของสองสิ่งนี้มากขึ้นเท่านั้น

อาณาจักรเทวะ

คือบ้านของทวยเทพ เป็นหลุมหลบภัย และเป็นเซฟเฮาส์ขนาดมหึมา

ไม่เพียงแต่เป็นสถานที่ให้ทวยเทพได้พักผ่อนและเก็บตัวฝึกฝนเท่านั้น แต่ยังสามารถคุ้มครองเผ่าพันธุ์ได้อีกด้วย

พิกัดของดาวมังกรถูกเปิดเผยแล้ว

หากไม่สามารถยึดสำนักกระบี่สวรรค์มาได้ ก็จำเป็นต้องมีอาณาจักรเทวะสักแห่งเพื่อใช้รองรับครอบครัว

และยังมีการเคลื่อนย้ายระดับเทวะอีก

สามารถเมินเฉยต่อระยะทาง เคลื่อนย้ายพริบตาไปยังสถานที่ใดๆ ในจักรวาลที่มีของแทนตัวอยู่

สำหรับคนที่มีร่างแยกอย่างฉินมู่

การกระจายร่างแยกออกไปนั้นปลอดภัยก็จริง แต่ในเวลาที่ต้องการพลังรบ ระยะทางที่ห่างไกลกลับทำให้ไม่สามารถรวมตัวกันได้เลย

จักรวาลพัฒนามาจนถึงปัจจุบัน ต่อให้มีพลังระดับห้วงดาราธรรมดา ก็สามารถเดินทางข้ามเขตแดนจักรวาลได้

แต่หากต้องการจะท่องไปในจักรวาลอย่างแท้จริง ก็จำเป็นต้องมีขอบเขตระดับเทวะ

การที่ฉินมู่จะไปลองก้าวขึ้นสู่ระดับเทวะด้วยตัวเอง ระดับพลังยังห่างไกลนักไม่ต้องพูดถึง ในนั้นยังมีตัวแปรอีกมากมายที่ไม่อาจล่วงรู้ได้

ในเวลานี้ การยอมเสียเงินทุนสักหน่อย เพื่อให้แก่นวิญญาณเพลิงก้าวขึ้นสู่ระดับเทวะไปก่อน ย่อมเป็นทางเลือกที่ปลอดภัยกว่า

"โอกาสแปดสิบเปอร์เซ็นต์ ลองเสี่ยงดูสักตั้งเถอะ"

"ต่อให้ล้มเหลว อย่างมากก็แค่เสียไป 2,000 ล้านเท่านั้น ข้ารับไหว"

ฉินมู่กล่าวอย่างตรงไปตรงมา

อ๋าวเหมิงเหมิงได้ยินดังนั้น ดวงตาก็แทบจะเปล่งประกายสีทองออกมา

รวยแบบไร้มนุษยธรรม!

ต่อให้นางในตอนที่ยังมีเงิน ก็ไม่มีทางใช้จ่ายสุรุ่ยสุร่ายแบบนี้หรอก

"เจ้านาย หากท่านซ่อมแซมให้เหมิงเหมิงเร็วกว่านี้สักหน่อย ความจริงแล้วไม่ต้องใช้เงินเยอะขนาดนี้ ก็สามารถได้รับพลังรบระดับเทวะแล้วนะ~"

อ๋าวเหมิงเหมิงยังคงรู้สึกว่ามันขาดทุนอยู่ดี

เงินตั้งเยอะแยะขนาดนี้ เอามาให้นางไม่ดีกว่าหรือ

ซ่อมแซมวิญญาณเทวะ ฟื้นฟูกายาเทวะให้กลับไปอยู่ระดับขุนพลเทวะ มันช่างเข้าท่าอะไรเช่นนี้

แถมยังประหยัดไปได้อีกตั้งเยอะ

"บ้าเอ๊ย!"

ที่แท้ก็อิจฉานี่เอง?

ฉินมู่อดไม่ได้ที่จะหลุดหัวเราะออกมาเบาๆ "เจ้าตายไปรอบหนึ่งแล้ว ทำไมถึงไม่รู้จักทะเยอทะยานบ้างเลยล่ะ?"

"ตอนนี้ซ่อมแซมให้เจ้ามันก็ได้อยู่หรอก แต่หลังจากซ่อมแซมเสร็จแล้ว เจ้าก็อาจจะไม่แข็งแกร่งเท่าแต่ก่อน แล้วมันจะมีความหมายอะไรล่ะ?"

"เป็นคน... อ้อ ไม่สิ เป็นมังกรทั้งทีมีชีวิตอยู่ก็ต้องมีความฝันบ้างสิ เจ้าว่าไหม?"

ซี๊ด!

มีเหตุผลนะเนี่ย มีเหตุผล!

อ๋าวเหมิงเหมิงฟังแล้วก็พยักหน้ารัวๆ "อืม!"

"ใช่ ใช่ ใช่!"

"ถูกต้องที่สุดเลยเจ้านาย! วิญญาณเทวะของเหมิงเหมิงเว้าแหว่ง จำเป็นต้องได้รับการซ่อมแซม ก็ถือโอกาสนี้หลอมรวมของวิเศษสายวิญญาณเข้าไปด้วยเลย แล้วก็ซื้ออัสนีเที่ยงแท้แห่งมิติเร้นลับมาอีกสักสองสามเส้น แช่ตัวในสระอัสนีเก้าทัณฑ์ที่แพงที่สุด เพื่อรอให้ข้าสร้างกายามังกรสายฟ้าขึ้นมาใหม่"

"ว่ะฮ่าๆๆๆ~"

"พลังรบระดับนั้น อย่างน้อยก็ต้องมากกว่าเมื่อก่อนเป็นหนึ่งพันเท่าเลยนะ หนึ่งพันเท่าเชียวนะ!"

อุกกาบาตดาราเพลิง"